vrijdag 25 juli 2014

Moordverhalen uit de Walcherse horecageschiedenis


Als je informatie verzamelt voor een online encyclopedie over het horecaleven stuit je in de loop van de tijd uiteraard ook op verhalen en beelden die het daglicht niet verdragen. Daar moet je zorgvuldig mee omgaan. Eenvoudig is dat echter niet altijd. Als redactie willen we niemand beschadigen, maar tegelijkertijd streven we naar een zo volledig mogelijk beeld van de geschiedenis van een horecagelegenheid. Als een misdrijf de aanleiding was voor het sluiten van een etablissement, dan ontkomen we niet aan een vermelding van het voorval. Als we die vermelding weg zouden laten zou het verhaal als geheel immers niet kloppen. Wat we vervolgens wel en niet schrijven over kroeggerelateerde criminaliteit hangt af van de vraag hoe lang het is geleden. Laat ik moorden als voorbeeld nemen. Die komen niet zo gek vaak voor op Walcheren, maar de zaken die ons bekend zijn deden allemaal veel stof opwaaien.

Welke dingen publiceren we dan niet? Welnu, in het geval van twee Middelburgse moordzaken, uit 2005 en 1999, maken we wel melding van de voorvallen, maar laten we uit respect voor de betrokken de namen en foto’s van de betrokkenen weg. Mensen die er meer over willen weten kunnen het ook zelf opzoeken in de Krantenbank Zeeland. Over een zaak uit 1980 vertellen we al wat meer. Aan de Nieuwe Vlissingseweg was toen bijvoorbeeld café The Pub gevestigd, een gelegenheid die behalve een kroeg- ook een bordeelfunctie had. Dat bordeel werd aan de man gebracht onder de hilarische aanduiding Psychosexueel Therapeutisch Instituut Tête à Tête. Zeg nu zelf: dat is toch te mooi om niet over te schrijven? Dat bij die zaak ooit ook een geruchtmakende moord werd gepleegd en een brand werd gesticht laten we niet onvermeld. Het is meer dan 30 jaar geleden en hoort nu eenmaal bij de context van deze horecagelegenheid. We noemen dan alleen niemand bij naam.

Anders wordt het als zaken ouder zijn dan 70 jaar. Dan publiceren we alle informatie die we kunnen vinden. Op Vlissingen Dronk bijvoorbeeld, verwijzen we bij café Keersluis met plezier naar het boek 'De Keersluismoord' van Gerard van der Hoeven. Het verhaal over de moord op kastelein Johannes Lauwereins en diens vrouw, in 1937, is gruwelijk, maar verdient zonder meer een plekje op de website. De zaak was geruchtmakend en had ook invloed op andere horecagelegenheden. Daar kún je niet aan voorbij gaan. Dat geldt ook voor het geval Kees Merk, eigenaar van café Monopole op de Pottenmarkt in Middelburg, die in 1934 zijn huishoudster vermoordde. Recenter  voegden we het verhaal van Pieter de Waal toe, die in 1754 verbleef in logement In ’t Hanegekraay aan de Beestenmarkt in Middelburg. Hij stak de uitbater dood nadat hij dronken was geworden op de kermis. Hij kwam tot zijn daad omdat hij pas na tienen was thuisgekomen. Daar was de logementhouder het niet mee eens. Hoe lelijk zo’n relaas ook is: wij plaatsen het onder het kopje ‘mooie verhalen’. Er gelden andere regels als zaken verjaard zijn. Dan verdragen ze het daglicht wél.

@

Foto Monopole eind jaren 20: Beeldbank Rijksdienst voor het Cultureel Erfgoed

Deze bijdrage verscheen eerder in de rubriek Barcodes van de PZC, van 18 juli 2014



maandag 21 juli 2014

Een tikje griezelig: de publieke data die Watch Dogs-WeAreData in kaart brengt


Het was zo'n linkje die al een paar weken naar me stond te kwispelen in mijn mailbox. Ik kwam er niet aan toe 'm te openen. Tot zojuist. Wat ik aantrof is even indrukwekkend als griezelig: via interactieve kaarten presenteert het project WeAreData de publieke en sociale data die zijn te vinden in de steden Londen, Parijs en Berlijn. De site is onderdeel van een promotiecampagne voor de game Watch Dogs van Ubisoft, maar wat je krijgt voorgeschoteld is echt, én real time. Daar lijkt het in ieder geval sterk op. In het 'over-gedeelte' van de site lees ik:
In de game Watch_Dogs, the wordt Chicago beheerd door een centraal besturingssysteem (ctOS). Dit systeem beheert data niet alleen de stad, maar lost ook complexe problemen op, zoals verkeersopstoppingen, de strijd tegen misdaad en stroombeheer. Dit is niet langer fictie. Slimme steden zijn de realiteit. In onze moderne steden worden elke dag grote hoeveelheden gegevens verzameld, gegevens die beschikbaar zijn voor iedereen.
Watch_Dogs WeareData website waarop openbare gegevens over Parijs, Londen en Berlijn, beschikbaar zijn op één locatie. Van de drie steden is een 3D-kaart gemaakt waarop gebruikers in realtime de gegevens kunnen ontdekken die vandaag de dag worden gebruikt om het dagelijks leven te organiseren. Op de website vind je verder informatie over de inwoners van deze steden op basis van hun activiteiten op het gebied van social media. Je ontdekt hier enkel feiten

Watch_Dogs WeareData maakt gebruik van beschikbare geolocatiegegevens.. Er wordt alleen informative gegeven waarvoor we toestemming hebben. En ja, het gaat om grote hoeveelheden aan data. Via een koppeling met Facebook kun je zien wat andere gebruikers op de website bekijken. Als dit onderwerp je interesse heeft, horen we graag je mening over de website en onze verbonden wereld.
Probeer het maar eens uit. Je ziet rijdende treinen en verkeerslichten, openbare toiletten en bewakingscamera's maar ook: tweets, foto's en mobiele netwerken. Ik stel me zo voor dat dit een kleine glimp is van de data waarover inlichtingendiensten kunnen beschikken. Het is hoe dan ook confronterend.

Marketingtechnisch werkt dit overigens prima. Ik ga die game wel even kopen.

Gerelateerd:
Spioneren op internet: een verzameling handleidingen
Rillingen van Google Maps Nederland
Orwelliaans 2009: CCTV en gedachtenpolitie in Britse huiskamers

@

zondag 20 juli 2014

Klassiekers deel 206: Ænema


Dat je dan na al die tijd merkt dat één van je favoriete nummers ooit hier nooit een klassieker was. Dat kan toch gewoon niet? Aenema van Tool, komaan! Zo'n song die subliem verwoordt wat je haat in mensen. Dat volledig opgaan in totaal onbelangrijke zaken. Spulletjes, de slag in het haar, de glimmende auto, dat kloterige baantje in slavenmodus. Echt hoor, ik ben geen haar beter dan wie dan ook, maar die ultieme leeghoofderigheid van de hippe consument van nu maakt me soms suïcidaal. Tool haalt de angel er dan weer uit, voor even.

@

Doe mee aan de IVI Award en win 12.500 euro aan innovatiesupport


Het thema 'innovatie in de informatiesector' is nu al bijna tien jaar een van de rode draden in mijn werk, maar als ik terugblik op het eerste halfjaar van 2014 constateer ik dat ik er in die periode relatief weinig over schreef. Het bleef uiteraard op mijn pad komen tijdens mijn redactiewerk voor InformatieProfessional, maar mijn focus lag toch vooral op lokale projecten. Daar lijkt in het tweede halfjaar verandering in te komen. Het Sectorinstituut Openbare Bibliotheken (SIOB) vroeg me onlangs of ik er voor voel om het rapport Inventarisatie innovatie openbaar bibliotheekwerk te actualiseren. Daar hoefde ik niet lang over na te denken. Ik ga er de komende twee maanden met plezier mee aan de slag.

Veel eerder al, in november 2013, benaderde Huub van Dommelen me met de vraag of ik wilde meedenken over een nieuwe innovatieprijs voor de informatiesector en aansluitend plaats wil nemen in de jury. Ook daar ging ik graag op in, al maakte ik wel het voorbehoud dat ik alleen bijdragen wil leveren 'op afstand'. Digitaal dus. Dat was geen probleem.

Inmiddels heeft Huub het concept helemaal uitgewerkt en het mag gezegd worden: hij heeft er iets veelbelovends van gemaakt. De prijs heet de IVI Awards en zal worden uitgereikt op het KNVI-congres op 18 november. Ik citeer van de website:
De IVI Award is een nieuwe prijs die ieder jaar wordt uitgereikt aan de bibliotheek, mediatheek, archief of soortgelijke organisatie in Nederland die het meest innovatieve product, concept of innovatieve dienst voor het publiek heeft ontwikkeld. IVI staat voor Innovatie voor Informatie.
[...]
De winnaar van de IVI Award ontvangt alle aandacht tijdens de prijsuitreiking op het KNVI-congres op 18 november 2014 en in de (vak) media. De organisatie die de IVI Award wint, ontvangt 12.500 euro aan innovatiesupport van de partners die de IVI Award mogelijk maken.  
De hoogste tijd dus om je concept, product of dienst te nomineren! Je kunt uiteraard ook het werk van iemand anders voordragen. Wij van de jury wachten de inzendingen met belangstelling af!

@

Afbeelding: De kermiskraam van de actiehandelaars, 1720: RijksStudio

zaterdag 19 juli 2014

Een wind is écht je vrind


Als je je hand niet omdraait voor een goede, knetterende scheet doe je er goed aan jezelf te wapenen met argumenten die je winderigheid rechtvaardigen. Nu kom ik meestal niet verder dan wat gemompel over het feit dat het ongezond is al die putlucht binnen te houden maar erg sterk is dat natuurlijk niet. Er is geen sprake van win-win. Daar lijkt echter verandering in te komen. Een onderzoek van de Universiteit van Exeter is veelbelovend: wie af en toe een stinkscheet opsnuift loopt misschien wel minder kans op beroertes, hartaanvallen of dementie.

Dat is het betere komkommernieuws! Ik ga een scheetkanon bouwen.

Gerelateerd:
Oerbehoefte
Een wind is je vrind
Over Gracenote's Music Maps en petomanie

@

zaterdag 12 juli 2014

Aliki in Griekenland, ons kleine paradijsje voor drie weken


Toen ik een maand geleden lag te dobberen in het heerlijke water van de Korinthische Golf nam ik me voor om na de vakantie uitgebreid te schrijven over ons verblijf in Aliki, in Griekenland. Die rust! Dat geweldige uitzicht! Het fijne huisje! De warmte van de verhuurders! Het eten! De uitstapjes zouden dan natuurlijk ook aan bod moeten komen, en wat te denken van die avonturen met de huurauto? De praktijken van Firefly schreeuwen er gewoon om bekritiseerd te worden!

Maar nu weet ik dat het niet gaat gebeuren. We missen dat kleine paradijsje nog steeds een beetje. Dan schrijft het gewoon niet zo lekker. Daarom beperk ik me tot het uploaden van een filmpje dat ik maakte vanaf het balkon. Die minuut vat het belangrijkste gevoel van de vakantie eigenlijk wel samen. Ik vul het aan met de recensie die we schreven op de pagina van Chris en Efie op Airbnb. Dat dus. Bedankt! En natuurlijk weer een dikke kus voor mijn lief, die er voor het zoveelste jaar op rij in is geslaagd een topbestemming te regelen. Wat een vrouw he?

We came to Central Greece with a plan: to visit all those lovely towns, villages and ancient sites of the region. We failed, and we blame Chris, Efie & Family & Friends for that. A joke of course, but seriously: they've created a heartwarming paradise, just above one of the loveliest seas we've ever swum in. We just loved this little house with its gorgeous terrace and -indeed- a magnificent view. We just could not leave this little Eden, because we felt at home, right from the beginning.

Did we feel this way because everything was perfect? Well, no. But it WAS perfect because it was not, you see? The house has everything you need...and more. Besides that: the family has found the balance in respecting one's privacy totally and being hospitable at the same time. These people love to share. They love to give. Your happiness is their happiness. When we had some trouble with the car rental company, Christos and his friend George took care of it. He lent me his car just like that. He made those terrible phonecalls with the unwilling salesmen in Athens. And they cooked us a meal once that we'll remember for a very long time.

No tourists in Aliki, in june. There is no bank, nor a gas station. Some people might consider that an obstacle but I assure you: it wasn't; it was a relief. Aliki is pure, as are its people. We were treated as friends, not as guests, even in the nice mini market and superb Fish Restaurant.

In short: if Aliki (where the famous ship of the Argonauts was built once), were a king or a queen, then the house of Chris and Efie would be the crown. We thank the family for one of the most pleasant holidays we ever had. They say that home is where the heart is. Well, now we're back in Holland, we can only say: we're a long way from home. Σας ευχαριστούμε!

Gerelateerd:
Vaak veroverd, nooit bedwongen: een terugblik op het prachtige Corsica
Verliefd op Sicilië
Te lui om te leren fotograferen

@