Bevroren

#stopdetijd #middelburgdrinkt #afsluittweet

Tot volgend jaar.

@

Bevroren Beeld: The Big Picture

Klassiekers deel 133: That's When I Reach For My Revolver

Moby is bekend geworden met zijn droomplaat Play maar het grote meeblèren in de kroeg speelde zich toch altijd af rondom het nummer That's When I Reach For My Revolver, van de plaat Animal Rights.

Once I had my heroes

Once I had my dreams

But all of that is changed now

The truth begins again

The truth is not that comfortable, no

Mother taught us patience

The virtues of restraint

Father taught us boundaries

The knowledge we must go

I'm trying to protect my unity

That's when I reach for my revolver

That's when it all gets blown away

That's when I reach for my revolver

The spirit passes by this way

A friend of mine once told me

His one and only aim

To build a giant castle

And in it sign his name

Sign it with complete community

That's when I reach for my revolver

That's when it all gets blown away

That's when I reach for my revolver

The spirit passes by this way

Now that the sky is empty

And that is nothing new

Instead they look upon us

When they tell me

That we're nothing

I say!

That's when I reach for my revolver

That's when it all gets blown away

That's when I reach for my revolver

The spirit passes by this way

That's when I reach for my revolver

That's when it all gets blown away

That's when I reach for my revolver

The spirit passes by this way 

@

Merkwaardige kunst deel 37: de anatomie van gadgets

In de serie Merkwaardige kunst deze keer het wonderbaarlijke werk van Mads Peitersen. Ik knap er zelf nooit van op, van hardware openschroeven. Daar gaat het maar kapot van. Na het bekijken van de kunsstukjes van Peitersen laat ik het helemáál uit mijn hoofd.

@

Een Wiibattle bij BibliOosterschelde

Mijn betrokkenheid bij gaming in de bibliotheek stond het afgelopen jaar op een redelijk laag pitje, maar op de valreep was er gisteren dan toch nog een evenement: een Mario Kart-toernooi (via Wii Online) tussen vier bibliotheken van BibliOosterschelde, te weten ’s-Gravenpolder, Kapelle, Heinkenszand en Sint Annaland. De deelnemende scholieren waren gevraagd om mee te doen door de collega's die de Skoolzones in hun takenpakket hebben.

Zelf was ik in Kapelle, waar 7 kinderen zich hadden aangemeld. Later begreep ik dat er in 's-Gravenpolder maar liefst 20 spelers waren.

Het was ouderwets gezellig, om met de kids te kletsen over gaming, chatten en aanverwante zaken. Toen ik, als ouwe rups, even nonchalant de eerste plek opeiste in het spel was het ijs meteen gebroken. Het enige meisje in het gezelschap vond dat 'ik er veel verstand van had'. Ontwapenend. Wat mij betreft gaan we dit in 2011 veel vaker doen. Het is goed voor de contacten met de jeugd, goed  voor de Skoolzones, interessant voor de medewerkers en makkelijk en goedkoop te realiseren bovendien. Oh ja. Het is ook nog een beetje PR.

En die jongetjes die samen in een boek zitten te kijken? Dat is niet in scene gezet. Dat je het maar weet!

Als je meer wilt weten over over dit onderwerp is de publicatie Gaming in de bibliotheek, van BNBibliotheek, een aanrader.

@

Mijn 2010: december

December:
Terugblikken op een maand die nog niet voorbij is, is een tamelijk zinloze exercitie. Daarom beperk ik mij voor wat betreft de wintermaand tot een credo voor 2011, voor iedereen.

Doe het.

@

Mijn 2010: november

November:
De slachtmaand. All beauty must die. Oude media? Weg ermee! Of wordt oud minder oud als er nieuw aan wordt toegevoegd en kan het dan blijven voortbestaan? Lang niet altijd. Ook vernieuwd oud krijgt soms nog klappen. Desondanks zie ik kansen. Bijvoorbeeld als ik lees over het internetgedrag van de 'gemiddelde Nederlander', of als ik praat met mensen over hun ervaringen met nieuwe media.

In de maand dat ik vier dat ik vijf jaar blog constateer ik dat Twitter voor mij alleen maar interessanter wordt: het is een prachtig en krachtig platform. Het blijft lastig om sceptici ervan te overtuigen dat je professioneel ook veel kunt met de netwerken die ertoe doen, anno 2010. Daarom is het mooi om zo nu en dan bijna perfecte voorbeelden aan te treffen, daar kun je dan mooi naar verwijzen. Aan de hand daarvan kun je aantonen waarom bezuinigen op innovatie geen verstandige keuze is, en dat je in plaats daarvan altijd open zou moeten staan voor initiatieven van enthousiaste mensen, zelfs als die initiatieven mogelijk leiden tot derving van inkomsten.

Ik ben blij dat ik in 2011 mag voortbouwen aan de dingen waar ik in 2010 een begin mee heb gemaakt. Het is mooi om onder persoonlijke vlag te varen maar uiteindelijk wil ik toch het liefst samen met anderen reizen. In je eentje krijg je het simpelweg niet voor elkaar. Het is een gecompliceerd traject, tenslotte.

@

Mijn 2010: oktober

Oktober:
In de wijnmaand wordt er gedronken. En gedronken. Er borrelen ook ideetjes op, rond dat thema, en voor de zoveelse keer  blijkt dat de digitale wereld mensen ook IRL nader tot elkaar brengt.

Omdat de impact van de digitale wereld groter en groter wordt, lijkt ook het verzet tegen die wereld feller te worden. Je vindt het helemaal niks of je gaat er helemaal in op. Het lijkt wel of er geen tussenweg meer bestaat.

Wij van de volksverheffing belanden in de hoek van de linkse hobbies, dat is koren op de molen van de grote G's van deze wereld. Hebben we daar een antwoord op? De tijd zal het ons leren. Feit is dat het de meeste 'consumenten' steeds minder kan schelen. Verwachtingen veranderen, in tijden van overvloed. En die consumenten, dat zijn wij ook zelf. Wij, de medewerkers...

Faster, faster, like a whirling dervish spinning round

Faster, faster, until the Centre cannot Hold

-New Model Army-Here comes the war-

@

Mijn 2010: september

September:
Het valt niet altijd mee, om mee te draaien in wat ik soms gekscherend 'de grote mensen-wereld' noem. Ik doel dan op de wereld van het zakendoen, het jezelf verkopen, en op de wereld van de dubbele agenda's. Ik kan maar niet wennen aan lieden die dingen beloven en niet nakomen, aan mensen die mails alleen beantwoorden op het moment dat ze iets van je nodig hebben, aan lui die veinzen dat ze geïnteresseerd zijn in wat je doet. Ik heb moeite, kortom, met types die alleen komen om 'iets te halen'. Het hoort erbij, bij die grote mensen-wereld, maar mijn kopje thee is het niet. Maar als je losloopt zoals ik losliep sinds april, krijg je er onvermijdelijk meer mee te maken. Ik heb in 2010 veel bijgeleerd op dat gebied. Het goede daaraan is dat het je sterker maakt, het slechte dat wantrouwen meer ruimte krijgt.

Verder blijft het een beetje schipperen tussen enthousiasme en cynisme. Je wil optimistisch blijven maar ook kritisch...want er is, voor mijn gevoel, een groot tekort aan kritische geluiden. Dat ieder de loftrompet blaast over het eigen werk is begrijpelijk, maar het lijkt soms verdomme net alsof we alleen maar goede keuzes maken en louter successen behalen. Dat heeft alles te maken met centjes en lijfbehoud, maar geloofwaardiger worden we er niet van.

De waarnemingen maken dat je weer wat opstandiger wordt en een eigen pad wilt kiezen: wat minder braaf zijn en radicaal vertrouwen propageren. Het oude geluid eigenlijk, maar dan veel harder.

@

Mijn 2010: augustus

Augustus:
De Oogstmaand. Maar wat valt er allemaal te oogsten als half Nederland in een vakantieroes verkeert? Ik kijk deze maand vooral hoe de dingen tot het volle wasdom beginnen te komen. Ik maak kennis met de iPad (waar ik vier maanden later alsnog voor zwicht), zie dat entertainment steeds serieuzer wordt ingezet en constateer verheugd dat er ook schrijvers zijn die het voortouw nemen. Tegelijkertijd realiseer ik me dat de verwachtingen die mensen zullen hebben bij informatieconsumptie in rap tempo hoger worden en dat het enige antwoord daarop van de oude media 'louter plat vermaak' is. Sla de statistieken van Nielsen over 2010 er maar op na. Dat al dat vermaak nog succes heeft zal ook iets te maken hebben met de luie afhankelijkheid die zich ook steeds nadrukkelijker manifesteert op het web.

De grote vraag is wat je bereid bent te doen met al deze ontwikkelingen als je weet dat bezuinigingen onvermijdelijk zijn. Wil je dan echt weer terug naar je oude kernverhaal? Is dat een verstandige keuze? Is het niet beter om het idee van concurrentie om te zetten naar een concept van benutten? Er is niemand die het zeker weet, maar er is ook niemand die achteraf kan beweren dat de signalen niet duidelijk waren. Het is makkelijk om de draak te steken met de smaak van de meerderheid, maar van de meerderheid moeten we het wel hebben. Alleen daarom al is het zo belangrijk om te blijven hameren op totale openheid van collecties, die overal en altijd bekeken kunnen worden. Dat is belangrijker dan het continu blijven schaven aan het inmiddels bijna achterhaalde concept van een website.

En wat doe ik zelf in augustus? Ik voer verschillende oriënterende gesprekken op Middelburgse terrassen, slik steeds meer vertrouwen in de nieuwe status quo, verruim mijn blik op mijn directe culturele omgeving, ben ouderwetsch trots als ik op papier wordt vermeld en ben tevreden als mensen begrijpen dat ik er heus wel bij wil zijn, als het maar op mijn manier is.

Ik moet wel uitkijken. Wie digitaal zaait oogst soms analoge ellende. Dat was ik eigenlijk niet van plan. Ik wil vooral vrijheid van denken en handelen oogsten, dat komt mijn productiviteit ten goede, ervaar ik. De vraag is of dat ook kan.

Op naar de herfstmaand.

@

Afbeelding: Banksy

Mijn 2010: juli

Juli:
De hooimand gaat heet van start dit jaar, zowel sportief als qua temperatuur, maar ondanks die verleidelijke afleidingen begin ik te ontwaken uit mijn junidutje. Ik stel vast dat ik het bloggen nog steeds koester, leg nog eens uit waarom dat zo is en sluit die fase af met het voornemen verontschuldigingen aan anderen over te laten. Daar is na vijf jaar geen lol meer aan. De energie die het kost kun je ook benutten voor wat assertiever gedrag.

In dezelfde periode word ik uitgenodigd om mee te denken over dingen die niet helemaal goed gaan en over mogelijke antwoorden op de vragen die dat oproept. Soms moet je de liefde even opzij zetten, om te zien wat er nu eigenlijk allemaal gebeurt. Ik krijg in die dagen ook te horen dat ik mag deelnemen aan een project dat raakt aan iets waar ik al veel te vaak over heb geschreven: samenwerken met Wikipedia. Het is in zekere zin een controversieel project, omdat het vertrouwen vereist in de kennis en in de wil tot bijdragen van de mens die door zelfbenoemde experts zo vaak wordt betiteld als amateur. Ik geloof in de potentie van het project, omdat ik ook geloof in die zo vaak verfoeide 'commons', 'crowd' of 'meent'. Daarom ben ik blij. Blij dat het een kans krijgt. Blij dat mensen uit ivoren torens durven te stappen. Want wat er ook allemaal beweerd wordt: buiten die torens speelt alles zich af, daar liggen de mogelijkheden.

Dat het allemaal niet zonder slag of stoot zal gaan mag geen verrassing heten. Men buigt weliswaar, maar  barsten? Dat doet een ander maar! Kaders en protocollen moeten er zijn! Toestemming!

Het is begrijpelijk maar als je de 'crowd' eenmaal hebt leren kennen weet je wat die tot stand kan brengen of in stand kan houden. Dan weet je dat initiatieven opeens snel kunnen uitgroeien tot iets moois. Virtueel, in het eggie, of in een combinatie van die twee.

We doen het voor de mensen en met de mensen, zo simpel is het, zo simpel zou het moeten zijn.

@

Afbeelding: Jacob Jordaens

Mijn 2010: juni

Juni:
Overschakelen naar de kabbelmodus doe je in de zomermaand. Je hebt even geen zin meer in discussie. "De dingen zijn er gewoon, overal en in grote hoeveelheden bovendien, leg je daar nu eens gewoon bij neer", mompel je alleen nog. Zelf wens je alleen nog maar gemak en niets dan gemak, net als miljoenen anderen.

En verder? Verder luister je naar wijze woorden, je bladert wat in tijdschriften, en je vertrekt naar het mooie Italië...om daar nog veel meer te lezen...en om te genieten van een andere cultuur en omgeving.

Veel te snel voorbij eigenlijk, zo'n zomermaand.

@

Mijn 2010: mei

Mei:
In de bloeimaand is er geen vuiltje aan je eigen lucht. Je keutelt wat in de omgeving, je danst met je lief en je ziet de knopjes ontluiken. Je voelt gewoon dat je leeft.

De wereld is altijd een chaos en het grootkapitaal weet nooit van wijken. Waarom zou je je dus drukmaken over alweer een olieramp? Over het wegvallen van privacy? Over de sporen die je overal achterlaat? Over het bloed, zweet en de tranen van een ander? Daar is het leven te kort voor, hoor.

Je maakt je wel druk om veranderende technologie. Het gaat sneller dan ooit. Belooft men. Informatie produceren is makkelijker dan ooit. Beweert men. Met het verdwijnen van papier loopt het niet zo'n vaart. Hoopt men. Het zijn allemaal hypes. Dacht men. Binnenkort meer nieuws, fluistert men. Klagen heeft geen zin. Dat doe je maar in je eigen app.

In mei is het leven vurrukkulluk.

@

Mijn 2010: april

April:
April begint met slechte grappen en eindigt met een nationaal volksfeest. De lente is daar. De zon breekt door. Ik rond de laatste zaken af en neem vooral veel vrij (zie de update bij maart). Enerzijds omdat ik daar gewoon even aan toe ben, omdat ik dingen wil laten bezinken, anderzijds om na te denken over mijn toekomst. Zou een andere manier van werken kans van slagen hebben? Ik twijfel. Er moet wel brood op de plank blijven komen, dat is de basis, als je geld uitgeeft 'alsof er geen morgen bestaat' (om nog maar eens maatje te citeren).

Maar er is weinig te verliezen. De toekomst lonkt. Ik koester mijn nieuwe werkschoenen en lees opeens andere boeken. Er is van alles aan de hand. De invloed van internet en technologie is groter dan ooit tevoren. Bibliotheken zoeken naar nieuw bestaansrecht. Zij zien zich geconfronteerd met een ander publiek. Ze beseffen dit jaar pas werkelijk dat zij gewoon opzij worden geschoven door de nieuwe krijgsheren. De krijgsheren die vechten met modernere wapens en met een ander doel.

Een leger moet uiteraard eerst gereorganiseerd worden, als de aard en het terrein van conflicten veranderen, maar dat kan alleen in vredestijd. Nu is de strijd om aandacht en informatiegemak al losgebarsten, op volle zee...en helaas is niemand die dreigt te verzuipen bereid te wachten. Ook de goede zwemmer niet. De bibliotheken weten dat ze ook de zee op moeten, ook al kennen ze hun vaartuigen nog niet goed. Vreemd eigenlijk, dat juist dit soort metafoortjes me vertrouwen geven, in de grasmaand. Er zijn simpelweg te veel uitdagingen om de strijd al te staken.

Ik ben dan ook meer dan blij als oude bekenden ten tonele verschijnen en mij vragen met hen mee te denken en te doen. Mijn twijfel is voorlopig weggenomen. Vanuit het oude centrumfort, naar de burchten in het Zuiden en Oosten.

Ik teken ervoor, met open vizier.

@

Afbeelding Willem Hermansz. Diest: Wikimedia

Mijn 2010: maart

Maart:
Niets is wat het lijkt te zijn. Ik opereer een weekje met andere accounts maar weet dat het nergens op slaat. Ik ben wie ik ben. Wat niet veranderen zal moet je met rust laten. Ik pak de draad weer op maar het is te laat. Veinzen helpt je van de regen in de drup. In mijn verjaardagsweek hak ik de knoop door; ik ga een nieuwe koers varen en neem de onzekerheden en risico's voor lief. "Nothing's gonna change while you're sitting on your ass", zong de zanger van Corrosion of Confirmity al.

Op de 22e breng ik mijn beslissing naar buiten. Ik word geraakt door de vele reacties. Daar laat ik het bij. Ik werk nog een dag, sluit af met twee flesjes bier en loop door de voordeur naar buiten. Mijn online presentatie pas ik alsnog aan. Maart 2010 is misschien wel een keerpunt in mijn leven maar ik moet het ook niet groter maken dan dat het is. Ik vertrek na tien jaar bij een werkgever. Er zijn er om minder gewoon doorgegaan.

Update: bij het teruglezen van april besef ik opeens dat mijn laatste werkdag pas eind april was. Ik rondde die maand nog wat zaken af en nam vooral veel verlof op. Vandaar dat ik een paar weken mis zat.

@

Mijn 2010: februari

Februari
Er broeit iets. Onvrede. Ik mopper en stuiter. Ik begin te beseffen dat grenzen reëel zijn en zelfs op het terrein waar ik zo graag opereer, ontwaar ik hobbels. Ik krijg een serieuze uitbrander, haal bakzeil en heroverweeg mijn positie binnen het geheel. Het voelt niet goed.

Dan een druppel en die spreekwoordelijke emmer. Ik schop en spartel nog wat. Ik zoek nog iets. Ik stel me nog een beetje aan. En dan is het opeens genoeg. Ik meld me ziek en trek me terug van de ellende. Het wordt tijd om door te pakken, maar ik weet even niet waar ik het zoeken moet.

Het goede nieuws is dat Wikileaks weer in lucht is. Dat is op dat moment echter nog geen onderwerp voor op verjaardagen.

@

Mijn 2010: januari

Sommige tradities moet je in ere houden vind ik, zo ook de terugblik op het jaar, aan de hand van de archieven van dit weblog. Zoals mijn bijdragen zijn, is ook de retrospectie: soms wordt het persoonlijk, maar meestal is het een verslag van het loeren naar de analoge en digitale wereld waar ik deel van uitmaak. Die wereld is soms nog gekker dan ik.

Januari
Ik werk nog in en voor de Zeeuwse Bibliotheek en heb de handen vol aan een reeks lopende projecten, zoals de interactieve etalage met Photosynth, Nieuwsportaal (dat toen nog Nieuwspoort heette) en de e-readers. De schoen wringt als altijd. Ik baal van het feit dat de bibliotheekwereld terughoudend blijft op platformen als Twitter en er moeite mee heeft het concept van het eenrichtingsverkeer los te laten, maar ik word wel oprecht optimistisch als ik lees over de plannen van de KB en als ik merk hoe dol mensen eigenlijk zijn op hun eigen geschiedenis. Omdat we te veel omzien is vooruitgang een relatief begrip, maar van dat gegeven word ik, in die eerste maand van 2010, alleen maar strijdlustiger. We zijn de originele piraten, godbetert.

Op het persoonlijke vlak lijk ik vooral -maar weer eens- na te willen denken over mijn plekje op aarde. Dat is en blijft een speurtocht die zijn gelijke niet kent.

Op gadgetgebied word ik naar een ander niveau gekatapulteerd door de iPhone. Ik denk niet dat er ooit een apparaatje was dat meer indruk op me maakte dan deze smartphone, of het moet mijn eerste pc of de Nintendo 64 zijn geweest.

@

Afbeelding: Vahram Davtian

Twitteren met ChromeDeck

Over Twitter heb ik al veel geschreven, maar over het feit dat ik vijf verschillende accounts beheer doe ik meestal een beetje besmuikt, misschien wel omdat ik -ook al zonder dat feit mee te delen- vaak te horen krijg dat ik wel erg actief ben, met mijn persoonlijke account. Ik heb dat zelf eigenlijk niet eens zo in de smiezen. Er zijn genoeg dagdelen, soms zelfs dagen, dat Twitter langs me heen gaat. Ik bekijk de tijdlijn alleen als daar tijd voor is of ik volg 'm juist heel selectief, door in te zoomen op bepaalde personen of organisaties. Toch denk ik dat een belangrijk deel van de informatie die Twitter te bieden heeft mij uiteindelijk wel bereikt:

• Groot nieuws kan rekenen op veel retweets. Zelfs als je maar een paar keer per dag een kijkje neemt zie je het nieuws dan nog wel voorbij komen, als je voldoende mensen volgt.
• Als het gaat om 'klein nieuws', waarvan mensen vinden dat je het moet weten, nemen ze je gebruikersnaam meestal wel op in het bericht. Daar kun je je op laten attenderen.
• Met clients (software gemaakt om Twitter elders dan op twitter.com te beheren) behoud je het overzicht.
• Je kunt je via feeds abonneren op trefwoorden die voor jou interessant zijn. Dat maakt een focus een stuk eenvoudiger.

De clients beschouw ik als belangrijkste hulpmiddel, omdat je daarmee in een oogopslag kunt zien of er nieuwe berichten zijn, voor al je accounts. Op de telefoon gebruik ik nog steeds de app Twitter for Iphone, op de laptop gebruik ik Tweetdeck.

Over Twitter for iPhone ben ik niet eens zo heel tevreden. De app is behoorlijk instabiel ( loopt regelmatig vast) maar ervaar ik wel als een van de meest overzichtelijke als het gaat om het beheer van meerdere accounts. Daar laat ik een veelbelovend alternatief als Twittelator nog even voor schieten.

Over Tweetdeck heb ik sinds mijn kennismaking afgelopen zomer eigenlijk nooit veel te mopperen gehad, of het moet de constatering zijn dat het programma vaak moeite heeft met opstarten. Dat aanzwengelen gaat niet snel. Soms lukt het zelfs helemaal niet.

Daarom ben ik blij dat er sinds drie weken een  'Tweetdeck voor Google Chrome' beschikbaar is. Die toepassing is veel sneller dan zijn oudere broer. Even installeren in de browser van Google, en voortaan hoef je alleen nog maar een nieuw tabblad te openen, om het gehele overzicht te verkrijgen. Als je browser het doet, doet ChromeDeck het ook. Ideaal, de kracht van Twitter (een tip van Wilfred) krijgt een nieuwe impuls.

@

E-boeken: een gids voor beginners

Het origineel is te vinden op Gliffy.

@

Middelburg dronk helemaal niet (zo veel)

Ik weet niet hoeveel Nederlandstalige boeken Google Books inmiddels bevat, maar ik merk wel dat zoekacties op het trefwoord 'Middelburg', in verschillende combinaties, veel meer resultaten oplevert dan ongeveer twee jaar geleden.

In het boek Middelburg voorheen en thans kwam ik een prachtige passage tegen, die ik heb toegevoegd aan de pagina Algemene Geschiedenis, van Middelburg Dronk (de foutjes die erin zitten worden veroorzaakt door gebrekkige OCR):

"Gunstiger is het gesteld met hunne begrippen van zedelijkheid en andere maatschappelijke pligten. We mogen het als eene bijzonderheid en als eene gelukkige onderscheiding opteekenen, dat de dronkenschap, — die pest voor de maatschappij, die steeds voortwroetende kanker in het hart der arbeidende klasse van Nederland, — bij de Middelburgsche arbeidende klasse tot de hooge zeldzaamheden behoort. Een dronkaard ontmoet men hoogst zelden onder hen, en niet alleen dat men een zoodanigen niet op straat of gansche scharen daarvan (zoo als in de groote steden van Holland) als zinneloozen hoort tieren en de walgelijkste vertooningen voor het oog maken, maar zelfs in huis of in de kroeg behooren zulke gevallen tot de zeldzaamheden. Onder een getal van 500 armen, die ik door het dagelijksch verkeer ken, zou ik geen 6 voorbeelden van dronkaards van professiekunnen opnoemen. Dezelfde gunstige berigten heb ik bij de bazen ingewonnen, die deze kwaal al meer en meer onder de arbeidende klasse hier zien verminderen, en de meesten maken zelfs gedurende hun werk geen gebruik van sterken drank.

Over het algemeen is de uitspraak van alle voorname bazen en den directeur der weverij dan ook eenparig: dat dronkenschap bij het werkvolk niet plaats heeft.Het doet mij een innig genoegen die hoofddeugd van onze arbeidende klasse te kunnen vermelden, en zulks te meer, omdat de harde kamp dien zij tusschen weinig verdiensten en groote gezinnen soms te strijden hebben, hen te gereeder tot die ondeugd zoude kunnen brengen. Straalt in hunne andere handelingen weinig energie, weinig geestkracht door, al meer en meer wint de overtuiging bij hen veld: dat d&ar waar de kroeg vooruit, het huisgezin achteruit gaat, en men zich en de zijnen voor het genot van een oogenblik, — dat het door de gewoonte eindelijk niet meer is, — grondeloos in het verderf stort.Zooveel afkeer zij van de dronkenschap hebben, zooveel prijs stellen zij op eerlijkheid en goede trouw. Het zij hun tot hunne eer gezegd, dat velen door de noodzakelijkheid en de behoefte soms op eene harde proef worden gesteld, en dan eerder de hand aan zich-zelven zullen slaan, door wanhoop daartoe gebragt, dan die naar eens anders goed uit te strekken.

Zoo is het ook met de eerlijkheid in hunne beginselen, met de rondheid van hun karakter. Bij vele van die menschen is der vaderen leus: „goed rond, goed Zeeuwsen," in hare volle reinheid nog bewaard gebleven. Hun open gelaat, hunne openhartigheid, hunne dankbaarheid, hunne mededeelzaamheid, en de bewijzen die zij menigmaal leveren van elkander bij te staan, moet bij hen gewis als een zeldzaam verschijnsel in onzen tijd van goede sier opgemerkt worden: bedrog, listen, achterhoudendheid en kwade trouw mag men hen over het algemeen niet toedichten. Als wij daarbij vergelijken de buitensporigheden, door die soort van arbeiders in de steden van het vaste land begaan, dan maken de onzen daar veelal eene loffelijke uitzondering op.Hun zin voor huiselijken vrede en gezelligheid mag ook niet vergeten worden als eene loffelijke gewoonte hun na te geven. Van het werk, is eigen haard het eenig toevlugtsoord en genot van onzen arbeider. De vrouwen zijn daar zoo aan gewoon, dat, daar waar zulks niet plaats heeft, ze kwaad vermoeden over het gedrag van den man koesteren, — hetgeen dan niet zelden bevestigd wordt.

Bezoekt in den winter maar. eens zijne bekrompene woning, gij zult hem altijd te huis vinden, helaas! soms te veel, want, even als aan zijn grond, is hij aan zijn erf wat al te vast geworteld, waardoor hij wel eens in de hem toegedichte traagheid vervalt, 's Zomers zult gij hem, als den haan onder de hennen, altijd onder een troep vrouwgeburen op de stoep vinden keuvelen. Met zijn huishouden bemoeit hij zich overigens niet veel, zoo min als met zijne kinderen. Hij geeft zaturdags avonds zijn geld aan de vrouw en die moet er dan maar mede rond zien te komen, aan wie dan ook geheel de zorg over een en ander is overgelaten. Van daar, dat zoovele huisgezinnen door verkeerd of geheel gemis aan overleg zoo treurig bestaan, en de man bij een redelijk daggeld zoo weinig en slecht te eten krijgt; van daar, dat het ouderlijk toezigt over de kinderen bij hen op zulk een lagen trap staat."

Even denk je dat de Middelburgse arbeider van de 19e eeuw best braaf was...maar de beschrijving verraadt ook een soort benepenheid...

Update: of de passage de werkelijkheid ook echt goed weergeeft kun je je afvragen. In een artikel uit de Middelburgsche Courant van 1903 lees ik dat Middelburg in 1896 maar liefst 104 kroegen telde...

Gerelateerd:

Dit volk, met meel en vet gevoed, heeft geen zenuwen

Middelburg: hoe een stad niet tot leven komt

Een kapsalon alstublieft. Of hoe Middelburg zuigt.

Kleurrijk Middelburg

Koninginnedag Middelburg 2010: wat een feest!

@

Durf te denken

Of de Universiteit Gent deze afbeelding daadwerkelijk gebruikt heeft weet ik niet, maar mooi issie!
De foto is in z'n volle glorie te bewonderen op Ads of the World.

@

Controlestaat

Eerder verschenen in de column Argus Panoptes in Digitale Bibliotheek 8, 2010.

Van Vrij Nederland-redacteur Rudie Kagie verscheen in juni van dit jaar het boek Privacy: hoe Nederland verandert in een controlestaat. Dat boek biedt, voor mensen die geïnteresseerd zijn in privacykwesties, niet eens zoveel nieuwe inzichten, maar vat wel goed samen hoe de opvattingen over privacy binnen tien jaar radicaal zijn veranderd, in de Westerse samenleving. Het voert te ver om te stellen dat de gebeurtenissen in de Verenigde Staten, op 11 september 2001, verantwoordelijk zijn voor deze kanteling in het denken, maar duidelijk is wel dat die gebeurtenissen het proces hebben versneld. De afschuwelijke beelden van toen staan in ons collectieve geheugen gegrift. De angst voor nieuwe terroristische aanslagen of ander onheil lijkt voor veel mensen reden te zijn om gelaten te reageren op de vele privacybedreigende maatregelen die overheden en bedrijven nemen.

Het is soms moeilijk te geloven, dat mensen zich nauwelijks verzetten tegen bodyscans op het vliegveld, tegen Automatische Nummerplaatherkenning (ANPR) op de snelweg, of tegen gezichtsherkennende camera’s in het publieke domein. Toch zul je merken, als je een vragenrondje houdt onder vrienden en collega’s, dat veel mensen het wel best vinden dat technologie op deze wijze wordt ingezet.
Kagie merkt dit ook op, en vergelijkt de opvattingen van nu met de periode 1970-1971, toen er in Nederland veel maatschappelijke onrust ontstond over de veertiende Algemene Volkstelling. Het wantrouwen jegens computers was nog groot en de beelden die toen in het collectieve geheugen stonden gegrift waren voornamelijk beelden uit de Tweede Wereldoorlog. Mede daardoor werd het begrip privacy bekend bij het grote publiek en, belangrijker nog, door de overheid erkend als ‘het recht voor burgers om met rust te worden gelaten’.

Als je die definitie van privacy aanhoudt, kun je je afvragen wat er nu precies is veranderd, in veertig jaar tijd. Toen was er veel onbehagen over een volkstelling, nu kijkt niemand er nog van op dat vrijwel alle persoonsgegevens zijn vastgelegd bij tientallen verschillende instellingen en dat die gegevens nog steeds vaker gekoppeld worden ook. Zou dat betekenen dat we gewoon een paar decennia nodig hadden om te wennen aan computers en centrale opslag van gegevens? Zou dat betekenen dat we het over een jaar of tien ook doodnormaal zullen vinden dat al onze communicatie gecontroleerd kan worden door ‘bevoegde instanties’? Of dat we het massaal gerechtvaardigd vinden dat we bij onze geboorte een chip geïmplanteerd krijgen, gewoon, voor de zekerheid?

Ik durf er geen harde voorspellingen over te doen, maar het zou me niets verbazen als het ooit zover komt. Misschien laat ik me daarbij te veel leiden door de boodschap van films als Bowling for Columbine, van Michael Moore. Dat zou kunnen. Ondanks het feit dat ik weet dat mensen als hij, net als de mensen en organisaties die zij bekritiseren, niet al te nauw nemen met de waarheid, beklijven hun verhalen wel. Moore stelt dat de Westerse samenleving zich te veel laat leiden door een propagandamachine die angst zaait. Misschien is dat onzin, dat zou ook kunnen, maar als je de opsommingen van inbreuken op onze privacy in het boek van Kagie even laat bezinken, kun je weinig anders dan constateren dat we behoorlijk zijn doorgeslagen, in het tolereren van alle maatregelen.

Het laatste nieuws (17 november 2010) is dat een proef met bodycams (camera’s op het lichaam) goed is bevallen, bij de Nederlandse politie. In het bericht staat weliswaar ook dat het nog te vroeg is om de camera’s in heel Nederland in te voeren, maar dat zal wel onderdeel zijn van de introductiecampagne. In Groot-Brittannië zijn de camera’s ook al ingeburgerd.

Ik had dan toch liever gezien dat de Nederlandse pers meer aandacht zou hebben besteed aan een bericht uit het gewelddadige New Orleans, van twee weken geleden. Daar is men na zeven jaar gestopt met het onderhouden van de beveiligingscamera’s van de stad. Waarom? Omdat het cameracircuit al tien miljoen dollar heeft gekost, maar in de praktijk slechts leidde tot drie vervolgingen in de rechtbank.
Maar daar hoor je weer niemand over, natuurlijk.

@

Afbeelding

Klassiekers deel 132: Dinner for one

Om dit filmpje lachte mijn vader altijd. Iedere kerst weer.

@

Update: ik hoor van verschillende kanten dat het om oudjaarsavond gaat. Net zoiets, toch?
Met dank aan Jeroen

Middelburg Dronk bij Omroep Zeeland

Had ik al verteld dat veel van mijn aandacht uitgaat naar Middelburg Dronk, momenteel, en dat ik er steeds meer plezier in krijg?

Nog een paar aanvullingen: maandag maakte ik een Twitteraccount aan en startte met het volgen van zo'n 150 Zeeuwen, waaronder veel Middelburgers en een aantal mensen van de regionale media. Een dag later (!) kreeg ik al een DM van Remco van Schellen, wat er toe leidde dat ik vanochtend kort te gast was in de radio-uitzending van Omroep Zeeland. Liefhebbers kunnen dat gesprekje terugluisteren op de website van de omroep (vanaf 51,30 minuten).

Niet alleen Omroep Zeeland besteedde al zo snel aandacht aan het hobbyproject; ook het weblog van het Zeeuws Archief (Lineke van den Bout) en Hosternokke.nl (Peter Ingelse) verwijzen deze week naar de Wiki. Ondertussen krijg ik ook al mailtjes van mensen die ik helemaal niet ken, met feiten en data en de belofte dat er navraag binnen de familie zal worden gedaan.

Je begrijpt: ik ben in mijn nopjes. In de bibliotheek heb ik dinsdag 10 boeken geleend over de geschiedenis van Middelburg en a.s. dinsdag ga ik met Eric-Jan Keulemans naar het Zeeuws Archief, waar we -met hulp van medewerkers Lineke en Poulus- verder gaan graven. Er is namelijk al veel meer uitgezocht en beschreven dan je zou denken.

Dit zijn geen dingen waar een ZP'er rijk van wordt, maar leuk dat het is! Geschiedenis heeft altijd op mijn belangstelling kunnen rekenen, maar nu, met deze focus, kijk ik opeens heel anders naar de stad waar ik al sinds 1978 woon. Ik heb er in twee weken tijd al meer over geleerd dan in de 32 jaar daarvoor. Prachtig toch?

@

Afbeelding veerdienst Blauwedijk 1890: Beeldbank Zeeland.

Tank Books: adembenemende verhalen in een sigarettendoosje

Ooit kocht ik voor mijn lief een MatchBook. Voor de gein natuurlijk, want in de boekenkast zie je zo'n werkje eigenlijk niet staan. Ik geloof dat ik nu een variant heb gevonden die nog leuker is: een Tank Book. Er zijn maar elf titels beschikbaar (alleen in het Engels) maar dat zijn dan wel echte klassiekers. Charmant! ...en misschien ook leuk als je van plan bent om te stoppen met roken.

Gerelateerd:
Een bibliotheekje als sieraad
Het kleinste postkantoor ter wereld
Merkwaardige kunst deel 20: Weapons of Mass Instruction

@

Attendering: To Be Shelved

Handig: snelle online samenwerking met Google Shared Spaces

Vandaag heb ik kennisggemaakt met een nieuw product uit de laboratoria van Google: Shared Spaces. Het concept is vrij simpel: je logt in een met je account (als je die hebt uiteraard) bij Twitter, Google of Yahoo en je kunt vervolgens 'een ruimte' aanmaken waarin je met anderen samenwerkt, bijvoorbeeld door samen een tekening te maken, of een diagram, door een reis te plannen op een kaart, door een poll te beantwoorden of zelfs door samen een Sudoku te doen. Er staan maar liefst vijftig verschillende applicaties tot je beschikking.

Deze manier van samenwerken is niet nieuw. Afspraken maakten we al via Doodle (toch?) en online schaken deden we al in 1997 bij Yahoo. Het grote verschil is dat Google alles nu samenbrengt en  het daarmee een stuk behapbaarder maakt. Een aanwinst.

@

Hup DOK

Er is geen bibliotheek waar ik meer over heb geblogd. Ik laat het aan jullie over om vast te stellen wat dat betekent.

Feit is dat ik nu even gil vanuit Zeeland, al is het tegen beter weten in: stort een deel van het vernieuwingsgeld bij DOK. Zij weten wat goed besteden is.

@

Wat ze weten: privacy op je smartphone

Over afnemende privacy hebben we het al vaak genoeg gehad. Toch is het wel goed om af en toe even stil te staan bij de nieuwste bevindingen op dit gebied. Ik schakel daarom toch even over naar een onderzoek van Wall Street Journal, waar men een onderzoek deed naar apps op de iPhone en Androidtoestellen. Het is niet best gesteld met die speledingetjes. Het is maar dat je het weet...

An examination of 101 popular smartphone "apps"—games and other software applications for iPhone and Android phones—showed that 56 transmitted the phone's unique device ID to other companies without users' awareness or consent. Forty-seven apps transmitted the phone's location in some way. Five sent age, gender and other personal details to outsiders.

Op 'What They Know' krijg je de bevindingen wat visueler gepresenteerd en kun je ze per categorie gepresenteerd krijgen.

@

Twittertypes

Als je veel twittert is er eigenlijk geen gedrag waar je jezelf niet schuldig aan maakt. Dat is niets om moeilijk over te doen, want die vrijheid maakt het platform juist interessant. Dat neemt niet weg dat je nooit moet stoppen met het jezelf in de maling te nemen. Grinniken maar.

@

Via Twittermania

Hoe een mierenkolonie vloeibaar wordt

De mier is een interessant insect. Individueel is het beestje al tot wonderbaarlijke prestaties in staat, maar in groepsverband wordt het helemaal spectaculair. In het bovenstaande filmpje kun je goed zien hoe ver dat gaat. Een kolonie mieren is zelfs in staat om vloeistof na te bootsen.

Gerelateerd:
Een mierenboerderij in huis?

@

Attendering: BB

Minder raadplegingen content Bibliotheek.nl

Sinds kan de Bibliotheekmonitor van het Sectorinstituut online worden geraadpleegd. Je kunt daar ook zien hoe vaak de digitale content van Bibliotheek werd geraadpleegd. Het viel mij op dat vrijwel alle content, met uitzondering van de publiekswijzer, een scherpe daling in het aantal raadplegingen laat zien, over 2009. Ergens staat dat daar geen duidelijke oorzaak voor is gevonden. Dat maakt me alleen nog maar nieuwsgieriger:

• hangt het samen met teruglopend bibliotheekbezoek?
• met overvloed en onbehagen?
• met het einde van het web van bestemmingen?

Ik durf het ook niet te zeggen maar vind dit wel heel belangrijk. Ik weet dat er online bibliotheekbronnen zijn die intensief geraadpleegd worden, maar databases achter een slotje, of die alleen in bibliotheken zijn te raadplegen? Die zijn doorgaans voorbehouden aan een select groepje liefhebbers. Daar loopt het grote publiek niet warm voor, waarschijnlijk omdat het raadplegen te omslachtig is en er te veel online alternatieven zijn. 

Wat dat betreft is het illustratief dat een campagne rondom de digitale content van de Koninklijke Bibliotheek nog niet de vruchten heeft afgeworpen waarop de Zeeuwse Bibliotheken hoopten. De eerste 1000 aanmeldingen krijgen gratis toegang tot de bestanden, maar het lijkt erop dat mensen of niet beseffen dat ze daarmee ook toegang krijgen tot vrijwel alle krantenarchieven van de afgelopen 15 jaar of er gewoon geen belangstelling voor hebben. Tot twee weken terug waren er nog geen 500 aanmeldingen, ondanks twee grote advertenties in de krant.

Het kan ook zijn dat de inhoud 'te wetenschappelijk' is. Toen ik een paar jaar terug de raadpleegcijfers van de wetenschappelijke digitale collectie bekeek, schrok ik ook nogal.

De vraag is wat je met deze kennis moet doen. De collecties anders aanbieden? Kiezen voor moderne promotie? De abonnementen op de bestanden opzeggen (ze zijn prijzig)? Of het nog een paar jaar aanzien om te zien of de trend zich doorzet (er kunnen vele oorzaken zijn voor de terugval, immers)?

Het antwoord heb ik niet, maar dat dit een aandachtspunt is staat wel vast.

@

Middelburg Dronk: Update II

Dat van die hals had ik al vastgesteld maar nu ik eenmaal ben begonnen met het vullen van de Wiki Middelburg Dronk kan ik daar aan toevoegen dat het steeds gekker wordt. Ik begin een beetje verslaafd te worden aan dit hobbyproject. Dat heeft alles te maken met het feit dat er weliswaar nog ontzettend veel informatie ontbreekt, maar dat ik met behulp van bronnen als de Beeldbank Zeeland, Krantenbank Zeeland, Zeeland in Beeld, Geschiedenis Zeeland en Google Books toch steeds meer gegevens boven water krijg.

Inmiddels heb ik er ook voor gekozen om het onderwerp iets ruimer te nemen. Aanvankelijk wilde ik het beperken tot cafés van ca. 1960 tot nu, maar inmiddels heb ik besloten de beperking in tijd los te laten en voeg ik ook andere gelegenheden toe, zoals discotheken en herbergen. De voorwaarde is dan wel dat de consumptie van drank minstens even belangrijk is als de andere activiteiten. Of belangrijker uiteraard.

Omdat ik me nu ook moet gaan verdiepen in de oude geschiedenis van Middelburgse cafés (die heetten vroeger koffiehuizen, en nog vroeger dus herbergen) moet ik me automatisch ook wat meer gaan verdiepen in de geschiedenis van de stad. Ik wist bijvoorbeeld niet dat Napoleon nog eens op bezoek kwam, in Herberg Het Groenewoud en las met open mond dat sommige zaken in de jaren '70 Fransen die werkzaam waren bij Pechiney weerden. Terwijl er puzzelstukjes op hun plaats beginnen te vallen wordt de puzzel groter en groter.
Dat geeft allemaal niets. Ik word er niet minder enthousiast door, integendeel.

Het project leert me nu wel goed hoe beperkt Google eigenlijk is, als het gaat om informatie van tien jaar geleden of daarvoor. Oude foto's krijg je in veel gevallen niet boven water, oude nieuwsberichten ook niet. Als het gaat om krantenbanken is het juist de periode na de Tweede Wereldoorlog die nu nog niet beschikbaar is. Ik kan nauwelijks wachten tot die periode beschikbaar komt...

Omdat ik ook nogal veel twitter over Middelburg Dronk (dat levert veel respons op her en der!) leek het me zinvol om een aparte account aan te maken voor het project, dan val je er de mensen van buiten Zeeland verder niet mee lastig. Bij dezen: http://twitter.com/Middelburgdronk.

@

Afbeelding: Cafe Benelux aan de Turfkaai.

3D printen breekt door

Ik heb lang gedacht dat 3D printen niet zou doorbreken. Ik verdiepte me onvoldoende in de technische mogelijkheden en zag daarom de potentie ook niet. Nadat ik las dat in Brussel de eerste designwinkel voor 3D-producten is geopend, heb ik enkele filmpjes en het blog van i.Materialise bekeken.

Nu weet ik beter.

@

Plankklaar koppelen: automatisering bij NBD/Biblion

"Alles wat geautomatiseerd kán worden zál op termijn geautomatiseerd worden."

Aan die uitspraak moet ik weer denken als ik lees (attendering: Enno) dat NBD/Biblion een nieuwe dienst aan het testen is. Plankklaar koppelen wordt het genoemd. Uit de nieuwsbrief:

Wat is Plankklaar Gekoppelde Media?

• U bestelt boeken bij NBD/Biblion en bij het uitleveren van het materiaal valideert en activeert NBD/Biblion de RFID tag in het medium.
• Via een webservice wordt gelijktijdig met het verzenden van de materialen uw catalogus,  uitleenadministratie en financiële administratie op orde gebracht door NBD/Biblion.
• Als de zendingen met nieuwe boeken worden ontvangen, legt een bibliotheekmedewerker de boeken op een RFID scanner. De boeken worden binnengemeld en kunnen gelijk in de kast gezet worden.

Of dit in de praktijk goed werkt zal nog moeten blijken maar er is geen reden om aan te nemen dat dit niet zo zal zijn. Daarom is dit in mijn ogen een ontwikkeling die bibliotheken met een eigen besteladministratie in de gaten zullen moeten houden. Die afdeling zal hiermee niet meteen kunnen worden opgedoekt (er worden ook boeken besteld bij andere leveranciers) maar de impact is toch niet gering, schat ik zo in, zeker niet als concurrerende leveranciers het voorbeeld op termijn gaan volgen.

Gerelateerd:

Automatisering: als het kan zal het gebeuren

Uitgelezen: De aarde is plat van Thomas Friedman

Mensen niet als paarden behandelen...

@

Mijns Inziens nu echt mobiel

Wat een fijne tip van Benoît: Via de instellingen van Blogger in Draft kun je nu eindelijk regelen dat je weblog op mobiele apparaten automatisch in een uitgeklede variant wordt weergegeven.Op het blog van Blogger in Draft wordt een en ander toegelicht.

Mensen die bloggen met Wordpress beschikten al langer over deze mogelijkheid maar wij, de 'Bloggerbloggers', moesten het doen met externe toepassingen als Mofuse. Voorbij is die tijd. Voortaan wordt Mijns Inziens lekker snel geladen op een mobiel, zonder dat een bezoeker daar iets voor hoeft te doen. Dat doet me deugd.

Gerelateerd:
ZBD Mobiel
Websites mobiliseren met Mofuse
Lekker blijven drammen: is jouw site al beschikbaar voor mobieltjes?

@

Een pagegaai zingt Let The Bodies Hit The Floor

Ik ben geen fan van Drowning Pool, maar nu ik deze pagepaai hun nummer Let The Bodies Hit The Floor hoor 'zingen', moet ik onbedaarlijk lachen. Het nummer is geliefd in hooliganfilmpjes.

@

Sterven van geleefd te hebben

De vrouw heet Willa Cather. Op de foto ziet ze eruit als een man in een rok, die een wonderlijk voertuig bestuurt.

Vervolgens lees je dat ze veel schreef over de Prairie en dat ze overleed aan een intracerebraal hematoom.

Dat geeft een heel andere dimensie aan de foto...en aan haar uitspraak "I shall not die of a cold. I shall die of having lived."

@

Via Libraryland

App van de week: Word Lens

Het is denk ik voor het eerst dat ik hier een app belicht die ik zelf nog niet heb uitgeprobeerd. Dat uitproberen was ik aanvankelijk wel van plan - ik vind het namelijk schitterend dat je straks, tijdens een vakantie, alleen nog maar een foto hoeft te nemen van een of ander buitenlands uithangbord, om te weten wat er staat - maar ik zag er vanaf omdat de app 4 euro kost en momenteel alleen werkt voor vertalingen van Spaans naar Engels en vice versa.

Dat maakt de toepassing niet minder veelbelovend. Meer informatie op TechCrunch.

@

Gouden combi: de wiet- en de biebpas

Ik zie opeens een gat in de markt! Als we die wietpas nu gewoon koppelen aan het biebabonnement hoeven er geen nieuwe passen gemaakt te worden en boren wij een mooi, groot en rustig nieuw publiek aan. Nederland is toch al helemaal gek geworden, daar kun je met een gerust hart op inhaken.

Gerelateerd:
Bibliotheken wietvrij!
Een mooi verhaal! Over papegaaien, wiet in de bieb en het stelen van boeken
Een multimediale hangplek voor jongeren

@

Afbeelding

Klassiekers deel 131:Can't Get Used to Losing You

Ik ken The Beat eigenlijk maar van 1 nummer, en dat is een cover: Can't Get Used to Losing You.

Het nummer eigenlijk te zoet maar hee, toen ik 12 was stond ik er wel lekker als een kikvors op te dansen! Kom er dus maar in, Top Of The Pops.

@

Nogmaals over het (niet) mogen uitlenen van e-boeken

Jan de Waal heeft op Bibliotheek de moeite genomen om ons bij te praten over de delicate kwestie van het uitlenen van e-readers met boeken erop, door bibliotheken. Ik ben blij dat Jan het doet, maar raak wel steeds meer overtuigd van de noodzaak van een plan B. Ik reageerde:

Zonder te weten wat de perspectieven werkelijk zijn overheerst hier maar een gevoel: dat we bezig zijn met het versieren van een onbereikbare vrouw/man. Ik hoop uiteraard dat dit gevoel ten oprechte kriebelt, maar denk ondertussen wel de kant van Jeroen op: het is verdomd jammer dat wij zo braaf moeten zijn. Dit zou achteraf inderdaad best eens een van de kantelpunten kunnen zijn die de positie van Google als 'nieuwe bibliotheek' definitief verankert.

Geduld is een schone zaak, maar 'een plan B', bijv. bibliotheken als keiharde want goedkope concurrenten voor de uitgevers, vind ik steeds interessanter worden. Wij hebben ook een groot netwerk onder schrijvers, zeker op regionaal gebied...en hebben ook nog steeds een groot bereik. Dat veel mensen vinden dat uitgeven niet de taak van bibliotheken is, is dan jammer. Uitlenen was ook niet de taak van Google en Amazon. Op de digitale wereld kun je de oude wetten van de boekenwereld niet langer loslaten...

Op naar scenario 5 van  'eBook Feasibility Study for Public Libraries' dan maar? We moeten niet vergeten dat alle 'middlemen' (reisbureau's, bibliotheken, uitgevers, makelaars) zich bedreigd voelen. Lees vooral ook de tien interviews met uitgevers, over e-boeken, in State of Print, op Frankwatching (PDF).

@

Woorden analyseren met Googles N-gram Viewer

Van de uitleg van de N-gram viewer snap ik niet zo veel, of beter gezegd: wil ik niet veel snappen. Zelfs als ik er iets over lees in het Nederlands blijft het een vaag model. Ik skip daarom de toelichting en beperk me tot een vermelding. Met deze tool kun je op basis van een grote verzameling data, zien hoe vaak bepaalde woorden voorkomen in boeken, in een bepaalde periode. Als je doorklikt op de jaartallen worden de zoekresultaten in Google Boeken meteen beperkt op die periode.

Google moedigt ons aan om zelf ook te experimenteren met de data maar dat laat ik toch liever over aan de jongens en meisjes die hier meteen de nuttige toepassingen in herkennen. Als jij jezelf daartoe rekent hoor ik later graag van je wat je allemaal hebt ontdekt. Ik kom niet veel verder dan de constatering dat het woordje oorlog vaker voorkomt in teksten dan liefde...maar dat het verschil vooral groot was toen de koude oorlog op z'n hoogtepunt was. Naarmate de tijd verstrijkt komen de woorden nader tot elkaar, qua verschijningsfrequentie.

Dat linkt best analytisch, als je het snel zegt :-)

@

Attendering: Michel Rijnders

#Bierblio10

Er komen nogal eens uitnodigingen voor bibliotheekgerelateerde evenementen voorbij. Ik houd eigenlijk alleen van de kleinschalige. Gisteren was ik in Utrecht voor wat je misschien wel als het ideale evenement zou kunnen omschrijven: een meer dan informele bijeenkomst met Joost, Lukas en Jeroen in de prachtige kerkkroeg Olivier. We noemden het evenement gekscherend #bierblio10.

Er kwamen veel onderwerpen aan bod, van de toekomst van het e-boek, tot de onzin van prikklokken, van het vertrouwen van een directeur tot het denken in 'linked data'.

Het was goed. Ook omdat deze heren, net als ik, geen enkele moeite bleken te hebben met het langdurig aan een laaftafel zitten.

Een vervolg waardig.

@

Bibliotheken op de Smartphone: Apps hebben de toekomst

Bibliotheken op de smartphone: apps hebben de toekomst

View more documents from Edwin Mijnsbergen.

Het tijdschrift MMNieuws (Marketing en Management Nieuws voor cultuur en vrijetijd) nodigde mij onlangs uit om een artikel te schrijven voor het themanummer van december. Ik citeer gasthoofdredacteur Theo Meereboer gedeeltelijk:

Op de valreep van 2010 komt het blad MMNieuws met een zeer inspirerend themanummer over nieuwe media. Daarbij komen de technieken, de keuzes, de realiteit en het beleid aan bod.
Wie MMNieuws nog niet kent en graag dit themanummer gratis wil ontvangen, kan een mail te sturen aan redactie@mmnieuws.nl. Er is maar een beperkt aantal nummers beschikbaar, dus wees er snel bij!

 en:

Alleen al de cover is een bezienswaardigheid. Het bevat een 3D beeld dat je met behulp van augmented reality kunt zien door naar de MMNieuws-pagina op de website van Beyond Reality te surfen en de cover voor je webcam te houden. Een unieke gelegenheid om deze crossmediale techniek zelf te ervaren.

Zelf ben ik gasthoofdredacteur en vanuit die hoedanigheid heb ik meegedacht over de thematiek, de inhoud en ook auteurs voorgedragen. Zo zijn er bijdragen te lezen van o.a. Arnoud Odding, Edwin Mijnsbergen, Bart Grob, Arjan den Boer, Léontine Meijer-van Mensch en Peter van Mensch en Bart Brouwers.

Mijn artikel voeg ik ook hier toe, de overige kun je dus lezen door even een mailtje te sturen.

@,

Flipboard uitgebreid met Google Reader en Flickr

De iPad-app Flipboard maakte informatie al bloedmooi maar doet daar in de nieuwste versie nog een schepje bovenop. De ontwikkelaars schrijven op het weblog van het bedrijf dat Google Reader en Flickr nu ook zijn toegevoegd aan de toepassing. Dat op zich is al goed nieuws maar er wordt aan toegevoegd:

We have also made a lot of improvements to give you a more beautiful layout, including fully-justified text with hyphenation and faster access to the stories with faster load times. We have eliminated the “read on web” button and now Flipboard automatically loads the original web page, RSS feed or Flipboard Pages view of a story when a reader taps on an excerpt. There is a deeper integration with Flipboard Pages, a way to display web content in a magazine-style layout that Flipboard is currently testing with nine publishers and creates a beautiful, end-to-end reading experience.

Kort gezegd komt het erop neer dat de app korte metten maakt met het probleem van 'onvolledige rss-feeds'. Als een website ervoor kiest om de informatie slechts gedeeltelijk te tonen in de nieuwslezer, haalt Flipboard automatisch de rest van de informatie op. Daarmee is de dood van de pageview nu echt ingetreden, ook voor 'de gedwongen pageview'. Goed zo! Half nieuws zuigt.

Gerelateerd
Volledige of gedeeltelijke rss-feeds: het grote debat
De pageview is echt dood: inzicht in Feedburner
Nieuwe methoden voor het meten van internetverkeer
Nederlandse kranten en RSS; half nieuws

@

Chrome for a Cause: browsen voor een goed doel

Omdat we toch geen privacy hebben en er niets mis is met goede doelen, beveel ik gebruikers van Google Chrome de extensie Chrome for a Cause aan. Het concept is eenvoudig: de extensie telt tussen 15 en 19 december hoeveel tabbladen je opent binnen je browser en zet dat getal om in tegoedpunten voor een goed doel, zoals Room to Read. Mooi toch?

Als je nog geen gebruik gemaakt van Chrome is het nu misschien de overweging waard. De browser is snel en schoon en went snel. Naar mijn vorige troetelkindje Firefox taal ik eigenlijk nooit meer.

@