zondag 27 februari 2011
Schijnschaduw
Het is zo'n bijdrage die ik zelf wel had willen schrijven. Ene Kevin schreef bijna vier jaar geleden een post op Cryptogon, die ingaat op de schijnveiligheid van anonieme netwerken als Tor en de mogelijkheid van 'honingpotten' die worden uitgezet door NSA. Als online privacy en paranoia je interesse hebben moet je deze bijdrage zeker lezen. Volg vooral ook de links.
De grote jongens zitten overal, maar op de plekken waar mensen zich denken te kunnen verschuilen zitten ze zéker. Dat NSA samenwerkt met Apple, Microsoft of toenadering zoekt tot de makers van Skype zal weinig verbazing wekken. Dat de organisatie -die werkt met een budget van vele miljarden dollars- ook menig anonimiseringstool controleert zal op minder bijval kunnen rekenen. Welbeschouwd ligt het echter meer dan voor de hand.
@
Foto
Weg met de gokkerslogica
Het is minstens zo belangrijk als dat het moeilijk is: blij zijn met de dingen die je hebt of hebt bereikt. Om te voorkomen dat je gaat zwelgen in ontevredenheid kijk je continu naar mensen wiens gras helemaal niet groener is, of naar mensen die helemaal geen gras hebben. Daar staat tegenover dat je dagelijks in de spiegel moet kijken en jezelf af moet vragen of je nu al werkelijk alle dingen doet die je zou willen doen. Als je dat niet doet loop je het gevaar dat je tevreden achterover gaat leunen, terwijl je alleen nog maar op het goede spoor zit, en de bestemming nog lang niet in zicht is.
Maar er zijn toch helemaal geen bestemmingen? "Geluk is toch een richting, geen punt?" (aldus Loesje). Uh ja, dat is waar, maar als je ertoe verleid wordt dat concept als een gegeven te aanvaarden stel je ook geen doelen meer. Dan blijft het bij dromen, en leg je je neer bij de dingen zoals ze zijn, ook bij de minder leuke dingen.
Dat ga ik toch maar niet doen. Ik schurk er alweer heerlijk tegenaan, maar ik moet verder. Voor ik het weet doe ik weer precies wat ik deed, maar dan als kleine zelfstandige. Weg met die gokkerslogica:
You are not as successful as you want to be because your brain is being reward the way low level gamblers’ brains work in Vegas: stimulus – response – occasional reward – til you’re broke. They even have a term for this: “time to extinction.”@
Labels:
ambities,
doorzettingsvermogen,
levenskunst
Gelezen: Aanslag op de vrijheid
"Gelukkige slaven zijn de meest verbitterde vijanden van de vrijheid"
Een boek dat ieder hoofstuk laat beginnen met citaten als deze kan bij voorbaat op mijn sympathie rekenen. Zo ook Aanslag op de vrijheid (ondertitel: de veiligheidswaan, de controlestaat en de aantasting van de burgerrechten), van Ilija Trojanow. Ik kreeg het boek toevallig in handen en gaf er zonder nadenken voorrang aan. Ik vind het nu eenmaal boeiend om te lezen hoe overheden (in dit boek ligt de nadruk op de Duitse overheid) angst van burgers voeden om die vervolgens te kunnen benutten voor privacyschendende maatregelen. 'Terreur is immers overal. We kunnen niet voorzichtig genoeg zijn!'
Het probleem van dit boek is dat het niet prettig wegleest. Dat kan aan de vertaling liggen maar ook aan het feit dat de auteur soms wel erg veel woorden nodig heeft om zijn punt te maken, ik weet het niet. Laat ik het er maar op houden dat het een interessant boek is, maar dat je eigenlijk meer hebt aan actuele online bronnen als Threat Level en Disinformation. Of aan een boek als Chatter, bijvoorbeeld.
@
Labels:
boekbesprekingen,
boeken,
privacy
zaterdag 26 februari 2011
Merkwaardige kunst deel 45: een boekbezem
Altijd leuk, die boekenkunst. Robert The vindt dat ook en geeft er ook nog eens een praktische wending aan. Ontstoffen met een boekbezem. Je verzint 't niet.
@
Labels:
boekenkunst,
Britanicca,
encyclopedieën,
Merkwaardige kunst
Een genenboekje
Zoals gezegd komen er soms wonderlijke aanwinsten voorbij, in de feeds van Gutenberg.org. Toen ik de bovenstaande tekst onder ogen kreeg dacht ik even van doen te hebben met een document dat niet gelezen kan worden door de browser, maar ik vergiste me. Het is een tekstuele weergave van chromosoom 4 van het menselijk genoom. Of zoiets dan toch. Als ik een kijkje neem op de genoemde website zijn de beheerders me namelijk vrij snel kwijt. Ik bedoel: de Callithrix jacchus (white-tufted-ear marmoset) genome view? Way out of my league.
Grappig is deze aanwinst wel. Volgens mij kun je er meer dan uitstekend mee in slaap sukkelen, als je 'm meeneemt naar bed.
@
Labels:
boeken,
genenonderzoek,
Gutenberg.org,
wetenschap
HarperCollins en e-boeken: Middeleeuwse toestanden
Uitgever HarperCollins heeft iets nieuws bedacht: bibliotheken die werken met Overdrive, het distributiesysteem voor e-boeken, mogen een aangeschaft boek slechts 26 keer uitlenen (en nooit aan meer dan een lener tegelijkertijd); daarna vervalt de licentie weer.
Middeleeuws. Voor Nederland heeft dit nog geen directe gevolgen, maar als dit de insteek is van uitgevers zeg ik maar een ding: verklaar hen de oorlog. Zijn ze nu helemaal gek geworden?
Als je meer nuance zoekt kun je verder lezen in HarperCollins and the Suspension of eBook Disbelief en
HarperCollins to libraries: we will nuke your ebooks after 26 checkouts.
@
Labels:
bibliotheken,
e-boeken,
HarperCollins,
modern uitgeven,
OverDrive,
uitgevers
vrijdag 25 februari 2011
Enthousiasme: onbetaalbaar
-"Kijk je wel een beetje uit dat je niet te veel tijd steekt in dingen die niet direct iets opleveren?" "
- Uhm, eigenlijk niet nee. Doen wat je leuk vindt zonder je ziel te verkopen, daar gaat het toch ook om?"
Balans is een groot goed, maar jee, wat is het toch leuk om in het herkenbare verleden te graven...en wat levert het leuke respons op. Hoe onbelangrijk worden die paar uurtjes die het inscannen en uploaden kosten dan eigenlijk.
Nieuwe aanwinsten zijn te vinden op de fotopagina's van:
Toevallig stuk voor stuk tenten waar ik zelf ook menig uurtje doorbracht. Vanochtend was er een interview met de PZC, dat komt volgende week in de krant. Ook dat is al een mooie beloning, toch?
@
Klassiekers deel 141: Ballroom Blitz
Gisteren hoorden we in de verte het nummer Axel F. Even was er sprake van dat ik een klassieker van Jan Hammer zou maken. Welnu: het nummer is toch niet van Hammer, maar van Harold Faltermeyer. Hoe konden we het vergeten?
In dat geval kies ik toch maar voor een portie onvervalste glamrock. Toen ik twee was had de band Sweet een grote hit met het nummer Ballroom Blitz. Ik leerde dat nummer pas jaren later kennen, als cover van de hilarische band Surf Punks. De versie van Sweet is natuurlijk beter. Aan deze foutheid klopt alles. Onlangs stonden we het nummer ook nog fijn vals mee te bleren. Fonetisch, naar nu blijkt.
And the man at the back saidYeah!
Everyone attack and it turned into a ballroom blitz
And the girl in the corner said
Boy, I wanna warn ya, it'll turn into a ballroom blitz
@
Labels:
klassiekers,
muziek
donderdag 24 februari 2011
De geanimeerde boekenkast
Wat hebben we hier? Een zeer fraaie animatie met in de hoofdrol een boekenkast, boeken (zie de aftiteling) en een banaan. Een banaan? Een banaan.
@
Labels:
animaties,
boeken,
boekenkasten,
Stop Motion
woensdag 23 februari 2011
E-boeken lenen van bibliotheken, via Open Library
Dit vind ik nu zo'n fijn bericht: Archive.org leent, in samenwerking met een aantal uitgevers en 150 Amerikaanse bibliotheken, nu ook e-boeken uit via Open Library. Iedereen die een account heeft voor die site kan nu gratis tot vijf e-boeken per twee weken lenen (bovenop de duizenden e-boeken die al online gelezen konden worden). De boeken worden beschikbaar gesteld als PDF en epub.
Een verkenning leerde me dat je weliswaar niet meteen de allernieuwste bestsellers moet verwachten, maar dat de interface prettig werkt en overzichtelijk is, en dat het lenen via de site, en het lezen in Adobe Digital Editions, prima werkt.
Zullen wij ook een beetje omarmen?
Gerelateerd:
Hoe Kahle's Open Library boeken digitaliseert
Open Library maakt het vinden van e-books eenvoudiger
BookServer: het antwoord van Internet Archive op Google Editions
Open Library: een open source catalogus als Wiki, voor en van iedereen
@
dinsdag 22 februari 2011
Peter, bedankt
"Een optimist." "Een gedreven mens". "Een echte verbinder." Heus, over Peter van Eijk heb ik nog nooit iets onaardigs gehoord. Dat is best opmerkelijk, voor iemand in een interimfunctie. Een functie die gericht was op een van de zwaarste bibliotheekklussen ooit bovendien: het gestalte geven aan digitale bibliotheekvernieuwing onder de paraplu van stichting Bibliotheek.nl.
Maar nu lijkt het er sterk op dat hij zijn weg zal vervolgen, zoals dat een interimdirecteur betaamt.
Het is altijd makkelijk om van achter je pc zaken aan te kaarten die niet goed gaan. Soms moet je ook de andere kant belichten. Peter van Eijk heeft 'a hell of job' geklaard. Niet dat de klus al af is, integendeel, maar het werk dat hij verzet heeft is gigantisch. Daar verdient hij een hele grote pluim voor. Die geef ik hem bij dezen, uiteraard wel weer van achter de pc, zoals het een blogger betaamt.
Bedankt, Peter!
@
Labels:
afscheid collega's,
bibliotheek.nl,
vacatures
Veranderingen en keuzes
Als je al jaren geïnteresseerd bent in de rol van bibliotheken ten opzichte van digitale ontwikkelingen in het algemeen en het online gedrag van (potentiële) klanten in het bijzonder, dan kan je gerust stellen dat het interessante tijden zijn. Het bezuinigingsspook waart rond in de culturele wereld en het is de bibliotheeksector die de hardste klappen krijgt. Leuk is dat natuurlijk niet, maar het is wel uitermate boeiend om te zien hoe mensen en organisaties daar verschillend op reageren.
Waar de een er, al dan niet noodgedwongen, voor kiest te snijden in de collecties en het personeelsbestand, besluit de ander om vestigingen te sluiten en zich veel meer te richten op diensten op maat. De ene bibliotheek kiest voor een grotere nadruk op de ontmoetingsfunctie, de andere richt zich juist sterk op de digitale dienstverlening. Het is maar net wat het best bij bestaande politieke agenda’s past, wat het meeste geld oplevert (of het minste kost) of waar het mooist mee gescoord kan worden binnen de publieke beeldvorming. De tijd zal ons leren welke bibliotheken uiteindelijk de beste keuzes maakten.
Zelf ben ik momenteel werkzaam voor verschillende bibliotheekorganisaties, die weliswaar allemaal vergelijkbare doelstellingen en hetzelfde urgentiegevoel hebben, maar toch allemaal een andere rol vervullen binnen hun eigen werkgebied. Mede daardoor hebben die organisaties verschillende toekomststrategieën, terwijl er tegelijkertijd op veel fronten samengewerkt moet worden. Dat die situatie veel uitdagingen met zich meebrengt is evident. De organisaties kunnen elkaar enerzijds aanvullen en daardoor wederzijds versterken, maar verschillende toekomstvisies vergen ook permanente feedback en dus ook overleg. Voor al dat vergaderen is echter niet veel tijd meer. Het is immers ‘vijver voor twaalf’ dan ooit tevoren. Er rest ons niets anders dan de mouwen op te stropen en door te gaan op de ingeslagen wegen. Er is nu even geen weg meer terug. Welbeschouwd is dat een zegen. Dat aspect schept namelijk een hoop duidelijkheid. Het scheelt weer tien vergaderingen, om het zo maar eens te zeggen.
Het is ook interessant om te zien hoe de politiek acteert en het publiek vervolgens reageert op de verschillende bezuinigingsmaatregelen. Als uit de cijfers van het Centraal Bureau voor de Statistiek blijkt dat openbare bibliotheken in 2009 nog meer dan vier miljoen leden hadden, die bijna 100 miljoen boeken leenden, dan kun je niet concluderen dat bibliotheken niet meer relevant zijn. Aan de andere kant zie je dat de politiek er in veel gevallen juist voor kiest om toch te snijden in de subsidies voor bibliotheken. Dat heeft iets tegenstrijdigs maar moet haast wel ergens op gebaseerd zijn. Het kan gewoon niet waar zijn dat al die gemeenten worden bestuurd door mensen die zich laten leiden door de waan van de dag. Dat zou pas echt zorgwekkend zijn.
Het is waarschijnlijker dat er een verschil bestaat tussen de vrolijk stemmende statistieken en de dagelijkse praktijk. Uit diverse online polls komt naar voren dat minstens de helft van de respondenten zegt de bibliotheek nog regelmatig te bezoeken. Over het profiel van die respondenten is verder niets bekend, maar de uitkomsten geven wel een indicatie van de status quo. In de praktijk zie je echter maar al te vaak dat het in veel bibliotheken rustiger is dan vroeger. Veel rustiger. En als je mensen vervolgens vraagt wat ze zoal doen in de bibliotheek, dan krijg je vaak antwoorden die niets te maken hebben met boeken. Dat is niet erg, maar het is wel een mogelijke verklaring voor het feit dat veel politici zich afvragen of je daar zoveel relatief dure gebouwen voor open moet houden. Kun je het dan ook niet af met een gezellig leescafé, met alle faciliteiten voor onbekommerde toegang tot internet en andere digitale bronnen? Moet je daar gebouwen voor in stand houden, die vol staan met boeken die veel te weinig geleend of gelezen worden? Je kunt het je afvragen.
Iets zegt me dat het precies dát is, wat de politiek doet.
Deze column verscheen vorige week op de website van Essentials Media.
@
App van de week: Teamviewer
"Er gaat niets boven face to face-contact." Zekers, maar dan wel alleen als het om de gezelligheid gaat, of als het noodzakelijk is voor informatieuitwisseling, fysieke handelingen, enz. Dat wat je op afstand kunt doen moet je ook gewoon op afstand doen. Dat scheelt veel tijd en energie.
In die zin ben ik blij met een tip die ik gisteren kreeg: met de app Teamviewer kunnen mensen je toegang tot hun computer verlenen. Toegang op afstand. De toepassing moet daartoe op zowel de desbetreffende pc als op een ander apparaat (bijvoorbeeld je telefoon) worden geïnstalleerd, waarna met behulp van een inlogcode en een wachtwoord verbinding kan worden gemaakt. Vanaf dat moment kun je -op afstand dus- meekijken op de computer en 'm zelfs 'overnemen' met de muis en het toetsenbord. Dat is ideaal, als iemand met een probleempje worstelt en om hulp vraagt; het is ondersteuning vanuit de luie stoel.
Het gaat hier wel om zogenaamde shareware, met beperkte functionaliteiten, maar een testje met m'n laptop en iPhone leerde me zojuist dat het prima werkt. De app is ook beschikbaar voor Android en andere besturingssystemen. Nieuw of uniek is de software allerminst, maar dat maakt het geheel er niet minder handig op. Leve het nieuwe werken, dat is alles wat ik zeg.
@
Labels:
applicaties,
computerhulp,
iPhone,
remote access
maandag 21 februari 2011
Om in de smiezen te houden
Charlene Li (Groundswell) neem ik serieus. Haar Disruptive Technology Outlook voor 2011 ook. Er zitten geen 'te volgen zaken' bij waar ik me niet in kan vinden.
@
@
Labels:
digitale trends,
presentaties,
technologie
Breakup Notifier: scheidingsattenderingen voor Facebook
Oh ja. Dat sociale web is ook een flirt. En niet te zuinig ook. Maar luustert! Van de Facebooktoepassing Breakup Notifier krijg ik toch een tamelijk schuimend gruwelkriebeltje. Aanmelden, en dan maar afwachten wanneer die chica of gozert uit je vrindenkring weer op de markt is.
Hoe heet dit? Scheidingsattendering?
Raarrrrr.
@
Labels:
dating,
facebook,
online privacy,
profielpagina's,
relatiebemiddeling,
scheidingen
Google Chrome 10 Beta: meer snelheid, meer tralalala
Het gerucht gaat dat Google overweegt om de adresbalk te elimineren uit Chrome. Ik kan me daar nog niet zo gek veel bij voorstellen. Ik zoek eigenlijk alleen nog maar via de adresbalk. Extra toolbars en andere kermisattributen kunnen me gestolen worden. Kaal is cool.
Wat ik nog veel belangrijker vind is snelheid. De laptop van mijn lief doet dag in, dag uit trouw dienst maar heeft het soms wel taai met mijn extreme internet- en tabbladgedrag. De browser geeft het wel regelmatig op.
Daarom ben ik blij dat er nu een beta van Chrome 10 is vrijgegeven, die versie schijnt veel minder moeite te hebben met online video en wat dies meer zij.
Just what I needed, baby!
@
Labels:
Google Chrome,
snelheid
Niet te veel nadenken, daar word je maar raar van
Onwetendheid. Is daar nu werkelijk zoveel mis mee? Ik waag het soms toch te betwijfelen. Afgelopen zaterdag zette ik het citaat net zo makkelijk in een bijdrage als eerder uitspraken als 'ignorance is bliss':
Seeking knowledge will never be wrong and being ignorant will never be right. Knowledge leads to wisdom and discernment while ignorance leads to confusion and bewilderment. Furthermore, it is only by fully understanding the forces at work in the world that one becomes in a position to truly accomplish good in society.Kun je werkelijk alleen goed doen als je begrijpt welke krachten er zijn, in de wereld? Het klinkt mooi, maar feitelijk heb je er geen hol aan, al die kennis. Sterker nog: maar al te vaak werkt het ook verlammend en deprimerend. Dan wil je alleen maar vluchten van je weten. En hoeveel mensen doen dat niet? Miljoenen zitten aan de Prozac, mensen zuipen zich drie slagen in de rondte, verliezen zich in werk, drugs of een gezinsleven, wijden complete levens aan prestatiedrang of jaloezie of trekken zich bewust terug in nutteloosheid.
Niet te veel nadenken. Soms is dat toch echt beter, voor mijn gevoel. Soms dan he?
@
Labels:
kennis,
onwetendheid,
vrijheid van denken
zondag 20 februari 2011
Het Crypto Museum
Crypto Museum is een initiatief van de Nederlanders Marc Simons en Paul Reuvers, twee heren zich tot doel hebben gesteld de geschiedenis van de Cryptografie te conserveren. Voor de mensen die niet weten wat cryptografie is hierbij de omschrijving van het begrip op Wikipedia:
Uit het Grieks, κρυπτός kryptós "verborgen," en γράφω gráfo "schrijven". Houdt zich bezig met technieken voor het zodanig versleutelen van te verzenden informatie, dat het voor een cryptoanalist, een persoon die toegang heeft tot het kanaal tussen zender en ontvanger, en dus als het ware 'mee kan luisteren', onmogelijk is om tegen aanvaardbare inspanning uit de getransporteerde data af te leiden welke informatie er door de zender was verzonden. Cryptografie wordt voornamelijk gebruikt om gegevens over te dragen die onderweg niet leesbaar mogen zijn door andere partijen. Enkel de zender en ontvanger beschikken over de juiste sleutel om de gegevens terug om te zetten in hun originele vorm.Duik in de geschiedenis van de Enigma, speel met simulators , of lees eens welke rol Philips speelde, op dit gebied.
Interessante kost.
@
Labels:
geheime informatiesystemen,
musea,
Musea Online
zaterdag 19 februari 2011
De Hënj: een IKEA-handleiding voor Stonehenge
De Hënj in elkaar zetten is nog niet zo eenvoudig. Maar je hoeft gelukkig niet bang te zijn dat je een paar schroefjes mist. Aan de slag!
@
Labels:
handleidingen,
humor,
IKEA
Kennis en het occulte in de bibliotheek van Los Angeles
Als je op de website van de openbare bibliotheek van Los Angeles leest over de architectuur en inrichting van het gebouw, word je niet direct op het spoor gezet van occulte symboliek. Daarom schakelen we over naar het geweldige artikel The Occult Symbolism of the Los Angeles Central Library, op The Vigilant Citizen. Als je dat leest krijg je het gevoel dat je een boek van Dan Brown hebt opengeslagen. Symboliek! Vrijmetselaars! Rataplan!
De afsluitende alinea is ook schitterend. Het is een kijk op kennis die ik buitengewoon waardeer:
After reading this article, some might ask: “If seeking knowledge is a Luciferian trait, and if Lucifer is traditionally associated with evil, does it mean that seeking knowledge is wrong?”. Heck no. Seeking knowledge will never be wrong and being ignorant will never be right. Knowledge leads to wisdom and discernment while ignorance leads to confusion and bewilderment. Furthermore, it is only by fully understanding the forces at work in the world that one becomes in a position to truly accomplish good in society.Gerelateerd:
Conversely, an ignorant person can easily be manipulated by deceivers to become their unknowing accomplices. No matter what term is used to describe the search of Truth, it will always be the noblest of deeds, regardless of one’s creed or religion. The faculties of learning and understanding are not the exclusivity of one group of people. They are gifts endowed to all humans and it is our duty to make the most of them. The most important thing to consider is this: Do you use knowledge to guide, inspire and enlighten or do you use it to control, manipulate and deceive? We have seen in previous articles how the elite uses their knowledge to manipulate the masses. What will you do with yours?
Lekker geheimzinnig: de occulte bibliotheek
De Codex Gigas terug naar Praag
Het Koninklijke bloed van Amerikaanse Presidenten
@
De gluurkolibrie van 4 miljoen
Hij kost een paar (miljoen) duiten, maar dan heb je ook wat. Deze spionagekolibrie is met subsidie van DARPA (wie kent die organisatie niet?) ontworpen door AeroVironment en lijkt best een beetje op z'n echte broertje. Maar als dit type camera straks op mijn vensterbank moet landen vraag ik me wel af wat het kost om per land een vogelvariant te produceren die daar ook echt voorkomt. Hier verwacht je immers eerder een mus, meeuw of duif. Of zal dat meevallen, nu deze nanofladderaar al ontwikkeld is?
Lees meer in de LA Times.
@
Labels:
inlichtingendiensten,
Nanotechnologie,
Pentagon,
technologie
Merkwaardige kunst deel 44: telefoongidshoofden
De ware kunstenaar ziet overal scheppingsmogelijkheden in. Alex Queral snijdt 3D-hoofden van beroemde mensen uit dikke telefoonboeken. Het resultaat is verbluffend. Op Lost at E Minor zijn twee gallerijen te vinden: een nieuwe en eentje van december 2010.
Gerelateerd:
What have we become?
Ephemicropolis, een stad van nietjes
De krantsculpturen van Nick Georgiou
Potloodpuntsculpturen
@
Labels:
Jack Nicholson,
kunst,
Merkwaardige kunst
Aan
Hilbert and López surveyed 60 categories of analog and digital technologies during the period from 1986 to 2007, and the results reflect our near complete transition from the analog to the digital age. Over the course of their research, they started to home in on the tipping point. "In the year 2000, 75 percent of all information was still in analog format, mainly analog video cassettes (like VHS)," Hilbert said, "and in 2007, 94 percent of our global technological memory consisted of digital bits and bytes. This is nothing more than a blink of an eye in historical perspectives." The year when digital information became dominant was 2002, they estimated.Uit: Humanity's Shift from Analog to Digital Nearly Complete
@
Labels:
digitale tijdperk,
digitalisering
Design in Nazi-Duitsland
Steven Heller houdt zich bezig met design. Hij was al geruime tijd op zoek naar het handboek voor grafische standaarden van de nazi's. In The Master Race’s Graphic Masterpiece beschrijft hij hoe hij het handboek vond:
Designers and design historians told me over the years that they had heard about the existence of a Nazi graphics standards manual. No one could say they actually saw it, but they knew of someone who had. So it grew into something of a Big Foot or Loch Ness Monster tale, until one day I actually saw it too – and it had been right under my nose the whole time.Dit verhaal herinnert je er nog eens aan hoe georganiseerd de NSDAP eigenlijk was. Design werd het toen nog niet genoemd, maar alles werd met zorg bedacht en ontworpen, zoveel is wel duidelijk. Ik ben ook nog steeds bezig (al maanden niet meer aan toegekomen) in een boek over de rol van IBM in het WO II. Ook dat is een verbijsterend verhaal.
[...]
Perhaps a lesser, though significant, responsibility was developing a NSDAP handbook that detailed the organizing principles and mechanics of building the Nazi movement. It is this 550 page, red cloth-bound book titled Organizationsbuch der NSDAP, with the symbol of “Greater Germany” embossed in silver on the front, which turns out to be the elusive standards manual. The DAF was also responsible for typesetting guides and other graphic arts handbooks, but this is the graphic masterpiece of the Master Race.
Het boek dat Heller noemt, het Organisatieboek van de NSDAP, is overigens ook online beschikbaar, in de collecties van Archive.org. Dat vind ik best bijzonder. Zoals gebruikelijk bij boeken uit die periode, ga je dit werk echter niet zomaar even lezen. Van het Gothische schrift krijg je namelijk pijn in je hoofd.
@
Labels:
boeken,
design,
gedigitaliseerde boeken,
handboeken,
Nazi's,
Nazi-Duitsland,
Nazisme
vrijdag 18 februari 2011
Klassiekers deel 140: You're gonna get yours
Hiphop uit den ouden doosch kan ik heel goed hebben. Het album Yo! Bum rush the show, van Public Enemy is het kroonjuweel. Bij dezen.
@
Labels:
hip-hop,
klassiekers,
muziek,
Public Enemy
De Boek-o-maat
Twee keer ontmoette ik Lukas. Bij beide ontmoetingen hoorde ik hem minstens vijf keer zeggen dat iedereen eens moet ophouden met redeneren in boeken. Ik lachte de eerste keer wat schaapachtig maar moet nu, weken later, steeds weer denken aan die opmerking. Terwijl het formaat, het medium er helemaal niet toe doet voor 'het vak', merk je dat er maar weinig mensen zijn die er los van komen. Boeken en tijdschriften zijn zo onlosmakelijk verbonden met de beroepsbeleving, dat het lastig is om het papier weg te denken. Dat lukt ons gewoon nog niet goed. Sinds de opmerking betrap ik mezelf er ook dagelijks op: ook ik denk nog heel vaak vanuit de oude referentiekaders.
Toch is het ook niet zo heel gek; boeken zijn nog overal. Mensen die digitaal publiceren vinden het nog steeds interessant om ook op papier gelezen te kunnen worden (lees het artikel over de Espresso boekmachine in NRC Next (PDF) maar eens). Het gevolg: het papieren aanbod is nog steeds enorm. Het interessante is echter dat boeken de status van het wegwerpproduct nog steeds niet hebben bereikt, althans niet hier. Boeken zijn meer dan letters op papier alleen.
Dat gegeven maakt dat ik met verwondering kijk naar boekenautomaten. Het concept is voorspelbaar en eenvoudig, maar er klopt iets niet. Uit zo'n automaat trek je een rolletje Rolo of een blikje Cola, geen boek. Wat een waanzinnig idee dan dat het ontwerp van de boek-o-maat al bestond in de jaren '40. Het is toch gek dat een product dat al zo lang geleden werd bedacht nog steeds bestaat maar eigenlijk nooit is aangeslagen? Of is mijn wereld te klein, en zijn boek-o-maten de gewoonste zaak van de wereld wellicht, in andere landen?
Ik heb geen flauw idee, maar fascinerend zijn de apparaten zeker.
@
Afbeelding: LIFE
donderdag 17 februari 2011
F.lux: betere nachtrust voor beeldschermwerkers?
Dat het licht van een beeldscherm invloed kan hebben op je (gebrek aan) nachtrust was nog nooit bij me opgekomen. Nu is het niet zo dat ik veel slaaptekort heb maar ik werk uiteraard wel vaak achter een beeldscherm. Daarom heb ik de toepassing F.lux toch even geïnstalleerd, al was het maar om vast te stellen of het prettig wegleest, als de kleuren op je scherm na zonsondergang zachter worden gemaakt.
@
Via BB
Labels:
beeldschermwerk,
toepassingen
App van de week: Touching Stories
De iPad-app Touching Stories kwam vorig jaar juni al (gratis) beschikbaar in de Appstore maar ik merkte het bestaan ervan vandaag pas op, dankzij een artikeltje in Quest, over een project rondom interactieve films.
In deze app krijg je 4 filmpjes voorgeschoteld, waarvan je zelf de verhaallijn bepaalt. Door met de iPad te schudden, 'm te kantelen, of door het scherm aan te raken beslis jij welke acties de acteurs ondernemen.
De verhaaltjes zijn flinterdun en van navigatiemogelijkheden ben ik ook niet direct onder de indruk, maar omdat ik het concept zo interessant vind beschouw ik Touching Stories toch als app van de week. Vanwege de potentie, als het ware.
Zie ook Fast Company.
@
Zeelandnet: 44,7 % bezoekt bieb nog wel, 55,3 % niet
Op de vraag van eergisteren, "Bezoek jij de bieb nog wel eens?", antwoordden tot nu toe 81 mensen: 64 % zei ja, 36 % zei nee.
Het mini-onderzoek werd een stuk representatiever toen Zeelandnet de vraag ook stelde, maar dan met drie antwoordmogelijkheden: "ja, regelmatig", "ja, zo nu en dan" en "nee, nooit". Daar reageerden maar liefst 12.489 bezoekers:
- 23,6 % zegt de bibliotheek regelmatig te bezoeken
- 21,1 % gaf aan zo nu en dan te gaan
- 55,3 % zegt nooit te gaan
Nogmaals: je kunt hier niet al te veel uit concluderen, maar het is wel aardig om zo nu en dan een indicatie te krijgen, buiten onderzoeken onder bibliotheekleden om. En 44,7 % van de respondenten dat de bibliotheek nog bezoekt? Dat is gewoon een bemoedigend percentage, lijkt me. Die groep kunnen we dan zelf weer eens vragen wat de belangrijkste redenen zijn om de bibliotheek te bezoeken.
@
Labels:
bibliotheekbezoek,
polls,
zeelandnet,
Zeeuwse Bibliotheken
woensdag 16 februari 2011
Internetfilters op de werkplek
Een kantooromgeving zonder internettoegang kun je je anno 2011 bijna niet meer voorstellen, maar een kantooromgeving met beperkte internettoegang wel. Talloze organisaties meten de productiviteit van hun medewerkers kennelijk niet goed en wantrouwen de boel: zij kiezen voor preventie en plaatsen een willekeur aan websites op zwarte lijsten.
Digital Inspiration verwijst naar een onderzoek van OpenDNS, waaruit -weinig verrassend- naar voren komt dat pornografie de meest geblokkeerde categorie is. Gekker wordt het als je kijkt welke websites het meest geblokkeerd worden. Bovenaan die lijst prijken sites als Facebook en YouTube. Het mooie is dat die sites ook de White Lists aanvoeren, sites waarvoor een uitzondering wordt gemaakt binnen het filterregime.
Wat de ene werkgever beschouwt als afleiding, beschouwt de ander als onvermijdelijk. Hoe denkt jouw baas daarover?
@
Labels:
internetfilters,
internettoegang
Zijn wat men ziet
I quite agree with you. And the moral of that is:
Be what you would seem to be, or if you'd like it put more simply:
Never imagine yourself not to be otherwise than what it might appear to others
that what you were or might have been was not otherwise than what you had been
would have appeared to them to be otherwise.
-Uit: Alice in Wonderland-
@
Labels:
Alice in Wonderland,
citaten,
levenskunst
TNS: vergeet de functionele internetgebruikers niet
Niemand wil in een hokje gestopt worden, maar als het gaat om marketing is segmentatie toch wel handig. Ook, of zeker, als het internetmarketing betreft. TNS heeft een nieuwe segmentatie ontwikkeld, omdat de bestaande modellen zich volgens de organisatie te veel richten op sociale media. Er is ook nog een andere belangrijke groep gebruikers. Nu in ieder geval nog wel:
Maar in landen waar internet al meer dan 10 jaar gemeengoed is, is er een grote groep die het internet vooral functioneel gebruikt. Deze groep e-mailt, doet zijn bankzaken online en koopt frequent reizen, boeken of kleding online. Commercieel een zeer interessante groep die je, vooralsnog, niet bereikt met online communities en Twitter-campagnes. Voldoende redenen voor ons om de online consument in kaart te brengen op basis van het volledige online gedrag én de houding ten aanzien van het internet.Ik denk dat het goed is om hier kennis van te nemen; het sluit mooi aan op de bevindingen van het SCP-rapport Alle kanalen staan open. Als je dan toch bezig bent moet je ook zeker een kijkje op de website TNS Digital Life nemen. Het is er mooi en leerzaam.
@
dinsdag 15 februari 2011
Poll: bezoek je de bieb nog wel eens?
Nu bekend is geworden dat in Vlissingen de hoofdvestiging van de bibliotheek mogelijk (beslissing in april) plaats zal maken voor buurt-, info- en thuisbibliotheken, ben ik vandaag al in menig discussie verzeild geraakt over dit onderwerp. Nu is het sowieso verstandig om de definitieve uitkomsten (bijvoorbeeld van de informatieavonden) af te wachten, maar het is wel interessant om de primaire reacties te lezen op Twitter en bij de nieuwsberichten in de regionale media.
Wat ik graag eens zou willen weten is hoeveel mensen de bibliotheek nog daadwerkelijk bezoeken en hechten aan het bestaan van een hoofdgebouw. Dat antwoord volgt ongetwijfeld nog, maar het liefst zou ik het eens op straat vragen, aan duizend willekeurige voorbijgangers. Misschien doe ik dat nog wel eens. Op Twitter heb ik een korte poll opgezet, maar die geeft uiteraard maar een beperkte indicatie. Een aanzienlijk deel van m'n contacten op Twitter is immers afkomstig uit de bibliotheeksector, en 'ja' of 'nee' zegt helemaal niets over de mening over bibliotheken. Gelukkig lijkt Zeelandnet het initiatief over te willen nemen en de vraag morgen ook op de site te gaan stellen. Cool. Dat is toch weer net iets representatiever.
De antwoorden zeggen natuurlijk ook helemaal niets over de functie van bibliotheken, de gebouwen, de leefbaarheid van een stad, gemaksdiensten en de ontwikkelingen op het gebied van literatuur en infotainment-consumptie. Dit verklapt niets over cultuurbeleving en de kosten van instellingen t.o.v. hun maatschappelijke opbrengsten. Het is slechts een indicatie.
Feit is dat het ook heel vaak rustig is in menig bibliotheek (zoals het ook vaak nog druk is in menig bibliotheek) en ik in mijn kennissenkring niet heel veel mensen ken die de bibliotheek nog vaak bezoeken. Een collega schamperde ooit dat dat meer zei over mijn kenniskring dan over de bibliotheek, maar die opmerking vond ik nogal arrogant. Daar zitten namelijk net zoveel belezen mensen tussen als, bijvoorbeeld, fabrieksarbeiders die niet van lezen houden. En je kunt je op je beurt afvragen wat bezoekersstatistieken zeggen over het gebruik van bijvoorbeeld boeken. Hoe groot is het percentage bezoekers dat komt voor gratis internet? En vervolgens: is daar een bibliotheekgebouw voor nodig? En de koningin als klant? Hoe ontwikkelt zij zich, met de opkomst van gemakshardware als de tablet?
Bij elk onderzoekje kun je talloze vraagtekens zetten, bij deze zeker. Maar toch: ik ben benieuwd. De Twittpoll is hier te vinden.
@
Google lanceert extensie voor het blokkeren van ongewenste zoekresultaten
Vorige maand schreef ik over spam in de zoekresultaten van Google. Zelf heb ik er nog niet al te veel last van, maar dat het een probleem is dat ook de aandacht heeft van Google zelf blijkt wel uit een bericht dat zoekstalmeester Matt Cutts gisteren op het Google Blog plaatste. Google heeft een extensie voor Chrome ontwikkeld, waarmee je de domeinnamen die bij ongewenste zoekresultaten horen, kunt blokkeren. Als je dat eenmaal hebt gedaan zorgt Personal Blocklist ervoor dat verwijzingen naar die domeinen voortaan niet meer te zien zijn in het overzicht van zoekresultaten. Cutts stelt dat Google ook lering wil trekken uit de feedback die de toepassing zal opleveren. Dat lijkt me geen slecht idee.
Als je spijt hebt van een blokkeeractie kun je 'm ook altijd weer ongedaan maken.
@
Samen boeken schrijven met Neovella
Heb je wel eens overwogen om samen met iemand anders een boek te schrijven? Wellicht is Neovella dan interessant voor je. Neovella kan niet veel meer dan Google Docs maar ziet er een stuk gelikter uit, laat je in een handomdraai inloggen met Facebook en heeft betere koppelingen met sociale media. Je kunt tot maximaal 9 andere mensen uitnodigen om mee te schrijven.
Voor de liefhebbers.
Gerelateerd:
Project Sophie: zelf multimediale boeken publiceren
LiveBook: boeken schrijven in netwerkverband
Een goed boek schrijf je niet alleen: Gillin's the new influencers
Book Glutton: leesclub 2.0
@
maandag 14 februari 2011
De moderne klant
De moderne klant wil best betalen of moeite doen, maar dan wel in ruil voor gemak.
Grappig dat het juist over deze talencursus gaat. Een jaar of vijf geleden informeerde iemand eens of die te downloaden was: dat bleek toen niet het geval te zijn. Dat is inmiddels wel anders, constateerde ik zojuist in piratenland.
@
Gevonden op Eerste Hulp bij Plaatopnamen
Labels:
Copyright,
humor,
modern uitgeven,
p2p,
piraterij,
taalcursussen online
E-boeken in ePubformaat lezen in je browser
Een mooie tip van Pierre Gorissen: MagicScroll. Met MagicScroll kun je e-boeken in ePubformaat direct in je browser lezen, zowel boeken van je eigen harde schijf als van het web. Voor de mensen die ePub niet kennen nog even de definitie:
De afkorting ePub staat voor ‘electronic publication’. Het ePub formaat is een bestandsformaat voor digitale boeken. Digitale boeken die zijn opgemaakt in het ePub formaat kunnen worden weergegeven op verschillende apparaten, zoals e-readers, pc’s en smartphones. Bij ePub is de opmaak niet ‘hard’ vastgelegd, zoals bij pdf het geval is. Dat wil zeggen dat de pagina’s en regels zich aanpassen aan de grootte van het scherm waarop een ePub ebook wordt bekeken.Dit is een handig hulpmiddel omdat je ePub nog lang niet met alle readersoftware kunt lezen en zoals Pierre uitlegt kan het ook van pas komen als je online wilt verwijzen naar een document in dit formaat.
Koesteren.
@
Labels:
digitaal lezen,
e-boeken,
e-books,
e-readers
zondag 13 februari 2011
Hoeveel ontwikkelaars heeft jouw organisatie in dienst?
In het interview met Hans Pinckaers kwam het vorige week ook aan bod, de bibliotheeksector zou gebaat zijn bij kleine innovatieteams die echt de vrije hand hebben om nieuwe toepassingen te ontwikkelen. Daar horen uiteraard ook designers en programmeurs bij. De praktijk is weerbarstiger. Veel bibliotheken hebben weliswaar een of meerdere ict'ers in de geledingen, maar die komen lang niet altijd -of zelden- toe aan ontwikkeling. Eric Hellman onderschrijft dit. Een citaat:
Today, software development is more and more about the use and deployment of software modules and connecting to APIs. The presence at Code4Lib of several vendor representatives promoting their APIs: OCLC, SciVerse, SerialsSolutions, Mendeley is testament to the importance of putting powerful tools into the hand of people who can see what to do with them.In een oudere post, Are Public Libraries in a Death Spiral?, wees Hellman vorig jaar al op de genoemde, benodigde focus:
To do this, libraries need to recognize the importance of code. Developers in libraries need time and support to develop their skills and focus on developing new ways for libraries to deliver value. Although I suggest a focus on Spaces, People, and Communities, I don't really know the answer. I just know that a lot of experimentation is needed.
The public library of the future has to stop being about collections and start being about helping people and communities. Google can't be a physical place where people offer access, assistance and education for the internet and the information it accesses; local public libraries CAN be. It's these "new" directions that will attract renewed public support and funding into the future. But library directors struggling to deal with budget cuts will find it hard to also reposition their services to meet the needs of an increasingly internet-based society.Prima vent hoor, die Hellman.
@
zaterdag 12 februari 2011
Update Middelburg Dronk: het grote doorpakken
Over het leuke en interessante van Middelburg Dronk heb ik nu wel genoeg geschreven. We zijn nu in de fase beland dat we kunnen gaan 'doorpakken' op de namen die we tot op heden hebben verzameld en geloof me; dat zijn er al heel wat. Afgelopen week hebben we eens gekeken naar de techniek van de Wiki en moesten vaststellen dat het nog helemaal niet zo eenvoudig is om pagina's mooi te maken. Als je een mooie Wikipediapagina als voorbeeld neemt ben je gewoon echt de Sjaak: men werkt daar met sjablonen binnen sjablonen. Daar wil ik niet te veel tijd aan besteden, want ik heb al genoeg te doen als het gaat om de inhoud. We streven nu dus vooral naar een wiki met een consistente pagina-indeling. In de loop van de tijd zullen we de bestaande artikelen bijwerken.
Ondertussen begint het met de input van derden echt te lopen. Fotograaf Jan Simonse schonk me een cd-rom met 400 kroeggerelateerde foto's uit 1974 en gisteren kreeg ik er nog een, met tientallen foto's uit de jaren '90 en '80. Geniaal materiaal! Ik krijg ook steeds meer foto's per mail toegezonden, heb een fotoalbum van Rock Desert in 1994 liggen om in te scannen, en zie dat ook steeds meer mensen zelf iets bijdragen op de Wiki. En dan te bedenken dat we ook nog een natte inloopmiddag moeten organiseren in de stamhut en dat er ook nog een rondje langs alle bestaande cafe's op het programma staat. Oh ja, en misschien ook nog een sessie voor senioren, in het Zeeuws Archief.
Aan boeken en periodieken als bron ben ik ook nog nauwelijks toegekomen. De gedigitaliseerde PZC van 1972 t/m 2009 komt later dit jaar ook nog beschikbaar. Kortom, na zo'n 4000 wijzigingen aan de Wiki kan ik constateren dat het fundament er ligt. Nu kunnen we echt gaan beginnen.
Geniet ondertussen van de aanwinsten, bijvoorbeeld op Rooie Oortjes, De Klos, 't Hof van Zeeland, Tognog, De Mug , De Reutel, Bar American en Seventy. The best is yet to come!
Gerelateerd:
Gelanceerd: Middelburgdronk.nl
Update Middelburg Dronk
Middelburg Dronk: Update II
Middelburg Dronk: derde update
Middelburg Dronk bij Omroep Zeeland
@
Foto: Opening Rooie Oortjes in 1994
#infokermis: het gebruik van internetbronnen
Een maand geleden startte Christian van der Ven een nieuwe blogkermis, met de vraag: "U gebruikt een internetbron: mag dat?" Uit de inleiding:
Op Driekoningen blogde ik over mijn blog als studiebron. Aanleiding was dat ik zo weinig internetbronnen (blogposts, forumdraadjes enzovoort) tegenkom in de bronnenlijsten voor scripties van studenten die ik met enige regelmaat over de vloer krijg. Daarentegen zie ik opvallend vaak dezelfde, verouderde artikelen, rapporten en zo meer in die lijsten terugkomen, vaak ook uit dezelfde auteurskringen.Al zeven mensen reageerden op de blogpost van Christian, daarom houd ik het kort. Mijn eerste en enige reactie is: uiteraard zou je internetbronnen moeten mogen gebruiken. Het medium staat los van de inhoud. Er zijn ook wetenschappers die bloggen en ook in tijdschriftartikelen staat soms klinkklare onzin. Het gaat om het beoordelen van de bron. Om de zoekstrategie als geheel. Om het duiden van al die verschillende bronnen en het staven van dingen die beweerd worden. Maar laat ik het woord geven aan collega's die er veel genuanceerder over hebben geschreven, en afwachten hoe de Digitale Archivaris het volgende week voor ons zal samenvatten.
Bijdragen:
@
Kritisch ontwaken
Voor songteksten die verwoorden wat je ziet, voelt en wat er mis is, moet je respect hebben. Voor de songteksten van New Model Army heb ik héél veel respect. Justin Sullivan en kornuiten spelen al langer dan 30 jaar samen. De teksten uit de jaren '80 zijn nu nog even krachtig als toen. Neem bijvoorbeeld deel 2 van Brave New World, uit 1985. Dat. Raakt. Me. Nog. Steeds. Als een liefhebber er dan ook nog scenes uit The Truman Show aan koppelt, word ik wakker zoals ik graag wakker word. Dat pakt geen heerlijke nieuwe wereld van me af.
There's faces leering through the haze, that ripples in the heat
And words are just some place to hide, a wall that we can run behind
When truth is itching, twisting, turning, but locked away deep down inside
No, there's nothing wrong here, nothing at all
We sat up talking late last night, trying to make some sense
But we were just skirting round with clever words
And all the things that we pretend
There's guard dogs straining at the leash, with the soldiers standing by
Staring into empty space beyond the twisted wire
No, there's nothing wrong here, nothing at all
So when this nightmare's over, will you just rock me back to sleep
Tomorrow is another day, passive in their Brave New World
@
vrijdag 11 februari 2011
Ning lanceert eigen Design Studio: een nieuw jasje voor Bibliotheek 2.0
Komt dat even mooi uit: ik ben al geruime tijd van plan iets te doen aan de lay-out en de interface van het netwerk Bibliotheek 2.0, maar in de praktijk komt het er steeds maar niet van. Je zou ook voor jezelf vast kunnen stellen dat je dan wellicht iets te veel digitale balletjes hooghoudt, maar daar begin ik uiteraard niet aan. Ik stel liever vast dat ik gewoon niet te veel prioriteit wil geven aan het pimpen van de sites die ik (mede) beheer. Dat laat ik in de meeste gevallen liever over aan mensen die daar veel gevoel voor hebben...of aan de sjablonen die in veel systemen zitten ingebakken.
Ning (waar Bibliotheek 2.0 op draait) is eenvoudig op te zetten, maar heeft nogal wat beperkingen als het gaat om het 'customizen' van het uiterlijk. Gisteren werd er echter opnieuw een stap richting verbetering gezet: de ontwikkelaars lanceerden de 'Ning Design Studio', een bewerktool die zit ingebakken in de menubalk van netwerkbeheerders. Vanaf nu is het mogelijk om de vormgeving, kleurstelling en indeling van de kolommen met een paar muisklikken aan te passen. Kijk, dat verandert mijn toch tamelijk passieve houding.
Vooralsnog ben ik nog niet verder gekomen dan het uittrekken van de blauwe jas en het aantrekken van een sobere witte, maar het begin is er. De rest volgt op een listige zondagmiddag, ergens in de komende maanden.
@
Merkwaardige kunst deel 43: de 44.000 woorden van Utopia op een gebouw
Op het eerste gezicht lijkt het gebouw op bovenstaande foto niets bijzonders te zijn, maar schijn bedriegt. Kunstenaar Rory Macbeth schilderde alle 44.000 woorden van het boek Utopia op dit gebouw, voordat het werd afgebroken.
Het ziet er prachtig uit, maar ik slaag er niet meteen in het concept te begrijpen. De kunstenaar schept hier als het ware vergankelijkheid. Je moet toch wel iets loslaten als je zoveel tijd investeert in iets dat niet lang zal blijven. Of toch niet? Is het juist het ideale schildersdoek? Ik herinner me nu opeens een sloopflat uit mijn jeugd...
Meer foto's op Libraryland.
@
Labels:
kunst,
Merkwaardige kunst
Nationale Bibliotheek Finland zet videogames in bij digitalisering kranten en tijdschriften
Iedereen die wel eens een kranten- of tijdschriftenbank heeft doorzocht weet het: aan optische tekenherkennning (OCR) kan nog veel verbeterd worden. Omdat oude teksten niet altijd even duidelijk geschreven of afgedrukt zijn, ziet de software sommige letters wel eens voor andere aan, wat uiteraard veel invloed heeft op de terugvindbaarheid van bepaalde woorden en zinnen.
De Nationale Bibliotheek van Finland digitaliseert er ook flink op los en ontkomt ook niet aan de beperkingen van OCR. De Finnen hebben echter een creatieve oplossing bedacht die een glimlach op mijn lippen tovert: het project Digitaalkoot (wat zoveel schijnt te betekenen als 'digitale vrijwilligers'). Digitalkoot is ontwikkeld in samenwerking met de organisatie Microtask.
Het komt er op neer dat je, eenmaal op de site, inlogt met je Facebookaccount en vervolgens eenvoudige videogames speelt, games die draaien om tekstfragmenten die de OCR-software niet goed kon lezen. De enige handeling die je als speler hoeft te verrichten is het overtikken van de teksten die in beeld verschijnen. Leuk en slim tegelijkertijd.
Laat je niet afschrikken door de Finse taal. Rechts onderin vind je een knopje waarmee je de website verandert in een Engelstalige. As simple as that.
Gerelateerd:
reCAPTCHA: draag een steentje bij aan het digitaliseren van boeken
Vul het gat: een knap staaltje gebruikersparticipatie
Hoe British Library geluiden op de kaart zet
@
Attendering: Read Write Web
donderdag 10 februari 2011
Klassiekers deel 139: Hey Man, Nice Shot
Van de band Filter ken ik alleen dit nummer, Hey Man, Nice Shot, uit 1995. Ik vind het een lekker nummer. Met vleugjes Nine Inch Nails en meer van dat fraais. Wat wil een mens nog meer? In de roos!
@
Labels:
industrial,
klassiekers,
muziek
woensdag 9 februari 2011
Apps van de week: Bedrijvencheck en Pyng
Mooi, dat Handelsregister van de Kamer van Koophandel, maar 's nachts heb je er helemaal niets aan. Je krijgt dan de volgende melding:
Het handelsregister is momenteel niet bereikbaar. Openingstijden handelsregister: elke dag van 8 tot 24 uur. Soms vindt er wel onderhoud op het handelsregister plaats in de avonduren en weekends. Excuses voor het ongemak.Tot gisteren beschouwde ik dit als een gegeven. Er is ook een mailaccount waar ik 's nachts niet bij kan. Blijkbaar ben ik de enige die daar last van heeft, want het is al een paar jaar zo, ondanks mopperen. Reden te meer om mijn wending te nemen tot Gmail en het Handelsregister te laten voor wat het is.
Gisteren werd ik geattendeerd op twee iPhone-apps die maken dat ik het Handelsregister nu zeker zal vermijden: Pyng en Bedrijvencheck. De reden laat zich raden. Met deze apps kun je 's nachts wél zoeken in het register. Ik noem daarbij bewust beide apps. De zoekfunctionaliteit van Pyng is namelijk beter en overzichtelijker dan die van Bedrijvencheck, terwijl die laatste weer als voordeel heeft dat je zoekresultaten meteen kunt opslaan in je adresboek. Beide toepassingen zijn ook op internet te vinden (hier en hier). Het is dan interessant om te lezen hoe 'OpenKvK' tot stand is gekomen:
De zoekfunctionaliteit van de nationale Kamer van Koophandel site wordt 's nachts uitgeschakeld. Exact om middernacht is het niet meer mogelijk om te zoeken in een van de meest relevante bedrijfsdatabases van Nederland. Het Hack de Overheid initiatief is een door de overheid gesubsidieerd evenement waar ambtenaren, ontwikkelaars en ontwerpers samen komen om met elkaar nieuwe mogelijkheden met overheidinformatie te realiseren. Tijdens dit evenement op zaterdag 13 juni 2009 heeft een van de teams de zoekfunctionaliteit van de Kamer van Koophandel aangepakt. Met het idee om ook 's nachts open te zijn en een transparanter handelsregister te maken is de tweede prijs gewonnen.en:
De handelsregisterkloon die momenteel op deze site draait is zonder beperkingen, 24 uur per dag te doorzoeken; niet alleen via de website, maar ook voor externe sites via een API, ook via een veilige verbinding. Het heeft slechts een week werk gekost om de website logica te ontwerpen en de database te vullen. Tevens bevat de database meer gegevens van andere publieke bronnen, zoals informatie over de ANBI status van verenigingen en stichtingen. Dit heeft blootgelegd dat de Belastingdienst en inschrijvingen bij de Kamers van Koophandel niet worden gevalideerd met elkaar. Samen met faillissementen.com is de data nu uitgebreid met openbare gerechtelijke uitspraken, een gelijksoortige dienst is ook beschikbaar tegen meerkosten via de officiële Kamer van Koophandel website.Chapeau!
@
dinsdag 8 februari 2011
“De bibliotheek is ouderwets”: een interview met Hans Pinckaers
Deze column verscheen ook in Digitale Bibliotheek 1, 2011.
.
Een gesprek met de maker van de Bieb-app
Ergens in augustus 2010 dook hij opeens op, op Twitter: "Hey! ik maak een app (iPhone) waarmee je boeken kunt verlengen en zoeken in OB's van Nederland. Interesse om te beta testen?" Was getekend: Hans Pinckaers. Ik had geen idee wie Hans was, maar naar zijn voorstel had ik wel oren, immers: in 2010 werden er in Nederland maar liefst 2 miljoen smartphones verkocht, waarmee het totaal op 3,3 miljoen toestellen uitkwam. Apps (toepassingen voor smartphones) zijn daar onlosmakelijk mee verbonden, die zijn minstens even ‘hot’. Dat je dan in het tijdperk van de bibliotheekinnovatie moet constateren dat het aantal Nederlandse, bibliotheekgerelateerde toepassingen in de App Stores van Apple en Android op een hand is te tellen zegt eigenlijk al genoeg. Dan heb je oren naar álles wat bibliotheken mogelijk verder kan brengen op dat gebied.
Nadat ik op de website van Hans, www.hanspinckaers.com, had bekeken met wie ik hier te maken had (een 19-jarige student Geneeskunde uit Leiden, die programmeren als hobby en bijbaantje heeft) meldde ik mezelf aan als tester van de toepassing. In de daaropvolgende maanden hadden we regelmatig mailcontact, totdat de app met de naam Bieb eind november beschikbaar kwam in App Store. Met Bieb kun je materialen zoeken in elke bibliotheek van Nederland. Je ziet niet alleen of een bibliotheek een titel in bezit heeft, er staat ook bij of die titel op dat moment beschikbaar is. Tot slot kun je met behulp van je lenerspas al je geleende objecten opvragen om te zien wanneer de uitleentermijn is verstreken. Voor dat onderdeel werkte Hans samen met een andere ‘hobbyprogrammeur’: Kees den Boogert, van de website www.boekenliefde.nl.
Net voordat Bieb voor iedereen beschikbaar kwam (de toepassing is op het moment van schrijven inmiddels zo’n zevenhonderd keer gedownload) plaatste Hans nog een opmerkelijk bericht op het kennisplatform Bibliotheek 2.0, met de titel ‘De Bibliotheekbranche’. Hij schreef onder meer:
Heel weinig mensen durven in deze branche iets innovatiefs aan. Wilt men eindelijk iets "hips", dan gaan daar maanden aan werk/stuurgroepen en dure adviseurs/tussenpersonen overheen en komt men met een uitwerking die meestal niet prettig is voor de gebruiker, maar wel voldoet aan de wensen van de bibliotheken. Deze visie is denk ik de hoofdreden dat veel dure projecten floppen.
Maar er zijn ook mooie projecten van de hopeloze enkeling/eenzame bibliotheek die helaas niet landelijk worden opgepakt. Tien jaar na het begin van het internet hebben de Nederlandse bibliotheken nog steeds niet alles op orde. Dat is jammer. Hierdoor wordt de overstap naar andere nieuwe technologieën, ik noem de tablet, ernstig vertraagd. Ik denk dat in deze branche heel veel talentvolle mensen werken die dit zeker zullen merken. Je zou kunnen stellen dat het te laat is voor hervormingen en innovatie nu de bezuinigingen hard gaan snijden in deze branche. Ik denk zelf dat dit een van de laatste kansen is. In een tijdperk waar zoveel mogelijkheden bestaan om inhoud te leveren aan gebruikers, zijn er nog steeds bibliotheken bang voor afnemende boetewinsten. De bibliotheek is ouderwets. De oplossing is simpel; denk vooruit en creëer de toekomst, in plaats van er achteraan te slenteren.
Heel weinig mensen durven in deze branche iets innovatiefs aan. Wilt men eindelijk iets "hips", dan gaan daar maanden aan werk/stuurgroepen en dure adviseurs/tussenpersonen overheen en komt men met een uitwerking die meestal niet prettig is voor de gebruiker, maar wel voldoet aan de wensen van de bibliotheken. Deze visie is denk ik de hoofdreden dat veel dure projecten floppen.
Maar er zijn ook mooie projecten van de hopeloze enkeling/eenzame bibliotheek die helaas niet landelijk worden opgepakt. Tien jaar na het begin van het internet hebben de Nederlandse bibliotheken nog steeds niet alles op orde. Dat is jammer. Hierdoor wordt de overstap naar andere nieuwe technologieën, ik noem de tablet, ernstig vertraagd. Ik denk dat in deze branche heel veel talentvolle mensen werken die dit zeker zullen merken. Je zou kunnen stellen dat het te laat is voor hervormingen en innovatie nu de bezuinigingen hard gaan snijden in deze branche. Ik denk zelf dat dit een van de laatste kansen is. In een tijdperk waar zoveel mogelijkheden bestaan om inhoud te leveren aan gebruikers, zijn er nog steeds bibliotheken bang voor afnemende boetewinsten. De bibliotheek is ouderwets. De oplossing is simpel; denk vooruit en creëer de toekomst, in plaats van er achteraan te slenteren.
Digitale Bibliotheek wás al geïnteresseerd in de drijfveren van deze student, maar toen we lazen dat iemand die een paar maanden vrijwillig werkt aan een mobiele toepassing zó teleurgesteld kan zijn in een eerste kennismaking met een branche, wilden we hem zeker spreken. Daar hoefde Hans gelukkig niet lang over na te denken.
DB: Vertel eens Hans, hoe komt een student Geneeskunde er in vredesnaam bij om ongevraagd een applicatie te ontwikkelen voor de bibliotheekwereld?
HP: Bieb was mijn eerste app. Ik kon wel al programmeren in andere talen, maar wilde mezelf ook graag bekwamen in het ontwikkelen van applicaties voor de iPhone. Omdat ik graag iets origineels wilde bouwen kwam ik uit bij een toepassing voor bibliotheken. Op een dag stond ik in de bibliotheek en ik besefte dat zij nog niets hadden. De technologie achter bibliotheeksites leek me bovendien een ramp. Interessant genoeg om te kijken of ik er dan wél iets mee kon.
DB: Hoeveel uur had je nodig om Bieb te bouwen?
HP: De bouw kostte redelijk veel tijd, naast mijn studie, omdat ik de programmeertaal nog niet kende. Uiteindelijk heb ik er toch wel zes tot acht volle werkweken aan besteed.
HP: Bieb was mijn eerste app. Ik kon wel al programmeren in andere talen, maar wilde mezelf ook graag bekwamen in het ontwikkelen van applicaties voor de iPhone. Omdat ik graag iets origineels wilde bouwen kwam ik uit bij een toepassing voor bibliotheken. Op een dag stond ik in de bibliotheek en ik besefte dat zij nog niets hadden. De technologie achter bibliotheeksites leek me bovendien een ramp. Interessant genoeg om te kijken of ik er dan wél iets mee kon.
DB: Hoeveel uur had je nodig om Bieb te bouwen?
HP: De bouw kostte redelijk veel tijd, naast mijn studie, omdat ik de programmeertaal nog niet kende. Uiteindelijk heb ik er toch wel zes tot acht volle werkweken aan besteed.
DB: In november plaatste je een bijdrage op Bibliotheek 2.0, waarin je stelde dat de Bibliotheek ouderwets is en ‘achter de toekomst aanslentert’. Kun je dat toelichten? Waar kwam die ergernis opeens vandaan?
HP: Een toepassing als Bieb moet met veel verschillende bibliotheekwebsites en –systemen ‘praten’ om te kunnen functioneren. Ik ontdekte echter dat Kees den Boogert, van Boekenliefde.nl, al veel voorwerk had verricht. Omdat ik het zonde vind om onnodig werk te doen nam ik contact met hem op, en besloten we samen te werken. Niet veel later kreeg ik een tweet van iemand van Probiblio, dat ik “moest oppassen met Boekenliefde”, omdat er ook mensen in de bibliotheekwereld zijn die website graag geblokkeerd zouden zien. Toen werd ik heel boos, omdat ik het belachelijk vond dat zoiets gebeurde; probeert er eindelijk eens iemand een universele bibliotheeksite te bouwen, bovenop de bestaande, dan probeert men dat te dwarsbomen door ‘m te blokkeren!
HP: Een toepassing als Bieb moet met veel verschillende bibliotheekwebsites en –systemen ‘praten’ om te kunnen functioneren. Ik ontdekte echter dat Kees den Boogert, van Boekenliefde.nl, al veel voorwerk had verricht. Omdat ik het zonde vind om onnodig werk te doen nam ik contact met hem op, en besloten we samen te werken. Niet veel later kreeg ik een tweet van iemand van Probiblio, dat ik “moest oppassen met Boekenliefde”, omdat er ook mensen in de bibliotheekwereld zijn die website graag geblokkeerd zouden zien. Toen werd ik heel boos, omdat ik het belachelijk vond dat zoiets gebeurde; probeert er eindelijk eens iemand een universele bibliotheeksite te bouwen, bovenop de bestaande, dan probeert men dat te dwarsbomen door ‘m te blokkeren!
DB: Besef je wel dat er meer bibliotheken zijn die Boekenliefde.nl als een bedreiging zien? Ook in Overijssel werden er vragen gesteld, omdat de attendering op het verstrijken van de uitleentermijn kan betekenen dat bibliotheken straks minder inkomsten genereren uit boetes. Bibliotheken verdienen jaarlijks soms tienduizenden euro’s aan materialen die te laat worden ingeleverd.
HP: Natuurlijk, maar dat zou betekenen dat je je businessmodel bouwt op boetes. Dat is belachelijk. Verzin iets anders. Die boetes zijn alleen bedoeld om mensen eraan te herinneren dat ze hun boeken moeten terugbrengen.
HP: Natuurlijk, maar dat zou betekenen dat je je businessmodel bouwt op boetes. Dat is belachelijk. Verzin iets anders. Die boetes zijn alleen bedoeld om mensen eraan te herinneren dat ze hun boeken moeten terugbrengen.
DB: Helder. Heeft dat standpunt invloed op je contacten met de bibliotheekwereld? Is er überhaupt contact met vertegenwoordigers van de branche?
HP: Ik heb zelf nog geen contact gehad met mensen van Bibliotheek.nl, maar ben wel op bezoek geweest bij twee ontwikkelaars van Medialab, omdat bijna alle openbare bibliotheken in Nederland werken met hun software, de Aquabrowser. Die mensen werden erg enthousiast toen zij zagen wat ik al gebouwd had. Ze legden uit hoe de Aquabrowser in elkaar zit en hielpen mij later ook bij het opvragen van de benodigde gegevens uit alle provinciale Aquabrowsers. En het klinkt raar, maar ik weet niet welk belang zij daar bij hadden. Het leek er nog even op dat Medialab de app wilde opkopen, maar dat is er nooit van gekomen.
HP: Ik heb zelf nog geen contact gehad met mensen van Bibliotheek.nl, maar ben wel op bezoek geweest bij twee ontwikkelaars van Medialab, omdat bijna alle openbare bibliotheken in Nederland werken met hun software, de Aquabrowser. Die mensen werden erg enthousiast toen zij zagen wat ik al gebouwd had. Ze legden uit hoe de Aquabrowser in elkaar zit en hielpen mij later ook bij het opvragen van de benodigde gegevens uit alle provinciale Aquabrowsers. En het klinkt raar, maar ik weet niet welk belang zij daar bij hadden. Het leek er nog even op dat Medialab de app wilde opkopen, maar dat is er nooit van gekomen.
DB: Denk je dat dit ooit nog wel gaat gebeuren, dat er andere geïnteresseerde partijen zijn?
HP: Ik vind Medialab wel een van de interessantste partijen, omdat zij met hun product al bijna het hele nationale netwerk omvatten, maar eerlijk gezegd denk ik niet dat de app zal worden overgenomen. In het beginstadium heb ik ook nog gesproken met iemand die apps ontwikkelt voor de Brabantse bibliotheken, maar dat was meer op het niveau “dit ben ik al aan het bouwen, misschien moet jij dat dan niet doen”. Ik heb dus geen idee of er nog iets zal gebeuren. Bieb zit nu in de App Store en is zevenhonderd keer gedownload, in die zin verdien ik nog wel iets terug van mijn tijdsinvestering, maar het is belangrijk om te weten dat ik het niet voor het geld deed, wat natuurlijk niet betekent dat ik geen zaken zou willen doen. Ik ben ook best bereid om de applicatie verder uit te bouwen, of andere projecten te doen voor bibliotheken of bibliotheekorganisaties. Ik sta overal voor open, wat dat betreft.
HP: Ik vind Medialab wel een van de interessantste partijen, omdat zij met hun product al bijna het hele nationale netwerk omvatten, maar eerlijk gezegd denk ik niet dat de app zal worden overgenomen. In het beginstadium heb ik ook nog gesproken met iemand die apps ontwikkelt voor de Brabantse bibliotheken, maar dat was meer op het niveau “dit ben ik al aan het bouwen, misschien moet jij dat dan niet doen”. Ik heb dus geen idee of er nog iets zal gebeuren. Bieb zit nu in de App Store en is zevenhonderd keer gedownload, in die zin verdien ik nog wel iets terug van mijn tijdsinvestering, maar het is belangrijk om te weten dat ik het niet voor het geld deed, wat natuurlijk niet betekent dat ik geen zaken zou willen doen. Ik ben ook best bereid om de applicatie verder uit te bouwen, of andere projecten te doen voor bibliotheken of bibliotheekorganisaties. Ik sta overal voor open, wat dat betreft.
DB: Maar je studeert ook nog! Valt dat goed te combineren met je programmeerambities?
HP: Ik wil beslist mijn studie afmaken en er mogelijk zelfs een studie naast gaan doen. Dat gaat me tot op heden goed af, maar het betekent wel dat ik niet meer dan vijftien tot twintig uur wil besteden aan programmeerwerk. Mijn werkelijke ambities liggen op het terrein van wetenschappelijk onderzoek, maar het programmeren blijf ik er graag naast doen. Het is bijna verslavend, om een toepassing van de grond af op te bouwen.
HP: Ik wil beslist mijn studie afmaken en er mogelijk zelfs een studie naast gaan doen. Dat gaat me tot op heden goed af, maar het betekent wel dat ik niet meer dan vijftien tot twintig uur wil besteden aan programmeerwerk. Mijn werkelijke ambities liggen op het terrein van wetenschappelijk onderzoek, maar het programmeren blijf ik er graag naast doen. Het is bijna verslavend, om een toepassing van de grond af op te bouwen.
DB: Hoe kijk jij aan tegen de toekomst van bibliotheken?
HP: Als bibliotheken alleen maar blijven doen wat ze nu doen hebben ze een probleem, ik denk dat er commerciëler gedacht moet gaan worden. Als je bijvoorbeeld een toepassing ontwikkelt voor de iPad, waarmee je redelijke bedragen vraagt voor het lenen van boeken, dan kun je met uitgevers best tot afspraken komen over een verdienmodel dat voor alle partijen gunstig is. Je moet dan wel zelf het initiatief nemen, op landelijk niveau. Je moet dus ook af van dat verdienmodel rondom boetes. Verder denk ik dat mensen best bereid zijn iets te betalen voor geselecteerde informatie van hoge kwaliteit; we worden met z’n allen toch steeds luier. Dat is een kans. Bibliotheken zouden zich ook moeten richten op andere gemaksdiensten, zoals het aan huis bezorgen van materialen. En ze zouden veel meer moeten doen aan de promotie van hun collecties, vooral op internet. Met de communicatie van bibliotheken is het niet best gesteld.
HP: Als bibliotheken alleen maar blijven doen wat ze nu doen hebben ze een probleem, ik denk dat er commerciëler gedacht moet gaan worden. Als je bijvoorbeeld een toepassing ontwikkelt voor de iPad, waarmee je redelijke bedragen vraagt voor het lenen van boeken, dan kun je met uitgevers best tot afspraken komen over een verdienmodel dat voor alle partijen gunstig is. Je moet dan wel zelf het initiatief nemen, op landelijk niveau. Je moet dus ook af van dat verdienmodel rondom boetes. Verder denk ik dat mensen best bereid zijn iets te betalen voor geselecteerde informatie van hoge kwaliteit; we worden met z’n allen toch steeds luier. Dat is een kans. Bibliotheken zouden zich ook moeten richten op andere gemaksdiensten, zoals het aan huis bezorgen van materialen. En ze zouden veel meer moeten doen aan de promotie van hun collecties, vooral op internet. Met de communicatie van bibliotheken is het niet best gesteld.
In die zin zijn de huidige bezuinigingen misschien wel deels de redding: bibliotheken worden dan in ieder geval gedwongen na te denken over de dingen die zij aan het doen zijn. Als je er alleen maar geld in blijft pompen denkt iedereen dat het ‘zo wel goed is’, wat men doet.
DB: Tot slot: wat kunnen bibliotheken nog leren op het gebied van slagvaardigheid, volgens jou? Jij had aan een ontmoeting met Kees genoeg om tot een samenwerking te komen, toch?
HP: Het zou goed zijn als bibliotheken ook met kleine teams zou werken. Goede programmeurs die echt in dienst zijn, maar wel in vrijheid kunnen werken. En dan, in tegenstelling tot Kees en ik, van binnenuit, vanaf de onderkant.
@
HP: Het zou goed zijn als bibliotheken ook met kleine teams zou werken. Goede programmeurs die echt in dienst zijn, maar wel in vrijheid kunnen werken. En dan, in tegenstelling tot Kees en ik, van binnenuit, vanaf de onderkant.
@
Meer passie
En, waar ga jij vandaag voor? Voor geld of voor passie?
Meer:
Doen wat je leuk vindt zonder je ziel te verkopen
Werk, passie en hartstocht
Passie heeft geen ROI
Het sociale web: vermenging, concentratie en passie
@
Labels:
passie
Gelezen: Handboek Zoekmachinemarketing, vierde editie
In 2006 schreef ik al eens over (de tweede editie) van het Handboek Zoekmachinemarketing, van Keesjan Deelstra. Ik was een en al enthousiasme, toen, en beschouw het boek sindsdien nog steeds als een standaardwerk op het gebied van zoekmachineoptimalisatie. Toen Keesjan mij een paar maanden geleden mailde met de vraag of ik de vierde editie wellicht ook wilde bespreken hoefde ik dan ook niet lang na te denken. Zo'n werk kun je maar in de kast hebben staan. De vierde editie verschilt bovendien sterk van de uitgave uit 2006. Ik citeer Managementboek.nl:
In deze vierde, geheel herziene uitgave zijn de jongste inzichten over Google Instant, Facebook Search, sociaal zoeken, advertentievormen, onderzoekscijfers, de effectiefste en handigste SEO- en PPC-tools en honderden nieuwe screenshots verwerkt. Tevens staat de auteur stil bij het belang van opkomende sociale media voor zoekmachinemarketing, zoals Twitter, Hyves, Facebook en LinkedIn.Deze editie is inderdaad verrassend actueel. Het lijkt wel of Deelstra heeft zitten schrijven tot op de avond voordat zijn manuscript naar de drukker ging. Google Instant komt bijvoorbeeld in hoofdstuk 2 aan bod, terwijl het in Nederland nog niet eens beschikbaar was. Deelstra besteedt desondanks 4 pagina's aan het fenomeen.
Als je de inhoudsopgave van het boek bekijkt, begrijp je dat het te ver voert om daar al te uitgebreid op in te gaan. Feit is dat ik maar een hoofdstuk (10: over 'betaalde zoekmachineplaatsing') heb overgeslagen, alle overige las ik met veel aandacht. Spannend wordt zo'n handboek daarbij natuurlijk nooit echt, maar Deelstra's kennis van zaken, in combinatie met zijn heldere schrijfstijl en de vele illustraties, maken dat je door blijft lezen. Als je een (of meerdere) website(s) onderhoudt of er bij betrokken bent is het gewoon erg interessant om te weten waar zoekmachines wel en niet gevoelig voor zijn, hoe je na kunt gaan hoe een website het doet t.o.v. de concurrentie, hoe sociale media je positie in zoekresultaten kunnen beïnvloeden, enzovoort.
Online vindbaarheid en zichtbaarheid zijn al een paar jaar stokpaardjes van me. Dat heeft alles te maken met feit dat het ondergeschoven kindjes zijn, in bibliotheekland. Vorige week deed ik met een paar collega's van de bibliotheek Vlissingen nog een testje: we lieten een aantal zoekacties op Google los, rondom boektitels. Pas toen we gingen combineren met een zoekterm als 'boete' dook er een bibliotheeksite op, bij de eerste tien zoekresultaten, voor de rest waren het louter sites als Bol.com en Wikipedia, die in beeld verschenen. Er zijn nog werelden te winnen op dat gebied.
Het is daarom dat ik dit boek nogmaals wil aanbevelen bij iedereen die nadenkt over de digitale bibliotheek van nu en morgen. Ik schrijf dat niet omdat ik hoop dat Keesjan mij over vier jaar weer een gratis exemplaar zal toezenden. Dit is gewoon het boek dat je moet hebben, punt. Voor iets meer dan drie tientjes leer je begrijpen wat al die dure internetbedrijfjes je website maar beperkt hebben kunnen meegeven: vindbaarheid. Ik kan je verzekeren dat het een vorm van kennis is waar je nog veel voordeel mee zult kunnen behalen. Je kunt het boek natuurlijk ook gewoon lenen, in de betere bibliotheek.
* Als extraatje krijg je bij dit boek overigens toegang tot -en korting op- SEO Effect, een website die je op basis van Google Analytics verder op weg helpt om je doelen te behalen. Ik kreeg ook toegang maar moet toegeven dat me heb beperkt tot een verkenning. Ik houd me immers maar beperkt bezig met het online aanbieden van een dienst of product. Voor organisaties geldt dat uiteraard niet.
@














































