zondag 13 mei 2012

Nieuwe jodiumtabletten voor Zeeland


Waar een kort nieuwsbericht niet toe kan leiden. Vrijdag meldde de PZC dat de jodiumtabletten die in 2010 zijn verspreid in de provincie Zeeland niet langer houdbaar zijn. Dat vond ik vreemd. Medicijnen zijn toch juist heel lang houdbaar? Hoe kunnen ze dan binnen twee jaar verlopen zijn? Op de site nucleair risico lees ik nota bene dat de pillen minstens 10 jaar houdbaar zijn.

Het blijkt allemaal iets genuanceerder te liggen. In een oud filmpje van @pimzn hoor ik een burgemeester zeggen dat de tabletten er in 2009 al lagen. Misschien begrijp ik het niet goed, maar het klinkt alsof er toen dus oude pillen werden gedistribueerd. Op apotheekkennisbank.nl lees ik vervolgens dat men er inderdaad al vanuit ging dat de tabletten in 2012 vervangen moesten worden. Het volgen van een paar links in een themadossier van Bibliotheek Vlissingen roept alleen maar extra vragen bij me op. In een rapport uit 2004, van RIVM (PDF), lees ik dat er in dat jaar al 45 miljoen tabletten lagen opgeslagen. In 2010 liep er nog
een Europese aanbesteding voor 6 miljoen nieuwe tabletten. Hoorden die tabletten uit 2010 dan bij de voorraad van 2004?
Op dit moment liggen er bij het Logistiek Centrum Zoetermeer (LCZ) van het ministerie van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties 45 miljoen tabletten kaliumjodaat van 170 mg opgeslagen; 170 mg kaliumjodaat komt overeen met 100 mg jodide. De tabletten zijn verpakt in aluminium-PVC strips van 10 stuks, in een volume van 600 strips per ompakking. Deze tabletten liggen sinds oktober 2002 in het LZC, de houdbaarheid is door de fabrikant (Pharmachemie te Haarlem) gesteld op 5 jaar.
Hoe het precies zit weet ik nu nog steeds niet, maar duidelijk is me in ieder geval wel dit soort operaties veel geld kosten. De pillen zelf kosten 10 tot 15 eurocent per stuk. Of het nog steeds Pharmachemie is dat de pillen mag leveren weet ik ook niet, maar dat er in dit bedrijf ook veel geld omgaat is me inmiddels ook wel duidelijk. Het maakt ook medicijnen tegen astma en kanker...en Viagra. Uit het Haarlems dagblad van 28 april 2011:
In 1946 begonnen de Haarlemmers Cees Teves en Arnold DeVita een handel in achtergebleven medicijnen van de United Forces, de Amerikaanse troepen. In de Haarlemse Rozenstraat openden ze een klein kantoor onder de naam Pharmachemie. Een van de medicijnleveranciers was de Amerikaanse farmaceut Lederle die onder meer het geneesmiddel methotrexaat maakte tegen tumoren.
[...] 
Daarna heeft de apotheekgroothandel OPG Pharmachemie overgenomen en in 1998 is het bedrijf gekocht door het IsraĆ«lische Teva Pharmaceutical Industries. Inmiddels is Teva de grootste generieke medicijnproducent ter wereld. Zestig procent van de farmaceutische markt in West Europa en Amerika bestaat uit medicijnen waarvan het patent is verlopen. Het gaat om veel geld. Daarom gaat het er soms keihard aan toe. Teva is regelmatig verwikkeld in rechtszaken of er zijn invallen bij ons bedrijf. Bijvoorbeeld omdat de concurrent probeert tegen te houden dat we al beginnen met de productie van medicijnen waarvan het patent is verlopen. 
Als een bedrijf zo groot is moet het toch ook wel iets kunnen verbeteren aan de houdbaarheid van medicijnen? Of is dat te simpel gedacht? Wat zou er eigenlijk gebeuren met die miljoen oude pillen?

@

Afbeelding