Inspiratieproject: De bibliotheek als ideeëncouveuse

Vanmiddag werd ik via Skype geïnterviewd door een studente IDM, Patty Werhmeijer. We spraken aanvankelijk over het project Boekenkast van Nederland, maar we dwaalden al snel af naar een gedachtenwisseling over de bibliotheeksector, innovatie en meer van die dingen. Ergens in het gesprek sprak ik uit hoe jammer ik het vind dat collega's van Nederlandse bibliotheken niet vaker hun ideeën, projecten en samenwerkingsverbanden delen op Bibliotheek 2.0. Het gebeurt wel, maar veel te sporadisch.

Dan kan het haast geen toeval zijn dat ik een paar uur later stuit op het prachtige weblog van 3 Amerikaanse studenten: The Library as incubator Project. Beter dan Jessamyn West kan ik het niet samenvatten:

There’s an ongoing theme in library programming: trying to find stuff that isn’t the stuff that’s already been done. While there are aspects of “Just play the hits, man” in a lot of the work we do, that doesn’t mean we can’t find new, original and/or interesting things to do with the huge amount of local cultural content that we have at our fingertips but that might not be common knowledge in our larger communities.
The Library as Incubator Project is a site full of great ideas, lovely photographs, sharp writing by three UW-Madison School of Library and Information Studies (and guest bloggers) outlining ways that libraries and artists can work together. Good ideas, well-presented.

Zo is dat maar net. Ik heb meteen een abonnement op deze aanwinst genomen want dat we nog veel meer interessants kunnen doen met al die mooie lokale en regionale content: daar twijfel ik geen moment meer aan.

@

Extensie van de week: Jailbreak the Patriarchy

In de reeks Extensie van de week nu eens een (Chrome-) extensie die ik zelf niet zal gebruiken maar desondanks interessant vind: Jailbreak the Patriarchy. Uit de toelichting:

Jailbreak the Patriarchy genderswaps the world for you. When it's installed, everything you read in Chrome (except for Gmail, so far) loads with pronouns and a reasonably thorough set of other gendered words swapped.
[...]
This makes reading stuff on the internet a pretty fascinating and eye-opening experience, I must say. What would the world be like if we reversed the way we speak about women and men? Well, now you can find out!

Mannen worden vrouwen in webteksten, vrouwen worden mannen. Voor als je schoon genoeg hebt van dat glazen plafond. Op haar website vertelt maakster Danielle Sucher er meer over.

Gerelateerd:
Mannen en vrouwen: gelijk loon voor gelijk werk
Vrouwen aan de top: een wereld te winnen

@

Send to Dropbox: nooit meer zoeken naar bijlagen

In een bijdrage van Trendmatcher kwam ik een tip tegen waar ik nog veel plezier aan zal beleven: Send to Dropbox. Nieuw is die tool niet, maar aan mijn aandacht was 'ie tot op heden ontsnapt.

Waar het op neerkomt is dat ik bijlagen voortaan niet meer hoef terug te zoeken in een van m'n mailboxen. In plaats daarvan stuur ik het bericht door naar Send to Dropbox, dat de bijgevoegde bestanden automatisch opslaat in mijn bestandsmap bij Dropbox. Dropbox zorgt er vervolgens weer voor dat ik altijd bij de bestanden kan, vanaf elke computer of telefoon met een internetverbinding.

Als je Dropbox nog niet kent kan ik je het enthousiaste verhaal van Menno Schoone aanbevelen.

@

Zeeuwen op het web deel 10: William Verstraeten

Ik loop vrijwel dagelijks langs de espressobar/gallerie die hij met zijn gezin uitbaat maar gesproken heb ik William Verstraeten nog nooit. Sinds kort werkt zijn dochter Charlie ook in mijn stamhut. Toen ik daar gistermiddag -stomtoevallig- binnenwandelde zat zij met een paar collega's een video te kijken aan de bar. Dat is niet wat je noemt een gebruikelijk tafereel.

Het bleek dat er werd gekeken naar een presentatie van William op TEDx Amsterdam, waarin hij vertelt over zijn kunstproject Twin Towers Igirama,  een bol met een grote spiegel erin, die bezoekers het idee geeft dat zij op de plek zweven waar zich vroeger een torentop van de Twin Towers bevond. Het is een schitterend ontwerp. Ik hoop voor William dat hij een kans krijgt. Als dit geen mooi visitekaartje is weet ik het ook niet meer.

Zie ook: William Verstraeten: Kerncentrales & Konijnenoren.

@

1971: een straalbezopen Middelburgse Sinterklaas

Het is wat mij betreft een van de leukste artikelen die we, in het kader van Middelburg Dronk, recentelijk opduikelden uit de Krantenbank Zeeland: "Sinterklaas ging in Middelburg een nachtje de cel in", uit de PZC van 6 december 1971.

Sinterklaas heeft zich zaterdagavond in een toestand van uitbundige alcoholische vervoering zo ernstig misdragen dat hij de nacht in een cel van het Middelburgse politiebureau 'ter algehele ontnuchtering' heeft moeten doorbrengen. De kindervriend, nauwelijks gewend aan de kracht van de Nederlandse spiritualiën, had 's middags een groot aantal gezinnen bezocht, waar hij bijzonder gastvrij was onthaald.

Toen aansluitend op zijn taak nog een avondlijk bezoek aan een bar volgde, zag de kindervriend tenslotte zelf in, dat alleen enige koppen koffie hem voor een totaal afglijden konden behoeden. Hij begaf zich daartoe naar een koffiehuis aan de Vlasmarkt. Tegenover een aantal Zuidmolukse jongeren liet hij zich dermate onheus en discriminerend uit, dat men zich in de koffiebar genoodzaakt zag om (dreigende) moeilijkheden te voorkomen, de Sint met zijn Zwarte Piet met krachtige hand naar buiten te werken. Op de openbare weg -de Vlasmarkt- is het toen nog tot een treffen gekomen tussen enkele goedwillende particulieren en de Sint met zijn knecht.

Het vechtende gezelschap rolde enige tijd over het wegdek, waarbij onder de meer de mijter de staf van Sinterklaas verloren zijn gegaan. Deze attributen zijn nog steeds zoek. Het conflict leek een gelukkige wending te nemen, toen Sint en Piet, die hun belagers wisten af te schudden, overeind krabbelden en zich enigszins herstelden. Op dat moment echter stelde Zwarte Piet voor zijn meester naar huis te brengen. Het gevolg was een tweegevecht tussen Sint en Piet, dat juist zijn hoogtepunt bereikte toen een surveillancewagen van de gemeentepolitie de Vlasmarkt opzwenkte. Zwarte Piet werd in staat geacht zelfstandig zijn weg te vervolgen maar Sinterklaas moest mee naar het bureau om de nacht ter ontnuchtering in de cel door te brengen. Hij is intussen op vrije voeten gesteld.

Is het geen giller?

@

Kan Google jou vertrouwen?

De +1-knopjes van Google zie je op steeds meer websites opduiken, maar heel veel wordt er niet op geklikt, voor mijn gevoel. Toch is het wel interessant om je er eens in te verdiepen, als je geïnteresseerd bent in betrouwbaarheid van informatie, online zichtbaarheid en vindbaarheid, en in de werking van de zoekmachine van Google. Op de +1-pagina stelt Google zelf onder meer:

Klik op de +1-knop om iets in het openbaar uw goedkeuring te geven. Deel wat u belangrijk vindt. Met +1-waarderingen kunt u aanbevelingen delen met vrienden, contactpersonen en anderen op internet op het moment dat ze daar het meeste profijt van hebben: terwijl ze zoeken met Google. [...]Telkens wanneer u op de +1-knop klikt, voegt u iets toe aan alle coole, nuttige of gewoonweg grappige dingen die u op internet hebt gevonden. U vindt uw volledige lijst met +1-waarderingen op een speciaal tabblad in uw openbare Google-profiel. U kunt uw tabblad met +1-waarderingen voor iedereen zichtbaar maken of desgewenst verbergen.

De grote vraag is of Google dat wat jij als belangrijk of interessant beschouwt meer gewicht zal gaan geven in de zoekresultaten die andere mensen zien. Dat geldt in ieder geval wel voor plusjes van de mensen die zich in jouw 'kringen' bevinden, weet ik (je ziet steeds steeds vaker onder een zoekresultaat staan dat "die en die dit een +1 hebben gegeven"), maar de plusjes van onbekenden, tellen die ook mee?

Ik ben nog geen artikelen tegengekomen die dit bevestigen, maar ik denk wel dat Google hier nog veel meer mee gaat doen. SEO 2011 is meer dan PageRank en hyperlinks. Misschien moeten we ons niet alleen afvragen of wij Google wel kunnen vertrouwen, maar ook of Google ons wel kan vertrouwen. Het artikel Building The Implicit Social Graph gaat daar dieper op in. Voor de liefhebber, zal ik maar zeggen.

@

Skyrim: lezen doe je maar in de bibliotheek!

Terwijl 'wij van de bieb' bij het horen van het woord gamen na al die jaren nog steeds in identiteitsdiscussies vervallen, storten complete volksstammen zich tegelijkertijd op de grote hoeveelheid nieuwe gametitels die, traditiegetrouw, net voor de feestdagen worden gelanceerd. De bibliothecaris worstelt, de potentiële klant speelt.

Ook hier in huis domineert Homo Ludens tijdens de donkere dagen. Ik sta op het punt mezelf vast te bijten in hoofdstuk 13 van Skyward Sword, de jongste zoon van Marleen speelt The Elder Scrolls V: Skyrim, de game die sommigen bekritiseren omdat die te groot zou zijn.

Wat ik nu zo grappig vind is dat het in Skyrim wemelt van de boeken. Ik bedoel dan dus boeken die je in het spel kunt lezen. De ironie bestaat hier uit dat zoonlief nooit boeken leest, maar met dit spel een complete bibliotheek heeft binnengehaald. Nog grappiger wordt het als ik lees dat iemand de teksten uit al die boeken heeft omgezet naar echte eboekbestanden en als download aanbiedt. Hij wil de Skyrimfans de mogelijkheid bieden de boeken te lezen op de telefoon of e-reader, als ze even geen tijd hebben om het spel daadwerkelijk te spelen.

Uiteraard heb ik het ePub-bestand even op de 4S gezet. Het gaat om maar liefst 3942 pagina's leesvoer! Ik zou willen zeggen tegen al die gamerts: "Ben je nou helemaal belazerd? Lezen doe je maar in de bibliotheek!"

@

App van de week: Man Bijt Hond

Het programma kijken op televisie komt er maar zelden van, maar ik waardeer Man Bijt Hond zeer. Humor die niet is gebaseerd op het onderuit halen van een ander wordt namelijk steeds zeldzamer. Man Bijt Hond registreert vooral en gek genoeg maakt dat het programma zo goed.

Juist omdat ik niet zo vaak tv kijk vind ik de tip Man Bijt Hond: duizenden fragmenten en afleveringen op de iPhone een goede. Kijk nog even naar Eugène met zijn kleine garage en je weet waarom deze gratis app een download waard is.

@

Screenshot: iPhoneClub

Bewondering voor de kunst van het tekenen...en van het photoshoppen

Ooit, in de onderbouw van de middelbare school, kregen we een paar jaar tekenles. Ik ervoer die lessen niet als vervelend maar veel plezier beleefde ik er ook niet aan. Mijn tekentalent is namelijk nog kleiner dan mijn zangtalent. Als je weet dat de enige respons op mijn incidentele inhaken op favoriete nummers "als je voor mij zingt..." is, dan weet je ook hoe mijn tekeningen eruit zien.

Omdat ik er zelf helemaal niets van bak heb ik uiteraard veel bewondering voor mensen die een leeg vel papier in mum van tijd transformeren tot kunstwerk. Desondanks vergeet ik vaak hoeveel werk er in een tekening of schilderij kan gaan zitten. Dat je op het web, van Deviant Art tot Picasa, miljoenen schitterende afbeeldingen kunt vinden betekent echter niet dat 'artwork' iets vanzelfsprekends is, integendeel.

Kijk maar eens even naar de post-apocalyptische knaap op bovenstaande afbeelding. Die is gemaakt door ene Dei Gaztelumendi. Het werkje ziet er prima uit, en is rijk aan details maar, verwend als ik ben, raakte ik niet zodanig onder de indruk dat ik de afbeelding wilde hergebruiken...totdat ik in een time-lapse video zag hoe deze tekening tot stand is gekomen, in een combinatie van tekenen en Photoshop.

De video herinnert mij er niet alleen aan hoe slecht ik ben in tekenen; ik weet nu ook weer waarom ik nooit het geduld heb op kunnen brengen om Photoshop écht onder de knie te krijgen. Maar mijn respect voor mensen die in dat opzicht wel zijn begiftigd met talent is nu weer van het niveau dat een kunstenaar verdient: enorm groot.

@

De blogs die ik lees deel 2: november 2011

Het mag dan zo zijn dat ik een groot deel van het nieuws consumeer via Feedly; Google Reader is nog steeds (sinds januari) de motor achter mijn informatievoorziening. Omdat ik nogal veel informatie consumeer vind ik het wel aardig om van tijd tot tijd te kijken welke bronnen voor mij het belangrijkst zijn.

Vandaag leerde ik dat er t.o.v maart dit jaar niet zo gek veel is veranderd. This isn't happiness bekeek ik het vaakst. Dat is ook niet zo moeilijk, want dat is een fotoblog. Als ik feeds 'scan' in Reader, navigeer ik van bijdrage naar bijdrage met behulp van de spatiebalk. Ik 'vlieg' als het ware door de items, totdat mijn oog valt op een afbeelding die ik de moeite van het behouden of hergebruiken waard vind. Iedere klik op de spatiebalk wordt genoteerd als 'gelezen' doet dus eigenlijk geen recht aan de statistieken. Het klopt gewoon niet dat ik afgelopen maand ruim 11.000 items heb gelezen. Bij lange na niet. Dat ik dat aantal wel heb geopend zou kunnen, dat soms nu eenmaal onderdeel van mijn navigatiemethode.

Maar de sites die ik het vaakst lees staan daar waar ze moeten staan. Natuurlijk ontbreken in het plaatje wel de blogs die minder frequent worden bijgewerkt. Die kunnen in deze statistieken niet op tegen sites als Hacker News en Boing Boing, die dagelijks tientallen keren worden geüpdated, terwijl ik ze -relatief gezien- intensiever volg.

De belangrijkste les die ik zelf uit deze korte verkenning trek is dat ik nu echt klaar ben met blogs en nieuwssites die geen volledige feeds genereren en die ook niet meteen kunnen worden omgezet naar een volledige feed door Feedly of Flipboard. Bij sites als pzc.nl of nu.nl maak ik nog wel eens uitzondering, maar de rest kan het schudden. Daar waar ik verplicht word tot doorklikken haak ik bijna altijd af. Voor die sites tien andere.

@

Klassiekers deel 177: Those were the days

Briljant! Hoe Those were the days, van Mary Hopkin, werd verwerkt in de reclame Last Dictator Standing.

Those were the days my friend

We thought they'd never end

We'd sing and dance forever and a day

We'd live the life we choose

We'd fight and never lose

For we were young and sure to have our way.

La la la la...

Those were the days oh yes those were the days

@

Genieten van het echte leven kan ook online, toch?

De Week van de Mediawijsheid 2011 loopt ten einde. Ik heb het gevoel dat de media er meer aandacht aan besteedden dan in voorgaande jaren. Dat kan ik alleen maar toejuichen, maar het viel me wel op dat de focus vooral lag op de babyboomers en de generaties Y en Z. Generatie X (grofweg de mensen die zijn geboren tussen 1960 en 1985) lijkt minder vaak expliciet als doelgroep benoemd te worden. Eigenlijk is dat best gek. Als ik namelijk kijk naar leeftijdsgenoten, dan zie ik veel en grote verschillen in de houding t.o.v. digitale media. Dat zie je weliswaar ook terug bij de babyboomers, maar voor mijn gevoel toch minder sterk.

Gisteren op het terras voerde ik er nog een gesprek over met generatiegenoten. Nadat een makker het café had verlaten vanwege een afspraak in de digitale wereld (er moest een grote slag geleverd worden in een bepaalde game) kwam ter sprake of het digitale leven zich in sociaal opzicht kan meten met het echte leven ('IRL'). Ik denk zelf dat dit -onder bepaalde voorwaarden- inderdaad het geval kan zijn, maar ik merk ook dat het niet altijd meevalt om leeftijdsgenoten daarvan te overtuigen. Je gelooft dat misschien pas als je het zelf hebt ervaren. Ik weet in ieder geval wel dat ik de zonen van mijn vriendin er niets over hoef uit te leggen ( integendeel) en dat ik er bij mijn ouders niet eens over hoef te beginnen.

Ik zelf hou van beide werelden maar het gekke is dat ik 'IRL' pas aangenaam vind als ik het kan beleven in vrijheid. Daar is maar al te vaak geen sprake van. Dat verklaart wellicht waarom ik nog zo vaak in m'n stamhut ben te vinden. Welbeschouwd is dat ook een soort virtuele wereld ('slechts schijnbaar bestaand'). Het gebeuren daar staat vaak los van het gedoe van alledag, net als in de virtuele werelden, online. Toch kun je er prima gesprekken voeren. Juist daar kun je dat. Online kan dat misschien zelfs nog beter, omdat leeftijd, uiterlijk en andere factoren daar hoegenaamd geen rol spelen.

Ik hoorde de makker in kwestie gisteren vertellen wat zijn rol is binnen de game die hij speelt, en waarom hij dat zo leuk vindt. Ik herkende er veel in van de tijd dat ik Command & Conquer speelde, in een clan (zie de gerelateerde links). Daarom vond ik het ook heel begrijpelijk dat hij zich huiswaarts repte. Je weet hoe het voelt, als je het zelf hebt ervaren (en soms nog ervaart, bij andere activiteiten online).

Dat besef doet me afvragen of generatie X niet de volgende doelgroep zou moeten zijn. Met 'het werkelijke beleven en ervaren' als speerpunt. Geen snelle praatjes van goeroes en experts, maar een werkelijke onderdompeling in de sociale kanten van het web, voor een korte periode. Daarna kunnen de betrokkenen dan voor zichzelf vaststellen of het leven online echt zoveel anders is dan IRL. Dat ik denk dat dat niet zo is wil tenslotte niet zeggen dat iedereen het zo ervaart.

Gerelateerd:
Weg van het toetsenbord, weg van het echte leven
15 jaar sociale media
Gameverslaving, een verhaal uit de praktijk
Eenvoudig digitaal leven
Als een avatar tript op drugs ziet hij de echte wereld...

@

Keuzevrijheid als illusie

We weten het natuurlijk al veel langer, dat merken illusies zijn en dat alles uit dezelfde fabrieken komt of eigendom is van dezelfde bedrijven. Als je pocht, poch je zinloos.

Toch blijft het interessant om de stand van zaken belicht te zien. Frugal Dad zet met twee infografieken op een rij hoe het ervoor staat met de mediaconglomeraten en het voedsel in de Verenigde Staten. Het is daar ongetwijfeld erger dan hier, maar maak je geen zorgen, zo ver loopt Europa nu ook weer niet achter.

Blijven waarnemen.

@

Geavanceerd zoeken met Google steeds lastiger

Dat Google geleidelijk functionaliteiten en diensten elimineert die niet of nauwelijks door het grote publiek worden gebruikt is begrijpelijk. Zelfs als je geld genoeg hebt om al dat moois in de lucht te houden moet je jezelf altijd af blijven vragen of de toegevoegde waarde ervan wel groot genoeg is. Google doet dat klaarblijkelijk.

In de meeste gevallen vind ik de gemaakte snoeikeuzes gerechtvaardigd maar van het gerommel met de functie 'geavanceerd zoeken' begrijp ik maar weinig. Eerder deze maand las ik al dat er een aantal functies waren verdwenen maar toen ik vandaag vervolgens las dat Google dat verlies compenseert met de introductie van 'verbatim zoeken' wilde ik met eigen ogen zien hoe die functie in de praktijk werkt. Pas toen zag ik dat Google de link 'geavanceerd zoeken' helemaal van de homepage heeft verwijderd. Die homepage is daarmee weer cleaner dan ooit, maar komaan: het was toch reuze gemakkelijk dat je zoekacties kon beperken op documentsoort (bijvoorbeeld alleen PDF's als zoekresultaat)? Je kunt zoekacties weliswaar nog aanvullen met een operator als 'filetype:pdf', maar hoeveel mensen zouden dat nu weten?

Bovenstaand screenshot van Googles homepage is van juli 2011. Daar zie je de link naar geavanceerd zoeken nog staan (Google Help verwijst daar nog steeds naar). Het blijkt dat de pagina geavanceerd zoeken steeds bestaat -nu nog wel- maar dat er simpelweg niet meer naar verwezen wordt. Dat doet me vrezen voor het ergste. Je kunt er denk ik wel vanuit gaan dat de zoekmachine de nadruk zal gaan leggen op de zoekfilters die nu zijn terug te vinden in het menu links en in de werkbalk van Google+ en op de producten uit de welbekende lijst (wat doet die link naar het ook overleden Google Labs daar eigenlijk nog?).

Google is nog steeds een prima zoekmachine, maar de nadruk wordt steeds meer gelegd op het hier en nu. Oude zoekresultaten worden naar de achtergrond verdrongen (zoek maar eens naar sites en items van voor 2000) of zijn zelfs helemaal verdwenen maar tegelijkertijd wordt aan het doorzoeken van een platform als Twitter geen voorrang meer gegeven. Ik begin het gevoel te krijgen dat de keuzes van Google kansen bieden voor concurrerende zoekmachines. Het zou mij in ieder geval niets verbazen als de eerste groepen gebruikers na jaren weer eens serieus gaan kijken naar alternatieven. Ondanks het gebruiksgemak van Google.

Gerelateerd:
Het geavanceerd zoeken voorbij: Google hacking for penetration testers
Nieuwe zoekmogelijkheden in Google
Zoeken met Google: hoe relevant is actueel?
De trend bevestigd: Google Labs lanceert Sociaal Zoeken

@

Louis Vuitton just doesn't look good on me

'Ik vind het gewoon mooi', m'n reet. Maude en Tilda moet je hebben.

@

Via BB

Eboeken uitlenen via Amazon

Over de perspectieven voor het lenen/lezen van eboeken in Nederlandse bibliotheken is nog steeds niet al te veel bekend, maar er wordt onderhandeld met uitgevers, tenminste: in ieder geval met Bloomsbury. Op de Buchmesse zou daar meer over gezegd worden, maar daar kan ik nog niet veel over terugvinden, afgezien van een wat algemener artikel.

In de tussentijd is het interessant om de ontwikkelingen in de Verenigde Staten te volgen, met name die, rondom de eboeken van Amazon en Bibliotheken. Amazon gedroeg zich behoorlijk voortvarend maar kreeg veel kritiek over zich heen, onder meer over contractbreuk. Nu is het zelfs zo ver dat uitgevers als Penguin zich roeren en hun eboeken uit het aanbod terugtrekken. Dat roept de vraag op of Amazon erin zal slagen deze bal hoog te houden. Dat zal niet zo eenvoudig zijn. Daarnaast vragen sommige mensen zich af of bibliotheken nu wel in zee moeten gaan met een bedrijf als Amazon. Die samenwerking heeft nadelen maar schept ook nieuwe mogelijkheden. Het onderstaande citaat uit het artikel Why Might A Publisher Pull Its E-Books From Libraries? vind ik althans best bemoedigend:

And a lot of people are checking out library books through Kindle. The NYPL’s Christopher Platt recently told Publishing Trends that since Kindle added library lending, “Our average new patron registrations have more than doubled from 80 a day to 172 a day. Average daily e-book checkouts increased from 1,161 to 1,511 [23.2%]. Kindle downloads account for 33% of that use” (Kimberly Lew, Publishing Trends, November 2011).

Dat kun je met de beste wil van de wereld geen nekslag noemen.

@

Inspirerend: de doorontwikkeling van Ambtenaar 2.0

Sinds de oprichting van het platform Bibliotheek 2.0, in april 2007, is er veel veranderd aan de website én aan de dingen die er gebeuren. De ruim 5600 leden zijn lang niet allemaal even actief, maar er worden regelmatig nieuwe bijdragen geplaatst, er zijn soms levendige discussies (zoals die over de visienotitie van de commissie Digitale Bibliotheek), er zijn 128 subgroepen, en het netwerk is reuze handig als je in contact wilt komen met vakgenoten.

Maar ondanks het feit dat Bibliotheek 2.0 redelijk goed 'op de rails staat' sluimert er nog altijd een wens in mijn achterhoofd, namelijk de wens om door te ontwikkelen. Op de een of andere manier komt dat er steeds niet van. Dat dat een gemiste kans is besef ik des te sterker na het lezen van het onlangs uitgebrachte tijdschrift Ambtenaar 2.0. Ik ben sinds mei 2008 lid van Ambtenaar 2.0 maar in de praktijk volg ik het platform slechts in de berichtgeving, ik ben daar niet bepaald een actieve deelnemer. Een mens moet nu eenmaal keuzes maken.

Maar wat is er ondertussen veel gebeurd op dat platform! Ik weet nog goed dat oprichter Davied van Berlo in mei 2008 reageerde op een blogpost. Hij schreef toen "Met Ambtenaar 2.0 hadden we een maand geleden ook de doelstelling om toe te groeien van tien naar honderd dit jaar. Momenteel zitten we op 91 (vier nieuwe leden vanochtend), dus die planning gaan we ook wel halen.Volgende uitdaging: leuke dingen doen met die groep en een paar discussies starten!"

Ruim drie jaar later telt het netwerk bijna 7700 leden, zijn er overzichtelijke themapagina's ingericht, worden er regelmatig 'Open Coffees' georganiseerd, is het platform ook aanwezig op netwerken als LinkedIn en Yammer én werd in de tussentijd ook nog eens Pleio ontwikkeld (waarover meer in een bijdrage van Davied). In het genoemde tijdschrift worden echter nog veel meer initiatieven opgesomd:

• Sprekers Ambtenaar 2.0
• Train de Trainer
• Cursus Ambtenaar 2.0
• Boeken Ambtenaar 2.0
• Adviseurs Ambtenaar 2.0

Over doorontwikkeling gesproken! 

Nu zou je natuurlijk kunnen zeggen dat Ambtenaar 2.0 en Davied in een andere positie zitten. Stichting Ambtenaar 2.0 weet zich gesteund door het programma Vernieuwing Rijksdienst, dat niet te beroerd is om flinke bedragen te investeren in Ambtenaar 2.0 en alles wat daamee samenhangt. Daar wordt ook gewoon open over gecommuniceerd. Zelfs offertes worden gedeeld, wat ons bijvoorbeeld leert dat het drukken van het tijdschrift alleen al 4300 euro kost.

Financiering van dit kaliber maakt de professionele doorontwikkeling van een platform natuurlijk een stuk makkelijker. Dat neemt niet echter niet weg dat ik blij ben dat ik alle initiatieven weer eens heb verkend. Die zijn inspirerend, omdat ze aantonen wat er zoal mogelijk is, met kennisnetwerken. Daarom: hulde voor ambtenaar 2.0!

@

Klassiekers deel 176: '74-'75

Het is een zoete zwijmelsound, maar een mooie zoete zwijmelsound. Ik zong het liedje jarenlang half fonethisch mee met de woorden 'Said it before, I said it be five'. Als ik de kans heb doe ik dat -o hardnekkige- nog steeds.

En nu de mist in met mijn badder.

@

Informatieovervloed 2015, een infografiek

Library of Congress beheert op dit moment ongeveer 462 Terabyte aan digitale content. De verwachting is dat die hoeveelheid in 2015 wereldwijd ongeveer 18 miljoen keer  zal worden ge(re)produceerd. Het mooie is: je hoeft er helemaal niets mee. In het pre-internettijdperk las je al die buitenlandse kranten en tijdschriften tenslotte ook maar zelden. De wereld van informatie is en blijft zo groot als je 'm zelf wilt maken.

De gehele infografiek is te vinden in Infographic: Data Deluge - 8 Zettabytes of Data by 2015.

@

Modern demonstreren: oproerpolitie bespioneren vanuit de lucht

Bewakers die bewaakt worden: dat onderwerp kan rekenen op mijn belangstelling. Het bovenstaande filmpje is afkomstig van de website DIY Drones. Een radiografisch bestuurbare helicopter met camera werd gebruikt om de politie te bespioneren, tijdens demonstraties eerder deze maand, in Warschau.

Iets zegt me dat de politie daar weer wel een antwoord op verzint. Zouden zij straks DIY gevechtshelicopters op laten stijgen, om de gluurders uit het luchtruim te knallen? Het zou zomaar kunnen.

Gerelateerd:
Vliegen voor een paar euri: de Picoo Z of Havoc Heli
Cop Recorder: een app om de politie mee in de gaten te houden
Leermoment: politie in actie mag je filmen
Kijk uit! Hoofdcamera's voor Britse agenten

@

Sisyphusmuur

Een vreselijke straf had Zeus de misdadiger toebedacht. Hij kreeg de taak een geweldig brok marmer een heuvel op te wentelen. Met onbeschrijfelijke moeite ging de veroordeelde aan het werk, zette zich met alle kracht schrap met handen en voeten en slaagde er werkelijk in de onbehouwen steen de hoogte op te torsen. Hij meende reeds dat hij de top ermee bereikt had, toen - op het allerlaatste ogenblik - het verraderlijke rotsblok aan zijn handen ontsnapte en in de diepte rolde. Opnieuw moest de ellendige aan het werk gaan, opnieuw torste hij de steen omhoog, en weer verloor hij het marmerblok juist op het ogenblik dat de geplaagde Sisyphus meende, opnieuw de top bereikt te hebben. Steeds weer - eeuw uit, eeuw in - moet Sisyphus de steen omhoog brengen, doch niet één keer zal het hem lukken zijn taak te volbrengen.

Bron tekst: Beleven.org
Muurschildering Kiev: Interesni Kazki

@

Een nieuwe Zelda, een nieuwe legende

Nintendo vertelt de Zeldalegende al 25 jaar. Dat werd gevierd met een uitverkocht symphonieconcert in Londen.

Ik ben, net als Mario Paiano, dol op deze legende. Zo dol, dat ik er niet voor terugdeinsde om me gisteren al voor de noen in een speelgoedwinkel te wagen. De nieuwe episode The Legend of Zelda: Skyward Sword lag namelijk in de schappen. Dat ik weet dat de game altijd hetzelfde verhaal over goed en kwaad vertelt is voor mij geen reden om af te haken. Integendeel. Dat is de basis van de legende.

Na gedane arbeid heb ik me gisteren een uur of tien op het verhaal gestort. Een en al oog, een en al oor. Vol verwondering maakte ik, als vanouds, kennis met het lieflijke dorpje dat de thuisbasis is voor alle woeste tochten. Zoekend en vloekend sloeg ik mij een pad door het eerste boze bos. Diep in de nacht strandde ik ergens diep in een tempel. De vermoeidheid won het van de nieuwsgierigheid en de adrenaline van frustratie. Spelroutine kon mijn vege lijf niet langer redden. Het was tijd voor een andere droomwereld.

Als mensen me vragen: "ben je daar nu 40 voor geworden, Mijnsbergen? Ontstijg je de infantiliteit nu nooit?", fluister ik slechts dat ik in ieder geval dat petje niet meer draag....en dat je legendes moet koesteren.

Gerelateerd:
Frustratie is de motivatie
Blind the Ocarina of Time spelen
Wachten op de Wii, verlangen naar een schemerprinses
De blauwe oceaan van Nintendo is niet meer zo blauw

@

De ruige, Schotse Link op de afbeelding is afkomstig van Deviant Art.

Merkwaardige kunst deel 72: Bent Object of My Affection

Een boek maken over romantische scenes is één ding, maar als die scenes betrekking hebben op de liefde tussen dingen/objecten wordt het toch een beetje merkwaardig. En schattig.

Het boek Bent Object of My Affection: The Twists and Turns of Love is van de hand van Terry Border. Brain Pickings heeft meer fotomateriaal (die peren!)

@

De boekenwinkel van HEMA: eenvoudig en doeltreffend

Het was leuk ginnegappen, over die tabletten van HEMA, maar vandaag piep ik wel anders. Die 800K boeken kunnen nu namelijk gekocht worden via boeken.hema.nl. Speel even met deze catalogus en ontdek hoe eenvoudig en doeltreffend alles gepresenteerd wordt. Ik zou dolgraag willen weten wie dit gebouwd heeft, voor hoeveel geld en hoe lang dat geduurd heeft. Mogelijk Lost Boys? Het is verleidelijk om te roepen 'Zo eenvoudig kan het zijn', namelijk.

@

Nooit meer ramen lappen dankzij een vleesetende plant

Ik sta er niet bekend om dat ik frequent ramen lap. Toch kan ik blij worden van een nieuwsbericht van een paar weken geleden, dat meldt dat wetenschappers erin zijn geslaagd om een vloeistofafstotende techniek van de vleesetende plant Nepenthes na te bootsen. Visionair.nl schreef:

Dit zette onderzoekers aan het denken. Zouden zij het trucje van de plant niet kunnen herhalen? Dat laatste is Joanna Aizenberg van de Amerikaanse universiteit Harvard en haar collega’s gelukt. Hun synthetische coating SLIPS (Slippery Liquid-Infused Porous Surface) heeft zelfs  het topblad Nature gehaald. Dat is niet voor niets. De vloeistofwerende coating blijft glad voor totaal verschillende vloeistoffen als water en olie. Zelfs bij hoge druk of temperaturen onder het vriespunt blijft de coating functioneren.

Op Physorg kun je zien hoe het in z'n werk gaat. Vervolgens mag je, net als ik, een buiginkje maken voor het ingenieuze plantenrijk.

@

Afbeelding: Wikimedia Commons

De sociale staat van Nederland: laagopgeleiden en internetgebruik

Het Sociaal en Cultureel Planbureau (SCP) heeft een nieuw rapport gepubliceerd: De sociale staat van Nederland 2011 (PDF). Zulke rapporten zijn altijd interessant om even te scannen. Over internetgebruik kunnen we onder meer lezen:

Hoewel het traditionele mediagebruik vrij stabiel bleef, is het internetgebruik de afgelopen jaren enorm gestegen. Dat gebruik vertoont grote verschillen naar opleidings­niveau. Het percentage van de volwassen Nederlandse bevolking dat dagelijks het inter­net voor privédoeleinden benut is tussen 2002 en 2008 meer dan verdubbeld. In 2008 gebruikte driekwart van de hogeropgeleide Nederlanders het internet voor persoonlijke redenen, terwijl dit bij de laagopgeleiden ver onder de helft lag. Bij internetgebruik speelt niet alleen opleiding, maar ook leeftijd een belangrijke rol. Jongeren besteden twee keer zo veel tijd aan online computergebruik als de bevolking als geheel (Huysmans en De Haan 2010).

Ik lees elders dat in 2008 bijna een derde van de Nederlandse bevolking laagopgeleid was. Begrijp ik het dan goed dat minder dan de helft daarvan internet dus niet gebruikt voor persoonlijke redenen? Als dat zo is vraag ik me toch af hoe je dat moet duiden als je in de weer gaat met online doelgroepen, als culturele organisatie. Moet je met die doelgroep dan geen rekening houden of juist wel?

Ik kijk vervolgens even naar een filmpje op Mashable, waarin wordt uitgelegd waarom een grote meerderheid van de ondervraagden (online winkelend, Amerikaans publiek) liever een tablet dan een laptop zou willen krijgen voor kerst. Je kunt onmogelijk verbanden leggen tussen dat onderzoek en het rapport van SCP, maar toch krijg ik het gevoel dat tablets ervoor zorgen dat laagopgeleiden een inhaalslag aan het maken zijn. Bewijzen kan ik dat allerminst, want het is niet meer dan een gevoel, een indruk, en het gaat bovendien om een recente ontwikkeling, maar ik ben nu al benieuwd naar het rapport van 2016, dat weet ik wel.

@

SOPA: internetcensuur om bang van te worden

Al gehoord van de Stop Online Piracy Act (SOPA)? Die wet is verschrikkelijk maar die wet wordt mogelijk aangenomen in de Verenigde Staten. Webwereld kopte 'Dood van het vrije internet in Amerika aanstaande'. Het gaat inderdaad om een Amerikaans wetvoorstel, maar als het voorstel inderdaad wordt aangenomen zullen we daar in Europa ook last van hebben. Bedenk hoeveel van je favoriete websites Amerikaans zijn en er zouden alarmbellen moeten gaan rinkelen.

Morgen is het protestdag. Als je een site hebt kun je meedoen. Dat de mainstream media er nauwelijks aandacht aan besteden wil niet zeggen dat dit onderwerp niet belangrijk is, integendeel!

Meer lezen over SOPA:
Bieber’s nageslacht loopt rondjes om wet die fundamenten van web aantast
Hollywood's New War on Software Freedom and Internet Innovation
Stop SOPA, save the internet

@

Handig: Tabbladen in MS Office

Een supertip van collega Marc van de Plasse in de mailbox vandaag: Office Tabs for Microsoft Office 2010, 2007 and 2003. Marc vond de tip weer op Lifehacking.nl. Eergisteren zat ik tijdens het schrijven van een advies nog te mopperen, omdat ik onnodig veel tijd verloor met het schakelen tussen verschillende documenten. Ik kan me dan ook goed vinden in de woorden van Freek Terpstra:

Inmiddels ben ik zo gewend aan browsers met tabbladen, dat het afkicken is als ik Office-producten gebruik. Het valt vooral op na het open van een paar Word-documenten, het overzicht is bij mij dan al snel zoek. Speciaal hiervoor is er een plug-in gebouwd die het mogelijk maakt om in Office met tabbladen te werken. Hierdoor blijf je in hetzelfde programma en venster werken, met net iets meer overzicht. Office Tabs is te downloaden voor: Microsoft Office 2010, 2007 en 2003. De tabbladen verschijnen in alle Office-programma’s zoals bijvoorbeeld Word, Excel en Powerpoint. Schakelen tussen de tabbladen kan met Ctrl + Tab.

Doe je er voordeel mee!

@

Klassiekers deel 175: The Ballad Of Chasey Lain

Bloodhound Gang is een hardnekkig puberale band. Het draait allemaal om seks. Al jaren. Dat die 'insteek' vaak leidt tot flauwe grappen en woordspelingen vergeef ik deze mannen echter. Soms zijn de teksten namelijk wél geniaal. Ze deden me vaak grijnzen in ieder geval. Ik denk ook nog altijd met een grijns terug aan een concert van deze band in de Melkweg, ergens in de jaren '90.

We waren dronken die avond. In het voorprogramma speelde Zeeuwse trots Nuff Said. Van het concert herinner ik me eigenlijk alleen nog dat 'Fire Water Burn' ook werd gespeeld en dat zanger Jimmy Pop vanuit alle hoeken en gaten van de zaal zong (hij hing zelfs nog aan een buis aan het plafond), maar niet vanaf het podium. Ik kan echter niet uitsluiten dat ik dat heb gedroomd.

Wat ik me ook nog herinner is een trofee in de vorm van een helblauw t-shirt. Op de achterkant stond 'No reason to live but we like it that way'. Ik weet niet of ik dat shirt nog heb. Ik geloof het niet, maar volgens mij moet ik dat shirt nog steeds terugbetalen aan mijn Amsterdamse makker.

Nu ja, misschien troost het hem als ik hem vertel dat ik nog steeds aan hem moet denken, als iedereen tijdens een lalavondje waarop The Ballad Of Chasey Lain wordt gedraaid meebralt: "Now show 'em them titties".

Jongetjes blijven jongetjes.

@

Google denkt door

Terwijl wij gewone stervelingen nog wat klungelen met de vraag hoe groot de impact van Google+ zal zijn, en hoe die dienst zich verhoudt tot alle andere diensten van Google, is het bedrijf zelf alweer met heel andere dingen bezig. Dacht je net te begrijpen waarom men stopte met Google Labs, blijkt er nog een ander laboratorium, van een heel ander kaliber te bestaan: Google X (niet te verwarren met de feature uit 2005). Knack noemt het een 'geheime droomfabriek'.

Als het uitgebreidere verhaal in New York Times iets duidelijk maakt is het wel dat het bijna ondoenlijk is om alle bewegingen van Google te volgen. Google is overal. Dat het management zich niet alleen beperkt tot webtechnologie, zelfsturende auto's, energievoorziening, telecom en datamanagement hadden we eigenlijk kunnen weten. Google denkt zich een slag in de rondte. Google heeft ambities die een sterveling nog helemaal niet kan overzien. Je zou er een studie aan kunnen wijden.

Google X dus, voor verrassingen die nu nog niet aan de orde zijn.

@

Zes jaar bloggen

Afgelopen vrijdag was het zes jaar geleden dat ik m'n eerste blogpost schreef. Het was bijna een wanhoopsdaad. Na jaren getrek en gezeur om een kennisdeelplekje te krijgen op intranet was ik het opeens beu. Ik besloot 'het systeem' te gaan omzeilen door zelf een platform in het leven te roepen.

Inmiddels ben ik 5508 bijdragen verder. Veel van die bijdragen bevatten luchtige onzin, maar desondanks heeft het archief me veel gebracht. Het bloggen in algemene zin ook. Mijns Inziens is, zoals Peter het formuleerde, misschien wel een therapeut. Daarom tik ik voorlopig nog wel even voort.

À la prochaine!

Gerelateerd:
Bloggen sterft niet uit...
Je weblog is je moederschip
De Zen van het bloggen
4 jaar ZB Digitaal

@

Superieur: de stagedivepoëzie van George Watsky

Nietsvermoedend klikte ik afgelopen zaterdag op een link van Twan van Elk, met de titel Da’s pas poëzie. Die link liet me kennismaken met George Watsky, een jonge dichter/rapper uit San Francisco.

Wat een performance! En zoals Twan in z'n reactie zegt: hij kan ook best snel rappen. Damn.

@

Aandacht voor geen aandacht

Hoe komt het toch dat zo weinig mensen, uhm, aandacht besteden aan het feit dat de aandachtspanne van internetgebruikers steeds korter wordt? Iedereen praat over websites die vernieuwd of gelanceerd moeten worden, over doelgroepen en slimme apps of over digiprojecten die duizenden euro's aan belastinggeld kosten, maar als je die mensen vervolgens vraagt hoeveel tijd zij zelf nog besteden aan al dat digitale moois, dan kijken ze je ietwat glazig aan.

Nielsen stelde in juli van dit jaar dat de gemiddelde verblijfstijd op websites nog net boven de minuut ligt. Op een site als Wikipedia verblijft men gemiddeld 18 seconden, op een site als Facebook een minuutje of vijf. Let wel: we hebben het hier over grote, bekende websites. Als je je een voorstelling probeert te maken van de aandachtsspanne van 'die gemiddelde gebruiker' als het gaat om slecht vindbare en matig gepresenteerde content krijg je het Spaans benauwd.

Dat gegeven zou een van de belangrijkste uitgangspunten moeten zijn, als er wordt nagedacht over nieuwe websites en wat dies meer zij. Daar is echter geen sprake van. Dat gegeven wordt stelselmatig genegeerd. Welke belangen zitten daar toch achter?

Gerelateerd:
Kortere aandachtsspanne?
GS over digitale overbelasting
Luchtkastelen bouwen: het real-time web kent geen bestemmingen
Het korte leven van een tweet
Websites: wel te laat als ze niet beter zijn

@

Het leukste visitekaartje ooit

Dit visitekaartje is briljant. Niks meer, niks minder.

@

Via

Rillingen van de nieuwe bibliotheek van Stuttgart

Het ontwerp van de Koreaanse architect won het van 235 andere inzendingen. Inmiddels is Stadtbibliothek am Mailänder Platz, in Stuttgart, geopend.

Soms houd ik er wel van: koude strakheid en glimmende zakelijkheid. Na het bestuderen van de afbeeldingen op My Modern Met concludeer ik dat daar nu geen sprake van kan zijn. Dit is een kille draak. Misschien voelt het anders als je het gebouw daadwerkelijk bezoekt, maar ik pas. Ik hang wel wat rond op gezellige, warme website. Allemachtig.

@

Werken met mensen die werken zoals jij

When you work at a location of your choice you can control what distracts you.

In How to Work from Home Without Going Insane schrijft David Tate over zijn ervaring met thuiswerken. Ik vind het een interessant stuk, omdat het me -opnieuw- aan het denken heeft gezet over de manier waarop ik zelf werk, aan de keukentafel. Dat ik me ook vaak laat afleiden, als er geen harde deadlines zijn, maar dat ik daarmee tot op heden niet 'ben natgegaan', beschreef ik eerder in Morgen toch geen dag. Dat vind ik geen punt.

Waar ik nu soms tegenaan loop is de frictie met de manier van werken van de vele mensen die hun werkweek nog wel vullen zoals Tate het beschrijft. Je weet hoe het gaat op kantoren. Natuurlijk wordt daar ook veel werk verzet, maar de behoefte aan afleiding en talmen loopt als een rode draad door het geheel. Vergaderen wordt vaak gezien als verzetje. Alles oeverloos in kaders en afspraken gieten als bittere noodzaak. Ik geloof daar allang niet meer in, maar heb er desondanks nog steeds mee te maken. Omdat veel andere mensen nu eenmaal nog wél zo werken. Donderdag is vergaderdag en het weekend begint op vrijdag. Basta.

Het ligt er natuurlijk ook aan met en voor wie je werkt. Ik begin het daarom als een uitdaging te zien een project te kunnen doen met mensen die dezelfde uitgangspunten hebben als ik. Ik wil wel eens weten hoe dat bevalt. Als ik iets beschouw als een uitdaging ga ik er vanzelf anders naar kijken. De eerste stap is bij dezen gezet.

@

Het Nationale Ballet doet TEDx

Donders, wat een mooi filmpje van We Are Pi en 328 Stories. Nederlands Ballet voor TEDxAmsterdam. Like.

@

Merkwaardige kunst deel 71: de voedsellandschappen van Carl Warner

Op het eerste gezicht lijkt het een kitscherig tropentafereeltje. Maar dan zie je opeens de aardappelen, het verkruimelde brood, die zalmzee. De voedsellandschappen van Carl Warner doen je soms wel drie keer kijken. Dat is per definitie interessant.

@

Nieuwe site: Weblezen.nl

En hop, daar is weer een nieuw platform voor eboeken: Weblezen.nl. Onder het kopje 'Over ons' lezen we:

Weblezen is een initiatief van www.ebook.nl. Met weblezen heb je de mogelijkheid om van meer dan 1000 eBooks de eerste hoofdstukken te lezen. Je hoeft hiervoor geen boeken te downloaden. Je hebt wel altijd een internetverbinding nodig om te kunnen weblezen. Bezoekers van www.ebook.nl kunnen direct een eBook openen en eerste hoofdstukken lezen in hun browser.

Weblezen is ontwikkeld in HTML5 en werkt uitstekend in browsers als Firefox, Safari en Chrome. Ook werkt het goed in de Safari browser van iPad, iPhone en iPod Touch. Daarnaast kun je weblezen in de browser van Android op tablets en smartphones met het Android besturingssysteem. Wil je weblezen in Internet Explorer, installeer dan eerst gratis Google Chrome Frame.

De site ziet er goed uit. Ik begin nieuwsgierig te worden hoe de concurrentiestrijd zich zal gaan ontwikkelen. HEMA, BOL, Google Bookstore, Amazon, Elinea, ebook.nl, de uitgevers zelf...Als de markt groter wordt zullen de prijzen ook wel gaan zakken. Dat leidt dan weer tot een toenemende vraag, wat weer leidt tot...enfin.

@

Welterusten, iPad

Dag huis, dag tuin, dag opbergschuur.

@

Moderne verkoopmethoden: hardware verkopen met verlies

Net als vorig jaar organiseert Bibliotheek Oosterschelde in deze periode 'inloopmiddagen nieuwe media', in zes verschillende vestigingen. Dit jaar verzorgt een deel van de collega's de voorlichting en als de schijn niet bedriegt hebben ze daar veel plezier in.

Wat me dit jaar het meeste opvalt is de belangstelling van de groep senioren voor tablets. Verreweg de meeste vragen die gesteld worden gaan over de prijs- en kwaliteitsverschillen tussen de iPad en de concurrenten. Veel mensen willen ook graag weten 'of dat nou lekker leest', zo'n apparaat. Zo was er in de bibliotheek 's-Gravenpolder (bovenstaande foto) een oudere dame die vertelde dat Reformatorisch Dagblad haar een aanbod had gedaan: als zij haar abonnement op de papieren krant zou inruilen voor een abonnement op de digitale versie, zou ze een iPad 'kado' krijgen. Toen ik haar de digitale variant liet zien was ze meteen verkocht. Ze zou op het aanbod ingaan, zei ze. Ze vond het fijn dat ze deze verkenning in de bibliotheek had kunnen doen.

Niet alle senioren zijn bereid 500 euro of meer neer te tellen voor een tablet. We leggen dan uit dat de concurrentie ook steeds beter wordt, en dat de markt zich snel ontwikkelt, maar we moeten er ook steeds aan toevoegen dat we de concurrentie niet zo heel goed kennen. Dat is eigenlijk geen goede zaak natuurlijk. Zelf lees ik wel veel over andere apparaten, maar ik kan niet beweren dat ik ze allemaal heb uitgeprobeerd. Deze week greep ik wel twee keer mijn kans toen ik zag dat klanten zelf alternatieven hadden meegenomen, maar ook toen moest ik constateren dat een objectieve vergelijking nog best lastig was.

Ik ben benieuwd of de nieuwe golf e-readers/tabletten van dit najaar van invloed zijn op de markt. Volgende week lanceert Amazon bijvoorbeeld de nieuwe lijn Kindles, de nieuwe Nook verschijnt, en het interessante is: dat lijken serieuze concurrenten te zijn, die veel minder kosten. Ze kosten zelfs zo weinig dat er verlies op wordt gemaakt. Zo las ik gisteren in het artikel 'The $79 Kindle Costs $84': "At this point I have to wonder if B&N and Amazon are each hoping that the other sells the most e-readers; that way the other will suffer a greater financial loss".

Dat zou toch wel gek zijn: dat Barnes & Nobles hoopt dat Amazon meer apparaatjes verkoopt, omdat ze dan meer verlies lijden. Toch is het best mogelijk. Op de Kindle Fire schijnt Amazon 10 dollar verlies per stuk te maken. Als je er dan vijf miljoen verkoopt maak je veel kosten.
Je kunt hier uit opmaken dat Apple de markt domineert, en dat de concurrentie er veel voor over heeft een plekje te veroveren op de markt. Op precies dezelfde manier betrad Microsoft de markt van de gameconsoles; de Xbox werd met verlies verkocht en sloeg inderdaad aan. De strategie is dat het verlies later  (hopelijk) wordt gecompenseerd door de verkoop van games of andere content. Ook Sony werkt inmiddels op die manier.

Als consument lijk je de lachende derde te zijn, maar dat is natuurlijk onzin. Als je eenmaal hebt gekozen voor een platform vinden de bedrijven heus nog wel manieren om je zak alsnog leeg te kloppen. Alles sal regkom.

@

Foto's: Anne Eijnwachter

Ongelogen

Wat hadden de mensen verwacht, een rondleiding door Area 51? Vrijwel alle nieuwskanalen melden dat het Witte Huis heeft verklaard dat er geen bewijs is voor buitenaards leven. Het moet even slikken zijn geweest voor de Amerikaanse overheidsvertegenwoordigers, om hiermee naar buiten te komen, maar dankzij het platform We the People moesten ze wel.

Het publiek begint nu te morrelen. Dat het Huis de petities niet serieus genoeg neemt. Daar dan maar weer een petitie over starten.

Het is inspraak van de onderste plank.

@

Nooit loslaten

Omdat ik deze foto zo mooi vind.

Omdat ik soms behoefte heb aan oppeppers.

Omdat Bibman m'n platenkoffer heeft uitgestald.

En ik daarom weer meegil over volharding enzo.

@

Kauw vs Woestijnbuizerd: het Middelburgse luchtoffensief 2011

"Middelburg zet woestijnbuizerd in tegen overlast door kauwen", lees ik in de PZC. Dat die overlast er is wil ik best geloven, maar wij hebben nergens last van, hier in het stadscentrum. Eergisteren genoot ik zelfs -opnieuw- van een kauw die walnoten voor onze deur liet neerstorten.

De overlast verschilt ongetwijfeld van wijk tot wijk. Dat er veel meer kauwen zijn dan, pak 'm beet, 10 jaar geleden, dat kunnen we allemaal zien. Maar jee, er is altijd wel wat. Een paar zomers terug waren de spreeuwen de Sjaak. Stond men op sommige plekken in de stad met heuse spreeuwenkanonnen te schieten, of met luide vogelsirenes te loeien. Waanzin. En ondertussen vraagt men zich af waar die lieve huismus is gebleven. Diezelfde huismus waarover in de jaren '80 zoveel werd gemopperd.

Over de duiven wil ik niet eens beginnen.

Ik gun ieder zijn kleinstedelijke problematiek hoor, maar stiekem ben ik 'voor' de kauwtjes. Ik vind ze leuk omdat ze slim zijn. Daarom wil ik mijn gevederde vrienden bij dezen attenderen op een aardig artikel over meeuwen die adelaars te grazen nemen. Langs boven en langs achter, dan heb je een kans!

Behouden vlucht, wreedheid.

@

Innovatiebewondering: wat de grote media en bibliotheken kunnen leren van NYPL

Hoe heb ik dit kunnen missen? Bijna een half jaar voordat op Bibliotheek 2.0 de discussie over de visienotitie van de commissie Digitale Bibliotheek losbarstte, publiceerde The Atlantic een razend interessant artikel met de titel What Big Media Can Learn From the New York Public Library. Wat de grote media kunnen leren van een bibliotheek? Dat hoor of lees je maar zelden. Ik las het artikel dus met bijzonder veel belangstelling.

Het artikel legt uit hoe NYPL bedreigingen en bezuinigingen te lijf is gegaan door te innoveren. Nu hebben sommige mensen het al over innoveren als ze een site met wat platte tekst in de lucht weten te houden maar de bibliotheek van The Big Apple heeft het serieus opgepakt:

With all this change -- not to mention a possible $40 million budget cut looming -- it would be no surprise if the library was floundering like the music industry, newspapers, or travel agents. (Hey, man, we all get disintermediated sooner or later.) But that's the wild thing. The library isn't floundering. Rather, it's flourishing, putting out some of the most innovative online projects in the country. On the stuff you can measure -- library visitors, website visitors, digital gallery images viewed -- the numbers are up across the board compared with five years ago. On the stuff you can't, like conceptual leadership, the NYPL is killing it.

The library clearly has reevaluated its role within the Internet information ecosystem and found a set of new identities. Let's start from here: One, the New York Public Library is a social network with three million active users and two, the New York Public Library is a media outfit.

The library still lends books, but over the past year, the NYPL has established itself as a beacon in the carcass-strewn content landscape with smart e-publications, crowdsourcing projects, and an overall digital strategy that shows a far greater understanding of the power of the Internet than most traditional media companies show.

Sommige vernieuwende activiteiten van NYPL zijn hier al aan bod gekomen, maar die gratis app voor de iPad, Biblion, die had ik nog niet ontdekt. Ik heb dus snel de pad van @bimmie geleend en de toepassing verkend. Die is schitterend. Ik heb er gewoon een beetje spijt van dat ik vanochtend al een app van de week heb gekozen.

Dat terzijde. Die app en al dat andere moois (check die Tumblr van NYPL!) moet je zelf maar even verkennen. Waar het mij nu om gaat is dat dit verslag voor mij aantoont dat digitale innovatie wel degelijk het antwoord is op de bedreiging. Als ik in een commentaar lees dat sommige bibliotheken zich toch liever (of noodgedwongen) beperken tot retail en de focus op het stenen gebouw kan ik dat ergens best begrijpen, want op de korte termijn werpt dat inderdaad vruchten af. Het biedt in mijn ogen echter geen oplossing voor de langere termijn. Digitaal wint. Mobiel wint. Dat is geen voorspelling maar een constatering.

Daarom zou ik van de kop 'wat grote media van NYPL kunnen leren' 'wat grote media en andere bibliotheken van NYPL kunnen leren' willen maken. Ik hoop oprecht dat het genoemde artikel (en het er in de LA Times naar verwijzende Saving libraries but not librarians) ook in Nederland kan dienen als inspiratiebron. Eerst even lezen voordat je je laat meevoeren door de Biblion-app dus :-)

@

Gemiste kans: kranten die onlinkbaar over het web schrijven

Tot voor kort onderscheidde NRC Next zich van andere kranten door regelmatig over internet- en technologiegerelateerde onderwerpen te schrijven. Misschien heb ik het mis, maar ik begin het gevoel te krijgen dat de grote landelijke dagbladen ook steeds vaker kiezen voor dergelijke artikelen. Zo stuitte ik in de  Volkskrant van afgelopen zaterdag op een interessant artikel over FOK!, een forum dat veel groter is dan ik dacht.

Dat 'oude media' vaker aandacht besteden aan nieuwe vind ik zelf wel prettig, maar ik vind het onbegrijpelijk dat de kranten er niet meer mee doen op het web. Dan schrijf je eindelijk over een grote online community, die maar al te graag zou verwijzen naar het bewuste artikel, maar dan zet je het artikel vervolgens niet integraal online (nu ja, alleen als afbeelding dan).

Ik begrijp best dat kranten niet alles online willen zetten maar nu laat men gewoon enorme kansen liggen. Schrijf over Twitter en veel twitteraars zullen er graag naar verwijzen, schrijf over Facebook en de vele hyperlinks jagen je artikel naar de hoogste regionen van Google. Alleen Next lijkt dat te begrijpen. Weet die krant zich toch nog te onderscheiden...

@

Ondergronds wonen...in een kernwapensilo

Het artikel Condo at the End of the World is een aanrader voor iedereen die belangstelling heeft voor opmerkelijke woningen. Ik bedoel: heb jij wel eens overwogen om je intrek te nemen in een ondergrondse bunker die in het verleden fungeerde als silo voor kernraketten? Het valt nog niet mee om zo'n gebouw gezellig te maken, maar voor de rest wemelt het van de mogelijkheden...Op de website 20th Century Castles kun je bieden...

@

App van de week: PerfectPhoto

In januari 2010 kwam ik in het bezit van een iPhone. Oh, wat was ik blij toen en oh, wat waren mijn verwachtingen hoog. Een paar weken geleden, bijna twee jaar na dato, mocht ik weer nadenken over een nieuw toestel, omdat mijn contract met T-Mobile aan vervanging of verlenging toe was. Ik was heel snel uitgedacht. Ik koos bijna 'blind' voor een contractverlenging, in combinatie met de aanschaf van de iPhone 4S. Ik besefte dat ik deze keer geen revolutie hoefde te verwachten maar mijn tevredenheid over het apparaatje was nog steeds zo groot dat ik niet eens de moeite wilde nemen om mezelf te verdiepen in het huidige aanbod van de concurrentie. Als er al een toestel is dat in de buurt komt van de iPhone, negeer ik gewoon. Dat is een vreemde mix van verwend, tevreden en lui zijn.

De 4S mag dan niet revolutionair zijn; deze telefoon zorgt wel voor een nieuwe impuls voor mijn appgebruik. De fotocamera is bijvoorbeeld veel beter dan die van de 3GS. Een van de apps die ik dit weekend downloadde was PerfectPhoto. iPhoneclub schreef daarover:

Perfect Photo is een app die zo ongeveer iedere denkbare functie heeft die de standaard camera.app mist. De app bevat 28 essentiële functies, zoals het verwijderen van rode ogen, foto’s verscherpen, bijsnijden, het bijstellen van contrast en helderheid en nog veel andere functies. Ook kun je een boel effecten toevoegen, zoals vintage, zwart-wit en ruim 10 andere. Andere functies bevatten onder andere de mogelijkheid tot delen via Flickr, Facebook en Twitter.

Van de 11 apps in de categorie fotografie gebruik ik alleen Instagram regelmatig. Dat zou een reden kunnen zijn om die categorie voorlopig links te laten liggen. PerfectPhoto maakt fotobewerking echter zo eenvoudig dat mijn gemakzucht het heeft gewonnen van mijn wens tot matiging. Ik zie nu overigens wel dat deze app maar even gratis was. Nu moet je er weer 79 cent voor betalen. De tijdelijk gratis-actie heeft er dan in ieder geval toe geleid dat PerfectPhoto de aandacht heeft getrokken, ook die van mij.

@

Boekentrailer: You Are not So Smart

De trailer voor het boek You Are not So Smart mag er zijn. De website ook. Binnenkort het boek ook maar eens lezen dan? Of zal ik het nog even op de lange baan schuiven?

@

Echte tabletten, echt HEMA

Goed denkwerk, van de hofleverancier van Unox: geven ze iedereen een lekker taartje, naaien ze ondertussen doodleuk 800K boeken de markt op.

Komt er vanochtend ook nog een dame in Bibliotheek Goes, die staat te wapperen met een HEMA-pad. Kost net een meiertje. Heb er even mee gespeeld en moet toegeven: dat apparaat reageerde nog helemaal niet zo verkeerd.

Dat brengt me bij de stelling dat het nieuwe gevaar voor bibliotheken dichterbij is dan menigeen denkt. De Hollandsche Eenheidsprijzen Maatschappij Amsterdam is de te kloppen ploeg in het toernooi dat voor ons ligt.

@

De afbeelding is trouwens een screenshot van een zoekactie naar tabletten op de site van HEMA. Dat verzin je ook niet, toch?

Viewshare: een mooie tool van Library of Congress

Hallo zeg, Library of Congress:

We are thrilled to announce the launch of a new site, Viewshare.org, a platform for empowering curators, archivists, and librarians to provide access to the digital cultural heritage objects they are preserving.

Dit is mooi speelgoed. Check die Screencast!

@

Vraag: hoe zoekmachinevriendelijk worden de bibliotheekwidgets?

Stichting Bibliotheek.nl heeft een belangrijk document vrijgegeven, namelijk de Brochure Implementatie Landelijke digitale infrastructuur 2012. Dat document schept veel duidelijkheid maar 1 passage baart me (wellicht ten onrechte) zorgen. Zoals bekend zullen de nieuwe websites van openbare bibliotheken sterk gaan leunen op bouwblokken die widgets worden genoemd. Die widgets gaan een groot deel van de beschikbare informatie ontsluiten. Omdat ik zelf online vindbaarheid en zichtbaarheid beschouw als één van de belangrijkste, noodzakelijke vernieuwingen, vraag ik me af wat het onderstaande nu precies betekent voor zoekmachineoptimalisatie:

Vraag: Is er een beschrijving van de risico’s (nadelen) van de direct plaatsbare widgets (bijvoorbeeld t.o.v. SEO, Drempels weg, performance, HTML-code in het CMS toestaan)?

Antwoord: Als widgets direct geplaatst worden, zal de inhoud ervan door zoekmachines minder goed ontsloten worden, en de content voor mensen met een beperking minder goed te ‘bekijken’ zijn met behulp van voorleessoftware of een leesregel. Wanneer er vanuit een direct geplaatste widget naar een detailpagina wordt verwezen heeft deze detailpagina de look & feel van de landelijke huisstijl en niet die van de lokale website; dat kan voor de bezoeker verwarrend zijn. Door deze en andere technische beperkingen is het aantal direct plaatsbare widgets minder groot dan het aantal plaatsbare widgets via een CMS-plug-in. Wij adviseren daarom, waar mogelijk, te gaan werken met een CMS-plug-in.

Gaat die CMS plugin wel zorgen voor optimale vindbaarheid van content? Wat betekent 'minder goed ontsloten' precies?

Als ik voor een korte test de etalage Opvoeding en Onderwijs bezoek, zie ik in de widget 'Uitgelicht' de titel Puberbrein binnenstebuiten : wat beweegt jongeren van 10 tot 25 jaar? Als ik daar op zoek in Google zie ik de etalage niet opduiken in de eerste 30 zoekresultaten. Interessant genoeg staat op de 11e plaats wel de titelbeschrijving van Bibliotheek.nl.

Ik hoop dat ik iets over het hoofd zie/niet begrijp, of dat dit toeval is/nog doorontwikkeld moet worden. Anders kom ik wat dit betreft toch weer uit bij mijn oude stokpaardje, dat er veel meer vindbaarheid en zichtbaarheid is te behalen met blogs en wat dies meer zij...en met het dinsdag aangehaalde adagium 'linken moet'.

Is er iemand in de zaal die hier iets zinnigs over kan zeggen?

@