maandag 20 juli 2015

Doctor Ferleman's Travels: een prachtproject


Dat ik JM H. van Haart nooit leerde kennen in de tijd dat ik nog voor de Zeeuwse Bibliotheek werkte is wonderlijk. Ook in die tijd was JM daar namelijk al kind aan huis, zoals hij dat ook al jaren is bij het Zeeuws Archief (en bij andere bibliotheken en archieven, niet te vergeten). Maar we liepen elkaar mis, zo simpel is het gewoon. Sinds ik bezig ben met Middelburg Dronk kruist JM echter regelmatig mijn pad. JM is iemand waar ik in korte tijd veel respect voor heb gekregen. 

Ik ken maar weinig mensen die -op vrijwillige basis- zo soepeltjes en tegelijkertijd zo grondig de lokale en regionale geschiedenis onderzoeken als hij. De resultaten werkt hij dan ook nog eens zeer nauwgezet uit. Ik vraag hem regelmatig om achtergrondinformatie over Middelburgse ondernemers uit de 18e en 19e eeuw, omdat ik weet dat hij al enorm veel heeft uitgezocht. Sterker nog: hij heeft zelfs een database in MS-DOS, die tienduizenden records bevat over die mensen en hun geschiedenis. Dat ik dat zeer interessant vind zal niemand verbazen. Het levert buitengewoon interessante aanvullingen op, zoals bijvoorbeeld feiten over een oude weduwe die ook in de Middelburgse horeca zat. Dat werkt hij dan uit in prachtige PDF's. Ik zeg dan gekscherend: "je werkt als een pro!" Om vervolgens te beseffen dat hij dat ook gewoon is. JM is schrijver en onderzoeker, niks meer, niks minder.

Dat blijkt ook uit een recent project van hem. Sinds een paar weken heeft hij de website Doctor Ferleman's Travels online staan, waarop hij in de huid kruipt van de jonge arts Ferleman, tijdens diens reis van Middelburg naar Batavia, in de periode 1840-1841. Op The Blue Dot legt van Haart uit hoe en waarom hij aan dat project is begonnen. Voor de wat visueler ingestelde mensen heeft hij ook een fraaie trailer gemaakt.

Ik volg dit reisverslag met veel plezier. Iedere keer als ik zo'n mooie uitwerking aantref onder een link moet ik glimlachen. Of het nu gaat om een voertuig of een persoon: JM H. van Haart maakt er werk van. Dat is geweldig. En dan dat inkijkje in het alledaagse leven aan boord van zo'n schip in die tijd. Dat is gewoon leuk en interessant.
A sloop went ashore quite late, for the last provisions. And the men were singing a light-hearted song along the lines of ‘Adieu now Middelburg, adieu farewell…’ I hastened myself on finishing the letter to my mother, which I shall hand to the Pilot when he leaves us in the North Sea.
Een project om te volgen en te koesteren, mensen!

Gerelateerd:

@

Een speurtocht voor Middelburg Rozenstad


Lia Hector, van galerie T in Middelburg, zet zich al langere tijd in voor het project Middelburg Rozenstad. De stad fleurt daar letterlijk van op. Middelburg Rozenstad heeft het mannetje Rozenbottel als mascotte en zou dat figuurtje graag een prominentere rol geven binnen het project, onder meer door er een speurtocht in de stad omheen te organiseren. De Middelburgse & Veerse Bode schreef daar afgelopen zaterdag het artikel Rozenbottel wil Manneke Pies van Middelburg worden over.

De projecten Rozenstad en Wij zijn De Stad hebben veel dwarsverbanden. Mede daarom hebben Lia en ik regelmatig met elkaar gesproken in het voorjaar. We concludeerden onder meer dat het belangrijk is dat je dingen van elkaar gescheiden houdt, maar dat er tegelijkertijd geen enkele reden is om verbindingen niet te leggen. Daarom schreef ik een paar maanden geleden zelf ook een korte notitie over de mogelijkheden. Uit dat document:

Inleiding
Het project Middelburg Rozenstad heeft de afgelopen jaren flink aan de weg getimmerd. Lia Hector beschreef de activiteiten de bereikte doelen en de ideeën voor de toekomst in november 2014 in de notitie 'Middelburg Rozenstad'. Een van die ideeën betrof een speurtocht door Middelburg rondom de mascotte van Middelburg Rozenstad, het figuurtje Rozenbottel. Dit document werkt het idee van die speurtocht verder uit.

Een speurtocht voor Middelburg Rozenstad: kansen op verbinding
Er zijn veel mogelijkheden om de stad Middelburg met behulp van Middelburg Rozenstad onder de aandacht te brengen van een breder publiek, waaronder de toeristen. Een van die mogelijkheden is een speurtocht door het stadscentrum, die deelnemers naar de mooie plekjes, de monumenten en de winkels  van de stad leidt. Zo’n speurtocht is een uitgelezen kans om verschillende locaties, evenementen en ondernemers met elkaar te verbinden.

Het idee is om de speurtocht zowel online als offline aan te bieden bij het publiek, in twee varianten: gratis en betaald. De gratis tocht kan te allen tijde digitaal worden geraadpleegd en worden gedownload, zonder dat er voorwaarden aan verbonden zijn. Deze variant wordt door belangstellenden zelf uitgevoerd, zonder (fysieke) begeleiding vanuit Middelburg Rozenstad. Door deze variant aan te bieden maak je de speurtocht laagdrempeliger, sluit je aan bij de tijdgeest, heb je ook iets te bieden als winkels of culturele instellingen zijn gesloten, en sluit je mensen met een beperkt budget niet uit. De tweede variant is een betaalde tocht, onder begeleiding van een stadsgids. Dat kunnen mensen zijn die nu al rondleidingen door Middelburg verzorgen, of mensen van culturele organisaties, maar ook mensen van Middelburg Rozenstad zelf. Deze variant kun je ook koppelen aan activiteiten bij aangesloten ondernemers en instellingen. Denk daarbij aan workshops, tentoonstellingen of optredens.

In de speurtocht staat de mascotte Rozenbottel centraal. Deelnemers gaan op zoek naar dit symbool, die in verschillende verschijningsvormen te vinden zal zijn op de meest gekke plekken in Middelburg. Een wat grotere op het grachtenterras van de Zeeuwse Bibliotheek, een wat kleinere onder de Spijkerbrug, een vermomde in de Kuiperspoort, een bewegende boven in de Lange Jan, enz. Er zijn nu al organisaties die hebben aangegeven belangstelling te hebben voor deelname aan de speurtocht. Een mooi voorbeeld is de Zeeuwse Bibliotheek/Scoop, waar onlangs een zogenoemd Fablab is gelanceerd, waar mensen gebruik kunnen maken van onder meer 3D-printers en lasersnijders. De organisatie wil de presentatie en het bereik buiten het gebouw maar wat graag verbeteren en verbindt zich graag aan een initiatief als dit. De bibliotheek zou een halteplaats kunnen zijn waar mensen zelf een rozenbottel kunnen printen of ontwerpen, maar faciliteert ook graag de productie van de Rozenbottels die nodig zijn voor de tocht.

De verbinding met winkels is ook eenvoudig te leggen. Van het VOM-project Wij zijn De Stad leerden we onder meer dat er enorm veel middenstanders zijn zich naast de verkoop van producten ook bezighouden met workshops, zowel in de dag- als avonduren. Deelnemers aan de speurtocht zou je daar mooi op in kunnen laten haken: zelf rozensieraden maken bij Beadle in de Langeviele, leren hoe je je eigen rozenbottels kweekt bij Plant Aardig in de Zusterstraat of zelf een rozendrankje maken in de moestuin van Kloveniersdoelen.

Technische uitwerking
De technische uitwerking van de speurtocht hoeft beslist niet complex of duur te zijn. De verleiding is groot om meteen te denken aan de ontwikkeling van een app, een website en aanverwante zaken, maar dat verdient in dit stadium niet de aanbeveling. Het is verstandiger om in te zetten op tempo en flexibiliteit, en aanvankelijk te kiezen voor gratis hulpmiddelen (‘tools’) en bestaande platformen. Voor het ontwikkelen van de speurtocht kun je bijvoorbeeld gebruik maken van bestaande rondleidingen, zoals de gratis stadswandeling die Middelburgdronk.nl online heeft gezet, en die in een kleinere variant ook al commercieel wordt gebruikt door het bedrijf Vita Event van Patrick Gabriëlse.

Die aangepaste variant kun je dan als PDF-bestand aanbieden via een pagina van de website Uitinmiddelburg.nl, die daardoor ook weer meer bezoekers genereert. Behalve als PDF kun je de tocht ook interactief aanbieden met behulp van de gratis tools van Google Maps, waar je zelf routes mee kunt tekenen en invullen. Bijkomend voordeel is dat deze gratis hulpmiddelen garant staan voor optimale raadpleging op alle mobiele apparaten. Deelnemers hoeven de speurtocht dus niet uit te printen, maar kunnen die gewoon in real-time bekijken op de telefoon of op een tablet. Als je kiest voor deze aanpak beperken de kosten van de implementatie zich tot arbeidsloon.

Marketing en online profilering
Het succes van de speurtocht van Middelburg Rozenstad valt of staat met de bekendheid ervan. Het is van groot belang dat de tocht van meet af aan breed onder de aandacht wordt gebracht. Daarbij zal uiteraard ook worden ingezet op traditionele vormen van promotie, zoals persberichten, posters en flyers, maar zal ook aan de deelnemende organisaties en ondernemers worden gevraagd er aandacht aan te besteden, al dan niet in combinatie met ludieke acties.

We zouden ook graag inzetten op een speciale vorm van promotie, namelijk guerrillamarketing. Het idee is om Rozenbottel zonder toelichtende teksten op gekke plaatsen in de stad te laten opduiken, in aanloop naar de lancering van de speurtocht tijdens een speciaal Middelburgs evenement, bijvoorbeeld de Stadsfeesten. Je zoekt dan naar een situatie waarin steeds meer mensen zich afvragen waar dat poppetje van is en daar op voorhand al met elkaar over gaan praten. Het voordeel van die vorm van marketing is dat het niet veel kost, het nadeel is dat het alleen werkt als het goed wordt uitgevoerd.

Er zal uiteraard ook worden ingezet op online profilering. Er kan gebruik gemaakt worden van diverse bestaande platformen, variërend van de Facebookpagina’s, websites en Twitteraccounts van Wij zijn De Stad, Uit in Middelburg, Middelburg Dronk, SEM, Middelburg Rozenstad, enz. Ieder platform kan de tocht benaderen vanuit de eigen invalshoek. Daarnaast kan aan betrokken partijen gevraagd worden of zij prominent willen linken naar de tocht, op de sites van de Gemeente, de Zeeuwse Bibliotheek/Scoop, de Drukkery, enz. Verder kan er nog worden ingezet op promotie via blogs en andere kanalen.

Tijdpad
Het streven is om de speurtocht kort na de zomer van 2015 te lanceren, het liefst tijdens een evenement waar veel mensen op de been zijn, zoals de Stadfeesten Middelburg in juni. Om de speurtocht op te kunnen zetten zijn de volgende zaken nodig:
1. Gesprekken met potentiële deelnemers
2. Het uitwerken van de route van speurtocht 
3. De omzetting van de tocht naar PDF, Google Maps en Uit in Middelburg
4. Het borgen van de organisatie (gidsen, begeleiding, aanspreekpunt)
5. Marketing en online profilering

@


zondag 19 juli 2015

Zo'n bibliotheekdirecteur willen we allemaal wel.


Lekker! Het artikel Selecting The Next Librarian of Congress slingert me weer even terug naar de tijd van bijdragen als Bibliothecaris 2.0, een manifest in beeld en geluid en Bibliotheek 2.0: 24 stellingen om bij stil te staan. Yup, we hebben het hier over 2006 en 2007. Waar gaat dit dan over? Welnu: na vele jaren is de Library of Congress op zoek naar een nieuwe directeur. En ze willen nu graag eens iemand die niet alleen per fax communiceert. Wat voor mensch zoekt men dan wel? Jessamyn West somt het even op voor The Message. Om een of andere reden klinkt het allemaal als zeer redelijk, maar tegelijkertijd weinig realistisch. Ik bedoel: bibliotheken waar dit soort dingen de prioriteit hebben, die komen er toch niet echt van tot op heden.
  • We don’t need you to blog or tweet or Instagram necessarily but we do need you to engage with people using technology appropriate to the decade we are in. Billington was famous for communicating via fax and not-so-privately railing against the internet. Don’t be that guy.
  • We don’t need you to overhaul copyright law immediately, but we’d like there to be movement in the direction of reasonable copyright reform.The Digital Millennium Copyright Act exceptions that you alone are responsible for impact tech culture in significant ways and should be expanded and more frequently issued. Explaining why this provision exists and why it is important should be part of your advocacy work. We need you to support us as we advocate for fair use and help us overcome the chilling effects of decades of government-supported copyright menacing. There have been tentative steps in this direction; we’d like to see them continue and progress.
  • We don’t expect you to make all your digital content available online for free, but we would like you to share as much content as possible within the limits of the law. You can advocate for the positive societal benefits of this sharing for cultural heritage institutions and rights holders. I’d like every search at the Library of Congress’s web site to allow me to limit results to “things I can get my hands on” or “orphan works” or “items allowed for non-commercial reproduction.” Information and knowledge created with public funds such as Congressional Research Service reports should be made available to the public, who paid for them.
  • We don’t need you to build sexy data visualizations of all the statistics you log and track (though it would be nice) but we’d love it if these datasets would be made available to journalists and researchers. It would be great to see the LoC as a leader in the Open Access movement — encouraging people to share scholarship in ways that are digital, online, free of charge and favorably licensed. Offering API-based access to your metadata and your data would aid in this knowledge discovery. Again, some of this is happening, we’d like to see more.
  • We don’t need you to have a library degree, but it would be a bonus if you come from a tradition of scholarship, one that understands the significance scholarship to the history of the library profession. We’d like the library to be a good place to work. We haven’t had a trained librarian in the position in forty years, to us that matters.
  • We don’t need you to handle everything immediately, but we would like to know what you’re going to do about the 31 recommendations from the Government Accountability Office’s report published in March. We’d like a permanent Chief Information Officer hired who has real authority to fix some of the Library’s IT weaknesses. We would like to know the plan for processing and managing the immense backlog of cataloging and material processing that has been piling up. We’d like to see the Kluge Prize awarded again.
@

Foto: Tumblr.com

dinsdag 14 juli 2015

Project Wij zijn De Stad verankerd voor twee jaar


Het was voor mij zonder twijfel het beste nieuws van de afgelopen maand: in een overleg met het bestuur van de Vereniging Ondernemers Middelburg (VOM) werd mij te kennen gegeven dat men graag een vervolg wilde geven aan het pilotproject Wij zijn De Stad, waar ik in juli 2014 -samen met Jelmer Oskam- mee aan de slag ging. Ons werd gevraagd een kort voorstel te schrijven voor het vervolgtraject. Dat voorstel is inmiddels grotendeels goedgekeurd. De belangrijkste uitkomsten zijn dat het project zal worden uitgebouwd (onder meer door de website van de VOM om te katten tot een website voor Wij zijn De Stad, met eigen pagina's voor de Vereniging) en ik persoonlijk in ieder geval twee jaar verder mag.

Nu ben ik als ZZP'er blij met vrijwel alle opdrachten die ik mag doen, maar Wij zijn De Stad is momenteel mijn troetelkindje. Ik vind het meer dan leuk om te mogen doen wat ik doe, in alle vrijheid. Ik klets, informeel, met talloze Middelburgers en schrijf over wat ik zie en hoor. Nu eens plaats ik een nieuwtje op de site, dan weer een kort verhaaltje over een onderneming of activiteit. Dat is gewoon ontzettend leuk om te doen. Afgelopen zaterdag stond in de PZC een artikel over het project, van Emile Calon, met de titel 'Promotie uit de losse pols'. In die titel kon ik me goed vinden, omdat die ongeveer wel samenvat hoe ik het liefste werk. Spontaniteit maakt namelijk vaak het verschil. Je zou uren kunnen besteden aan een uitgebreid artikel, maar op Facebook bereik je meestal meer mensen met kortere teksten en wat humor. Een voorbeeld? Afgelopen zondag hoorde ik nogal wat mensen praten over de drukte bij de lokale Albert Heijn. Ik zocht een fotootje op Twitter en wijdde er een paar zinnen aan. "Ze stonden tot aan de eieren". Nou, zo'n bijdrage krijgt dan dezelfde avond nog tientallen reacties en wordt -volgens Facebook- door bijna 20.000 man gezien. Dat is voor sommigen niets bijzonders wellicht, maar binnen de schaal van de dingen die ik gewend ben te doen is dat opmerkelijk. Binnen 1 jaar staat Wij zijn De Stad ongeveer waar Middelburg Dronk na 5 jaar staat. Het is breder en toegankelijker.

Maar dat we werken 'vanuit de losse pols' betekent uiteraard niet dat er geen idee zit achter Wij zijn De Stad. We hopen verbindingen te leggen, en steeds meer initiatieven te bundelen. We hebben het beste voor met iedereen die een hart heeft voor de stad. Maar uiteindelijk willen we ook graag zoveel mogelijk ondernemers zien samenwerken en laten meedoen, en ondertussen mensen wijzen op alles wat mooi is in de stad. Bewustwording van het belang van lokaal kopen en bezoeken, dat soort dingen.

Nu er een verlenging is van twee jaar, in plaats van drie maanden, kunnen we wat meer plannen gaan maken, en die ook daadwerkelijk uitvoeren. We werken met een beperkt budget, maar daar verzinnen we vast ook wel iets op. Ik ben in ieder geval zéér tevreden over het feit dat het project een serieuze kans krijgt. Wij zijn De Stad!

Gerelateerd:
Wij zijn De Stad: een pilotproject voor de ondernemers van Middelburg centrum
Wij zijn De Stad mag door
5 jaar ZZP'er, 5 jaar M.I. Webwerk: een terugblik

@

Krantenknipsel met foto Lex de Meester: PZC 11 juli 2015

maandag 13 juli 2015

Van Xbox naar PS4...om The Witcher 3 te kunnen spelen


Vanaf het moment dat ik voor het eerste videogames speelde, ergens in de vroege jaren 80, stond ik open voor alle platformen waarop die games gespeeld konden worden. Eind jaren 80 zwichtte ik echter voor de NES van Nintendo, om dat merk vervolgens ruim twintig jaar trouw te blijven. Soms keek ik met een jaloers schuin oog naar het aanbod voor de consoles van Sony en Microsoft, maar de belofte van steeds weer een nieuwe game in de Zelda-reeks zorgde ervoor dat ik niet overstapte. Totdat m'n Wii werd gejat in Maastricht. Dat was -letterlijk- een breekpunt. Ik stapte over op de Xbox 360, die toen al jaren op de markt was. Ik vermaakte me er kostelijk mee, vooral door fantastische games als Skyrim.

Maar de oude irritatie van het niet kunnen spelen van bepaalde games op de console van mijn keuze begon dit jaar weer op te spelen. Dat ik moest lezen dat Mortal Kombat X pas veel later op de 360 zou uitkomen was nog tot daar aan toe, maar toen ik begreep dat The Witcher 3 hélemaal niet zou worden uitgebracht op dat platform werd ik chagrijnig. Naar dat veelbelovende spel was ik namelijk meer dan nieuwsgierig. Ik bedoel: een 'nieuwe standaard in gaming'? Zo'n spel kun je toch niet negeren? Een paar weken geleden ging ik dus voor de bijl. Ik besloot gewoon een Playstation 4 te kopen. Dan zou ik de komende jaren tenminste wél gebeiteld zitten, qua aanbod en speelmogelijkheden. Het laat zich raden dat The Witcher 3 Wild Hunt de eerste game was die ik zou gaan spelen.

Ik heb geen spijt gekregen van mijn beslissing. Wat mij betreft maakt de game de belofte helemaal waar. The Witcher 3 is werkelijk episch. Uitgestrekte werelden, een goed verhaal, schitterende graphics en fijne gameplay. Helemaal foutloos is het spel niet, maar desondanks kan ik er alleen maar superlatieven op loslaten. Het spel komt met stip binnen in mijn top tien aller tijden en dat wil toch wel iets zeggen, na ruim 30 jaar game-ervaring.

Deze game bewijst m.i. ook nog eens dat videogames andere media overtreffen als het gaat om amusementswaarde. Veel mensen worden wat narrig, als je games vergelijkt met boeken, films en series, maar de vraag waar je uiteindelijk al je kostbare tijd aan wilt besteden is een relevante. Ik had er geen enkele moeite mee dat The Witcher minstens 150 uur van mijn tijd heeft opgesnoept. Het is als een film die je zelf grotendeels kunt regisseren, als een boek waaraan je zelf mee kunt schrijven. Het is een puzzel, een gevecht en een fantastisch schouwspel in één.

Sony heeft me voorlopig te pakken. Sorry Nintendo.

Gerelateerd
Uitgesteld zwichten: van Wii naar Xbox, van Zelda naar Skyrim
Dragon Age Inquistion: de weg naar een epische anti-climax
Kerst 2012 was groots en meeslepend
Skyrim: lezen doe je maar in de bibliotheek!
Frustratie is de motivatie

@

zondag 12 juli 2015

Wat er gebeurt als je bomen in de stad een eigen mailadres geeft


Kijk, dit verhaal tovert een grote glimlach op m'n kanis. Melbourne besteedt veel aandacht aan de ruim 60.000 bomen in de stad en heeft vanuit die gedachte ook de website Urban Forest Visual in het leven geroepen. Op de site kun je onder meer op alle bomen van de stad klikken via een interactieve kaart en dat niet alleen; je kunt de bomen ook een mailtje sturen.

Die communicatiemogelijkheid werd ingesteld om burgers de mogelijkheid te geven meldingen te doen over gevaarlijke takken en wat dies meer zij, maar in de praktijk gebeurde er ook nog iets anders: de gemeente ontvingen talloze mails waarin burgers hun liefde voor een bepaalde boom betuigden, of er gewoon leuke vragen aan stelden.
"My dearest Ulmus,
“As I was leaving St. Mary’s College today I was struck, not by a branch, but by your radiant beauty. You must get these messages all the time. You’re such an attractive tree.”
Ik vind het fantastisch.

@