Je moet branden...

...als je wilt schijnen.

@

Via

Boekconcept: lezen terwijl je wacht

Wachten. We besteden er dagelijks meer tijd aan dan ons lief is, vaak meer dan een half uur. Het zou mooi zijn als je 'die pijn van je klanten', als dienstverlenende organisatie, een beetje zou kunnen verzachten.

Reclamebureau BBDO doet een mooie aanzet met het concept A book: Enjoy the wait. Het idee is simpel: als mensen ergens staan of zitten te wachten, voorzie je hen van boekfragmenten of korte verhalen door deze te plaatsen op vloerstickers naast de wachtrij, op de nummerbonnetjes die ze moeten trekken of in een widget terwijl er iets van de website wordt gedownload. Simpel en doeltreffend.

Meer lezen over wachten:
Wachten, zegt de deskundige, zit gewoon tussen de oren
De psychologie van het wachten: hoe oponthoud de tevredenheid van de klant beïnvloedt (PDF)

@

Attendering: Scary Ideas

LexisNexis onderzoekt informatieovervloed bij kenniswerkers

Als je aandacht besteedt aan informatieovervloed draag je bij aan het probleem dat je onder de aandacht wil brengen. Toch kan het geen kwaad om het van tijd tot tijd te doen, zeker niet nu er veel wordt gesproken over bezuinigen en efficiënter werken.

Want zeg eens eerlijk: hoeveel organisaties ken je, die hun eigen informatiehuishouding op orde hebben? Hoe aannemelijk is het dat Nederlandse kenniswerkers minder last hebben van de overvloed dan de 1700 kenniswerkers die recent door LexisNexis werden ondervraagd?
The Sydney Morning Herald schrijft daar onder meer over:

The survey of 1,700 people identified dejection and frustration as prominent emotions among 49 per cent of respondents, who admitted they’re unable to manage all the information coming their way. Of those, 51 per cent said they’re close to giving up.

Hoeveel tijd en geld zou er dagelijks verloren gaan door niet-relevante informatie?

@

Afbeelding: Selçuk Demirel

Een waanzinnig decor

Kijk gewoon eens naar dit decor voor Aida.

De acteurs komen tot leven in een enorm boek dat door een gigantisch skelet wordt gelezen.

Waan-zin-nig!

@

Bron: Telegraph

Ceci n'est pas un téléphone

Fascinerende luitjes, die tijdreizigers, zeker als ze opduiken in oude films. Check de video en lees vervolgens hoe het raadsel ontrafeld werd. Is het geen dijenkletser?

Ceci n'est pas un téléphone.

@

Afbeelding

Een nieuwe interface en real-time statistieken voor Feedburner.

Als je een website onderhoudt is het interessant om te weten hoeveel mensen je website bezoeken maar minstens net zo interessant is het om te weten hoe vaak je bijdragen worden bekeken door mensen die de site niet bezoeken, maar elders lezen, met behulp van webfeeds. Om daar inzicht in te verkrijgen kun je gebruik maken van Feedburner.

Afgelopen maandag heeft het ontwikkelteam van Feedburner een nieuwe interface gelanceerd, die overzichtelijker is en meer mogelijkheden biedt. Een van de belangrijkste verbeteringen is dat je de statistieken nu ook real-time kunt bekijken, door de tijdslimiet in te stellen op 'last 2 hours'. Dat is een mooie aanvulling op de statistiekenpagina die Blogger deze zomer lanceerde.

Het hier en nu worden steeds belangrijker.

@

Optimistisch denken over de bezuinigingen

Een verdomd interessante discussie, daar in de reacties bij Ton de Kruyff. Bij het lezen ervan realiseerde ik me opeens dat hele verhaal over bezuinigingen, en alles wat daarmee te maken heeft, vaak wordt gekoppeld aan de betekenis van bibliotheken als geheel, terwijl er heel veel diversiteit binnen de sector is. Daarnaast gaat het altijd over financiële middelen in relatie tot vernieuwing en innovatie en over landelijke sturing. Maar vergeten we daarmee niet iets essentieels? Mijn laatste reactie:

Er is nog een element dat niet zo vaak aan bod komt. We hebben het heel vaak over bibliotheken als branche, als instituut, maar er bestaan enorm veel verschillen. Een kleinere bibliotheek, in een kleinere plaats, functioneert vaak heel anders dan grotere bibliotheken. Dat zie je ook terug in doelstellingen, innovatie, digitale activiteiten, pr, enz. Wat dat betreft kan ik die verschillen dit jaar mooi waarnemen, na van een grote bibliotheek vertrokken te zijn naar een middelgrote...en naar een bibliotheekorganisatie met veel kleine vestigingen.

Wat mij in het hele verhaal het meest verontrust is de digitale gelatenheid die je op alle niveau's tegenkomt. Natuurlijk: elke bibliotheek heeft wel een website en 'doet wel iets met moderne media', maar het is echt schrikbarend hoe weinig medewerkers echt digitaal actief zijn of daar voldoende ruimte voor krijgen. Alle formatie- en geldproblemen ten spijt: daar hadden bibliotheken, zowel de kleine als grote, al veel rigoreuzer op in moeten zetten, lang geleden al. Dat dat jaren niet is gebeurd, maakt de transformatie tot eigentijdse organisaties een stuk lastiger.

Digitaal actief zijn is niet eens functieinnovatie. Het is simpelweg met de tijd meegaan. Als zo'n grote groep medewerkers weigert in te zien dat het essentieel is voor hun (voort-)bestaan, weet je eigenlijk genoeg. Het zijn niet de subsidiegevers of bibliotheek.nl die die 'mindswitch' moeten stimuleren. Dat zijn de medewerkers zelf...en hun leidinggevenden.

Maar ik zie nu al zo lang dat juist dat urgentiegevoel ontbreekt. Dat maakt dat je met regelmaat van de klok wordt overvallen door pessimisme.

@

Gezien: The Social Network

Vanaf het moment dat ik mezelf beschouwde als een liefhebber van the interwebs (vanaf dag 1 waarschijnlijk) ben ik gaan lezen over de pioniers van het web, over hun ideeën en over alle nieuwe ontwikkelingen. Ik las de boeken van mensen als Gates, Negroponte en Benkler met veel plezier en belangstelling en ik verslond -en verslind nog steeds- stapels artikelen over al die ICT- en internetbedrijven die ooit van start gingen in de welbekende garage, om vervolgens uit te groeien tot allesomvattende multinationals. Daarom zag ik het wel zitten om in te gaan op de uitnodiging van Marvin de Reuver, om mee te gaan naar de première van de film The Social Network, over de eerste jaren van Facebook en de drijfveren van oprichter Mark Zuckerberg.

Van de (jonge) mensen die de film al zagen 'in de sneak' hoorde ik dat ze de film vooral saai vonden, maar de recensies die ik las in HP en NRC Next waren juist lovend. Ik was dus zeer benieuwd wat ik er zelf van zou vinden.

Ik kan er kort over zijn: ik vond 'm prima. Dat sommige mensen de film saai vinden kan ik best begrijpen. De film leunt op dialogen en niet op een spannend plot, onverwachte wendingen of deftige explosies. Niets van dat alles. The Social Network schetst een beeld van een eigenzinnige informaticastudent die er niet voor terugdeinst vrienden en geld op te offeren voor zijn eigen doel: de creatie van een sociaal platform dat 'cool' gevonden wordt door miljoenen. Dat Zuckerberg daarin geslaagd is lijkt me een understatement. Met meer dan 500 miljoen gebruikers is Facebook met afstand het grootste sociale netwerk ooit.

Weten dat je zit te kijken naar een film die in de realiteit nog lang niet is afgelopen, houdt je als kijker extra scherp. Ik zat me bovendien constant af te vragen welke delen van de film wel en niet zijn geromantiseerd. In een van de recensies las ik bijvoorbeeld dat de filmmakers er bewust voor hebben gekozen om de relatie die Zuckerberg al jaren heeft, niet op te nemen in de film. Een begrijpelijke keuze, maar ook een keuze die mij ertoe verleidt eens iets meer te lezen over het leven van ''s werelds jongste miljardair'.

In de bespreking van HP/De Tijd stond een aardige anekdote. Terwijl Zuckerberg in de film nu niet bepaald als aardige en sociale jongen wordt afgeschilderd, was hij wel zo stoer om al zijn medewerkers mee te nemen naar deze film, om al die mensen na afloop te trakteren op een Appletini. Dat vind ik mooi. Als Zuckerberg  inderdaad een klootzak is, dan is het wel een klootzak die de wereld met een open vizier tegemoet treedt.

Een aardig detail is dat 'good ol' Trent Reznor, van Nine Inch Nails, de soundtrack van The Social Network verzorgde. Dat wil zeggen: de film heeft een reguliere soundtrack, waarin nummers als Dreadlock Holiday en California Uber Alles voorbij komen, maar ook een 'muzikale omlijsting', geschreven door Reznor en ene Atticus Ross. Die omlijsting is verrassend licht, en bevat zelfs een variant op 'In the hall of the Mountain King', van Grieg. Luister maar eens.

Een leuke bijkomstigheid was dat de film ook meteen een Tweetup was. Marvin had een groep van meer dan twintig Zeeuwse Tweeps verzameld. Dat leidde ertoe dat we, voor het eerst in het bestaan van Cinecity, in het Cinema Café bleven zitten totdat we werden weggestuurd. Onnodig te zeggen dat het gezellig was. Dat de bioscoop ook nog zo attent was om ons evenementje te belonen met een gratis consumptie was een mooi extraatje. Dat komt nog wel goed, met de bioscoop en sociale media.

Gerelateerd:
Exit Facebook
Over de privacy en evil interfaces van Facebook
Ignore All, een handige bookmarklet voor Facebook
Facebook in het eggie
Nederlandse versie Facebook concurrent voor Hyves?
Lege huls: de gebruiker opzoeken waar die zit

@

Klassiekers deel 124: Engel

Is het weer niet zo'n laffe donderdag? Doe dan maar weer Rammstein ook...

Wer zu Lebzeit gut auf Erden

wird nach dem Tod ein Engel werden

den Blick gen Himmel fragst du dann

warum man sie nicht sehen kann

Erst wenn die Wolken schlafen gehen

kann man uns am Himmel sehen

wir haben Angst und sind allein

Gott weiss ich will kein Engel sein

Sie leben hintern Sonnenschein

getrennt von uns unendlich weit

sie mussen sich an Sterne krallen (ganz fest)

damit sie nicht vom Himmel fallen

@

Als je Google in verwarring brengt

Als je een of meerdere websites beheert is het prettig als de inhoud van je website wordt gevonden en opgeslagen (geïndexeerd) door zoekmachines. Het is nog prettiger als een zoekmachine de inhoud van jouw website hoger waardeert dan de inhoud van andere websites; dan duikt je site namelijk eerder op in de zoekresultaten en zullen mensen er eerder op klikken. Dat is, in een notendop, het domein van zoekmachineoptimalisatie.

Dit weblog 'deed het' een paar jaar vrij goed in zoekmachines. De inhoud legde het uiteraard af tegen al die websites die dagelijks kunnen rekenen op vele duizenden bezoekers, maar Google waardeerde het blog geruime tijd met pagerank 6, wat op een schaal van 1 tot 10 gelijk staat aan 'zeer goed'. De inhoud dook daardoor vaak op in de zoekresultaten.

Sinds mei heeft Mijns Inziens geen pagerank. Dat betekent niet dat het blog niet meer wordt gevonden door zoekmachines maar het heeft er wel toe geleid dat veel oude berichten niet meer bij de eerste tien zoekresultaten verschijnen, als iemand relevante trefwoorden intikt. Dat is toch jammer. Het verlies van die goede pagerank heeft alles te maken met naamsveranderingen. Het blog begon ooit als zbdigitaal.blogspot.com, kreeg later de eigen domeinnaam www.zbdigitaal.nl en veranderde dit jaar (noodgedwongen) nog eens, in www.edwinmijnsbergen.nl.

Omdat ik nooit afscheid heb willen nemen van het archief van ruim 4500 blogposts, veranderde ik alleen de naam en opmaak van het weblog, maar wijzigde ik niets aan de inhoud. Je loopt dan tegen het probleem aan dat zoekmachines die inhoud al geruime tijd kennen als behorend bij de oude domeinnamen. Daarom leerde ik hoe ik in de software van Blogger doorverwijzingen kon plaatsen. Als iemand ooit ergens een link heeft geplaatst naar ZB Digitaal wordt die persoon automatisch doorverwezen naar Mijns Inziens. Dat gaat prima verder, maar de zoekmachines zijn er wel een beetje van in de war geraakt.

Vannacht vond ik een mogelijke oorzaak van het uitblijven van een nieuwe pagerank. Met een tooltje controleerde ik de doorverwijzingen van zbdigitaal.blogspot.com en www.zbdigitaal.nl en zag opeens dat de eerste zoekmachines doorverwijst met een zogenaamde 301-redirect maar de tweede met een 302. Die abstracte taal zei me niet veel dus ik heb mezelf erin verdiept. Ik leerde dat '301' geheimtaal is voor een permanente verhuizing van inhoud en '302' een code voor een tijdelijke verhuizing.

Een tijdelijke verhuizing? Dat wil ik helemaal niet! Ik ben voorgoed verkast. Komaan! Ik ging dus op zoek naar methoden om die 302 veranderd te krijgen in 301. Kwestie van het ergens veranderen van een cijfertje, zou je denken. Nou, niet dus. Er zijn allerlei instructies te vinden voor dit probleem, maar ik heb tot nu toe nergens kunnen vinden hoe je dit in Blogger oplost. Een enkelvoudige doorverwijzing is zo aangemaakt,  maar  de dubbele die ik nodig heb: daar is geen rekening mee gehouden, zo lijkt het. De grote zoekmachinemeneer van Google, Matt Cutts, heeft van alles over doorverwijzingen verteld, maar hij gaat niet specifiek in op Blogger. Het doorspitten van de verder heel handige Webmasterhulpprogramma's van Google bood ook geen soelaas.

Tegen vieren gaf ik het op. Met enige tegenzin weliswaar, maar ik gaf het op. Ik heb in de loop van de jaren veel geleerd over websites en zoekmachines, maar dit probleem hangt samen met een instelling (en de interpretatie daarvan door machines) die ik niet goed begrijp. Misschien dat ik me er later alsnog in vastbijt maar nu kies ik ervoor om het te laten rusten. Het kost me teveel tijd en mogelijk is het niet eens de oorzaak van het pagerankprobleem. Dat vermoed ik alleen maar.

@

Afbeelding

Productpresentaties van Apple: incredibly amazing!

Wooha! Iemand heeft de 90 minuten durende productpresentatie van Apple, van vorige week, teruggebracht tot de essentie. Natuurlijk is het speelgoed van Apple buitengewoon fraai, maar de show daar omheen? Lucht.

Mij doet het denken aan het bedwelmde jaar 1992, toen we nog nachtenlang keken naar de voorloper van Tell Sell, Amazing Discoveries.

 "De Juice Tiger is fantaaaaaaastisch, Mike!"

@

Via

Boeken zijn levensgevaarlijk: ze tasten het geheugen aan

In het het fascinerende boek van Nicholas Carr, The Shallows, stuitte ik op een verwijzing naar de legende van de Egyptische koning Thamus. Hij kreeg het schrift cadeau van de god Thoth (of Theuth). Het verhaal verbeeldt mooi hoe er altijd mensen zullen zijn die zich verzetten tegen verandering, nieuwe media of nieuwe technologie. Ik plukte onderstaande interpretatie uit een boek van van der Wel:

Volgens  de  Griekse  filosoof  Socrates was  er  ooit  in  het  oude  Egypte  een  koning genaamd Thamus. Op een goede dag kreeg hij bezoek van Thoth, de god van de  toverkunst en de wetenschap. Thoth bracht een prachtig  cadeau mee voor koning Thamus. Dat prachtige geschenk was het schrift. Volgens Thoth zou het schrift leiden tot een enorme verbetering van het geheugen en een gigantische toename van wijsheid.

Maar dan weigert Thamus het geschenk. Hij is er van overtuigd dat de mensen hun geheugen  juist minder  zullen  gaan gebruiken  als  ze  meer  dingen  gaan  opschrijven.  En  meer  wijsheid? Volgens Thamus  zijn  boeken  juist  levensgevaarlijk. Oppervlakkige boekenwijsheid zal dan echte wijsheid gaan vervangen. Iedere domoor die kan lezen kan dan de suggestie wekken wijs te zijn. En  bovenal,  zo  betoogt Thamus,  zal het  schrift  kennis democratiseren en dat zal alleen maar  leiden tot chaos en verwarring. Als  iedereen zo maar overal kennis van kan nemen, zal de eerbied voor ouderen, goden en koningen  immers  als  sneeuw  voor  de zon verdwijnen.

Verzet is van alle tijden.

@

Perfect in balans

Vorig jaar maakten we kennis met het inspirerende fietswerk van Danny MacAskill. Als je denkt dat je het dan ongeveer wel gezien hebt, op balansgebied, dan heb je het mis.

Ik stel je voor aan Max Schulze. Die doet het met een wiel minder.

@

Als Qwiki de toekomst van informatieconsumptie is, ga ik op dieet

Als iemand schrijft dat een product mogelijk "de toekomst van informatieconsumptie is", gaat mijn hart een beetje sneller kloppen. Ik consumeer nogal wat informatie namelijk, en heb mede daardoor veel belangstelling voor hulpmiddelen en platformen die dat consumeren verrijken of eenvoudiger maken. Na het lezen van een enthousiast artikel over Qwiki spoedde ik me dan ook meteen naar de website om mijn mailadres achter te laten. Ik zag een uitnodiging voor een eerste kennismaking wel zitten. Berichten op MarketingFacts, Erfgoed 2.0 en Bright versterkten dat gevoel alleen maar: weg met de saaiheid! Beleven! De toekomst!

Gisteren ontving ik de uitnodiging, vanavond nam ik een kijkje. Mijn eerste indruk? Qwiki is een aardige toepassing, maar dat komt vooral omdat die toepassing veel informatie en beeldmateriaal bevat, niet omdat het nu zo vernieuwend is allemaal.
De voorleesfunctie is prima, daar niet van, maar ik zit gewoon niet te wachten op iets of iemand die de informatie die ik zoek auto-verbaal opdient. Ik bepaal liever mijn eigen tempo. Dat sommige artikelen ook interessante infografieken of tijdlijnen bevatten wil nog niet zeggen dat ze daarmee interactiever worden dan artikelen uit Wikipedia. Het verschil is vooral dat hyperlinks in Qwiki verstopt zitten in plaatjes, in plaats van in tekst. Dáár komt deze volgevreten informatieconsument zijn nest niet meer voor uit.

Ik houd uiteraard wel een slag om de arm. Dit is de eerste (alfa-) versie van Qwiki. Mogelijk wordt er nog veel verbeterd en aangepast. Misschien ga ik tegen die tijd alsnog overstag. Voor nu zeg ik: dit is geen site die ik vaak zal bezoeken. Of in minder bedekte termen: ik ben niet onder de indruk.

@

Websites Bibliotheken nog niet mobiel

Deze bijdrage verscheen eerder in Digitale Bibliotheek nr. 6, 2010

Mobiel internet in Nederland
Dat het gebruik internet op mobiele apparatuur snel aan terrein wint in Nederland zal weinig mensen nog verrassen. De prijzen van smartphones dalen, de tarieven voor draadloze internetabonnementen eveneens. Als je om je heen kijkt zie je dat steeds meer mensen met hun mobieltjes in de weer zijn, zonder dat ze zitten te bellen. Telefoons zijn in korte tijd getransformeerd tot kleine, maar volwaardige computers. Uit een onderzoek dat het bureau MarketResponse in augustus 2010 publiceerde kwam naar voren dat inmiddels 1 op de 5 consumenten in Nederland gebruik maakt van mobiel internet.

Je zou kunnen stellen dat tachtig procent van de bevolking dus nog altijd géén gebruik maakt van mobiel internet, maar wie het in september 2010 gepubliceerde rapport van het Sociaal en Cultureel Planbureau, Alle kanalen staan open, heeft gelezen, heeft twee van de belangrijkste conclusies van het rapport waarschijnlijk ook gezien en, weet dat dit slechts een kwestie van tijd is:

• Het gebruik van nieuwe media, zoals krant lezen via internet of televisie-uitzendingen bekijken via internet of de smartphone, verspreidt zich minder snel dan vaak wordt gedacht.
• Toch zullen in 2015 breedbandinternet en smartphones hun voorlopers, respectievelijk smalband en ‘gewone’ mobiele telefoons, nagenoeg volledig hebben vervangen.

Het Centraal Bureau voor de Statistiek meldde in oktober 2009 dat inmiddels driekwart van de internetgebruikers online aankopen doet, en dat de helft van de jongeren gebruik maakt van internet op de telefoon. Webwereld schreef eind augustus dat “het aantal vrouwen dat in de afgelopen twee jaar gebruik is gaan maken van mobiel internet steeg met 575 procent.”
Als je dergelijke bevindingen combineert met de verwachting dat de populariteit van tabletpc’s (zoals de Ipad) en andere mobiele apparaten sterk zal toenemen, weet je eigenlijk genoeg: mobiel ís al groot maar zal nog veel groter worden. In ieder geval toch zo groot dat het een gevoel van urgentie zou moeten oproepen bij dienstverlenende organisaties die hun diensten ook aanbieden via internet. Je zou alle Nederlandse bibliotheken daar ook toe kunnen rekenen.

Bibliotheken en het mobiele web
Wie een korte rondgang maakt langs de websites van Nederlandse Openbare Bibliotheken kan weinig anders dan concluderen dat er nog maar bitter weinig bibliotheken zijn die ook al een mobiele versie van de website of de catalogus aanbieden. Er zijn uitzonderingen, zoals Bibliotheek Oss en Bibliotheek Enschede , maar op de meeste sites tref je geen mobiele variant aan, zelfs niet op de sites van de Openbare Bibliotheek Amsterdam, DOK Delft of DeNieuweBibliotheek (Almere). Het heeft er alle schijn van dat mobiele websites geen prioriteit hebben.

Er zijn genoeg redenen te bedenken waarom bibliotheken ‘de mobiele boot nog even afhouden’. Het kan bijvoorbeeld zijn een bibliotheek door dreigende bezuinigingen heeft besloten voorlopig niet te investeren in digitale ontwikkelingen. Uit het VOB-rapport Een krimpend perspectief komt immers naar voren dat veel bibliotheken de bezuinigingen zien als een bedreiging voor innovatie.

Het is ook mogelijk dat bibliotheken hebben besloten eerst af te wachten wat de vernieuwingsgelden voor Bibliotheek.nl zullen opleveren. Die keuze is begrijpelijk, maar vooralsnog wordt er op de website van Bibliotheek.nl alleen iets over mobiele toepassingen gezegd onder het kopje ‘Widgetstore’: “De Widgetstore is een online marktplaats in de vorm van een website waar vraag en aanbod bij elkaar komen. Hier kunnen bibliotheken widgets, mashups, data-feeds, mobiele apps en API’s aanboeden en afnemen.”
Het is niet waarschijnlijk dat lokale toepassingen op landelijk niveau ontwikkeld kunnen worden. Iedere lokale website heeft tenslotte zijn eigen mogelijkheden en beperkingen. Het is hooguit zo dat Bibliotheek.nl op de langere termijn de expertise die in de ene bibliotheek is ontwikkeld, kan doorsluizen naar alle andere bibliotheken. Als je dan het geluk hebt met hetzelfde systeem te werken als de leverende bibliotheek kun je een en ander wellicht overnemen.

Of is het wellicht zo dat bibliotheken er liever voor kiezen om technologische ontwikkelingen nog even aan te zien? Op een tabletpc met breedband internet zijn de meeste websites per slot van rekening prima te bekijken. Ook daar valt iets voor te zeggen, maar in dat geval wordt wel voorbij gegaan aan al die mensen die zich de komende jaren nog zullen moeten ‘behelpen’ met het relatief kleine scherm van hun iPhone of Android-telefoon. Zij krijgen websites en catalogi dan in beeld zoals in de afbeelding boven dit artikel (catalogus Bibliotheek Rotterdam): het werkt allemaal wel, maar je moet oneindig scrollen en zoomen om alles te kunnen lezen; dat is niet wat je noemt klantvriendelijk.

Misschien denk je nu: “maar wacht nu eens even, er zijn toch ook wel positieve zaken te melden? Heeft OCLC vorig jaar geen mobiele versie van Worldcat.org gelanceerd? Nou dan! OCLC bouwt toch ook mee aan de Nationale Bibliotheek Catalogus? Dan kunnen ze die techniek toch gewoon overnemen? En NBD/Biblion heeft toch ook al een mobiele variant van Meer over Media?” Dat is waar, maar daarmee is het nog niet gezegd dat de techniek ook kan worden overgenomen. Dat zal de tijd ons leren. Maar als het kan hebben bibliotheken daarmee nog geen lokale oplossing. Dat is en blijft de eigen verantwoording.

Dan maar zelf aan de slag…maar hoe dan?
Wanneer je als bibliotheek toch aan de slag wilt met een mobiele catalogus of website zijn er verschillende mogelijkheden:

• Je kunt je licht opsteken bij anderen. Zo zijn er verschillende Universtiteitsbibliotheken die een mobiele website/catalogus hebben (o.a. Amsterdam, Utrecht, Groningen en Gent) of die zelfs Apps hebben laten ontwikkelen (TU Delft en Gent). Het zelf bouwen van een mobiele website vereist uiteraard wel de nodige expertise en investeringen. Nog een mooi voorbeeld: de mobiele variant van de website van vragendienst Ibi: http://ibi.bibliotheek.nl/
• Als je bibliotheek al beschikt over een website die gebouwd is met Joomla! of Drupal is het goed om te beseffen dat die systemen geschikt zijn voor uitbreidingen, in de vorm van respectievelijk extensies en modules . Er zijn zelf uitbreidingen die automatisch detecteren of een bezoeker je website bezoekt vanaf een PC of vanaf een mobiel apparaat. Informeer naar de mogelijkheden bij je websiteontwikkelaar.
• Onderzoek de mogelijkheden van (soms gratis) online toepassingen voor het mobiel maken van websites. Als jouw bibliotheek bijvoorbeeld beschikt over een weblog kun je in ieder geval al een mobiel begin maken met toepassingen als http://www.mofuse.com/ en http://mobify.me/. Zulke hulpmiddelen werken niet voor complete websites of catalogi, maar het is een begin. Deze toepassingen vereisen nauwelijks technische voorkennis bovendien. Bedenk ook dat de Openbare Bibliotheken van de Provincie Antwerpen met ISIS een catalogus binnen Wordpress (blogsoftware) hebben draaien. Wie weet wat er dan nog meer allemaal mogelijk is…
• Houd ook de aanwezigheid van je bibliotheek op sociale netwerken nog eens tegen het licht. Steeds meer bibliotheken zijn te vinden op Facebook, Hyves en Twitter, maar beperk de activiteiten daar nog tot een minimum. Als je echter bedenkt dat de meeste van die netwerken beschikken over mobiele versies en apps voor smartphones, dan kan dat een extra stimulans zijn om online activiteiten te verplaatsen naar die platformen. Je bedient daarmee niet alleen het deel van je (potentiële) gebruikers dat daar al dagelijks is te vinden; je maakt ook meteen gebruik van de mobiele mogelijkheden van die netwerken. Je bent als organisatie ook meteen vindbaar via genoemde applicaties, waarmee je dus meerdere vliegen in een klap slaat.
• Vergeet niet te kijken naar internationale voorbeelden. Het is weliswaar zo dat zelfs een website als Europeana nog geen mobiele versie heeft (de website meldt dat er wordt gewerkt aan EuropeanaConnect, een tool die wél voorziet in mobiele toegang), maar via de website van Library Success zijn veel aansprekende voorbeelden te vinden: http://www.libsuccess.org/index.php?title=M-Libraries
• Lees blogs, artikelen en boeken over het onderwerp. Een voorbeeld van een boek: Mobile technology and libraries, van Jason Griffey (2010). Een voorbeeld van een blogbijdrage: http://commonplace.net/2010/02/mobile-app-or-mobile-web/, van Lukas Koster, die ook verwijst naar de mogelijkheden van de mobiele catalogus van Library Thing, Library Anywhere . Er zijn altijd mensen te vinden die zich al in de materie hebben verdiept. Via Twitter of Facebook zijn die mensen vaak verrassend benaderbaar. Om het jargon maar meteen te hanteren: #durftevragen!

Natuurlijk zijn dit slechts suggesties, geen kant en klare oplossingen. Als je de financiële mogelijkheden hebt, geniet samenwerking met professionele webontwikkelaars de voorkeur. Als je toch al van plan bent om je website op termijn aan te passen zou je een mobiele versie gewoon in het programma van eisen op moeten nemen. Als je die mogelijkheden echter niet hebt, betekent dat niet automatisch dat er dan helemaal niets mogelijk is. Met een beetje goede wil, creativiteit en de benodigde formatie kun je ook al een heel eind komen.

Het is ook belangrijk dat je je afvraagt hoe mobiele dienstverlening er precies uit zou moeten zien. Een goede mobiele site of applicatie is meer dan ‘een vertaling naar micro’ van je huidige diensten. Is het bijvoorbeeld aannemelijk dat mensen bibliografische gegevens van boeken mobiel gaan opzoeken bij een bibliotheek? Dat kunnen ze elders veel beter doen waarschijnlijk. Het wordt pas interessant als de dienst compleet is. Bol.com heeft ook een mobiele website. Die site is eigenlijk alleen interessant omdat je er ook daadwerkelijk een boek kunt bestellen. Betalen is alleen mogelijk met een acceptgiro weliswaar, maar toch: het voegt iets toe.
Bibliotheek Breda ervaart dit ook. Een medewerker liet via Twitter weten dat een mobiele website is gepland voor eind 2010. Het team ervaart dat niet de technologie het probleem is, maar de inhoudelijke kant: wie wil je nu precies bedienen, en hoe wil je dat doen, en waarmee? Er wordt vaak veel nadruk gelegd op technologie maar dat is lang niet altijd terecht. Uiteindelijk gaat het nog steeds om de mensen die het moeten gebruiken. Onze klanten dus.

Bronnen bij dit artikel:

• http://bit.ly/aXBYH1
• http://bit.ly/3BDxsg
• http://bit.ly/apxoYy
• http://bit.ly/aJA8FK
• http://bit.ly/9LmT1i
• http://bit.ly/bXVIgM
• http://bit.ly/aNm4ZH
• http://bit.ly/5ZrxlB
• http://bit.ly/W6Nek
• http://bit.ly/cUdztI
• http://bit.ly/c2vwJ8

@

Twitterkids

Deze bijdrage verscheen eerder in Digitale Bibliotheek nr. 6, 2010, in de column Argus Panoptes.

Tot de winter van 2009 waren veel kenners van nieuwe media het er wel over eens: Twitter was een interessant en populair medium maar zou nooit de status bereiken van netwerken als Hyves en Facebook. Uit diverse onderzoeken kwam namelijk naar voren dat de meeste twitteraars mensen tussen de 25 en 45 jaar oud waren. Jongeren lieten het massaal afweten; die leken genoeg te hebben aan MSN, SMS, Hyves en Ping (op de Blackberry). Eind vorig jaar keerde het tij. Steeds vaker konden we lezen dat jongeren wel degelijk op Twitter waren te vinden. In mijn directe omgeving zag ik dat ook. Toen ik vorige zomer bij kinderen van een vriendin informeerde hoe zij over het fenomeen dachten was het antwoord nog kort en krachtig: “dom”. Vier maanden later hoorde ik ze er steeds vaker over praten. In november gingen ze allebei overstag en dan ook maar meteen met de hele klas. MSN was uit, Twitter was in. Het kan snel gaan opeens.

Omdat ik het altijd interessant vind om te zien hoe het internetgedrag van jongeren zich ontwikkelt, keek ik van tijd tot tijd op de accounts van de twee scholieren en hun vrienden. Twitter is tenslotte een openbaar medium, tenzij mensen er voor kiezen om gebruik te maken van Direct Messages (DM). Deze groep leek zich daar niet om te bekommeren. Ik viel van de ene verbazing in de andere, toen ik las wat er zoal aan schutting- en straattaal in 140 karakters werd gepropt. Op een gegeven moment was de strekking van de teksten zodanig dat ik het niet kon laten ernaar te vragen. Nu was het antwoord wat minder kort en krachtig, maar wel duidelijk: de tweets bleken in veel gevallen helemaal geen persoonlijke teksten te zijn, maar citaten van popartiesten, voornamelijk Nederlandstalige rappers. Toen ik vroeg waarom zij dan geen aanhalingstekens gebruikten keken ze me alleen maar verbaasd aan. Ik mompelde nog iets over de verwarring die onherkenbare citaten kunnen zaaien maar besefte dat ik geen schijn van kans had. Je hebt de wereld van jongeren en de wereld van ouderen, Twitter of geen Twitter. Met sommige dingen moet je je gewoon niet bemoeien verder.

Weer een half jaar later is de groep twitterende Zeeuwse jongeren verder gegroeid. Nog lang niet iedereen beschikt over een smartphone, maar wie ouder is dan zestien gaat vaker wel dan niet overstag. De strekking van de tweets is nauwelijks veranderd. Het gaat over uitgaan, kleding, de andere sekse en muziek. Over onderwerpen, kortom, die jongeren al vele decennia bezighouden. Songteksten citeren zonder aanhalingstekens blijft onverminderd populair. Jij, als ouwe rups, hebt dan allang besloten dat dat er nu eenmaal bij hoort.

Maar dan is er opeens een incident. Er sneuvelt een prille relatie. Jongen verdrietig, meisje boos. Meisje verdrietig, jongen boos. Het meisje krijgt een nieuw vriendje. Dat vriendje is jaloers en lokt het ex-vriendje uit de tent. Die reageert, onder meer op Twitter, met songteksten in de geest van de zogenaamde gangsterbaas. Ai. Als er later aangifte wordt gedaan van een vernielde fiets worden de geciteerde songteksten aangeleverd als uitgeprint bewijs. De politie doet een onderzoek en treft vergelijkbare teksten aan bij vriendjes van het ex-vriendje. Dat is echter geen aanleiding om de beschuldigingen minder serieus te nemen: het is een reden om de hele groep als verdacht aan te merken.

Uiteindelijk is alles met een sisser afgelopen en zal de waarheid van dit verhaal altijd ergens in het midden blijven liggen. Het grote verschil is dat iedereen nu pas goed beseft hoe openbaar een openbare profielpagina is en wat het gevaar is van het ontbreken van context. Een paar tweets vertellen nooit het hele verhaal, maar worden soms wel als zodanig uitgelegd.

De ouwe rups droomt zich dan terug naar zijn pubertijd, toen de krachttermen nog gewoon over het schoolplein galmden, en niet over een beeldscherm. Toen was het nog veilig ‘zijn woord tegen het jouwe’. Die tijden zijn voorgoed voorbij. Wen er maar aan.

@

Focus: een eenvoudsmanifest in het tijdperk van afleiding

Als je behoefte hebt aan wat meer rust in je hoofd zou Focus : a simplicity manifesto in the age of distraction best eens een interessant boek voor je kunnen zijn. Je kunt het boek kopen maar ook gratis downloaden (PDF).

Eenvoud is goed.

@

1984

"Do you begin to see, then, what kind of world we are creating?

 It is the exact opposite of the stupid hedonistic Utopias that the old reformers imagined.

 A world of fear and treachery and torment, a world of trampling and being trampled upon,

 a world which will grow not less but more merciless as it refines itself. 

Progress in our world will be progress toward more pain."

Meer George:

George Orwell wordt een blogger

Huxley vs Orwell: Amusing ourselves to death

De Momenta: een nekpc met een hartprocessor

@

Citaat geplukt op Top 10 Most Depressing Quotes from Orwell's 1984

Merkwaardige kunst deel 32: Selçuk Demirel

Selçuk Demirel is een bijzondere illustrator. Net niet surrealistisch...of toch wel? Het doet er niet zoveel toe.

Kijk naar het lettergestoei in deze PDF, of bewonder ander werk op de website van de kunstenaar. Oordeel vervolgens zelf.

@

Krijgt Bibliotheek.nl z'n eigen Spotify voor e-boeken?

Hoewel ik zelf nauwelijks gebruik maak van Spotify, ben ik wel enthousiast over de muziekdienst. Legaal gebruiksgemak wordt gecombineerd met een verdienmodel dat voor zowel de gebruikers als de muziekindustrie interessant is. Dat verklaart ook meteen de populariteit van de service.

Het bovenstaande maakte dat ik met veel interesse de bijdrage Boeken streamen op de e-reader met 24Symbols, van Bart Linssen, las. Een 'Spotify voor boeken'. Daar werkt Google volgens mij ook aan. Je vraagt je meteen af of bibliotheken daar dan ook nog een rol in kunnen gaan spelen.

En wat lees ik vervolgens in Bibliotheekblad 21, in een artikel van Bart Janssen (pag. 33)?

Peter van Eijk van Bibliotheek.nl komt tijdens de round table nog met het nieuwtje dat men eind dit jaar een Spotify-achtige dienst wil lanceren die toegang gaat bieden tot streaming content.

Dat klinkt me als -gestreamde- muziek in de oren.

@

Een Touchreader voor bibliotheken

Als het over gedigitaliseerde boeken gaat, gaat het vaak over Google, Amazon en uitgevers. Over de geweldige collectie e-boeken van Archive.org lees je maar zelden iets, in Nederland.

Waarom Archive.org door zoveel mensen genegeerd wordt weet ik niet. Ik vind het wel jammer. Archive.org beschikt namelijk niet alleen over een indrukwekkende digitale collectie; de site staat ook toe dat je zelf materialen toevoegt. Het is een redelijk gespreid bedje voor organisaties die overwegen lokale en regionale uitgaven te digitaliseren en te ontsluiten. Dat heeft Cor Draijer uit Zandvoort goed begrepen.

Je kunt natuurlijk wachten tot er, voor veel geld, een vergelijkbaar platform in Nederland wordt gemaakt, maar als je de mogelijkheden van Archive.org benut, staat alles in ieder geval al online, in verschillende formaten, is het vindbaar en doorzoekbaar, en kan het zonder veel moeite ook weer elders gebruikt worden.

Daar komt bij dat Archive.org continu wordt doorontwikkeld. Kijk maar eens naar de presentatie van de nieuwe online reader. Met multitouch-ondersteuning, dus ook geschikt voor de iPad. Daar krijgt een mooi vogelboek straks een geheel andere 'feeling' door.

Het is er allemaal al, mensen. Het is er allemaal al.

Gerelateerd:
De indrukwekkende bibliotheek van Archive.org
Internet Archive importeert honderdduizenden scans uit Google Books
Hoe Kahle's Open Library boeken digitaliseert
The Internet Archive
En mijn verrukking neemt geen end...
Ook gedigitaliseerd in Archive.org: schoolboekjes uit het Duitsland onder Hitler

@

Via

Het net niet meer weten: Juffrouw Sijbels

Het blijft leuk, om van tijd tot tijd terug te reizen naar je verleden in een Beeldbank. Neem nu bovenstaande foto. Dat is 'juffrouw' Sijbels, die vroeger een kruidenierszaak had in de Vlissingse Hobeinstraat. Ik herinner me niet meer zo gek veel van dat winkeltje, behalve dat het er vol stond met snoeppotten, en dat de juffrouw in kwestie helemaal niet zo aardig was voor kleine kinderen.

 In 1977 was ik een klein kind en woonde ik een paar straten verderop. Dankzij de snoepvoorraad oefende het winkeltje een magische aantrekkingskracht op me uit. Ik meen me te herinneren dat mijn moeder de winkel 'Siebeltje' noemde.

Als ik zo'n foto zie, zit ik even te staren. Ik probeer me aanvullende informatie voor de geest te halen. Was dit nu het winkeltje waar ik voor het eerst zo'n ranzig schuimblok proefde? Het zou zomaar kunnen. Heb ik daar nu ook wel eens snoep gepikt? Ik sluit het niet uit.

Ik weet het (net) niet meer, dat is het verhaal. En dat geldt ook voor andere foto's. Hoe zag de Middelburgse wijk Dauwendaele er ook alweer uit toen ik er in 1978 kwam wonen? En de straat waar ik geboren ben, in 1977? Of het oude gebouw van mijn eerste lagere school? In de beeldcollectie van het Gemeentearchief Vlissingen stuit ik zelfs op een oude klassefoto.

Ik lijk Proust wel zeg. Er rest mij niets dan meezingen met ome Wim:

Een kroeg, een jufrouw op de fiets

het zegt u hoogst waarschijnlijk niets

maar het is waar ik geboren ben

@

4chan: boekpromotie in het hol van de leeuw

Een heerlijk verhaal op BoingBoing vandaag: in plaats van zwaar spastisch te reageren op de illegale verspreiding van zijn stripalbum Underground, op de website van het beruchte 4chan, koos auteur Steve Lieber ervoor om de dialoog aan te gaan met zijn nieuwe fans. Het gevolg: een enorme piek in de verkoop van het album...en meer.

Ik ben dol op dit soort shit. Met een open vizier de wereld zoals die is tegemoet treden. Dat zouden meer mensen moeten doen.

Meer over 4chan op .ego en Wikipedia.

Gerelateerd:
Freenet: vrijhaven voor smeerlappen en terroristen
Ondoorgrondelijk ondergronds: private P2P gemeenschappen
De achterbuurten van het web
Paulo Coelho, liefhebber van het nieuwe web
Hadopi, ebooks en piraterij

@

Vergiftig ons alsjeblieft niet met jouw verbittering

All love slowly fades
While we refuse change
And all things come and go
This we know
This we know


You can find a reason for anything
And you can make excuses for all bad things
And you can justify
Before present occurs
So you can walk away
Before I, before I begin to hurt


Can't you see that I still believe
That as long as you dream
Some things will always be


So please don't poison me
So please don't poison me
With your bitterness


You look but you see right through me
Like I don't exist
I don't exist
But I point and say you are a liar
You are a liar someday

@

NB: dit nummer gebruikte ik al eerder, maar dat muziekbestandje is corrupt

Bits of Freedom: #1dag1000donateurs

Bits of Freedom verdedigt onze digitale burgerrechten. Vandaag vraagt de organisatie om onze steun, bijvoorbeeld in de vorm van een donatie. Nog even samengevat wat BOF doet:

Bits of Freedom komt op voor jouw vrijheid en privacy op internet. Deze grondrechten zijn onmisbaar voor je ontplooiing, technologische innovatie en de rechtsstaat. Maar die vrijheid is niet vanzelfsprekend. Je gegevens worden opgeslagen en geanalyseerd. Je internetverkeer wordt afgeknepen en geblokkeerd. Bits of Freedom zorgt ervoor dat jouw internet jouw zaak blijft.

Bits of Freedom is een invloedrijke burgerrechtenbeweging. We zorgen dat overheid en bedrijfsleven slecht beleid terugdraaien en goed beleid invoeren. Om dat te bereiken werken we intensief samen met onze achterban. Onze kracht is onze combinatie van onze expertise, een constructieve lobby waar mogelijk en scherpe actie waar nodig. En dat werkt. Politieke partijen luisteren naar ons, het bedrijfsleven vraagt ons om advies en steeds meer Nederlanders staan achter ons doel: Een internet dat open is voor iedereen, waar iedereen informatie digitaal kan delen en waar privé communicatie privé blijft.

Een goede zaak toch? Ik heb deze actiedag in ieder geval aangegrepen om een kleine bijdrage te storten. Is dat misschien ook iets voor jou?

@

Nog eens 90-9-1

Social Signal werkt aan een reeks, Social media for small organizations. In de meest recente aflevering komt het welbekende 90-9-1-principe nog eens aan bod. Ik vind die bijdrage interessant omdat ik merk dat, ondanks het feit dat iedereen weet dat vaak slechts een klein deel van (online) gemeenschappen 'meer doet dan publiek zijn', er in artikelen en interviews nog steeds hoopvol wordt gesproken over de bijdragen die klanten 'straks op de nieuwe website' zullen leveren.

Dat hoopvolle leidt ertoe dat er nog steeds veel energie en geld wordt gestopt in de creatie van nieuwe discussie- en actieplatformen. Iedereen is daar uiteraard vrij in, maar ik zou toch willen aanbevelen dat zulke plannen nog eens goed worden doorgedacht, voordat ze in de praktijk worden gebracht. Als je een uitzondering wilt zijn zul je in alle opzichten boven de middelmaat moeten uitstijgen. Dan moet je provoceren, tot denken aanzetten, meerwaarde bieden of gewoonweg interessant zijn. Dat is verduiveld lastig.

We're always open to the possibility of an exception. But here's the thing: if your organization is the exception, and you approach your social media efforts based on the 90-9-1 rule, your members will hop on board, your members will engage more and more actively, and your community will grow very quickly. On the other hand, if you bet on being that very rare exception to the 90-9-1 rule, and your membership turns out to be even close to typical in their lurking and participation rates, you'll have spent a lot of money to build something that can't really survive in the face of low participation.

@

Klassiekers deel 123: Stoned Woman

De beurt was eigenlijk aan het fraaie gitaargejodel van van Leer en consorten maar toen ik las dat Hocus Pocus deze zomer al een opleving kende, zag ik er vanaf.


Daarna kwam Rare Earth even in beeld en vervolgens, dankzij de eeuwige associatiesprongen, Mother Earth. Toen ik nog achter de bar werkte had ik het op een gegeven moment helemaal gehad met zoete liedjes als Jesse (de vrouwelijke collega's draaiden de muziek erg vaak), maar van het nummer Stoned Woman, van die andere cd: daar kreeg ik maar geen genoeg van. Een heerlijk smeekslepend deuntje ist. Zet aan!

@

Militante leesbevordering

Als het niet goedschiks kan...Na de tank van Weapons of Mass Instruction hebben we nu ook een eigen schietvereniging.

Shirts en mokken van the Library Gun Club zijn verkrijgbaar bij Cafe Press.

@

Via

Modern lezen: hoeslaken wordt boeklaken

Wat nou kiezen tussen papier of digitaal? Een bedboek moet het worden! Niet praktisch, wel cool.

@

Via weheartit

Google Editions: de boekenwinkel wordt binnenkort geopend

In Digitale Bibliotheek 6 van dit jaar las ik een interessant artikel van de hand van Jan Klerk: Succes verzekerd? Wachten op Google Editions. Door dat artikel besefte ik dat ik de ontwikkelingen rondom dit uiterst belangrijke project van Google al een tijdje niet meer heb gevolgd. Tijd om weer eens wat links af te struinen:

• Frankfurt 2010: Google Editions Makes a Strong Impression at the Fair 
• Google Editions said to have backing of 'almost all' US publishers
• Google Exec Keynotes Virtual Conference
• Google Book Editions and a 'New World Order' in Book Publishing 

De kans is groot dat Editions nog in 2010 zal worden gelanceerd in de Verenigde Staten. Europa is in de eerste helft van 2011 aan de beurt. Er doen heel veel uitgevers mee. Ondertussen verschijnen ook de eerste readers waarmee boeken online (HTML5) gelezen kunnen worden, zoals Book.ish. Een verkenning leerde me dat zo'n reader best lekker wegleest.

Natmaken, die borsten.

Gerelateerd:
Google als boekhandel: Google Editions
BookServer: het antwoord van Internet Archive op Google Editions
Google's boeken lezen met GooReader

@

ProPublica, journalistiek naar mijn hart (en een voorbeeld voor bibliotheken)

Hoe kan het in godsnaam zo zijn dat ik de website ProPublica tot vandaag over het hoofd heb gezien? Het is uiteraard onmogelijk om op de hoogte te blijven van alle interessante websites en nieuwsbronnen, maar ProPublica won eerder dit jaar de Pulitzerprijs; dat genereerde veel media-aandacht. Dan wordt het toch gekker om te constateren dat je de berichtgeving simpelweg gemist hebt.

Zand erover. Ik heb de site nu alsnog ontdekt en onmiddellijk een abonnement genomen op de feed. Waarom? Omdat ProPublica razend interessant journalistiek onderzoek doet, zonder winstbejag. Precies het soort journalistiek dat ik in Nederland veel te weinig tegenkom. Neem nu het dossier Dollars for Docs. Zo moet een themapagina er m.i. uitzien! Als lezer krijg je op overzichtelijke wijze een aantal verhalen voorgeschoteld en kun je meteen uitzoeken of je eigen dokter ook betaald is door een groot farmaceutisch bedrijf. Je krijgt gedoseerd aanvullende informatie toegediend in de vorm van tabellen of infografieken. Sociale media zijn op een goede manier geïntegreerd.

Eigenlijk is dit ook hoe ik me een goede bibliotheeksite voorstel. De onafhankelijke journalisten worden dan uiteraard vervangen door puike informatiespecialisten. Kijk eens onder 'Our Investigations' en stel vast waar ProPublica zich zoal in heeft vastgebeten. Op Mediabistro, De Nieuwe Reporter en Wikipedia kun je meer lezen over het ontstaan en de werkwijze van de organisatie.

Zou het niet prachtig zijn als bibliotheken zouden kunnen samenwerken met de media, op dit gebied? Dat de bibliotheek gewoon een van de ingangen op zo'n website is (of de media een van de ingangen op de bibliotheeksite)? Zoals ProPublica de culturele sector als voorbeeld neemt, kan de culturele sector ProPublica weer als voorbeeld nemen. Dan is de cirkel mooi rond.

@

Een kind kiest: boek of iPad

Papa probeert het nog wel, met een boek, maar de voorkeur van de kleine man gaat toch echt uit naar de iPad.

@

Via

Middelburg: 1144 monumenten in Google Maps

Grotere kaart weergeven

Toen ik een maand geleden in de weer was met de rijksmonumenten van de stad Vlissingen, vergat ik helemaal te kijken hoe het kaartje van Middelburg eruit ziet. Nu weet ik het. Middelburg is bezááid met monumenten. 1144, om precies te zijn. Dat wisten we natuurlijk al, maar als je het op een kaartje bekijkt ziet het er redelijk bizar uit. De monumenten bevinden zich namelijk grotendeels binnen de Vesten.

@

700 idioten

Ladies and gentlemen, mesdames et messieurs, meine Damen und Herren, you are witnessing why the Yesterday Media are so 'yesterday' - they can't even do the research anymore.

Was getekend, Julian Assange, hoofdredacteur van Wikileaks.

Lees op Rixstep waar Assange het over heeft.

@

Attendering: Henk Rijks

Organisaties op het web: de nieuwe verwachtingen van de consument

Hoewel sociale media steeds serieuzer worden genomen in de culturele sector is het nog lang geen tijd om achterover te leunen. Dat veel mensen inmiddels cursussen hebben gevolgd wil nog niet zeggen dat sociale media ook daadwerkelijk worden geïntegreerd in het personeelsbeleid, de (digitale) beleidsplannen, public relations of marketing. Vaak komt het erop neer dat het 'er maar een beetje bij wordt gedaan', om het aan het eind van het jaar toch af te kunnen vinken in de jaarrapportage.

Daar blijven we natuurlijk niet over kniezen, maar we blijven wel heel monter herhalen dat het tijd is om door te pakken.

Dat is meteen een goede aanleiding om te verwijzen naar het recente rapport Wave 5: the socialisation of brands (PDF) en naar de bijdrage van Erik van Roekel, op Marketingfacts. Aan de hand van de actuele cijfers en teksten krijg je een helder beeld van de verschuivingen, de verschuivingen naar het web zonder bestemmingen en naar de sociale interactie met bedrijven en merken (waar je volgens mij net zo makkelijk culturele organisaties voor in kunt vullen).

@

Je iPhone 4 de atmosfeer injagen

Homemade Spacecraft from Luke Geissbuhler on Vimeo.

Een maand geleden werd ons de adem benomen door een paar heren die een hele hoge zendmast beklommen, sinds afgelopen vrijdag kunnen we meevliegen met een iPhone 4 die de atmosfeer wordt ingejaagd door een vader en zoon. De telefoon bereikte een hoogte van meer dan 30 kilometer en registreerde alles tot 2 minuten voor de landing. Prachtig!

Leuk om ook eens met je kinderen te doen?

@

Leuker associatief zoeken met het Wikipediaspel

Over het Wikipediaspel had ik al vaak gelezen. Het is een spel met een eenvoudig concept: je krijgt als startpunt een artikel uit de online encyclopedie voorgeschoteld, waarna je je zo snel als je kunt een route moet klikken naar een ander, vastgesteld artikel.

Na het zien van een video heb ik eindelijk eens de tijd genomen om een paar pogingen te doen op WikiAata. Sommige opdrachten gingen me goed af, maar er zitten er tussen...

Ik concludeer het rijkelijk laat, maar The Wiki Game is inderdaad leuk. Een uitdaging voor mensen die van associatief denken houden.

@

Naar The Social Network

Hoe interessant is het om een film te gaan kijken over een student die een website bouwde om zijn medestudenten makkelijk te kunnen vinden? Behoorlijk interessant, volgens mij. Het kan ook zijn dat ik me laat misleiden door de fijne interpretatie van Creep in de trailer, door het Belgische meisjeskoor Scala, maar dat risico neem ik graag. Het verhaal van Mark Zuckerberg is net zoiets als het aloude 'van krantenjongen tot miljonair'. De moderne versie is dan 'van gefrustreerde student tot miljardair'. Ook leuk.

Feit is dat we The Social Network op 28 oktober gaan bekijken in CineCity. Als je daar ook bij wilt zijn kun je jezelf opgeven op Feest.je, of even een mail of tweet sturen naar Marvin de Reuver (was die onlangs niet op de radio?)

@

Unusually Smart, een onderzoek naar het gebruik van Smartphones

Een paar weken geleden nam ik deel aan een onderzoekje van Winkwaves, naar het gebruik van Smartphones. Van de bevindingen vind ik het feit dat mensen nog zo vaak bellen met hun toestel het opvallendst. Dat is een hardnekkige hobby.

Herkenbaar is de tevredenheid van de meeste gebruikers, en het verlangen naar nog meer gemakstoepassingen:

Hoe denken de voorlopers, de zakelijke gebruikers met een smartphone op zak, over de toekomst van ‘hun’ smartphone? Er zijn volop wensen om bestaand ‘gedoe’eenvoudiger te maken met de telefoon. Uitpuilende portemonnees met pasjes kan je in een klap vervangen door apps op de telefoon. Je kunt een bestelling plaatsen in een restaurant zonder te wachten op de ober. Maar daar houdt het vertelefoniseren van bestaande praktijken niet op. Denk aan het openen van je voordeur met je telefoon op afstand. En eenmaal binnen kun je de verwarming, televisie of beveiliging bedienen.

Verrassend vaak duikt de smartphone ook op als zaklamp: in het donker even bijschijnen als je als laatste het kantoorpand verlaat. Een veelgenoemde mogelijkheid is vrienden op afroep. Handig als je kledingadvies van je vrienden wilt vragen tijdens een passessie in de kledingwinkel. Of voor social navigation: als je wilt weten wie van je vrienden in de buurt is of welke relaties ook onderweg zijn (“en dus bereikbaar”).
Of, “gewoon om te laten merken dat je aan elkaar denkt”, iemand op vrijdagmiddag een borrelvideo toesturen. Veelgenoemd worden de mogelijkheden van locatiegebonden informatie, waarbij bestaande informatie die al via internet beschikbaar is, als een laag over de werkelijkheid wordt gelegd. Zo zijn zowel beschikbare koophuizen als openingstijden van winkels in jouw omgeving direct in te zien. En als je de telefoon toch op je lichaam draagt, waarom hem niet gebruiken voor medische toepassingen, zoals iStethoscope of consultatie op afstand?

De smartphone past naadloos op moderne zakelijke trends als het nieuwe werken. De tools maken geen onderscheid tussen werk en privé, en in de file, achter het fornuis of aan een bureau, je hebt steeds alles bij de hand: de kennis, je collega’s en je familie. Want ja, de smartphone is vooral een persoonlijk ding: “Je krijgt er een goed humeur van.”

Het volledige rapport kan als PDF worden gedownload op de site van Winkwaves.

@

Data: de informatie die we genereren

Ook als je het visualiseert blijft het een enorme hoeveelheid data...maar het lijkt dan in ieder geval iets behapbaarder te worden.

@

Bron: GOOD

Beleefd blijven

Terugdenkend aan de Tweetup van gisteravond realiseer ik me dat er best veel gesprekjes betrekking hadden op beleefdheid. Beleefdheid wordt op Wikipedia omschreven als een sociale vaardigheid, die de omgang in de maatschappij vergemakkelijkt. In essentie komt beleefdheid neer op het respect voor iemand aan deze tonen door zijn houding en etiquette.

Nu werd beleefdheid niet expliciet benoemd, maar een aantal gesprekken gingen bijvoorbeeld over volgen en ontvolgen op Twitter. Dat onderwerp houdt veel mensen bezig. De meningen lopen sterk uiteen. Dat mag ook. Er zijn geen regels voor. Niets hoeft. Maar als je uitgaat van beleefdheid is het wel gewoon netjes om iemand die  jou volgt terug te volgen. Als argument om het niet te doen wordt vaak aangevoerd dat men de tijdlijn interessant wil houden. Dat is begrijpelijk als iemand minder dan 100 mensen volgt, maar als het er meer zijn is het een zwak argument; dan is het sowieso niet meer te doen om alles te volgen. Dan zijn er filters nodig. Je ziet dan alleen de berichten die aan jou gericht zijn, waar je een attendering op hebt lopen, of die je toevallig oppikt als je wel een keer door de tijdlijn zit te scrollen.

Ik sprak ook nog kort over mensen/organisaties die alleen beleefdheid op kunnen brengen als ze iets van je nodig (denken te) hebben. Dat is een aparte categorie. Joviaal zijn ze, als ze zich melden, maar als de ontwikkelingen zodanig zijn dat jij als persoon minder interessant wordt, hoor je opeens niets meer. Geen mailtje, DM of SMS meer. Het blijft gewoon stil. Dat zou ik niet eens meer onbeleefd willen noemen, dat is ronduit onbeschoft.

Aan het eind van de avond boomden we ook nog over een vorm van onbeleefdheid die veel lijkt op de vorige, met dat verschil dat het gaat om mensen die niet zozeer iets van je nodig hebben, maar om lieden die zichzelf belangrijk genoeg wanen om selectief te reageren op de vragen en reacties die ze krijgen. Dat is meer dan begrijpelijk bij beroemdheden die te maken hebben met duizenden 'fans', maar voor de mensen waar wij het over hadden gaat die vlieger niet op. Wij hadden het over de mensen die ten onrechte denken dat ze wel zonder beleefdheid en wederzijdse belangstelling kunnen.

Natuurlijk zullen ook wij de eerste steen niet werpen. Het is een leerproces. Maar het helpt als je er af en toe bij stilstaat. Het is helemaal niet zo ingewikkeld, om beleefd te zijn.

@

The Archivist

Had ik al eens gezegd dat Twittermania een prima weblog is? Ook vandaag weer een puike tip: The Archivist, een Twitterarchiveringstool die een verkenning beslist waard is.

Het woord is aan Bert Kok.

@

Een kaasfondue-tweetup @ Hof Welgelegen

Voor kaasfondue heeft nog nooit iemand me enthousiast gekregen (hoewel de Raclette tijdens een skivakantie eigenlijk best lekker was) maar makker Kaasvlinder is het gelukt. Hij heeft een kaasfondue-tweetup georganiseerd in Hof Welgelegen, dat aan de uiterste rand van Middelburg ligt.

Gelukkig is er ook bier, er zijn ca. veertig Twittermenschen én het schijnt een hele gave boerderij te zijn. Wat willen we nog meer?

De hashtag is #kftu2010.

@

De tuinen van Romeyn de Hooghe

Over tuinen kan ik je niet veel vertellen, tenzij ik het eerst heb opgezocht. Van Romeyn de Hooghe wist ik tot een half uur geleden niets. The Pleasure Garden, op BibliOdyssey hielp me op weg.

Wat een man.
Wat een wereld.

@

Extensie van de week: Highlight to Search

Het Google Chrome Blog verwees gisteren naar een aantal extensies voor Google Chrome. Een van die extensies, Highlight to Search, viel in de smaak bij TechCrunch. Dat maakte me nieuwsgierig. Vijf minuten en drie testjes later geef ik TC gelijk: Highlight to Seach is handig. Na het selecteren van een woord in een webtekst krijg je het 'loep-icoon' in beeld en kun je meteen zoeken in Google, zonder het scherm te verlaten. Als je doorklikt op een zoekresultaat wordt die getoond in een nieuw tabblad.

Zoeken met zo weinig mogelijk drempels. Ik ben er dol op. Highlight to Search is de extensie van de week.

@

Klassiekers deel 122: Love Spreads

Van de tekst heb ik nooit veel kunnen maken, maar Love Spreads is wat mij betreft het lekkerste nummer van Stone Roses' Second Coming. Omdat het zo zoetjes dreint...

Let me put you in the picture, let me show you what I mean

The messiah is my sister, ain't no king man, she's my queen

I have a dream, I've seen the light

Don't put it out, say she's alright, yeah, she's my sister

@