Catfish: een curieuze film

Gisteren kwam m'n lief thuis met een DVD die ze had geleend in de bibliotheek: Catfish. Vanavond hebben we de film gekeken. Het enige wat ik na 87 minuten kijken uit wist te brengen was de kreet 'curieus!'
Catfish (een Meerval, in het Nederlands) lijkt aanvankelijk een nogal saaie quasi-documentaire. Na twintig minuten wilden we er eigenlijk de brui aan geven, maar luxe luiheid weerhield ons daarvan. Juist op dat moment kwam er een beetje vaart in het geheel.

Over de inhoud kan ik niet al te veel zeggen omdat ik niets wil verklappen (als je het meer wilt weten moet je maar even elders kijken) maar ik kan je wel vertellen dat het thema draait om verzonnen online identiteiten en de wens van sommige mensen zich beter of anders voor te doen op internet dan ze in werkelijkheid zijn. Het gekke is dat Catfish als film zelf ook zo'n soort wens uitstraalt: alsof een zorgvuldig geregisseerde prent eigenlijk een toevallige docu is. Soms komt het best geloofwaardig over, maar het is nét iets te mooi allemaal. Dat maakt de verbeelding van het thema er niet minder intrigerend op. Als je de film tegenkomt kun je er best even voor gaan liggen.

They used to tank cod from Alaska all the way to China. They'd keep them in vats in the ship. By the time the codfish reached China, the flesh was mush and tasteless. So this guy came up with the idea that if you put these cods in these big vats, put some catfish in with them and the catfish will keep the cod agile. And there are those people who are catfish in life. And they keep you on your toes. They keep you guessing, they keep you thinking, they keep you fresh. And I thank god for the catfish because we would be droll, boring and dull if we didn't have somebody nipping at our fin.

@

Boeken in het tijdperk van de iPad

De auteur, Craig Mod, noemt zichzelf de afwashulp van Flipboard. De manier waarop hij het onderwerp papieren boek versus iPad benadert spreekt tot mijn verbeelding. Boeken hebben de toekomst. Sommige boeken althans.

From 2003-2009 I spent six years trying to make beautiful printed books. Six years. Focused on printed books. In the 00s. And I loved it. I loved the process. The finality of the end product. I loved the sexy-as-hell tactility of those little ink and paper bricks. But I can tell you this: the excitement I feel about the iPad as a content creator, designer and publisher — and the potential it brings — must be acknowledged. Acknowledged bluntly and with perspective.
With the iPad we finally have a platform for consuming rich-content in digital form. What does that mean? To understand just why the iPad is so exciting we need to think about how we got here.

Books in the Age of the iPad. Astamblaft.

@

Klassiekers deel 159: Super Freak

In de brugklas draaiden we dit nummer van Rick James altijd als we zaten te risken. Hele dagen dus. Met videoclips waren we toen nog niet bezig, met hormonen des te meer. That girl is pretty kinkyyyyyy.

@

Onavo: de app die je mobiele dataverbruik doet krimpen

Het verhaal is nog niet uitgekristalliseerd, maar reken er maar op dat de bundels voor onbeperkt mobiel internet gaan verdwijnen. Telecomproviders zien dat de gebruikers SMS en bellen links laten liggen omdat ze via Twitter, WhatsApp en Skype (vrijwel) gratis kunnen commiceren. Daar verzinnen die providers uiteraard een list op.

Nu weet ik niet precies hoe groot mijn dataverbruik momenteel is (vorig jaar rond deze tijd zat ik op circa 500 Mb per maand, en dat viel me reuze mee) maar ik houd er in mijn achterhoofd toch rekening mee dat ook ik straks meer zal moeten gaan betalen.

Ook daarom is mijn interesse voor de app Onavo, waar Mashable over schrijft, gewekt. Onavo claimt dat het je dataverkeer kan comprimeren (verkleinen/doen krimpen, zoals MP3 de omvang van een audiobestand verkleint), zonder verlies van gegevens. Dat roept om een verkenning. Ik heb de gratis app geïnstalleerd en zal na de zomer verslag uitbrengen. Het concept is hoe dan ook interessant.

@

De Bibliotheek App Store van ProBiblio

Collega Anne Eijnwachter attendeerde me vanochtend op het bestaan van de website Bibliotheek App Store, die in opdracht van ProBiblio is gemaakt door H2 Interactive. De site blijkt al een paar maanden in de lucht te zijn.
De site meldt zelf dat het een voorselectie bevat "van Apps die hun nut hebben bewezen in de bibliotheek. Voor het inlichtingenwerk, voor werken met kinderen, het efficiënt werken in de back office en nog veel meer." Of de selectie inderdaad zo nuttig is als wordt beweerd laat ik in het midden maar het onderdeel iPad Gebruiksscenario's is interessant. Er zijn immers nog genoeg mensen die niet zo goed weten hoe ze de iPad effectief in kunnen zetten, binnen het bibliotheekwerk. Als iedereen nu tips deelt op deze website is er in ieder geval sprake van een mooi platform voor het delen van kennis, op dit gebied. Het zou zonde zijn als dat niet benut wordt. H2 Interactive heeft de site vast niet voor een appel en een ei gemaakt.

@

De gamification van de boekhandel

Gamification is te heet om aan te pakken. Nieuw is het verschijnsel allerminst, maar je ziet het op steeds meer plaatsen opduiken (als je niet bekend bent met het begrip is de bijdrage Gamification: heilige graal voor verbintenis met gebruikers? misschien nuttig). De boekhandel lijkt nu ook op de rijdende trein te springen. Met enige verbazing lees ik dat Barnes en Noble gebruik gaat maken van de populariteit van het spel Angry Birds. Mensen die beschikken over de NOOK (een e-reader van Barnes en Nobles), met daarop de genoemde game, kunnen bij een bezoek aan een van de winkels een nieuw spelkarakter downloaden.

The Angry Birds’ Mighty Eagle has landed at Barnes & Noble stores today, exclusively for NOOK Color customers. Barnes & Noble, Inc. (NYSE: BKS), the world’s largest bookseller, announced that its more than 700 bookstores across the country are the first official Angry Birds “Magic Places,” offering NOOK Color customers the ability to add a new fun, physical element to their Angry Birds gameplay in-store this summer. Beginning today, NOOK Color customers with the bestselling Angry Birds NOOK App can, for the first time ever, exclusively add the Mighty Eagle character to their arsenal at no cost when playing the game in a Barnes & Noble bookstore.  Store visitors will also find an array of Angry Bird-themed games, toys and merchandise, and in the coming days, free Angry Birds stickers and temporary tattoos, while supplies last.

Natuurlijk: het kan nooit kwaad om nieuwe dingen uit te proberen om bezoekcijfers op te krikken. Dit zou best eens een slimme move kunnen zijn. Maar iets maakt dat ik het er te dik bovenop vind liggen, dat dit iets spastisch is. Vraag me niet waarom, maar het is zo. Altijd wat te mekken he...

@

Geen opwinding over geen tempo

'Maak je niet druk' is altijd een goed advies. Het advies ter harte nemen is nog beter. Desondanks vermoed ik dat enige opwinding of ergernis over 'gangen van zaken' niet per se verlammend hoeft te werken; voor sommige mensen kan het gevoel ook fungeren als aanjager.

Ik zeg dat omdat ik vannacht een beetje zat te scharrelen in de archieven van dit blog. Op een gegeven moment constateerde ik dat ik best veel schopte en tierde, in de periode 2005-2010 maar dat het afgelopen jaar juist gekenmerkt wordt door veel berusting. Dat is in ieder geval wat ik lees, in de bijdragen van het afgelopen jaar. In maart noemde ik dat 'genieten van het nu'.

Nu is het ook wel zo dat ik me veel minder druk maak dan voorheen, waarschijnlijk omdat ik me nu veel vrijer en vrolijker voel, maar dat betekent niet dat de oude ergernissen zijn verdwenen. Nog steeds is het zo dat ik groen en geel word als ik in aanraking kom met een overdosis aan bureaucratie en machtswellust. Ik kan nog steeds heel diep zuchten als ik lees dat er alweer een plan geschreven gaat worden, of een onderzoek zal worden uitgevoerd, over/naar onderwerpen die vijf jaar terug al zo klaar als een klontje waren. Helaas is het nog steeds zo dat veel lieden het volkomen gerechtvaardigd vinden om tientallen vergadersessies te besteden aan het zich duur en inefficiënt laten informeren (over de ontwikkelingen in die boze buitenwereld die het veilige organisatieleven op z'n kop zetten), maar het niet normaal vinden om zelf op onderzoek te gaan. Als ze die moeite ooit wel zouden hebben genomen, zouden ze weten dat het allemaal volkomen logisch is, wat er nu gebeurt.

Je zou er eigenlijk geen woorden meer aan vuil moeten maken. Je zou er niet het 23e rapport over moeten willen schrijven. Je zou gewoon eens aan de slag moeten gaan. Zo was het echter niet, zo is het niet en zo zal het ook niet zijn. Dat heb ik inmiddels geleerd. Daar berust ik in. Maar ik kan dat alleen omdat ik er nu anders in sta. Ik heb het voorrecht dat ik meer dan ooit tevoren mijn eigen ding kan doen. Weliswaar niet helemaal onafhankelijk, maar wel onafhankelijker dan ik ooit ben geweest.

Maar toch voelt dat berusten niet altijd goed. Dat lamgeslagen gebeuren is verschrikkelijk. Het voelt nog steeds een beetje als blijven plakken op het dodenfeest. Daarom alleen al vind ik het een goed plan om de energie die ik niet meer stop in schoppen aan te wenden voor leuke zaken die buiten de rapporten en vergaderingen om kunnen gaan. Daar ligt mijn focus. En hoewel je die focus niet zomaar hapervrij kunt verleggen constateer ik wel dat het de goede kant op gaat. Gewoon doorbijten. Of, uhm, volharden.

@

Boom zijn in een heel groot bos

IDC also estimates that at this rate, about 7.9 zettabytes will be generated in 2015.

Aldus SF Gate. Dat er in 2011 ruwweg 1,8 Zettabyte aan digitale informatie gepubliceerd zou gaan worden wisten we drie jaar geleden al, maar dat we in het huidige tempo over vier jaar 6,1 Zettabyte meer genereren: dat is nieuw. Voor mij althans wel.

Probeer in dat bos maar eens een opvallende boom te zijn. Ik wens je veel succes!

@

Foto

App van de week: ABN Amro Mobiel Bankieren

Kijk, soms wordt ome Ed dus heel blij van berichten. Zo ook van het bericht op iPhone Club dat meldt dat ABN Amro nu eindelijk een app voor de iPhone heeft ontwikkeld waarmee je niet alleen je saldi kunt checken, maar ook betalingen en overboekingen kunt doen, vanaf meerdere rekeningen.

Ik heb de app uiteraard meteen geïnstalleerd en verkend: het ziet er allemaal prima uit en het navigeert uitstekend. Ook op het gebied van veiligheid heb ik indruk dat het wel goed zit. Het blijft natuurlijk tricky, als je je telefoon verliest (ondanks de app Zoek mijn iPhone), maar ABN heeft daar wel rekening mee gehouden. Ik citeer iPhone Club:

Als je op de internet bankieren-website een aantal rekeningnummers en namen in je adresboek hebt opgeslagen kun je deze ook in de applicatie gebruiken. Daarnaast kun je de applicatie ook personaliseren, door foto’s en namen toe te voegen aan rekeningen. Gebruik je ook de ABN Amro Saldo-applicatie, dan zal de registratie-methode je bekend zijn: door middel van de e-dentifier koppel je je rekeningen aan de applicatie (ook als deze al gekoppeld zijn aan de Saldo-applicatie). Daarna kies je een een wachtwoord voor de applicatie. Hier heeft de bank een verbetering doorgevoerd, door nu 5 cijfers toe te staan voor het codeslot, maar het lijkt erop dat het nog niet mogelijk is om deze alfanumeriek (met cijfers en letters) te maken

Ik zeg alleen nog: "kom maar op, met die NFC!"

@

Google What Do You Love

Google heeft veel verschillende diensten en producten. De meeste daarvan mogen zich nog steeds verheugen in een toenemende populariteit. Toch zijn er ook nog heel veel mensen (vraag maar eens een beetje rond in je directe omgeving) die geen flauw benul hebben van de mogelijkheden. Zij maken alleen gebruik van de basisfunctionaliteiten die Google biedt. Dat is één van de redenen waarom het bedrijf al jaren experimenteert met het integreren van diensten als Nieuws, Afbeeldingen en Real-Time, in de reguliere zoekresultaten.

Op Engadget lees ik zojuist dat Google nu ook een zoekportaal heeft gelanceerd met de naam What Do You Love (WDYL). Dat zoekportaal doet feitelijk hetzelfde als de normale zoekmachine. Het belangrijkste verschil is dat de zoekresultaten hier visueel gepresenteerd worden.

Ik moet toegeven dat het er mooi uitziet, maar ik denk niet dat ik er zelf veel gebruik van zal maken. Voor mensen die niet bekend zijn met al die andere diensten van Google zou dit echter best eens een steuntje in de rug kunnen zijn. Om erachter te komen of dat inderdaad zo is zou je WDYL eens kunnen gebruiken in een cursus mediawijsheid (om maar eens iets te noemen).

Twitter zit ook niet stil. Dat bedrijf heeft een website opgezet voor journalisten die nog niet goed weten wat ze zoal met dat platform kunnen. Ook Twitter for Newsrooms zou geschikt kunnen zijn voor cursisten (als ze geen moeite met Engels hebben dan toch).

Gerelateerd:
Features, not products: Google vreest verdwalen gebruikers maar blijft dienstenpakket uitbreiden
De nieuwe interface van Google
Als je eigendom bent van Google...

@

Mannengadget van de week: de Manslater

De introductievideo van dit buitengewone apparaatje circuleert al maanden over het web blijkbaar, maar ik maakte er vandaag pas kennis mee. Dit is te mooi om niet te delen. Eindelijk begrijpen wat een vrouw nu eigenlijk wil zeggen. Is dat geen mooi concept?

@

Via Lost at E Minor

Merkwaardige kunst deel 60: een kip van eieren

Zo blijf je dus worstelen met die vraag. Meer moois van Kyle Bean vind je hier.

@

Het nieuwe wc-lezen: boeken op je luchtverfrisser

Als er één plek is waar veel gelezen wordt is het wel de wc, zelfs als er geen boeken voorhanden zijn. Mensen lezen dan net zo makkelijk het etiket van de luchtverfrisser. Voor een Russische boekenketen reden genoeg om die etiketten te vervangen door klassieke werken. Ambi Pur maakt plaats voor Wuthering Heights.

Gerelateerd:
Wat ruik je lekker! Heb je een drol in je zak?

@

iBoekensteun

Voor die bibliotheken of lezende particulieren die zich geen raad weten met de aangeschafte iPad(s).

@

Via ebook Porn

Meer dan 1000 bibliotheken lenen nu eboeken uit via Open Library

Ik heb zojuist een mail gestuurd naar Archive.org, omdat ik nu wel eens wil weten wat de voorwaarden en kosten zijn voor deelname aan het leenplatform voor eboeken van hun Open Library (zie de posting van februari). Nu ik lees dat er inmiddels meer dan 1000 bibliotheken participeren in dit project, maar tevens zie dat er geen enkele Nederlandse bibliotheek bij zit, vind ik dat de tijd daar rijp voor is. Ik krijg namelijk het gevoel dat hier open kansen liggen die simpelweg niet benut worden.

Ondertussen kondigt Overdrive eveneens allerlei wijzigingen aan, en is in Nederland de eerste grote uitgever ook in beweging gekomen: Yindo heeft de primeur.

@

Op de foto de nieuwe filmscanner van Archive.org. Een soort moderne retro.

Cop Recorder: een app om de politie mee in de gaten te houden

Amerikaans politiegeweld haalt regelmatig het nieuws. Drie weken geleden dook er bijvoorbeeld een heftig filmpje over een schietpartij in Miami op. Als het aan de betrokken agenten had geleden had dat filmpje YouTube nooit bereikt.

Open Watch gelooft in Sousveillance ('terugfilmen') en heeft een app voor de iPhone en Android uitgebracht: Cop Recorder. The Atlantic doet verslag in Policing the Police: The Apps That Let You Spy on the Cops.

Nu is het in Nederland lang niet zo heftig als in de Verenigde Staten, maar ik vond het toch interessant om de gratis app even te bekijken, omdat dit soort ontwikkelingen nu eenmaal kunnen rekenen op mijn interesse. Als de staat vindt dat privacy ondergeschikt is aan veiligheid vind ik namelijk dat dit ook zou moeten gelden voor de autoriteiten zelf. "We hebben niets te verbergen", is het credo tenslotte.

Ik kreeg niet de indruk dat de app goed werkt, maar daar ging het me nu ook even niet om. Ik ben vooral benieuwd of deze toepassing ook naar Europa komt. De broncode is in ieder geval wel openbaar...

Gerelateerd:
De bewakers bewaakt, het merkwaardige verhaal van Hasan Elahi
Kijk uit! Hoofdcamera's voor Britse agenten
Spioneren op internet: een verzameling handleidingen
Heerlijke nieuwe wereld: een camera als oog

@

Een beroepscode voor informatieprofessionals

Van een te veel  aan regels, codes en protocollen is nog nooit iemand opgeknapt, maar handvatten en richtlijnen kunnen wel eens handig zijn. Hoewel competenties vaak worden geassocieerd met gladde managers die niet in staat zijn theorie en praktijk te verenigen zou er m.i. toch meer aandacht aan besteed mogen worden. Wat moet een professional nu eigenlijk weten en kunnen? En in hoeverre kan die professional er op worden aangesproken als hij iets niet weet, kan of doet? Een beroepscode kan helpen bij het beantwoorden van die vraag. Daarom is het interessant om te lezen dat de Vlaamse Vereniging voor Bibliotheek, Archief en Documentatie (VVBAD) een beroepscode heeft opgesteld voor informatieprofessionals. Onder de parafgraaf 'Het Beroep' staat het volgende:

• De informatieprofessional draagt met zijn uitstraling bij aan het positieve imago van het beroep. De informatieprofessional kent de beroepscode en draagt ze uit. Hij heeft een brede belangstelling voor ontwikkelingen op economisch, politiek, sociaal, cultureel en wetenschappelijk gebied. Hij volgt wat er in het beroepsveld gebeurt. Zo is hij onder meer lid van bibliotheekorganisaties en van professionele netwerken en neemt hij deel aan activiteiten en vergaderingen. De informatieprofessional komt op voor de waarden van de bibliotheek.
• De informatieprofessional komt op voor vrije toegang tot informatie en cultuur. Hij wijst censuur af en discrimineert niet. Hij handelt in overeenstemming met de relevante wetgeving zoals het auteursrecht en de privacywetgeving.
• De informatieprofessional garandeert op alle vlakken een kwaliteitsvolle dienstverlening. De informatieprofessional staat in voor een onpartijdige, dynamische en efficiënte dienstverlening. Hij stuurt op basis van regelmatige evaluaties de kwaliteit van de dienstverlening en het aanbod bij.
• De informatieprofessional brengt het principe van 'levenslang leren' voortdurend in de praktijk. De informatieprofessional volgt recente ontwikkelingen via literatuur, studiedagen, cursussen en andere informatiebronnen. Indien nodig neemt hij hiertoe zelf het initiatief. 
• De informatieprofessional onderhoudt een hoge standaard van persoonlijke integriteit. De informatieprofessional streeft ernaar betrouwbare informatie te geven. Hij voert zijn taken uit in overeenstemming met de beginselen van openheid, openbaarheid en onpartijdigheid. 
• De informatieprofessional heeft een open en onbevooroordeelde houding tegenover zijn collega's en erkent dat dit een voorwaarde is voor het efficiënt functioneren van de organisatie en de hele beroepsgroep. 
• De informatieprofessional delegeert en heeft zin voor het aanmoedigen van verantwoordelijkheid. Hij communiceert met zijn collega's over de gang van zaken in de bibliotheek en is bereid om beroepskennis en -ervaring te delen. Hij werkt samen met andere informatieprofessionals om tot betere professionele competenties te komen. Hij moedigt collega's aan om deel te nemen aan professionele activiteiten. 

Zijn deze richtlijnen nuttig? Ik vind van wel. Zoals de Vereniging al zegt zul je zelf een interpretatie en invulling aan het geheel moeten geven. De een vindt bijvoorbeeld dat kritisch schrijven over de bibliotheek- of archiefsector het imago van die sectoren schaadt, de ander vindt juist dat zulke uitingen aanzetten tot beweging en verandering. Waar het om gaat is dat je houdt van je vak.

Gerelateerd:
Kerncompetenties voor de Informatieprofessional: zestien illustraties
Na ons de uitstroom?
De nieuwe bibliotheekmedewerker en het cluetrain manifest

@

Attendering: Essentials

#Bierblio 2011, in de Jopenkerk in Haarlem

Het is een publiek geheim dat ik niet dol ben op congressen, vergaderingen en massabijeenkomsten. Dat verandert als de thematiek mij erg aanspreekt, of als het kleinschalig en gezellig wordt. Zo was ik bijvoorbeeld wel te porren voor de eerste UgameUlearn-conferentie en bezocht ik het geweldige Picnic Festival zelfs twee keer. Voor Happe.nings en Meet.Nings ging ik ook graag op reis: daar kom je nog eens toe aan een gesprek tenminste, en je kunt er lekker onderuit, nog net niet met de voeten op tafel, bomen over zaken waar je in de privésfeer maar beter niet over kunt beginnen (vanwege volkomen oninteressant voor de vrienden- en kennissenkring).

Gisteren reisde ik ook weer met plezier af. Naar Haarlem deze keer. Na een geslaagde decemberesessie in het Utrechtse café Olivier, leek het ons wel aardig om nu eens te bibliobomen in de Jopenkerk. Dat pakte goed uit. Ondanks het feit dat de zaak alleen bier schonk (geen pils) en ik dientengevolge de hele dag met een verbitterde grimas op den lipjes zat, hadden we er wederom geen enkele moeite mee om acht uur lang te vergaderen dat het een lust was. Een rijtje tweets geeft een indruk van de dag, een selectie uit die tweets is te vinden op Storyful.

Leerzaam, nat en grappig, zonder aanziens des persoons of des organisaties. Ook dat is bibliotheekwerk.

@

Kennismaken met blanken

Mooie beelden uit de jaren '70, waarin leden van een stam uit Papoea-Nieuw-Guinea voor de eerste keer blanke mensen zien. Het gekke is dat de beelden je niet blij maken. Een kennismaking met de ontwikkelde wereld is een kennismaking met vernietiging. Uiteindelijk.

@

Klassiekers deel 158: Rude Awakening

Ik ben geen liefhebber van Prong maar voor één nummer maak ik een uitzondering: Rude Awakening vind ik 15 jaar na de eerste release nog steeds erg fijn.

Somehow got to learn to accept the rejection.

@

Mail eenvoudig versleutelen met Encipher.it

Heb je iets te mailen dat niemand iets aangaat en wil je het zekere voor het onzekere nemen? Check dan Encipher.it. Encipher.it werkt heel eenvoudig:

• Sleep de bookmarklet naar de browserbalk
• Stel een mailtje op in Gmail
• Klik op de Bookmarklet en geef een wachtwoord in
• Verstuur het mailtje en zorg dat de ontvanger het wachtwoord weet en de bookmarklet ook heeft toegevoegd aan de browser

Je kunt natuurlijk ook kiezen voor een tool als ImageHide (waarmee je teksten in afbeeldingen verstopt) of PGP, maar iets zegt me dat Encipher.it gebruiksvriendelijker is. Probleem is natuurlijk wel dat je niet weet wie de makers van deze software werkelijk zijn...

@

Goedkope blote benen

Het is natuurlijk prachtig nieuws, dat John Locke meer dan een miljoen eboeken heeft verkocht bij Amazon, maar zou dat nu echt alleen te maken hebben met de lage prijs van die boeken? Ik denk eerder dat  Engadget gelijk heeft. Het is de oude verkooptruc van ZZ Top, waar de auteur, alsmede de marketingafdeling van Amazon, wel heel gretig gebruik van maken.

@

Takellezen

En als het kind gaat dreinen takel je het gewoon even ietsje hoger.

@

Ning wordt duurder: is het z'n geld nog waard?

Over Ning is al veel gezegd. Het was even slikken toen het bedrijf vorig jaar aankondigde geld te gaan vragen voor de dienstverlening maar dat wende snel. Als beheerder van het platform Bibliotheek 2.0 was ik allang blij dat GO Opleidingen en de NVB lieten weten de kosten te willen dragen.

Gisteren kreeg ik twee mails van Ning. Eerst werd ik -heel sluw- geattendeerd op allerlei ronkende plaatjes en cijfertjes, vervolgens werd mij meegedeeld dat de prijzen omhoog gaan. Het wordt, op jaarbasis, 70 euro duurder. Echt veel is dat niet maar toch...je moet het wel even doorgeven aan de sponsors.

Is Ning z'n geld nu eigenlijk waard? Ik vind van wel. Ik moet wel zo eerlijk zijn om te vermelden dat ik het bedrag niet uit eigen zak zou willen betalen maar als product vind ik Ning uitstekend. Het beheer is laagdrempelig en vereist geen technische voorkennis, je hebt alle vrijheid als het gaat om de lay-out en navigatie en van ellende als spam heb je relatief weinig last. Daar komt bij dat Ning continu wordt doorontwikkeld (sla het Ningblog er maar eens op na).

Bibliotheek 2.0 zelf wordt ondertussen niet echt doorontwikkeld. Daar komt het gewoon niet van. Er zijn wel ideeën, maar die bevinden zich nog in de kiemfase. Je kunt dan natuurlijk concluderen dat je een deel van het potentieel laat liggen maar je zou ook kunnen vaststellen dat B20 een stabiele, vanzelfsprekende website is geworden. Ik zag zojuist dat het platform het afgelopen jaar ruim 225.000 keer bezocht werd en dat er meer dan 510.000 pagina's bekeken. Dat kan altijd beter, en als geheel zou het allemaal best iets interactiever kunnen (er zijn tenslotte bijna 5500 leden) maar ondanks dat zijn het best mooie cijfers, in het tijdperk van 'een web zonder bestemmingen'.

Ik denk, kortom, dat Ning z'n geld waard is. Wat mij betreft blijft B20 een vanzelfsprekendheid. En hoewel ik nog steeds open sta voor alle vormen van vernieuwing (moet ik de naam bijvoorbeeld niet eens aanpassen?) ga ik die niet 'zomaar uit de losse pols' doorvoeren. Er zijn immers ook nog andere webactiviteiten die mijn aandacht vergen.

@

Video's Archive.org ook in HTML5 beschikbaar

HTML5 is aan een indrukwekkende opmars bezig. Mensen die werken met apparaten die geen Flash ondersteunen (de iPhone bijvoorbeeld) kunnen daar blij mee zijn. Het betekent onder meer dat filmpjes van sites als YouTube nu en straks wél bekeken kunnen worden.

Read Write Web meldt dat de videoarchieven van Archive.org voortaan ook in HTML5 worden aangeboden. Wikimedia zit ook niet stil. Dat zijn goede indicatoren. De standaard wordt in rap tempo volwassen.

Waarvan akte.

@

Afbeelding: Wikimedia

Verblijfstijd apps binnen een jaar verdubbeld

Als ik de cijfers uit het onderzoek van Flurry mag geloven is de tijd die consumenten doorbrengen binnen apps voor mobiele apparatuur in een jaar tijd bijna verdubbeld. Hoewel deze verdubbeling blijkbaar niet ten koste ging van de tijd die werd doorgebracht op websites (integendeel: die verblijftijd nam ook met tien procent toe) vind ik het toch een ontwikkeling om in de gaten te houden: mensen vermaken zich blijkbaar uitstekend op hun mobieltjes en tablets en dat moet ten koste gaan van iets anders.

Er wordt ook gesteld dat mensen infotainment meer en meer consumeren als tapas. Daar herken ik mezelf ook wel in; de meeste nieuwe apps gebruik ik vaak maar even, of alleen op die momenten dat ze van pas komen. Alleen apps als Feedly, Twitter en Instagram vormen daar uitzonderingen op. Voor die uitzonderingen geldt dan weer dat ik ze intensief gebruik. Dat doet me vermoeden dat ik die 81 procent met gemak haal.

Of technieken als OnSwipe dit tij kunnen keren moet ik nog zien. Zelfs als dat zo is, doet het niets af aan de snelle verschuiving richting mobiel. Wat dat betreft ben ik benieuwd of apps als The Civil War Today kans van slagen hebben. Met die app kun je voor een euro of vijf de geschiedenis vier jaar lang herbeleven. Dit specifieke thema spreekt mij niet erg aan, maar het concept vind ik razend interessant. Oude verhalen opnieuw en verrijkt vertellen, game-elementen: voor wat betreft het benutten van alle mogelijkheden staan nog maar aan het begin. Zoals altijd eigenlijk.

@

App van de week: Bamboo Paper

Eigenlijk is Bamboo Paper voor de iPad helemaal niet zo bijzonder, maar toen ik gisteren even mee zat te spelen (zonder stylus) zag ik toch wel mogelijkheden. Je kunt je kleurrijke notities opslaan als foto, PDF-boeken, of als mail. En, niet onbelangrijk, de app is gratis.

@

PVDA, bedankt

Soms geloof je gewoon niet wat je leest:

Door een enorme blunder van de PvdA-fractie heeft een meerderheid van de Tweede Kamer voor een afgezwakte netneutraliteit gestemd, die ruimte laat voor 'ideologische' contentfilters. Dinsdagmiddag is het bij de stemming over netneutraliteit in de Tweede Kamer behoorlijk misgegaan. Het amendement van D66 over verplichte netneutraliteit is aangenomen, maar ook het subamendement van de SGP. Daarin staat een expliciete uitzondering voor isp-filters vanuit 'ideologische motieven'.

Wtf? In zo'n geval loont het de moeite om over te schakelen naar een tendentieus en ongefundeerd kanaal. Kijk en huiver.

Update 13.47 uur: weer enigszins tot bedaren: er lijkt inmiddels een oplossing gevonden te zijn.

@

Maar aan de slag gaan met Foursquare, ho maar

Dat ik mijn activiteiten op Foursquare eind vorig jaar voorlopig staakte betekent niet dat er geen groei meer zit in de locatiedienst, in tegendeel: Emerce meldt dat de grens van tien miljoen gebruikers inmiddels is gepasseerd.

De belangerijkste reden voor mij om Foursquare in de ijskast te zetten was het gebrek aan toegevoegde waarde. Op een gegeven moment gaat de lol er gewoon vanaf, als het niets oplevert. In die zin blijft het me verbazen dat er zoveel tijd en geld (!) wordt geïnvesteerd in het nadenken en vergaderen over de mo-ge-lij-ke inzet van *kuch* sociale media maar dat er maar weinig organisaties en bedrijven zijn die er ook al daadwerkelijk mee aan de slag gaan en durven te experimenteren.

Als ik lees over een paar geslaagde Foursquare-acties van kleine bedrijfjes in de VS komt er maar één vraag bij me op: 'hoe moeilijk kan het zijn?'

Gerelateerd:
Trouwe klanten belonen met Foursquare Specials
Foursquare: het nadeel van de twijfel
Lief Foursquare, ik maak het toch maar uit
Foursquare check-ins in Nederlandse bibliotheken

@

Zeeuwen op het web, deel 6: Imkerij Poppendamme

In deel 6 van de reeks 'Zeeuwen op het web' alweer geen persoon. Deze keer wil ik graag Imkerij Poppendamme in het zonnetje zetten. De imkerij is al jaren een prachtige oase van rust binnen het toch al zo rustgevende Walcherse landschap en is in die periode met veel liefde en hard werken uitgegroeid tot een boerderij waar je niet alleen alles over bijen en honingproducten leert, maar waar je ook kunt genieten van een mooie buitentuin, waar je je kinderen kunt laten spelen, en waar je kunt zien hoe je door middel van een ingenieus systeem van zonnecollectoren en aanverwante technologie iedere maand geld van de energiemaatschappij terug kunt krijgen.

Even was er sprake van dat Poppendamme niet zou blijven voortbestaan, maar inmiddels hebben de nazaten van oprichter Piet zich over de imkerij ontfermd. Die nazaten ken ik erg goed. Met de oudste van de twee heb ik regelmatig gezonde discusssies over de wereld van de Zeeuwse natuur vs de wereld van technologie, instortende privacy en vervlakking. Hij vindt het web reuze interessant maar is tegelijkertijd meer dan op zijn hoede. Desondanks wil hij een beetje promotie via het web best een kans geven. Een andere makker heeft daarom een nieuwe website gemaakt en ik heb Poppendamme geholpen met het opzetten van een Twitteracccount.

De fiets- en wandelminnende Duitse toerist bereik je daar niet direct mee, maar het is een begin. Het blijkt dat er veel bijen- en natuurliefhebbers op het web zijn te vinden, waar je m.i. prima een band mee kunt opbouwen.
Als je dat een beetje tijd geeft komt dat je bekendheid buiten Zeeland ook ten goede.


Dat voor wat betreft de digitale kant. Het is natuurlijk het allermooist als je de imkerij gewoon eens bezoekt. Liefst per fiets, maar als het echt niet anders kan zijn auto's ook welkom. Als het dan maar een bijzondere is...

@

Foto's: Lentefeest Poppendamme

De zegen van niet weten

Ondanks het feit dat ik dol ben op de zegeningen van het web en de mogelijkheden die het biedt voor onderzoek en verdieping, ben ik me ook bewust van de keerzijde van de medaille. Ik zie weliswaar meer in  vloeibare intelligentie dan in de vervlakkingsverhalen van Carr en Keen, maar toch: door toedoen van de informatieovervloed op het web gaat er ook iets mis met de ontwikkeling van velen. Misschien dat ik daarom het artikel In Praise of Not Knowing, in The New York Times zo mooi vind. Twee citaten:

Instant accessibility leaves us oddly disappointed, bored, endlessly craving more. I’ve often had the experience of reading a science article that purported to explain some question I’d always wondered about, only to find myself getting distracted as soon as I started reading the explanation. Not long ago the Hubble telescope observed that Pluto’s surface is changing rapidly, and noticeably reddening. It’s not a bland white ball of ice, but the color of rust and soot. We’re not likely to learn anything more until the New Horizons spacecraft gets there in 2015. In the meantime, we just get to wonder.

en

I hope kids are still finding some way, despite Google and Wikipedia, of not knowing things. Learning how to transform mere ignorance into mystery, simple not knowing into wonder, is a useful skill. Because it turns out that the most important things in this life — why the universe is here instead of not, what happens to us when we die, how the people we love really feel about us — are things we’re never going to know.

@

Afbeelding: This isn't Happiness

Samen plaatjes draaien op Turntable.fm

Het delen van muziek was nog nooit zo makkelijk als nu. Blip.fm, Spotify (om er maar eens twee te noemen): het aanbod is overweldigend, de mogelijkheden zijn groot. Ondanks het feit dat ik van de meeste diensten behoorlijk gecharmeerd ben, maak ik er in de praktijk nauwelijks gebruik van. Ik heb al zo veel op de harde schijf staan. Als ik iets wil horen dat niet op schijf staat vind ik het meestal wel op YouTube. Daarom komt het er vaak op neer dat ik een dienst een tijdje uitprobeer en er vervolgens niet meer naar omkijk. Een kwestie van prioriteiten.

Zo zal het ook wel gaan met Turntable.fm, een site die ik zojuist ontdekte door een bericht op Dvice. Het concept van die site doet een muziekliefhebber glimlachen. Na het inloggen met je Facebookaccount beland je in het moderne equivalent van die ouwe trouwe chatroom. Je avatar is nu echter een poppetje dat plaatjes mag draaien voor anderen, of plaatjes van anderen kan beoordelen: een basisconcept dat op een grappige manier is doorontwikkeld.

Het is goed mogelijk dat Turntable.fm populair zal worden. Misschien ga ik er ook wel veel gebruik van maken. Het zou me echter niet verbazen als dat niet gebeurt en dat zegt meer over mij dan over deze leuk site.

@

Extensies van de week: MafiaaFire en Gee! No Evil!

Sinds vorig jaar blokkeert de Amerikaanse overheidsdienst "Immigrations and Customs Enforcement" (ICE) steeds meer domeinen van organisaties die worden verdacht van copyrightschending. Computer Totaal verwees in april naar een Firefox add-on die dat probleem omzeilt: MafiaaFire. Die extensie is inmiddels ook beschikbaar voor Google Chrome.

De makers van extensie nemen de strijd tegen internetcensuur vrij serieus. Onlangs lanceerden zij ook een extensie die door Google uit Instant verwijderde aanvullingen toont: Gee! No Evil! Die extensie is over een tijdje vast ook beschikbaar voor Chrome, tenzij Google ingrijpt uiteraard.

@

Een informatieknooppunt worden of blijven

Van de week voerde ik, op een Middelburgs terras, een prettig gesprek met Kees Hamann, de directeur van de bibliotheek Vlissingen. We spraken onder meer over nieuwe media en sociale netwerken. We waren het er over eens dat bibliotheekmedewerkers die ook digitaal in contact willen komen met (potentiële) klanten meer zouden moeten doen dan aanhaken op sociale netwerken alleen. Kees stelde op een zeker moment dat hij het mooi zou vinden als iedere medewerker zijn of haar interesses, passies en kennis online zou delen, op natuurlijke wijze, zoals hij of zij dat ook zou doen binnen de eigen kennissen- en vriendenkring. Als je namelijk uitgaat van je eigen liefhebberijen en expertise vind je het veel sneller leuk om te luisteren en te reageren, en om te participeren in de online conversaties die rondom zo'n onderwerp plaatsvinden.

Ik geloof in die natuurlijke benadering. Het is het gedachtengoed dat onder meer werd beschreven in boeken als Naked Conversations. Dat deze benadering veel tijd kost moet je voor lief nemen. Een goede relatie kost nu eenmaal veel tijd ("Wat is de ROI van je moeder?").

Zojuist las ik op ALA TechSource een bijdrage die perfect aansluit op het bovenstaande: Becoming Nodes of Information. Een citaat:

I think that that we must strive to build a relationship with people in our network for the sake of the connections themselves, not as a means to an end. We live in the social networks, and many of us are already doing this. We then seek opportunities to be a node of information for individuals in our network when the opportunity arises. The information sharing becomes a by-product, albeit a very important one, of the relationships we have created and nurtured online.

For librarians, this means that we should--indeed we need--to be spending quality time online, living our lives are many of us already do, sharing with the world an honest version of ourselves. We must start to take more seriously the connections we make online, even in our personal spaces. We should never pass up an opportunity to offer information where it is needed. For many of us, librarianship chose us and we do not stop being a librarian when we leave our library building.

In januari schreef ik nog een tikje zurig dat ik 'het' niet zo snel zie gebeuren. Dat schreef ik vooral omdat ik nog vaak zie dat er voor het investeren in relaties (nog) maar zelden middelen worden vrijgemaakt. Vanwege de ongrijpbaarheid wellicht, of vanwege de onmeetbaarheid. Maar komaan: ook als je de kracht van sociale netwerken zelf nog niet hebt ervaren zie je toch wel in dat er behalve bedreigingen ook heel veel kansen liggen? Geef medewerkers, al zijn het er maar een paar, toch de ruimte om als zichzelf dat web op te gaan. Full-time. Uiteindelijk zul je zien dat ze dan buiten werktijd ook voor je werken. Sterker nog: voor alle bibliotheken in Nederland.

Gerelateerd:
De gehyperlinkte en menselijke bibliotheek
Bibliotheken op Twitter: folder of conversatie?
Passie heeft geen ROI
Als een vis in het digitale water

@

Je online identiteit monitoren met Googles 'Me on the Web'

Wat de een beschouwt als narcisme, ziet de ander als identiteits- of reputatiemanagement. Welke naam je het beestje ook wilt geven: weet dat Google het genoemde management weer een beetje toegangelijker heeft gemaakt. Als je beschikt over een Google-account kun je met een paar muisklikken bepalen wat je wel en niet wilt tonen in je digitale profiel, kun je je abonneren op een attenderingsdienst die je laat weten wanneer er iets nieuws over jou verschijnt op het web én krijg je uitgelegd hoe je ongewenste content kunt verwijderen van internet.

@

Merkwaardige kunst deel 59:de microscopische insectenfoto's van Tomas Rak

Beangstigend fraai, die microscopische insectenfoto's van Tomas Rak. Op Environmental Graffiti wordt uitgelegd hoe deze man te werk gaat. Zou een mug lachen, als hij zich heeft volgedronken via jouw huid?

@

Dorst! Het is een val!

In een tijd waarin zwalkende zwakzinnigen de toon bepalen moet je gekke drankjes drinken, wat ik je brom!

Doe mij een It's a Trap zonder ijs, astamblaft.

@

Aantikkers

Klassiekers deel 157: Nipple to the Bottle

Gekke Grace is in mijn herinnering één van de eerste 'maffe wijven' die ik op televisie zag. Van kitsch of avant-garde had ik nog nooit gehoord, want ik was 11. Nu ik er wél van heb gehoord weet ik nog steeds niet waar Grace Jones toe behoorde. Misschien behoort ze alleen tot Grace Jones?

Nipple to the Bottle was zeker niet haar grootste hit, maar het was het liedje dat vanochtend onder de douche met de behaaglijke stralen mee mijn hoofd in druppelde. Allez, alors! Dit was in ieder geval nog voor de tijd dat ze opeens door een James Bond (met Simon Le Bond) zweefde.

@

Bibliotheken op Wikipedia en wiki's: een pleidooi

Bibliotheken op Wikipedia en Wiki's: een pleidooi

View more documents from Edwin Mijnsbergen.

Bibliotheken hebben het nu al jaren over het bevorderen van mediawijsheid, over gebruikersparticipatie en user generated content en over het verzamelen en vertellen van verhalen. De sector hoopt vurig op online zichtbaarheid en relevantie. Toch zie je vaak nog een afwachtende houding: men gokt er dan op dat aansluiting op de landelijke infrastructuur voorlopig wel genoeg is. Dat is het echter niet. Dat is slechts een basis. Besef daarom dat de verhalen er al zijn, en de technologie ook. Feitelijk ligt het allemaal voor het oprapen, tegen zeer geringe kosten. Pilots geven een richting aan, bibliotheken vullen zelf in. Er zijn eigenlijk geen excuses meer.

Dit artikel verscheen ook in Digitale Bibliotheek 5, 2011


@

Niet Zen

Grote boekenkasten zijn niet Zen. Leve de Scroll Bookshelf.

@

Leestip: F**k it, The Ultimate Spiritual Way

Ik kreeg gisteren een leestip:  F**k it, The Ultimate Spiritual Way. Alleen al vanwege deze trailer en de grappige website zou ik dat boekje kopen.

Zo, dat lucht op.

@

Via

Ontsnappen aan de echokamer

Marketing Libraries Outside the Echo Chamber

View more presentations from Ned Potter

Een tip van Fabiola bracht mij op het weblog van the Wikiman. Die man had meteen mijn aandacht, omdat hij de link legt naar Friedman, wiens boek mijn gedachten over de wereld van nu behoorlijk heeft bijgeschaafd.

Nog interessanter werd het toen ik op het bewust weblog doorklikte op 'projecten'. Daar las ik iets over 'een echokamerbeweging'. In het Nederlands hoor je het begrip 'echokamer' bij mijn weten niet vaak. De Engelstalige Wikipedia omschrijft het verschijnsel als volgt:

The term "media echo chamber" can refer to any situation in which information, ideas or beliefs are amplified or reinforced by transmission inside an "enclosed" space.

Veel bibliothecarissen, ook ik, opereren nog veel te veel in de echokamer. We communiceren veel maar we doen dat vooral onder elkaar. Dat zorgt ervoor dat onze zorgen en onze boodschap weliswaar versterkt wordt, maar tegelijkertijd resoneert in de denkbeeldige ruimte die louter gevuld is met bibliothecarissen. Dat doet aan de boodschap niets af, maar buiten de bibliotheekwereld hoort niemand 'm.

Na het bekijken van bovenstaande presentatie constateer ik dat hier nog veel kansen liggen. We reageren te weinig op berichten en discussies elders. De congressen die we bezoeken zijn vooral bibliotheekcongressen (Jan Klerk en ik deden een paar jaar geleden tevergeefs een oproep voor het bezoeken van Picnic). Daar staat tegenover dat we rondom de protesten tegen bezuinigingen wél meer naar buiten treden. Iedere crisis heeft zo zijn voordelen.

Het is goed om hier even bij stil te staan, denk ik. Bovenstaande presentatie geeft een paar tips. Op de bijbehorende Netvibespagina zijn er meer te vinden. En daarmee is deze korte boodschap ook weer voer voor de kamer :-)

@

Boekbestaan

Ik ben dol op dit soort afbeeldingen. Waarom dat zo is weet ik niet, maar zal iets te maken hebben met geheimzinnigheid.

@

Via

App van de week: Roamler

Robert mailde mij vanmiddag een artikel uit NRC Next dat een wel zeer interessante nieuwe app beschrijft: Roamler.

Kort gezegd komt het er op neer dat je na een uitnodiging de app kunt downloaden. Met die app mag je vervolgens kleine opdrachten van bedrijven uitvoeren, waarvoor je dan punten of geld krijgt. Zo laat Heineken gebruikers foto's sturen van getapte of geëtaleerde biertjes, zodat zij een vinger aan de pols van hun kwaliteitseisen kunnen houden. Voor die foto krijg je dan twee euro.

Een geweldig concept. Ik heb me uiteraard aangemeld en hoop op een uitnodiging.

@

De like-economie

In het overzicht waar ik in m'n vorige posting naar verwees wordt onder meer gewezen op het feit dat wij, de internetgebruikers, over niet al te lange tijd, minder en minder zelf op zoek zullen moeten naar informatie. Informatie zal ons vinden:

Companies like Google, Facebook and Amazon are currently collecting information about each any every one of us: Our likes and dislikes, our interests and disdains. Soon in an age of Web 3.0, an age of Semantic Web, we will no longer need to search for information on the Web as information will find us based on all this data which companies are collecting. The right information will be served to the right people at the right time, saving us all a lot of time, effort and energy.

De invloed van die 'Likes en Dislikes' (die tweede mijdt Facebook als de pest) lijkt inderdaad steeds groter te worden. In het afgelopen half uur zag ik de volgende dingen voorbij schieten:

• Who Won the Presidential Debate? Facebook Gives Some Clues (Facebook als Maurice de Hond)
• Iceland Crowdsources Its Constitution (de nieuwe IJslandse grondwet kan geliked worden)
• Facebook sluit accounts voor het 'Liken' van teveel dingen (overliken/over lijken)

En er is dus ook al een tool die inzicht geeft in likegedrag: Likester. De Like-economie gloort.

@

De ROI van je moeder

Dit is heerlijk, beste mensen. We worden zo zachtjes aan geflipt van alle managers en marketeers die, zodra ze iemand horen beginnen over nieuwe of sociale media, direct reageren met vragen over de Return on Investment (ROI). "Wat leveren al die media ons nu precies op?", willen ze weten. Gary Vaynerchuk kreeg daar vorig jaar een vraag over, tijdens het congres LeWeb. Zijn reactie is subliem. En woedend bovendien.

In vier minuten maakt hij korte metten met lieden die de waarde van relaties niet begrijpen, maar contacten alleen maar willen vertalen naar geld en alleen maar uit kunnen drukken in getallen. Wat is de ROI van je moeder?

Ik zou zeggen 'Pardon his French' en ga er even vier minuten voor zitten. Dit is 'goeie poeier'. Het overzicht 'What's next in Social Media?', waar ik de link naar de video in aantrof, ook trouwens.

@

Doe maar een dodde

Vorig jaar rond deze tijd nam ik me voor om me niet meer zo vaak te verontschuldigen voor online activiteiten. Het lijkt echter wel of ik alleen maar meer rekening ben gaan houden met verschillende meningen. De een ziet graag persoonlijke bijdragen, de ander juist vakgelateerde. Sommige mensen vinden het maar niks dat m'n tweets ook verschijnen op andere netwerken, anderen vragen er juist speciaal om. Gisteren sprak ik daar met een paar mensen over en ik realiseer me nu weer even dat ik in de loop van de tijd eigenlijk te veel ben ga nadenken bij wat ik doe; ik verdeel bijdragen over verschillende accounts, twitter heel vaak maar niet om geen spamindruk na te laten en ook bij mijn woordkeuze sta ik vaker stil dan nodig is.

Maar waarom eigenlijk? Het is nergens voor nodig.

Gerelateerd:
Je niet meer verontschuldigen voor je online leven
Volgvrijdag, en andere dingen die niet verplicht zijn op Twitter
Doen wat je leuk vindt zonder je ziel te verkopen

@

Merkwaardige kunst deel 58: alledaagse superhelden

Fotograaf Gregg Segal is een grappenmaker. Wel een goeie, gelukkig. Superhelden die gewoon een wasje moeten draaien,  of lekker uit de fles drinken als ze de lampenkappen poetsen. Great.

@

Met dank aan Neatorama voor de attendering.

De informatiebehoefte van lokale gemeenschappen

Dat we omkomen in nieuws en informatie weten we nu wel. Het gekke is echter dat juist daarom die informatie korter en sneller wordt en belangrijker nog: eenvormiger. Als je veel nieuwsbronnen volgt begrijp je meteen waar ik op doel: zeker de helft van de koppen zie je terugkomen op bij al die bronnen. Iedereen wil scoren, iedereen wil volledig zijn. Dat gaat ten koste van kwaliteit.

Ars Technica gaat in Has the Internet "hamsterized" journalism? in op dit fenomeen en verwijst naar het rapport The Information Needs of Communities (PDF). De conclusie: er ligt een enorm informatiegat open, op lokaal en regionaal niveau. Nu zou je kunnen opperen dat er in dat opzicht vooral een taak is weggelegd voor de journalistiek. Als je dat doet zal ik zeggen dat je gelijk hebt, maar dat ik tegelijkertijd vind dat culturele organisaties hier ook een belangrijke rol  in kunnen vervullen. Daar blijf ik bij.

Denken in mogelijkheden. Toch nog steeds beter dan mekken over beperkingen.

@

Dikke huid

"What use are horns and thick skin if you are always alone?"

@

Bron: This isn't happiness

De vinger voor controlfreaks: internet in een koffertje

Dat de VN internettoegang onlangs bestempelde als een mensenrecht is een goede zaak. Van het nieuws dat de Tweede Kamer overmorgen waarschijnlijk gaat stemmen voor netneutraliteit word ik ook blij. Dat alles neemt echter niet weg dat ik vind dat er nog steeds van alles mis is, op dit gebied. En ik ben niet de enige. Het ergst zijn natuurlijk de overheden die complete landen van de internetkaart vegen, of die de boel zwaar censureren, maar ook op microniveau wind ik me regelmatig op.

Ik kan bijvoorbeeld woest worden als ik hoor dat bibliotheken registratie verplicht stellen voor mensen die draadloos internet willen gebruiken, onder het mom van "daartoe worden we verplicht door onze provider".  Ik zou zeggen dat je dan afscheid moet nemen van die provider. In veel huizen hangen tegenwoordig meerdere internetapparaten onder één aansluiting. Dat zijn veel mensen sowieso gewend. In een beetje café of ander publiek gebouw kun je anno 2011 bovendien ook drempel- en draadloos het web op. Dan mag het niet zo zijn dat je je in een bibliotheek nog wél moet registreren, integendeel zelfs. Bibliotheken moeten de bastions van vrije toegang tot informatie zijn en aan dat concept moeten de veiligheidsexperts te allen tijde dienend zijn.

Maar ik kan vinden wat ik wil; de realiteit is vaak toch anders. Drempels worden wel degelijk opgeworpen en ondanks de positieve geluiden van de afgelopen weken moet je er altijd rekening mee houden dat internettoegang niet altijd en overal vanzelfsprekend is. Daarom is het ook belangrijk dat je een alternatief hebt, dat je onafhankelijk kunt zijn.

Als jij dat ook vindt, vind je het misschien ook interessant om U.S. Underwrites Internet Detour Around Censors, in de New York Times te lezen. In dat artikel wordt blootgelegd hoe en waarom de Amerikaanse overheid het project 'Internet in a suitcase' (Internet in een koffertje) financiert. Dit project legt de basis voor het opzetten van 'een geheim internet' dat ook in de lucht kan blijven als een overheid de hoofdverbindingen verbreekt:

The New York Times has uncovered a "shadow internet" set up by the Obama administration.  Thanks to $2 million from the State Department, some nerds on L Street in Washington "who look as if they could be in a garage band are fitting deceptively innocent-looking hardware into a prototype 'Internet in a suitcase.'" From the Obama State Department, in other words, a "stealth internet."
Financed with a $2 million State Department grant, the suitcase could be secreted across a border and quickly set up to allow wireless communication over a wide area with a link to the global Internet.

Nu is dit een project voor toepassing op macroniveau, maar de hackers die bij het project betrokken werden hebben ervaring met vergelijkbare netwerken op wijkniveau. Razend interessant. Wat mij betreft verspreidt dit alternatief zich als een lopend vuurtje over onze aardkloot. Je kunt het maar achter de hand hebben, met al die controlfreaks die je omringen.

Gerelateerd:
De bevrijding van draadloze netwerken: de Wifi Liberator Toolkit
Reporters without borders: dag tegen de cybercensuur
Update WIFI: meer gratis hotspots, FON blijft groeien
Ondoorgrondelijk ondergronds: private P2P gemeenschappen
Mijn stamhut is overstag gegaan

@

Je diensten verkopen, tegen wil en dank

Ontwrichten. Verbreken. Scheiden. Uiteenrukken. Vaneenscheuren. Google Vertalen weet wel raad met het Engelse werkwoord 'to disrupt' en Stephen Abram ook, maar toch is het citaat onvertaald sterker, vind ik.

I heard a silly comment about libraries that “Books are our Brand!” Well, that’s going to be a problem. I sure wish it was ‘answers’, ‘questions’, ‘service’, ‘help’, assistance’, ‘learning’, ‘community’, ‘entertainment’, whatever . . . just not something so easy to disrupt.

Wij verkopen niets, maar bieden laagdrempelige toegang tot informatie, literatuur en entertainment voor iedereen. Als de mensen die wél iets verkopen zich echter ook op dat terrein begeven, zonder veel duurder dan gratis te zijn, dan wordt het toch tijd om je af te vragen wat je kunt doen.

Stel nu dat je maar één van alle bibliotheekproducten die je kent zou mogen verkopen, de komende tien jaar, en je persoonlijke inkomen zou daar vanaf hangen? Wat zou je dan gaan verkopen?

@

Kranten wereldwijd in kaart gebracht op Newspaper Map

Newspaper Map is een overzichtelijke site voor de liefhebbers van buitenlands nieuws. Die moeten dan zelf maar bepalen of ze dit makkelijker vinden dan de selectietool die Google Nieuws biedt.

@

Blind zijn voor veranderingen

Net als de luitjes van Open Culture moet ik met enig schaamrood op de kaken bekennen dat ik de verandering niet zag. De jongste zoon van m'n vriendin zag het echter meteen. Wat dat precies betekent weet ik niet maar dat ik een beetje blind ben voor veranderingen die er wel degelijk zijn zal ik bij dezen dan maar schoorvoetend erkennen. Jammer hoor.

@

Je online accounts makkelijker opzeggen met AccountKiller

Webdiensten die het de gebruiker lastig maken accounts op te zeggen zijn er helaas in overvloed. Daarom is het goed om op de hoogte te zijn van het bestaan van AccountKiller. Die website brengt je met een paar muisklikken waar je zijn moet. Mooi is de site niet, effectief wel.

Gerelateerd:
Je online sporen wissen in vijf stappen
Je online profielen na je overlijden
Inlogergernissen

@

Attendering: Lifehacker

De herkenbaarheid van het merk zal sterk afnemen...

Je weet waarschijnlijk dat de Nederlandse bibliotheken net een beetje op weg zijn met het gezamenlijke merkbeeld. Krab je dan ook niet aan je achterhoofd als je de belangrijkste conclusie van het vervolgonderzoek gemeentelijke bezuinigingen van SIOB leest?

Het onderzoek concludeert dat het er op lijkt dat de bezuinigingen leiden tot meerdere en verschillende verschijningsvormen van de bibliotheek. Sommige bibliotheken keren terug naar de kernfunctie ‘lezen en leesbevordering’. De ingezette verbreding van de kernfuncties zoals kennis en informatie, ontwikkeling en educatie, kunst en cultuur, ontmoeting en debat’ gaat daarmee teniet. Een andere groep legt zich toe op de educatie en mediaontwikkeling en zet in op digitale media. Leesbevordering wordt hier verbreed naar mediawijsheid. Zo ontstaan er in een bibliotheeklandschap dat sterk uitdunt zeer verschillende verschijningsvormen van ‘de bibliotheek’. De inhoudelijke invulling van die bibliotheken zal vooral afhankelijk zijn  van lokale keuzes en de beschikbare financiële middelen. De herkenbaarheid van het ‘merk’ bibliotheek zal sterk afnemen. Landelijke kwaliteitsbewaking aan de hand van gezamenlijk vastgestelde certificeringsnormen zal steeds moeilijker worden.

Dat je het maar weet...

@

De statistiekenmodule van Add This

Sinds anderhalf jaar maak ik gebruik van Add This op dit blog en hoewel ik niet de indruk heb dat er veel gebruik van wordt gemaakt heb ik me ook nooit geroepen gevoeld het balkje onder blogposts te verwijderen. Mashable meldde eergisteren dat de makers van Add This hebben onderkend dat gebruikers links (tien keer) liever delen door het adres zelf te kopiëren dan door de knopjes van hun product te gebruiken en dat ze daarom hun statistiekensoftware hebben uitgebreid.

Statistiekenprogramma? Ik wist niet eens dat Add This zo'n programma heeft. Voor het eerst sinds 2009 heb ik daarom weer eens ingelogd en waarempel: daar kom je toch weer verwijzingen tegen die je in andere programma's ontgaan. Zie je opeens dat wildvreemden twitterden over oude blogpostjes. Geinig.

@

Think Insights: Smartphonegebruikers leren begrijpen

De aankondiging voor Think Insights with Google had ik gemist maar nu ik de website alsnog heb ontdekt heb ik  me ook meteen geabonneerd op de attenderingsservice (ouwerwetsch per mail).

Starting today, we’re sharing this knowledge at Think Insights with Google, a website where we’ll publish our data-supported insights about digital marketing trends. From papers to case studies to videos, Think Insights represents the ongoing work we’re doing to better understand how people use the web, and how marketers are adapting to this changing terrain.

Het eerste thema heeft betrekking op het gebruik van Smartphones. De video richt zich vooral op adverteerders, maar de PDF is de moeite van het bekijken waard. Als je vermoedt dat telefoongebruikers informatie anders consumeren dan pc-gebruikers zou dit document je best eens gelijk kunnen geven.

@

Over digitaal lezen en de app van British Library

Toegegeven: ik gebruik m'n ereader niet vaak. Sterker: ik gebruikte 'm alleen intensief tijdens de zomervakantie van 2010 en twee keer tijdens een treinreis. Dat beperkte gebruik zegt voor mijn gevoel echter niets over mijn ervaringen met het apparaat; die zou ik toch als positief willen omschrijven. Dat ik er zo weinig gebruik van maak zegt vooral iets over de keuzes die ik maak. Ik lees meer dan ooit tevoren, maar aan het lezen van complete boeken kom ik steeds minder toe. Dat heeft alles te maken met de prioriteiten die ik stel, maar ook met de grote hoeveelheid leesvoer waar ik de beschikking over heb. Naast de honderden feeds van Feedly lees ik ook dagelijks de krant en wekelijks meerdere tijdschriften. De stapel (papieren) boeken waar ik in ben begonnen of in wil beginnen is inmiddels tien exemplaren hoog. Die stapel wordt al heel lang niet kleiner en eigenlijk kan ik daar best goed mee leven.

De iPad van Marleen pak ik wel steeds vaker. Dat doe ik echter vooral om relaxed liggend op de bank door Feedly te kunnen bladeren. Op de iPad is dat toch mooier dan op de iPhone. Om eerder genoemde redenen heb ik op de iPad nog nooit een volledig boek gelezen. Omdat ik de laatste tijd mensen nogal eens hoor over de vermeende slechte leeservaring die de iPad biedt, besloot ik zojuist de proef eens op de som te nemen.

Ik downloadde de nieuwe gratis app van British Library, die uiteindelijk 60.000 boeken uit de 19e eeuw zal gaan bevatten. Binnen die app ging ik op zoek naar Nederlandstalige boeken over Zeeland en Middelburg (ik vond er nog een paar ook), om die aan mijn virtuele boekenplank toe te voegen. Vervolgens las ik een paar pagina's uit boekjes over Middelburg en Souburg. Het las heerlijk weg.
Al lezende bedacht ik nog eens hoe techniek een mens nog steeds versteld kan doen staan (liggen in dit geval). Liggend op de bank duizenden boeken binnen handbereik hebben, haarscherp en schoon. Een bladwijzer heb je niet meer nodig, dat onthoudt de iPad voor je. Het is fantastisch.

Het doet me beseffen dat digitaal lezen voor mij gelijk staat aan 'analoog lezen'. Misschien vind ik het zelfs nog wel prettiger. Dat ik niet toekom aan eboeks hangt samen met mijn prioriteiten, niet met technologie.

De beschikbaarheid op de bank, van Nederlandstalige boeken uit een Engelse bibliotheek deed me overigens ook nog aan iets denken. In 2002 kreeg ik een verzoek van een klant voor het aanvragen van een kopie van een of andere oude handtekening, die alleen was te vinden in een oud boek dat in het bezit was van een bibliotheek in Londen. De aanvraag bleek maar liefst 65 euro te kosten. Dat was voor de aanvrager geen bezwaar. Nu die aanvraag misschien wel binnen tien seconden gedownload worden. Je hoeft er verdomme niet eens meer voor op te staan. Waanzinnig toch?

@