Merkwaardige kunst deel 70: psychedelica in studieboeken

50 Watts is een fraaie website. Ik maakte er zojuist kennis mee, na een verwijzing op Disinformation:

50 Watts has a jaw-dropping collection of seemingly hallucinogen-inspired illustrations culled from 1970s science textbooks, revealing striking new ways of understanding biology, psychology, and sex ed concepts. School was truly trippy back then. Most of the art come from materials published by Communications Research Machines, including their titles Life and Heath, Psychology Today, and Developmental Psychology Today.

Dat schreeuwde uiteraard om een bezoekje. De bijdrage over het jaren '70-studieboek Life and Health is op zich al bijzonder genoeg maar ook de andere titels van Communications Research Machines mogen er zijn. Wat een dromerige biologielessen moeten dat geweest zijn.

@

The Momentus Project: Design ontmoet geschiedenis

Curator Evan Stremke maakt zelf niet veel woorden vuil aan The Momentus Project:

A collaborative project in which a select group of designers, illustrators, and artists create visual interpretations of the most defining moments in United States history as a way of informing others of our proud, yet sometimes troubled and forgotten past.

Maar wat zijn deze illustraties fraai! Als ik een leraar geschiedenis zou zijn geweest zou ik het lokaal volhangen met deze werken. Bovenstaande illustratie van de Vietnamoorlog ( "If you're going through hell, keep going") is mijn favoriet. De maker blijkt een Nederlander te zijn: Tim Boelaars. Die maakt nog veel meer mooie dingen, weet ik nu.

@

Actie! De vriendschap tussen twee gekko's

Hier in Nederland doen we soms al nerveus als er een kleine spin over de muur loopt. Dat kan gekker. Er zijn ook landen waar muren het toneel zijn voor grotere schepsels.

In het bovenstaande filmpje zijn we getuige van de vriendschap tussen twee gekko's. Eén van de twee is door een slang in een wurggreep genomen; daar laat de tweede het niet bij zitten. De actie wordt langzaam opgebouwd maar versnelt dan plotseling schrikbarend.

Fascinerende dieren.

@

Websites: wel te laat als ze niet beter zijn

Bij het lezen van bovenstaande tekst op TNW bromde ik instemmend. Als je iets beter doet ben je nooit te laat. Het punt is: vaak is er van 'beter' geen sprake. Desondanks weten we allemaal dat je niet te veel kritiek mag hebben op ideeën voor nieuwe websites of toepassingen, zelfs niet als iedereen weet dat het concept elders al bestaat en succesvol is. Je krijgt sneller het verwijt dat je gezonde ambitie ondermijnt dan een compliment voor het attenderen op 'beter dat al bestaat'.

Toch zou ik wel eens willen weten hoeveel tijd en geld er verloren is gegaan aan digitale projecten die bij voorbaat al kansloos waren, bijvoorbeeld omdat de aandachtsspanne van internetgebruikers slechts ruimte laat voor het beste, vindbaarste en makkelijkste. Daar lees ik veel te weinig over. Bij het lezen over de vijfde verjaardag van Citizendium, de wiki die de 'betrouwbare broer van Wikipedia had moeten worden', moest ik daar even aan denken.

Bij de lancering vond ik Citizendium een interessant initiatief maar sindsdien bezocht ik de website nog maar zelden, om de doodeenvoudige reden dat er meer dan genoeg alternatieven voorhanden zijn. Vandaag nam ik na drie jaar weer eens een minimale steekproef. Ik zocht in zowel Wikipedia als Citizendium op 'Middelburg' en constateerde dat de tweede mij slechts doorverwees naar het artikel 'Netherlands'. Die dan maar even vergeleken met het lemma op Wikipedia.

Kijk zelf even en je weet genoeg. Google trouwens ook.

Gerelateerd:
Hoe tieners internet gekaapt hebben (2006)
Lancering van Citizendium, het strenge broertje van Wikipedia (2007)
Hoe is het toch met...Citizendium? (2008)

@

Zeeuwse jongeren braver, zonder boeken

Gisteren zond Omroep Zeeland een item uit over de trends in de leefsituatie van 3de klassers Voortgezet Onderwijs in Zeeland. De conclusies van het themarapport van de Jeugdmonitor Zeeland zijn opmerkelijk. Deze groep rookt, drinkt en leest minder dan voorheen, is minder crimineel en heeft minder belangstelling voor cultuur, maar: bezondigt zich tegelijkertijd ook minder aan pesten en doet vaker vrijwilligerswerk.

Ik zei gekscherend 'dat komt allemaal door internet'. Toen Marleen antwoordde dat zij dat ook meteen dacht ('ze hebben het veel te druk met hun smartphones') bedacht ik dat die verklaring misschien zo gek nog niet is, ook al is die slechts gebaseerd op zeer beperkte waarnemingen.

In de conclusie van het rapport zelf staat ook nog iets over de ouders. Dat zou ook nog een rol kunnen spelen.

Na drie metingen blijken er een aantal aantoonbare veranderingen te zijn in de leefwereld van derdeklassers. De ouders zijn hoger opgeleid, met name de moeders hebben een enorme slag geslagen. Daarnaast is co-ouderschap een vaker voorkomende thuissituatie, maar is het opgroeien bij beide ouders niet afgenomen.

Worden jongeren slimmer en braver door te veel multimediale afleiding? Het is een interessant vraagstuk. Feit is in ieder geval wel dat bibliotheken alle reden hebben om zich zorgen te maken:

Scholieren lezen steeds minder. Gaven in 2004 nog ruim 4 op de 10 derdeklassers (35%) aan elke week in een boek te lezen, in 2011 was dit nog 26%. De teruggang in het leesgedrag vertaalde zich ook in de frequentie waarmee scholieren een bibliotheek bezoeken. In 2004 antwoordde meer dan de helft (10%) tenminste één keer per week in de bibliotheek te komen. In 2011 was dit nog 4%. Meer dan tweederde van de derdeklassers (71%) geeft nu aan zelden of nooit in de bieb te komen. In 2004 was dat de helft 52%.

Op basis daarvan zou je ook nog gekscherend kunnen stellen dat kinderen minder opstandig worden als ze minder lezen. Steven Johnson zei het immers al: boeken isoleren de lezer op tragische wijze.

@

Zeven miljard

Vanaf aanstaande maandag leven er 7 miljard mensen op aarde. De VN zouden graag zien dat 60 procent daarvan vanaf 2015 online kan. Als dat lukt betekent het dat er in dat jaar meer mensen toegang hebben tot internet dan er in totaal op aarde leefden in het jaar dat ik werd geboren. Dat leer ik althans van een tool op de site van BBC.

Ik vind het indrukwekkend.

@

Attendering: Dutch Cowboys

Middelburg Dronk: de wandelroute langs de cafés van toen en nu

Over een maandje bestaat de website Middelburg Dronk een jaar. Binnen een organisatie zou dat aanleiding kunnen zijn voor talloze evaluaties en rapporten, maar wij doen daar niet aan. We beperken ons tot de opmerking dat er veel werk is verzet maar dat er ook nog heel veel moet gebeuren.

Tot 'de gedane zaken' kunnen we ook het uitschrijven van een kroegwandeling rekenen. Rob van Hese maakte die wandelroute op basis van de inhoud van Middelburg Dronk. Evenementenbedrijf Vita Event wil de kroegwandeling graag in het aanbod opnemen. Iemand informeerde onlangs of wij zelf ook bereid zijn als gids op te treden, maar dat doen we niet; we hebben andere mensen gevonden die daartoe bereid zijn. Omdat we weten dat er ook veel mensen zijn die liever zonder begeleiding door een stad wandelen, én omdat we de deelcultuur van Wikipedia een warm hart toedragen, hebben we besloten de tocht ook online te zetten. Bij dezen.

Kroegwandeling middelburg (www.middelburgdronk.nl)

View more documents from Edwin Mijnsbergen

@

Klassiekers deel 173: Havana Affair

Het origineel van The Ramones is uiteraard beter, maar ik ga toch het liefst uit mijn plaat op de langzamere versie van Red Hot Chili Peppers. Havana Affair is een klassieker met flair.

@

Historische televisiebeelden verzameld op EUscreen

We worden overspoeld met websites waarop je gedigitaliseerd cultureel erfgoed kunt bekijken. Veel mensen komen daar niet aan toe. Als zij bijvoorbeeld de beelden van de vuurwerkramp in Enschede nog eens willen zien, zoeken zij vaak in Google of YouTube. Lang niet alle beelden zijn daar echter terug te vinden. Daarom is het nieuwsbericht op Villamedia het vermelden waard:

Ter gelegenheid van de UNESCO werelddag voor audiovisueel erfgoed wordt morgen officieel EUscreen gelanceerd, een site die toegang biedt tot een collectie uit de Europese televisiegeschiedenis. 28 Audiovisuele archieven en omroepen uit heel Europa, waaronder Beeld en Geluid, INA en RAI werkten hiervoor samen. Duizenden video’s en afbeeldingen zijn online beschikbaar voor gratis raadpleging en dagelijks wordt extra content toegevoegd.

Dat je de vuurwerpramp ook op EUscreen kunt vinden moet je maar voor lief nemen.

@

Bizar: jonglerend Rubik's kubus oplossen

Multitasken. Het schijnt een mythe te zijn. Toch zijn er genoeg nerds die deze stelling onderuit halen. Twee jaar geleden maakten we kennis met de gast die helemaal losgaat op Guitar Hero en ondertussen doodleuk Rubik's Kubus oplost. Vandaag stel ik jullie voor aan David Calvo, die met de ene hand jongleert met twee van die kubussen en met de andere hand de derde oplost. En ik maar denken dat ik soms onevenredig veel tijd investeer in het oefenen van vreemde vaardigheden.

Gerelateerd:
Multitasking, de mythe
Lekker doorlezen?
Jeu de boules met vierkante ballen

@

Snel en mooi publiceren met Jux

Dat bloggen voor slakken en ouwe lullen is zei ik natuurlijk gekscherend, vorig jaar, maar feit is wel dat platformen als Wordpress en Blogger geduchte concurrentie hebben gekregen. Posterous en Tumblr, bijvoorbeeld. De kracht van deze 'nieuwkomers' zit 'm denk ik in een paar dingen: gebruiksgemak, goed design en uitstekende koppelingen met alles wat de wereld van het web sociaal noemt. Die ingrediënten staan garant voor populariteit, zeker onder de wat jongere publicisten.

Op RWW las ik vannacht alwéér een nieuwkomer: Jux.com. De kop 'Blogging Is So Over: Jux Comes To The iPad' verleidde me tot een bezoek aan die site. Over mijn eerste indruk kan ik kort zijn. Jux is prachtig. Jux is laagdrempelig. Jux is cool. Het mooie is dat je meteen aan de slag kunt. Het claimen van een (gebruikers-) naam is ook hier getransformeerd tot onderdeel van het publicatieproces. Daar kunnen al die websites die je eerst door ellenlange registratieprocedures leiden nog veel van leren.

Als dit je belangstelling heeft moet je het gewoon zelf even uitproberen. Het zal je niet veel tijd kosten. Op de vraag of ik het zelf ook ga gebruiken antwoord ik 'dat weet je maar nooit'. Ik ben na zes jaar bloggen te verknocht aan Blogger om over te schakelen, maar houd Jux wel in het achterhoofd door erover te schrijven: daarmee komt het terecht in mijn persoonlijke archief (want dat is een weblog ook) en kan ik er op terugvallen als de situatie er om vraagt. Het aanbod is immers overweldigend, maar in m'n archieven weet ik de weg.

Gerelateerd:
Verhalen verzamelen en vertellen met Storyful
Tumblr voor journalisten en curators
Posterous: zo gebruiksvriendelijk dat je er niet meer omheen kunt?

@

Contacten online: het zit allemaal in je hoofd

Van Amygdala had ik nog nooit gehoord. Een bijdrage op Ars Technica, Don't have many Facebook friends? Blame it on your brain, deed me besluiten er meer over te lezen. Op Wikipedia uiteraard. Wat ik nu zo gek vind is dat de auteur van het artikel op AT voor een andere invalshoek kiest dan de NOS een week eerder. AT stelde:

Researchers already knew that the size of our real-life social network is related to amygdala size, presumably because the volume of this area of the brain limits the amount of social information we can process; those with large amygdalae tend to have larger groups of friends and acquaintances than those with smaller amygdalae.

terwijl NOS op 3 schreef:

Eerder werd al ontdekt dat de amygdala groter was bij mensen met een groot sociaal netwerk in de gewone wereld, maar bij de Facebookgebruikers was dit gebied zelfs nog iets groter. Een van de schrijvers van het onderzoek, doctor Ryota Kanai, vind juist dat laatste heel spannend: "Het zou kunnen betekenen dat internet inderdaad onze hersenen verandert!"

De ene bron beweert dus dat sommige mensen niet meer dan een bepaalde hoeveelheid contacten aankunnen omdat de amygdalae niet groot genoeg zijn, de andere bron stelt dat dit hersenonderdeel mogelijk juist groeit, als het aantal online contacten toeneemt.

Ingewikkeld hoor.

@

Reageren op het visiedocument van de Commissie Digitale Bibliotheek

Omdat ik het leuk vind dat de commissie Digitale Bibliotheek mede een oproep doet aan de leden van Bibliotheek 2.0 om te reageren op de inhoud van het vandaag gepubliceerde visiedocument Interface: De Bibliotheek in het digitale tijdperk, verwijs ik hier ook graag naar de bijdrage op Ning. Mens laat je horen, zou ik willen zeggen. Zelf ga ik het document nu eerst eens rustig lezen.

@

Google+ koppelen aan Blogger

Als het gaat om Google+ zet de webgigant uit Mountain View hoog in. Dat blijkt onder meer uit het feit dat de dienst geleidelijk wordt gekoppeld aan de andere diensten van Google. Of die koppelingen de gebruikerservaring zullen verbeteren valt nog te bezien (over de integratie van Google Reader in Plus is het nodige te doen) maar het heeft natuurlijk ook positieve kanten. Ik vind het eigenlijk wel logisch dat er wordt aangestuurd op eenduidigheid.

Een koppeling met het door mij geliefde Blogger komt er ook aan. Blogger Buzz meldt dat bloggers nu alvast hun Bloggerprofiel kunnen omzetten naar dat van Plus. Ik heb er geen gras over laten groeien. Ik heb besloten rustig mee te deinen op deze Googlegolf, in de hoop dat het (moeder-)schip niet zal stranden, maar juist meegevoerd zal worden naar onverkende, blauwe oceanen.

@

Adembenemend: een bibliotheek van glas en twijgen

Is het geen parel, deze bibliotheek van Architect Li Xiaodong? Het is toch fenomenaal hoe deze man het gebouw laat opgaan in de omgeving? Dit is toch pure schoonheid? Een diepe buiging is wat mij rest.

Meer foto's op Dezeen.

Gerelateerd:
Merkwaardige kunst deel 28: de tuin van kennis
De mooiste privébibliotheek ter wereld
De 62 mooiste bibliotheken ter wereld: een overzicht

@

Mijnsbergen, de paalslachter van FC D-Side

Heb je dat nu ook wel eens, dat een foto je zomaar een jaartje of dertig terugslingert in de tijd? Vannacht rolde er plotseling een bericht van Facebook binnen in mijn mailbox, die de mededeling bevatte dat ik was 'getagged' op de foto van iemand anders (iemand klikt dan op een persoon op een foto en voorziet die van een naamlabel). Die 'iemand anders' bleek Karïm te zijn, een wijkgenoot uit mijn jeugd, waarmee ik ook nog een tijdje op voetbal zat.

Dat ik nooit een groot sporter ben geweest heb ik al eens uitgelegd. De belangrijkste reden om op mijn 13e te stoppen met voetbal was denk ik het feit dat ik niet gehinderd werd door talent. De foto van vannacht illustreert dat wel mooi. Zie hoe listig ik de tweede paal sta te verdedigen en je weet eigenlijk al genoeg.

Het gekke is dat ik alleen Karïm herken, als keeper, voor de rest lijk ik dit behoorlijk te hebben verdrongen. Ik mag er nog wel eens prat op gaan dat mijn geheugen uitstekend is, maar bij dit beeld heb ik gewoon geen verhaal of herinneringen (meer). Dat is een merkwaardige sensatie.

@

Egoïstisch

Ik schreef het al bij de bespreking van het boek The Story of Stuff: af en toe moet je even stilstaan bij de consequenties van je consumptiegedrag. Als je te bedonderd bent om actie te ondernemen kun je in ieder geval de moeite nemen om uit te zoeken waarom je dat eigenlijk wél zou moeten doen. NRC Next schrijft vandaag in Hoeveel slaven werken er voor jou?:

Vertel ons wie je bent en wij vertellen je hoeveel slaven er voor je werken. Dat is het idee achter de website Slavery footprint. Op de ingenieus vormgegeven site vul je in welke kleren je draagt, wat je koopt, hoe je woont en waar je van houdt. Aan het einde van de vragenlijst weet je hoeveel slaven er voor je werken en waarom.

Ik kom na het beantwoorden van de vragen uit op 44 slaven. Dat vind ik een pijnlijke hoeveelheid maar toch moet ik toegeven dat, als ik dit vrijdag zou hebben geweten, ik ook 'gewoon' de nieuwe iPhone zou hebben besteld. Dat doet me afvragen hoeveel westerlingen er zijn die dit type egoïsme wel laten varen, na confrontaties als deze. Ik ken er niet zo veel in ieder geval...

@

Oproep: bij welke instelling mag een schitterend boek gescand worden voor Gutenberg.org?

Marc D'Hooge van freeliterature.org vroeg mij zaterdag via Twitter of ik een instelling ken waar hij gratis een boek in 6 delen zou mogen scannen, zodat het kan worden ontsloten via Gutenberg.org. Omdat het om pagina's gaat die nog iets groter zijn dan het A3-formaat moest ik hem het antwoord schuldig blijven, maar ik plaats de vraag uiteraard graag door op Mijns Inziens. Bij dezen:

Het gaat om "Le panorama de la guerre" - een boek in oorspronkelijk 6 delen (ca. 550 pagina's elk, iets groter dan een A3 formaat) en een bijkomende deel 7 (La victoire). Scans van het laatste deel zijn te vinden op Gallica (BnF). Het werk werd gedurende de Eerste Wereldoorlog in magazine-formaat uitgegeven, tekstbijdragen door heel wat gerenommeerde Franse auteurs (zoals Maurice Barrès van de Académie) en is prachtig geïllustreerd (platen in kleur, landkaarten, foto's). Kortom:  een uniek document dat we door digitalizering via Project Gutenberg een breed publiek vrij beschikbaar willen maken.

We werken allen als vrijwilligers aan dit project - daarom is er geen budget voorhanden om het scannen door een betalende service te laten uitvoeren. We zijn dus op zoek naar een andere mogelijkheid, b.v. het werk zelf te gaan scannen bij een organizatie die gepaste apparatuur ter beschikking kan stellen. We zijn gebaseerd in de omgeving van Antwerpen ... dus Zuid-Nederland is een mogelijkheid. Contact: Marc D'Hooghe: marcdh@freeliterature.org.

Als je tips hebt, of zelfs een concreet voorstel, houd Marc zich van harte aanbevolen. Je mag natuurlijk ook hier reageren. Alvast hartelijk dank voor het meedenken!

@

Redu, het boekendorp

Van een weekendje Ardennen knap je op, zeker als de zon een handje helpt. Gisteren bezochten we het boekendorp Redu. Daar had ik wel eens van gehoord (er zijn wel meer boekendorpen) maar ik wist vooraf niet wat we konden verwachten, behalve boeken dan toch.

Redu bleek een charmant plaatsje te zijn, waar we, ondanks het feit dat het maar een paar straten telt, toch dik acht uur hebben doorgebracht: snuffelend, drinkend en etend. Bovenstaande foto nam ik in het 'Atelier de fabrication de papier à l'ancienne'. Daar beproefde een enthousiast heerschap mijn verroeste kennis van de Franse taal door in een razend tempo te vertellen hoe hij, zonder chemische hulpmiddelen, op ouderwetse wijze papier maakt van o.a. groenten en ezelshuid. Ik vond het een buitengewoon verhaal in een buitengewone omgeving.

Het verhaal van deze papierman sloot overigens goed aan bij het boek van James Gleick, The Information, waar ik een dag eerder in was begonnen. Ik ben nog maar bij het vierde hoofdstuk maar ik durf het boek nu al aan te bevelen, zeker bij vakgenoten.

It is not the amount of knowledge that makes a brain.
It is not even the distribution of knowledge.
It is the interconnectedness.

@

Privacy 2011: apps beter bekeken met Fiddler

Troy Hunt besluit zijn bijdrage 'Secret iOS business; what you don’t know about your apps' met de opmerking dat we in interessante tijden leven. Daar geef ik hem gelijk in. Zijn bijdrage is ook interessant. Voor mij althans interessant genoeg om het programma Fiddler ook te installeren en mee te kijken met Troy. Ik wist de uitkomst al, maar ik schrok evengoed, van dit kijkje onder de motorkap. Ook in de besloten wereld van de App Store is privacy een illusie. Waarvan akte.

@

Klassiekers deel 172: Moondance

Soms, bijvoorbeeld als je wordt geconfronteerd met krachtige krampachtigheid, doe je er goed aan om even ingetogen te dansen. Van the Man leent zich daar prima voor vind ik.

Well, it's a marvelous night for a moondance

With the stars up above in your eyes

A fantabulous night to make romance

'Neath the cover of October skies

And all the leaves on the trees are falling

To the sound of the breezes that blow

You know I'm trying to please to the calling

Of your heart-strings that play soft and low

You know the night's magic seems to whisper and hush

You know the soft moonlight seems to shine in your blush

@

Tot 2013 ons scheidt: tijdelijke huwelijken in Mexico?

Er worden in Nederland nog steeds meer huwelijken dan echtscheidingen voltrokken maar anno 2011 is de manier waarop we omgaan met relaties niet meer te vergelijken met de situatie van -pak 'm beet- 40 jaar geleden. Lees De schone schijn van burgerlijke staat (PDF) van Jan Latten (nomen est omen) er maar eens op na. Uit de inleiding:

Meer samenwonen zonder gehuwd te zijn, meer kinderen in gezinnen waar vader en moeder niet gehuwd zijn, meer scheidingen zonder dat er sprake is van echtscheiding, meer flitsscheidingen en meer lat-relaties zijn enkele belangrijke trends in relatie- en gezinsvorming. Aan formele voorschriften in de vorm van wettelijke en religieuze arrangementen en bepalingen, zoals die onder meer de huwelijkse leefvorm omkaderen, wordt minder waarde gehecht. Voor een volledig beeld van relatie- en gezinsvorming is het niet meer voldoende uit te gaan van traditionele, formele categorieën als burgerlijke staat, of van traditionele transities als huwelijkssluiting en echtscheiding.
De informalisering van relatie- en gezinsvorming past onmiskenbaar in de grote culturele veranderingen van de laatste decennia. Relatie- en gezinsvorming worden steeds meer als een privé-aangelegenheid gezien, waarbij opgelegde verplichtingen vanwege een huwelijkssluiting, ouderschap of echtscheiding de verlangde individuele vrijheid kunnen beperken. Wat is daaruit af te leiden voor de toekomst?

Reuters maakte vorige maand melding van een interessant voorstel in Mexico-Stad. Daar overweegt men men tijdelijke huwelijken, voor een periode van twee jaar. Als het tijdelijke 'contract' bevalt kan het daarna verlengd worden. Dat de kerk er geen heil in ziet verbaast me niet. "Dan kun je toch net zo goed niet trouwen?" was ook het eerste dat bij mij opkwam.
Als ik er wat langer over nadenk is het echter helemaal zo gek nog niet. De vele scheidingen wereldwijd bestaan alleen bij de gratie van het huwelijk. Blijkbaar is er wél behoefte om te trouwen. Vanuit dat perspectief past het voorstel misschien wel meer bij de moderne relatiebeleving dan we zouden willen. Disinformation omschrijft dat prachtig:

Is a lifetime of monogamy fast becoming an impossible dream, and an until-death marriage agreement nothing but an unfair trap, sprung by your past self onto your future self? Mexico City likely will test out a system in which matrimonial contracts run for two years, as a solution to the problems associated with messy divorces and drawn-out unhappy unions. In the future, lifelong marriage will likely be seen as an arcane and barbaric institution.

Tot 2013 ons scheidt. Ik kan er wel om lachen.

@

Afbeelding: Disinformation

Vet: de oneindige digitale boekenkast

Geheel aan mijn aandacht ontsnapt: Chrome Experiments. Het eerste experiment waar ik mee kennismaak is een boekenkast die me zeer bevalt, gewoon omdat 'ie zo cool is. Probeer zelf maar.

Arme catalogi.

@

Via Google Blog

Betrokken medewerkers

Waar NBRI de cijfers op baseert wordt niet meteen duidelijk maar stel je nu eens voor dat het waar is, dat op de gemiddelde werkvloer slechts 1 op de 3 medewerkers zich betrokken voelt bij zijn of haar werk. Maak er desnoods, voor de zekerheid, 1 op de 2 van.

Wat een ongelooflijke klerezooi zou het dan zijn hè?

@

1985: Charles Bukowski schrijft Bibliotheek Nijmegen een brief

Wat een mooi verhaal: zesentwintig jaar geleden verwijderde Bibliotheek Nijmegen het boek Tales of Ordinary Madness, van Charles Bukowksi, uit de collectie, omdat het 'sadistisch' en 'discriminerend' zou zijn. Bukowski reageerde op de censuur met een brief die Letters of Note afgelopen vrijdag publiceerde. Ik vind het een mooie brief. De laatste drie alinea's:

Censorship is the tool of those who have the need to hide actualities from themselves and from others. Their fear is only their inability to face what is real, and I can't vent any anger against them. I only feel this appalling sadness. Somewhere, in their upbringing, they were shielded against the total facts of our existence. They were only taught to look one way when many ways exist.

I am not dismayed that one of my books has been hunted down and dislodged from the shelves of a local library. In a sense, I am honored that I have written something that has awakened these from their non-ponderous depths. But I am hurt, yes, when somebody else's book is censored, for that book, usually is a great book and there are few of those, and throughout the ages that type of book has often generated into a classic, and what was once thought shocking and immoral is now required reading at many of our universities.

I am not saying that my book is one of those, but I am saying that in our time, at this moment when any moment may be the last for many of us, it's damned galling and impossibly sad that we still have among us the small, bitter people, the witch-hunters and the declaimers against reality. Yet, these too belong with us, they are part of the whole, and if I haven't written about them, I should, maybe have here, and that's enough.

@

Attendering: BB

2100

Als je de hipheid van zoeksytemen nog eens onder de loep houdt kom je gekke dingen tegen, zoals boeken uit het jaar 2100. Qua hip niet in te halen!

@

Bijbelsentimenten gevisualiseerd

De Bijbel is bij mijn weten nog steeds een van de meest verkochte boeken ter wereld. Miljoenen mensen vinden er steun in. Dat die steun niet alleen op positieve sentimenten in het boek is gebaseerd wordt duidelijk als je de fraaie 'emotievisualisatie' van Openbible.info bekijkt. De kleur rood domineert nog net niet, maar veel scheelt dat niet. De afbeelding is ook in hoge resolutie beschikbaar.

Gerelateerd:
De bijbel: een sociaal netwerk avant la lettre
Glo: zo mooi was de Bijbel nog nooit

@

Nacht van de Nacht Middelburg 2011

Nog 12 nachtjes slapen: dan doet Nederland het licht weer uit. Middelburg doet ook weer mee. Het zal spoken rondom het Molenwater, het heelal wordt opengesteld voor het publiek en er is uiteraard ook weer een donkere tocht:

Een ontdekkingsreis door een donker en nachtelijk Middelburg met veel straattheater, muziek en dans.  Er is kunst in de etalages, muziek, een dubieuze verkeersregelaar, poortwachters, zingende zagen, blaffende honden, duistere stegen, rammelende scharnieren, schimmen achter de ramen, dans, muziek en ijzingwekkende achterplaatsen en natuurlijk zoals andere jaren sterren kijken op de Markt. De route start ieder half uur vanaf 21.00 uur en de laatste begint om 23.00 uur. De donkere tocht is een initiatief van ondernemers Langeviele en omgeving samen met Avonduren en Horeca. Van te voren aanmelden is niet nodig. De donkere tocht start voor café Vriendschap.

Avonduren verzorgt de muziek. Deze keer op wel een heel bijzondere locatie, namelijk de Lange Jan:

Neem de 207 treden naar de toren die nu in avondkleding is gehuld en luister naar een uniek Avondurenconcert. Er is ruimte voor 25 personen per concert.

Meer informatie volgt, onder meer op de Facebookpagina van café Vriendschap.

@

Afbeelding: collage Vincent de Rooij (ook van de duistere partij)

Van der Valk Middelburg: een gereserveerde parkeerplaats voor de Foursquareburgemeester

Ronald Wielemaker twitterde zojuist deze foto van de parkeerplaats van Van der Valk Middelburg. De burgemeester op Foursquare krijgt een gereserveerde parkeerplaats bij dat hotel. Je zou het een voor de hand liggende actie kunnen noemen, maar dat is het in mijn ogen niet. Er zijn nog niet zo gek veel bedrijven in Zeeland die dit soort verbanden tussen de fysieke en digitale wereld durven te leggen. Kudos voor Van der Valk dus!

@

Een experiment met aanwinstentweets

Ongeveer anderhalf jaar geleden maakte ik een Twitteraccount aan die (boeken-) aanwinsten van sites als Gutenberg.org en Archive.org én die van torrentsites automatisch twittert, met behulp van RSS. Naar de account kijk ik nog maar zelden om (ik weet niet eens meer hoe ik in moet loggen op de account) maar dat heeft eigenlijk maar één reden: de aanwinstenstroom wordt vervuild door de Amerikaanse overheidsdocumenten die dagelijks aan Archive.org worden toegevoegd. Die documenten zijn voor sommige mensen wellicht interessant maar ik kan er zelf helemaal niets mee.

En een tweet over ruim 11.000 boeken voor iPad en iPhone? Interessant, maar ik ben een beetje klaar met al die Gigabytes aan informatie en multimedia die ik toch nooit tot me zal nemen..

Ik zou dit experiment eigenlijk nog eens over willen doen, maar dan met op maat geselecteerde bronnen waar ik wél op zit te wachten. Die aanwinsten uit een bibliotheekcatalogus die ik wél wil lezen. De nieuwe afbeeldingen die zijn toegevoegd aan een voor mij relevante beeldbank of krantenbank. Maar weet je? RSS bestaat nu bijna 13 jaar maar er wordt nog steeds geen prioriteit aangegeven. Dat gebeurt vast onder het mom 'het grote publiek vraagt er toch niet naar', maar men vergeet dat RSS niet alleen gebruikt wordt voor het lezen van nieuws in Google Reader; je  kunt er ook prachtige attenderingsdiensten mee inrichten.

RSS zou je kunnen omschrijven als de smeerolie van het web, van de gepersonaliseerde dienstverlening. Hoewel ik van motorvoertuigentechniek geen verstand heb meen ik me te herinneren dat een motor zonder olie op den duur vastloopt. Ik blijf erbij dat dit voorrang zou moeten krijgen.

@

BYOD

Toen ik in 1990 mijn diploma voor de middelbare school haalde woonde ik al een maandje of acht op kamers. Mijn eindexamenjaar stond grotendeels in het teken van uitgaan en feesten, wat in mei natuurlijk wel tot een hoogtepunt moest leiden in de vorm van een partijtje dat alle voorgaande zou overtreffen. Dat lukte uiteindelijk. Er waren veel meer mensen dan de paar vierkante meter kon hebben en een dag later kon ik een deel van mijn schamele bezit bij het grofvuil zetten, inclusief de vloerbedekking. Op de uitnodiging had ik BYOF gezet, een acroniem voor 'Bring Your Own Fun' (en een vrolijke variant op Bring Your Own Food).

Nu zie ik al maanden met grote regelmaat het acroniem BYOD voorbij komen, maar ik had tot vandaag nog niet de moeite genomen om uit te zoeken waar dat voor staat. Nu weet ik dat het staat voor Bring Your Own Device (neem je eigen apparaat mee). Ik wist niet dat daar al een hele beweging omheen is ontstaan. Van de week zat ik nog met iemand te twitteren die mopperde dat hij op zijn werk veel niet kan doen omdat het niet gefaciliteerd wordt door de ICT-afdeling. Die conversatie bevestigde mijn indruk dat veel werkvloeren achterlopen bij de ontwikkelingen. Buiten het kantoor werken veel mensen met snelle apparatuur en handige toepassingen die de nadruk leggen op toegankelijkheid in plaats van op beveiliging. Die mensen zitten dan niet meer te wachten op mailsystemen die niet uitwisselbaar zijn met de telefoon of iPad, op progamma's die keer op keer authenticatie vereisen of nog veel erger: op computers die het gebruik van handige programma's als Dropbox of Gmail niet toestaan.

Ik vind het volkomen logisch dat de bedrijfssystemen steeds vaker omzeild worden en vind ook dat organisaties daar iets aan moeten doen. Het is begrijpelijk dat een ICT-afdeling de bedrijfskritische systemen niet in gevaar wil brengen en daarom drempels opwerpt voor gebruikers die niet goed weten wat ze doen, maar dat rechtvaardigt niet het buitensluiten van toepassingen die gewoon beter en handiger zijn dan de software die de organisatie voor veel geld heeft aangeschaft. Daarom, bij dezen, mijn sympathie voor BYOD.

Bas van de Haterd schreef er begin dit jaar een aardig artikel over.

@

Afbeelding

Codecademy: Javascript leren, gamestyle

Programmeren moet je liggen. Ik maakte een paar keer kennis met de basis en weet inmiddels: mij ligt het niet. Bij programmeren draait het namelijk ook om nauwkeurigheid. Als je een keer een leesteken vergeet loop je het risisco dat de code niet meer doet wat 'ie moet doen. Daar heb ik het geduld niet voor. Dat is precies de reden waarom ik zo dol ben op al die internettools die je kunt gebruiken zonder kennis van programmeertalen. Die maken het digitale leven een stuk eenvoudiger.

Maar toch, ooit, misschien, buig ik me nogmaals over Javascript.  Daar kun je veel mee. Als het zover komt lijkt het me leuk om het met behulp van Codecademy te leren. Op die site leer je alles via een console die jij voorziet van commando's. Als je het goed wordt je eigentijds beloond met badges. Bij het uitproberen kreeg ik zowaar de neiging door te zetten, vanwege dat game-element. Kom daar maar eens om als je zo'n ontmoedigend dik programmeerboek ter hand neemt. Als verleiding de reden is om een site snel af te sluiten weet je dat het een goede is :-)

Meer informatie op TNW.

@

Extensie van de week: Better Facebook

Als verandering ook verbetering betekent houd ik er wel van. Vanmiddag heb ik weliswaar meer dan eens binnensmonds zitten vloeken bij het installeren van iOS 5 op 3 apparaten, maar ik verwacht dat die ergernis niet voor niets is geweest. Versie 5 van het besturingssysteem lijkt een vooruitgang te zijn.

Dat durf ik niet te beweren over het vernieuwde Facebook. Ik kan er nog niet echt aan wennen. De nieuwsticker  schakelde ik vorige week al uit met Adblock Plus en zojuist heb ik ook de extensie Better Facebook geïnstalleerd. Als je dat hebt gedaan wordt je bij het eerstvolgende bezoek aan het sociale netwerk door de belangrijkste mogelijkheden geloodst zoals:

• Het opsplitsen van updates die afkomstig zijn van externe toepassingen (zoals Twitter) in tabbladen
• Het aanpassen van de lay-out van je pagina
• Het verbergen van berichten die je al hebt gelezen (door ze af te vinken)
• Het 'klassiek tonen' van foto's, in plaats van in de theatermodus
• Het uitschakelen van 'recente activiteiten'

Deze toepassing kan nog veel meer en is wat mij betreft een aanrader voor iedere Facebooker die zonder veel moeite het heft in eigen handen wil houden. Better Facebook is beschikbaar voor alle belangrijke browsers, met uitzondering van Internet Explorer.

@

Ning: hoe 100.000 gebruikers bewijzen dat niet alles gratis hoeft te zijn

Het gaat goed met Ning. The Wall Street Journal meldde drie weken geleden weliswaar dat het bedrijf voor 'slechts' 150 miljoen dollar is verkocht aan Glam Media maar in datzelfde artikel staat ook:

Just a year later, Bianchini was out of the chief executive seat, replaced by current CEO Jason Rosenthal, and the company announced it was cutting 40% of its workforce and would phase out all of its free services. It claimed 45 million registered users and more than 2.3 million social networks at the time.
In April, Rosenthal told The Wall Street Journal that move worked better than expected. The company had been hoping that about 9,000 of its 285,000 free account-holders would agree to pay for the service. Instead, more than 50,000 made the shift. Prices for the accounts ranged from $3 a month to $50 a month.
Rosenthal said Tuesday that the company now has 100,000 paying customers and 60 million active monthly users.

100.000 betalende klanten en 60 miljoen gebruikers. Ik had niet verwacht dat Ning die cijfers zou halen, toen in het voorjaar van 2010 het freemiummodel werd losgelaten. Sterker nog: ik hield er zelfs rekening mee dat ik naar een alternatief platform op zoek moest, voor Bibliotheek 2.0.

Het balletje kan raar rollen maar na het lezen van dit artikel stel ik vast dat het model van Ning voorlopig solide genoeg is voor continuïteit. Als de nieuwe eigenaar geen rare fratsen uithaalt zit het nog wel even snor.

@

In de rol van 'Mystery Guest' voor Bibliotheekblad

Tot ongeveer een jaar geleden leverde ik regelmatig artikelen aan voor de rubriek ICT van Bibliotheekblad. Vanaf nu zal ik dat weer maandelijks doen. Het verschil met toen is dat de artikelen (voorlopig) alleen op de website van het vakblad zullen worden gepubliceerd en dat de opdracht nu strikter is dan het onderwerp ICT in de ruimste zin des woords. Bart Janssen heeft mij gevraagd of ik, in navolging van de bekende 'papieren rubriek' De Mystery Guest wil fungeren als Digitale Mystery Guest. Dat vond ik een leuk idee. Bart leidde mijn eerste bijdrage in:

Met ingang van deze maand zal maandelijks door de 'digitale mystery guest' de 'digitale bibliotheek' van een bibliotheek in Nederland of Vlaanderen tegen het licht worden gehouden en op verschillende aspecten beoordeeld. Steeds meer bibliotheken melden dat binnen hun totale aanbod de ´digitale bibliotheek´ een grotere rol gaat spelen. Hoe ziet die ´digitale bibliotheek´ van de individuele bibliotheken er uit en hoe wordt er invulling aan gegeven? Welke dienstverlening wordt er online aangeboden en hoe zetten bibliotheken sociale media in? Met ingang van deze maand zal maandelijks door de 'digitale mystery guest' de 'digitale bibliotheek' van een bibliotheek in Nederland of Vlaanderen tegen het licht worden gehouden en op verschillende aspecten beoordeeld. Het gaat daarbij met name om de online presence van de betreffende bibliotheek. De website speelt daarin uiteraard een belangrijke rol, maar onder andere ook de aanwezigheid op sociale media en het aanbod aan digitale content worden bekeken.

Ik ben begonnen met de website van bibliotheek Heerlen, die tegenwoordig is opgegaan in de ‘multidisciplinaire culturele instelling’ SCHUNCK. Aan het concept zal nog licht geschaafd worden (vanaf de volgende bijdrage zal ik de dienstverlening bijvoorbeeld ook echt testen door onder een andere naam vragen te stellen via de aanwezige communicatiekanalen) maar in grote lijnen zal ik de opzet van dit artikel in het vervolg aanhouden. Om het voor mezelf ook verrassend te houden ga ik niet eerst kijken of een digitale bibliotheek wel interessant genoeg is om over te schrijven. Ik bedenk eerst een naam en ga pas daarna op bezoek. Dan schrijft het veel spontaner weg ook.

Een leuke klus, toch?

@

Betalen voor een geclaimde domeinnaam

Een domeinnaam claimen is niet duur en ook niet ingewikkeld. Toen ik vorig jaar overstapte van zbdigitaal.nl naar edwinmijnsbergen.nl kostte het claimen (bij TransIP) me slechts 5 minuten van mijn tijd en minder dan 10 euro van mijn geld. Jaarlijks betaal ik een euro of 7 voor de naam. Het geheel verliep niet alleen zo soepel door de prima dienstverlening van TransIP; de door mij gekozen domeinnaam was ook nog vrij. Dat maakt het er een stuk eenvoudiger op, weet ik nu.

Vandaag heb ik ervaren hoe het is om over een domeinnaam te moeten onderhandelen. Voor Bibliotheek Oosterschelde (tot voor kort BibliOosterschelde) wilden we www.bibliotheekoosterschelde.nl registreren maar dat domein bleek tot onze verbazing al te zijn geclaimed door een Zweeds bedrijf. Ik kon er wel een beetje om lachen (het is een luie en slimme manier van geld verdienen) maar ik baalde er ook van. Ik gun mensen namelijk alleen een vergoeding als zij kunnen aantonen recht te hebben om een naam te claimen, niet als ze claimen om te verdienen.

We keken daarom eerst naar de alternatieven. Die waren er genoeg, van varianten met een .org- of .info-extensie tot spellingsvarianten met een koppelteken of het voorvoegsel 'de'. Toen ik op Twitter rondvroeg waar de voorkeur van de meeste mensen naar uitgaat kreeg ik zeer diverse antwoorden. De een vindt dat je een koppelteken altijd moet proberen te vermijden, de ander vindt het gerechtvaardigd, zolang je maar een .nl-domein bezit. Ik neigde zelf uiteindelijk naar www.debibliotheekoosterschelde.nl maar kreeg het advies toch ook een voorstel te doen bij de Zweden. Moet je net mij hebben. Ik ben misschien wel de slechtste onderhandelaar ooit.

Toch probeerde ik het. Stoutmoedig vulde ik een bedrag van 50 pop in. Daar ging de software niet mee akkoord. 'Minimaal 200 euri meneer, anders gewoon opzouten!' Daar moest ik uiteraard even voor in overleg. Nadat ik toestemming had gekregen voor dat bedrag probeerde ik het nog eens. Een paar uur later volgde er een tegenbod van 375 euro. Uiteindelijk bood ik 225 euro, onder toevoeging van de opmerking dat  ik niet hoger zou gaan omdat er nog alternatieven waren. Toen ging Zweden onmiddellijk akkoord en maakte ik het bedrag over via PayPal.

Hoe het nu verder gaat zal ik wel snel merken. Ik hoop alleen maar dat deze grappenmakers de kluit niet zullen belazeren. Als ze dat wel doen ga ik maar weer eens bij broeder Mijnsbergen in Zweden op vakantie. Voor de rest zie ik dit vooral als een les. Je kunt als organisatie niet alles voorzien, maar het kan zeker geen kwaad om in jaar- en projectplannen ook even na te gaan of er ook nog domeinnamen bij nodig zijn. Die claim je dan gewoon, ook als je twijfelt. Over die 7 euro per jaar zal niemand vallen tenslotte.

Learning all the time.

@

Een smal huis in Tokyo

Smalle huizen komen overal voor maar nadat ik met open mond had zitten staren naar dit uiterst smalle huis in Tokyo (met een heus tuintje, jawel!) leerde ik dat er in die stad wel meer vreemde huizen zijn gebouwd. NPR presenteerde vorig jaar een fascinerende verzameling, in een slideshow.

Het went ongetwijfeld, maar het zou me niets verbazen als je van dit type woning een tikkie claustrofobisch wordt op den duur. Het gekke is dat de foto's toch de indruk wekken dat het huis vrij ruim is. Dat flikken makelaars nou ook altijd.

@

Moderne boekverbrandingen

Cracked.com publiceerde gisteren een verhaal met de titel 6 Reasons We're In Another 'Book-Burning' Period in History. Nu ken ik die site niet zo goed maar ik zie dat het artikel binnen een dag 521.000 keer is bekeken, bijna 8000 likes kreeg en maar liefst 1318 reacties. Allemachtig!

Het interessante van dit artikel over 'moderne boekverbrandingen' is dat het grotendeels over de vernietiging van boeken door bibliotheken gaat. Daar lees je in Nederland niet vaak iets over, maar dat betekent niet dat het niet voorkomt. Ik weet bijvoorbeeld van een grote bibliotheek die een paar jaar geleden, bij wijze van bezuiniging, een complete eeuw oude drukken wilde opruimen (en niet door ze te verkopen). Daar kon toen nog een gedeelte van gered worden, maar toch: het was een rigoreuze beslissing.

Het artikel doet me afvragen hoe vaak dit nu werkelijk voorkomt.

@

Afbeelding: Wikimedia

Klassiekers deel 171: Celluloid Heroes

Lola van The Kinks kennen de meeste mensen wel. Ik kocht die single in de tijd dat ik nog niet meer dan 5 singles had en draaide 'm daarom letterlijk grijs, zowel de voor- als de achterkant.

Op de b-kant stond Celluloid Heroes. Dat liedje ging ik, naarmate ik het vaker draaide, steeds mooier vinden. Dat vind ik nu nog steeds. Dan is het een klassieker ook.

@

Vernieuwingen bij Europeana

Het Europese erfgoedportaal Europeana presenteerde in januari de nieuwe strategie tot 2015 en zie: de strategie begint gestalte te krijgen:

• De website is vernieuwd: er ligt meer nadruk op een visuele presentatie van de miljoenen items die de onderliggende databases bevatten en de site zelf bevat meer sociale elementen
• Innovatie krijgt meer ruimte, bijvoorbeeld in het subproject Remix
• De overstap naar open data wordt gemaakt

Ik maak nog steeds te weinig gebruik van dit portaal, maar ik vind het mooi dat Europeana wordt doorontwikkeld. Ik hoop wel dat de vertaalmodule van de site ook nog onder de loep wordt genomen want die is verschrikkelijk. En als ze dan toch bezig zijn: kan iemand dan ook even kijken naar het artikel op Wikipedia?

@

Meer berichten vanaf het freelancefront

Een maandje geleden was een opdracht van Bibliotheekhuis Limburg aanleiding om te schrijven dat er nog steeds positieve berichten zijn te melden vanaf het freelancefront. Daar kan ik nu tevreden aan toevoegen dat er sindsdien nog meer is gebeurd.

Vorige maand ben ik met Stichting Bibliotheek.nl overeengekomen dat ik online advies en ondersteuning zal geven bij een project rondom het project 'gezamenlijke social media strategie bibliotheken'. Inhoudelijk kan ik daar nog niet veel over zeggen (dat komt nog wel) maar dat de overeenkomst er is deel ik maar wat graag. Dit soort ontwikkelingen zorgen er tenslotte voor dat ik me de komende maanden nog steeds niet hoef te melden bij een uitzendbureau. Daar ben ik vanzelfsprekend erg blij mee.

Wat ik ook zeker weet is dat mijn tijdelijke contract bij Bibliotheek Oosterschelde is verlengd, in ieder geval tot juli 2012. Die verlenging was allerminst zeker maar wel zo handig, omdat het project 'aansluiting op de landelijke informatiearchitectuur van Bibliotheek.nl' vertraging heeft opgelopen. Ik kan niet beweren dat ik daarom blij ben met die vertraging, maar met de verlenging natuurlijk wel.

Nog niet helemaal zeker (maar wel zo goed als) is een opdracht die ik samen met Gerard Bierens zal uitvoeren voor het Sectorinstituut Openbare Bibliotheken.  Ook daar kan ik nog niet veel over zeggen, maar het betreft een onderzoek naar de platformmogelijkheden van het project 'Landelijk kennis delen'. Ik hoop er binnenkort op terug te kunnen komen.

Wendingen genoeg, kortom. 7 verschillende opdrachtgevers, na anderhalf jaar bezig te zijn als freelancer. Ik, uhm, teken ervoor.

@

Foto

Ondertussen in Mexico: waarom Rieu piraterij omhelst

Een paar jaar geleden zag ik een reportage over André Rieu. Ik was onder de indruk. Onder de indruk van zijn succes, zijn professionaliteit en zijn openhartigheid. Het respect toen leidde er niet toe dat ik Rieus muziek ben gaan waarderen. Dat is alleen mijn kopje thee als ik te dronken ben om nog te kunnen lopen, laten we het daar maar op houden.

Maar waarom begin ik nu over deze man? Welnu: Robert Krom attendeerde me gisteren op een opmerkelijk bericht in Telegraaf, met de titel Piraterij rode loper voor Rieu.

Dankzij de omvangrijke verkoop van illegaal gekopieerde muziekschijfjes zijn de kaartjes voor zijn live-concerten niet aan te slepen. Deze dagen speelt de Limburgse violist- en orkestleider dolenthousiaste zalen plat in het Latijns-Amerikaanse land.
"Ik was stomverbaasd’’, zegt Rieu. "Toen we vorig jaar dachten, ‘laten we het eens in Mexico proberen’, bleek ik allang wereldberoemd te zijn op straat! Dankzij die illegale verkoop in talloze marktkraampjes", aldus de Limburger na één van zijn optredens.
De Stradivarius-speler kan lachen om de piraterij. De kaartverkoop voor de concerten is namelijk als een trein verlopen. Naast bijna 50.000 kaartjes voor Mexico-stad, heeft de Limburger 13.500 toegangsbewijzen verkocht in Guadelajara en nog eens 5.000 voor Monterrey.

Ben ik waarempel wéér onder de indruk van oom André. Het moet niet gekker worden.

@

Foto

Natuurlijk mag u mij storen! Een #durftevragen-shirt voor bibliotheekmedewerkers

Op 17 november vindt in Ede het NVB jaarcongres 2011 plaats. Bibliotheek 2.0 wordt daar ook vertegenwoordigd door leden van het platform die de track Happe.Ning (de zevende alweer) verzorgen. Zelf zal ik er traditiegetrouw niet bij zijn maar dat betekent natuurlijk niet dat ik het niet interessant vind, wat er allemaal omheen gebeurt. Neem nu het bovenstaande t-shirt. Dat shirt is 'tot stand gekomen' met behulp van crowdsourcing en wordt speciaal voor de happe.ning gedrukt. Jeroen schrijft:

Op 11 september kondigde we aan dat we voor de Happe.ning track van het NVB congres een speciaal t-shirt wilde laten drukken. Nog voordat wij goed en wel konden gaan nadenken over de manier waarop wij de ideeen zouden gaan inventariseren had Nicole Gilling al de hashtag #biebshirt geclaimd, ideeën geïnventariseerd en een aantal polls online staan. Handig voor ons, want dat nam ons weer een hoop werk uit handen en een mooi voorbeeld van hoe snel dingen op web 2.0 kunnen gaan! De stemmen zijn geteld en er is een keuze gemaakt. Omdat het idee welke de meeste stemmen heeft gekregen reeds bestond hebben wij een combinatie van dit shirt met een ander veelgevraagd shirt gemaakt. 

en:

Tot 16 oktober kan het t-shirt via het onderstaande formulier besteld worden. Als 50 of meer mensen een t-shirt bestellen zullen wij de t-shirts ook daadwerkelijk laten drukken. De kosten hiervoor zullen tussen de EUR 7,50 en EUR 10,- bedragen (afhankelijk van het aantal bestelde t-shirts). Iedereen die het formulier heeft ingevuld krijgt na die dag ook een mail met de informatie over hoe het t-shirt betaald kan worden. De betaling dient voor 23 oktober binnen te zijn. Alleen de t-shirts die voor deze datum betaald zijn zullen bij de drukker besteld worden (mits dit er 50 of meer zijn, zijn het er minder, dan wordt het geld teruggestort).

Het t-shirt kan ook besteld worden door mensen die het congres niet bezoeken. Even invullen dus, dat formuliertje!

@

Merkwaardige kunst deel 69: Snoop Dogg in cannabis

Jason Mecier maakt wonderlijke portretten van zo'n beetje alles wat hij vindt op zijn weg. Dit portret van Snoop Dogg slaat alles. Dikke jonko's, gesorteerde toppen en afgekloven hasj. Je herkent die ouwe schuimer er nog in ook. Drop it like it's hot....

@

Via BB

Extensie van de week: Chrome Remote Desktop

Chrome Remote Desktop is een superhandige extensie als je:

• regelmatig mensen helpt bij het beantwoorden van computergerelateerde vragen
• graag op afstand werkt
• werkt met Google Chrome

Ik voldoe aan deze 'voorwaarden' en ben blij met deze aanwinst. Ik dank Madbello voor de attendering.

@

Boeken als huisdecoratie?

Hoeveel ongelezen boeken heb jij in de kast staan? Ik doel dan op boeken die je ook niet van plan bent te gaan lezen. Hier in de kast staan er heel wat die ik waarschijnlijk nooit zal lezen maar dat heeft ook te maken met het feit dat ruim de helft mijn eigendom niet is. Van mijn eigen boeken denk ik dat ik ongeveer een vijfde nog niet heb gelezen. Dat betreft in veel gevallen geschenken, dus titels die ik niet zelf heb uitgezocht.

Ik sta hier bij stil omdat de Engels Mirror verwijst naar een dubieus onderzoek van wijn- en boekenclub Lindeman, dat concludeert dat maar liefst 70 % van de boeken in een gemiddeld Brits huishouden ongelezen blijft. Ik herinner me een vergelijkbaar onderzoek van een paar jaar geleden, dat stelde dat veel mensen liegen over de boeken die zij (niet) hebben gelezen.

Zou het nu echt zo erg zijn? Zijn boeken vaak gewoon kastvulling, een verlengstuk van het meubilair?

@

Mess is more

Omdat het adagium Less is more op den duur ook gaat vervelen.

@

Via Teaching Literacy

Voetballen in de bieb

Het is nooit een goed plan om niet meer stil te staan bij zaken die niet -of te langzaam- meeveranderen met de maatschappij. Dat zal ik dan ook blijven doen. Dingen die wél zijn veranderd verdienen echter ook aandacht.

Afgelopen donderdag was ik in Kapelle voor een overleg met de collega's van Bibliotheek Oosterschelde. Op de voordeur van deze vestiging zag ik deze poster van een Wii-battle (een gametoernooi voor de 'skoolzones' van vier vestigingen). Ik merkte dat ik er vrolijk van werd. Bijna zes jaar geleden (de eerste Lan Party in Middelburg) riepen videogames in bibliotheken nog veel weerstand op, nu knippert niemand nog met de ogen als er een voetbalgametoernooi in de kleine kernen wordt georganiseerd.

Dat vind ik mooi.

Gerelateerd:
Een Wiibattle bij BibliOosterschelde
Verder met nieuwe media bij BibliOosterschelde
FIFA 2010: maar ik vind het zo'n gedoe, Koos

@

Artikel: de toekomstplannen van drie universiteitsbibliotheken

Toekomstplannen universiteitsbibliotheken nader bekeken

View more documents from Edwin Mijnsbergen

Terug op oude nesten, ook terug bij InformatieProfessional. Mijn bijdrage aan het oktobernummer gaat over de toekomstplannen van drie universiteitsbibliotheken, namelijk die van Groningen, Leiden en Maastricht. Voor dit artikel stelde ik per e-mail een paar vragen aan de bibliothecarissen/directeuren Marjolein Nieboer, Kurt De Belder en Ingrid Wijk.

@

Kai Disko: queer indie folk uit Middelburg

Het Middelburgse Kai Disko omschrijft zichzelf als 'een lastig stelletje'. Ik vind dat persoonlijk meevallen, maar ik durf wel te stellen dat ik bovenstaande video, als voorproefje van de cd die op zaterdag 22 oktober in de Spot gepresenteerd zal worden, erg fraai vind. Die zaterdag zit ik zelf in de Ardennen, maar dat zou voor jou reden te meer moeten zijn om wél te gaan kijken en luisteren.

Geef 'm van Jet, dames en heren.

@

Je profiel op LinkedIn als secundair CV

Als jij iemand wilt inhuren, of zaken gaat doen met iemand, waar ga je dan op zoek naar achtergrondinformatie over die persoon? Dat Reppler 300 personeelsfunctionarissen heeft ondervraagd over dit onderwerp is wellicht niet zo representatief, maar ik vind het toch interessant om te lezen dat driekwart van die mensen kiest voor het bekijken van profielen op Facebook en slechts de helft op LinkedIn.

Zelf kies ik doorgaans voor een paar korte zoekacties in Google, gewoon, om te zien hoe (on-) zichtbaar de persoon in kwestie is. Het komt maar zelden voor dat ik echt ga 'graven'. LinkedIn bekijk ik ook regelmatig, maar in feite alleen om een indruk te krijgen van iemands loopbaan. Van CV's weet je dat mensen er vaak goed over hebben nagedacht. Dat is lang niet altijd het geval als het gaat om uitingen op netwerken als Twitter en Facebook. Wat dat betreft vind ik de uitkomsten van het Reppleronderzoek bijna vanzelfsprekend.

@

Alles is een remix, ook The Matrix

Everything Is A Remix: THE MATRIX from robgwilson.com on Vimeo.

Niets is origineel, dat stelden we eerder al vast, met dank aan regisseur Jarmusch. Alleen al om die reden is copyright waanzin. Als je teksten of multimedia leent is het wel zo netjes om je bronnen te vermelden, maar dat is het ongeveer wel.

Als je wilt leren hoe vaak mensen staan op de schouders van reuzen kan het interessant zijn om de videoreeks 'Everything is a remix' te bekijken. Deel vier is in de maak.

Je kunt je ook beperken tot bovenstaande video, waar Brain Pickings me op attendeerde. Ook The Matrix is schatplichtig...

@

Verbonden wereld: een interactieve kabelkaart

De vanzelfsprekendheid van een verbonden wereld verdwijnt als sneeuw voor de zon als er kinken in de kabels komen. Dat leerden we in 2008. Submarine Cable Map is een interactieve kabelkaart die de kwetsbaarheid nog eens benadrukt. Ik lees op FlowingData:

TeleGeography’s free interactive submarine cable map is based on our authoritative Global Bandwidth research, and depicts 188 active and planned submarine cable systems and their landing stations. Selecting a cable route on the map provides access to data about the cable, including the cable’s name, ready-for-service (RFS) date, length, owners, website, and landing points. Selecting a landing point provides a list of all submarine cables landing at that station.

Inzoomen op de kaart leert me dat Zandvoort en Katwijk de Nederlandse knooppunten zijn. Dat is voor mij geen informatie van het kaliber 'razend nuttig', maar hee: wie ben ik? Er zijn vast wel neo-luddieten die daar anders over denken.

@

Google Hangouts: de eerste kennismaking

Google heeft grootse plannen met Google+. Het platform wordt geleidelijk gekoppeld aan de andere diensten en het begint er op te lijken dat dit ecosysteem een hoofdrol zal gaan vervullen binnen de bedrijfsstrategie. De werkelijke impact zal pas over maanden of jaren zichtbaar worden maar dat Google een nieuwe weg is ingeslagen staat vast.

Ik gebruik Plus nog niet heel intensief maar ik houd een vinger aan de pols. Ik verken de mogelijkheden stap voor stap. Vanochtend heb ik, met Marieke, Agnes en Mirjam (Bibliotheek Hoeksche Waard) voor het eerst gebruik gemaakt van Hangouts, de ruimte waarin je -met tot tien mensen tegelijkertijd- kunt (video-) chatten én video's en andere bestanden kunt delen.

De sessie beviel goed maar verliep niet geheel vlekkeloos. Het vervelende is dat je tijdens een eerste verkenning niet altijd precies weet waar de 'vlekken' door veroorzaakt worden. Ik kreeg aanvankelijk helemaal geen verbinding (met de Googlebrowser Chrome nota bene). Dat loste ik op door het te proberen met Firefox, wat inderdaad soelaas bood. Waarom het met Chrome niet lukte is me nog duidelijk. Eenmaal ingelogd hadden we nog wat geluidsproblemen, maar die werden mede veroorzaakt door de microfoons en speakers van/op de laptops die nog niet goed waren ingesteld. Dat het later, tijdens het delen van een video ook weer even misging had misschien ook te maken met het beroeren van verkeerde knoppen.

Ik begreep ook dat er een 'vliegtuiggeluid' achter mijn audio zat. Ook daarvan heb ik de oorzaak nog niet achterhaald. Dat hoop ik te doen na het rondhangen met andere mensen. Dan leer je immers aan welke kant van de lijn je het zoeken moet.

Afgezien van deze verkenningshikjes verliep de sessie prima. Daar ben ik blij om. Ik heb mijn zinnen gezet op het echte webwerk op afstand. Dat ik dan, gezeten aan de keukentafel, in overleg kan treden met twee MT-leden die elders ook aan keukentafel zitten, bevestigt voor mij dat het makkelijk kan. Natuurlijk stuit je soms op technische haperingen maar dat is ook het geval als je naar een fysiek overleg moet. Dan rijdt er eens een trein niet, dan ben je weer je paperassen vergeten. Ik ga de hangouts dus niet alleen voor lief nemen; ik ben van plan ze te gaan omhelzen (and the best is yet to come!)

Wordt vervolgd.

Update: in Hoeksche Waard hadden ze gelukkig ook beeld.

@

Update: Imkerij Poppendamme heeft een nieuw onderkomen en gaat de markt op

Vorige week zondag nam ik hier een persbericht van Imkerij Poppendamme over, omdat de makkers die de imkerij en bijbehorende winkel bestieren noodgedwongen op zoek moesten naar een nieuwe locatie. Omroep Zeeland maakte een dag later ter plekke een filmpje.

Inmiddels is er positief nieuws te melden. Arjen de Meester vertelde vorige week dat er een nieuw onderkomen is gevonden bij de buren. Hij legde me later uit dat het gaat om een leegstaande oude schuur die gerenoveerd zal worden. Imkerij en winkel kunnen in het voorjaar dus gewoon open, mits de Gemeente Veere daar toestemming voor geeft. Alle ontwikkelingen hebben er ook toe geleid dat de familie de natuurproducten actiever aan de man zal gaan brengen. Vanaf volgend jaar zal Poppendamme ook te vinden zijn op diverse weekmarkten. Daarnaast is 'de honinglijn' inmiddels ook verkrijgbaar bij derden, bijvoorbeeld bij Restaurant Peper en Zout in Middelburg.

Arjen verklapte me tot slot dat er hard gewerkt wordt aan een nieuwe website. De oude site wordt geheel vernieuwd, met als belangrijkste aanvulling een webwinkel. Op bovenstaande afbeelding zie je een schets van die website (niet noodzakelijk het definitieve ontwerp).

Poppendamme is dood, leve Poppendamme!

@

Curieus: een boekenboekenplank

Nu kom je op het weblog Bookshelf wel vaker buitengewone boekenplanken tegen, maar deze, van not tom, vind ik wel heel curieus. Noem je dat een boekenboekenplank? Grijp je niet steeds mis, als je een titel van de plank wil plukken?

@