Klagen bij de gemeente: de BuitenBeter-app

Veel gemeentelijke websites zijn onoverzichtelijk, ook die van Zeeuwse gemeenten. Ik herinner me nog goed dat ik twee jaar geleden via de website van de Gemeente Middelburg een melding wilde maken van het feit dat het wegdek bij mijn voordeur was ingezakt en er vervolgens niet in slaagde om de goede ingang te vinden. Ik begon toen bij het menu, maar toen ik niet vond wat ik zocht onder 'Wonen en Leven' en de submenu's 'Veiligheid' of 'Milieu en Afval', stapte ik al snel over op de zoekfunctie van de website.

Zoeken op 'klachten' of 'melden vandalisme', leverde echter geen of niet-relevante zoekresultaten op. Ik klikte dus op 'contact' en mailde naar het algemene mailadres van de gemeente. Dat 'meldingen openbare ruimte' hetzelfde betekent als 'klachten' verzon ik na al dat gezoek niet meer. Een antwoord kreeg ik ook al niet, maar de mail bleek wel te zijn doorgestuurd. De volgende ochtend om half acht waren twee stratenmakers druk bezig het euvel te verhelpen. Dat verraste me dan weer in positieve zin.

Het bovenstaande gaat me waarschijnlijk niet nog eens gebeuren. Vorige maand werd de iPhone-app BuitenBeter namelijk gelanceerd, een gratis applicatie waarmee je 'meldingen openbare ruimte' zonder veel moeite aan je gemeente door kunt geven. Tot vandaag ging er vanuit dat de app alleen beschikbaar was als pilot, in de gemeente Eindhoven, maar een persbericht leerde me dat de toepassing nu ook elders gebruikt kan worden, ook in Middelburg.

Ik nam de proef meteen op de som met een proefmelding. Met behulp van GPS wordt je locatie automatisch bepaald. Je maakt een foto en omschrijving van het probleem en je klikt op versturen. Het enige dat je daarna nog moet doen is het invullen van je contactgegevens. Een kind kan de was doen.

Eindelijk een goed initiatief van de overheid. Hoewel? Het lijkt erop dat het helemaal geen initiatief van de overheid is, maar van het bedrijf Yucat. Nu ja. Ook goed. Een aanwinst is het in ieder geval.

@

Twitter en de woordeneconomie

Tweets per Capita - WCIT2010 - Sagolla

View more presentations from Dom Sagolla.

Pas als er veel kritiek komt op een informatie- of communicatiesysteem weet je dat het echt groot is geworden. De 'late meerderheid' is er dan mee aan de slag gegaan. Als het gaat om Twitter denk ik dat het zover is. Meer dan ooit tevoren heb ik het erover in het 'analoge leven', veelal met mensen die je zou kunnen omschrijven als gematigde internetgebruikers. De kritiek is vaak niet mals. Als je de toegevoegde waarde van het platform wilt uitleggen moet je eerst uitleggen hoe het precies werkt. Dat is niet altijd even eenvoudig.

In de kritiek op Twitter wordt de nadruk vaak gelegd op de grote hoeveelheid ruis in de vorm van triviale mededelingen. Tegenwerpingen dat je die ruis, net als in het dagelijks leven, kunt onderdrukken met filters, worden niet zelden genegeerd. Dat is meestal het moment waarop je de pogingen om mensen te overtuigen staakt. De meerwaarde van een communicatiemiddel moet je zelf ervaren. Overtuigen heeft geen zin. Zelf heb ik me ook nog jaren verzet tegen 'die belachelijke mobieltjes'. Niemand kon me overtuigen van de meerwaarde van zo'n apparaat. Totdat mobiel internet volwassen werd. Pas toen was ik 'om'. Ik behoorde tot de late meerderheid, misschien zelfs wel tot de achterblijvers (laggards).

Dat ik nu denk dat de late meerderheid Twitter heeft geaccepteerd vloeit voort uit verschillende observaties. Dat de politiek nu Twitter nu opeens omhelst neem ik niet eens zo serieus. De politiek 'zendt' als vanouds. Sommige mensen beschouwen dat gegeven ook weer als een kans om kritiek te geven op Twitter maar het zegt toch echt meer over de politici dan over het medium.
Ik vind het interessanter om te zien dat jongeren in hoog tempo overstag gaan. Tot een half jaar geleden vonden de kinderen van mijn vriendin Twitter onzinnig. Vier maanden geleden begon een groep in de klas van de oudste zoon te twitteren. Een maand geleden een groep in de klas van de jongste. Inmiddels schijnen zo'n beetje alle klasgenoten  een account te hebben en wordt MSN voor het eerst in jaren naar de achtergrond verdrongen. Dat vind ik een interessante ontwikkeling, vooral vanwege het tempo waarin zoiets gebeurt.

Op Sync las ik dat Nederlanders meer dan gemiddeld twitteren (zie bovenstaande presentatie). Dom Sagolla, auteur van het boek 140 Characters, heeft een interessante kijk op de potentie van Twitter als platform. Uit 'Economy of Words':

A shadow economy controls all of the systems of monetary influence in the world. This system derives value from sharing wealth, in the form of information. It is the economy of words, metered by our attention. This economic system has the largest and most complex trading floor ever designed by mankind: the public commons. It regenerates in direct proportion to the number of people connected to it, which has no apparent limit.
[...]
We literati are the gifted few in society with the responsibility to propagate access, extend the public commons, annotate, curate, analyze, and add value to it. Let us take information technology and enable electronic communities to form in the most desperate places on earth.
Give a voice to every man, woman, and child on earth. Then listen for the tweet heard ’round the world.

Vergeleken met een opmerking als "ik wil niet iedereen laten weten wat en waar ik zit te eten" is dit zo'n beetje de andere kant van het Twitterspectrum. Maar idealistisch of niet: dit hoor ik toch liever.

@

Merkwaardige kunst deel 22: Exposed in Tate Modern

Inmiddels schijnt er  in Groot-Brittannië een beveiligingscamera voor iedere twaalf inwoners te hangen. Gekkenwerk. Toch laat het de meeste mensen koud. Over die onverschilligheid gaat de expositie Exposed, in Tate Modern. Het is een expositie die ik graag met eigen ogen zou zien. Lees er meer over in the Independent en in the Guardian.

Launching the show in London highlights and mocks our current indifference to surveillance. The Tate boasts of the show's timeliness "due to the increasing availability and use of street surveillance and mobile phones". It celebrates and attacks our voyeuristic culture.

If you feel dirty viewing Gilles Peress's images of the Rwandan genocide, you should. If you're captivated by Merry Alpern's sneaked shots through a bordello's window, brilliant. If you feel the horror in Jonathan Olley's photo of a static oppression palace, the Gold Five Zero watchtower in South Armagh, good. You're meant to be shocked, and you're meant to think.

@

Chrome-extensie van de week: Awesome Screenshot

Ik maak veelvuldig gebruik van screenshots. Op de laptop gebruik ik daar meestal het simpele programmaatje Snippy voor maar of dat nog lang zo zal blijven waag ik te betwijfelen. Vanmiddag ontdekte ik namelijk een extensie voor Google Chrome: Awesome Screenshot. Leuker kunnen we het niet maken...

Sinds drie weken weet ik overigens ook hoe ik screenshots op de iPhone kan maken. Dat werd ook tijd.

@

Twitterende bibliotheken, van Brunei tot Chili

Wilma heeft mij toegang gegeven tot de Twitter-account van #Followalibrary. Dat vond ik een mooie gelegenheid om op zoek te gaan naar twitterende bibliotheken wereldwijd. Inmiddels volgen we er 540. In anderhalf uur doorklikken op de lijsten en volgers van internationale bibliotheekgerelateerde organisaties (OCLC en UN Library bijvoorbeeld) liet ik me opnieuw verrassen door het universele karakter van de online presentatie van bibliotheken.

Of je nu je nu kijkt naar een Russische of een Chileense bibliotweet: ze zijn herkenbaar. Dat geldt dan weer niet voor de websites van al die bibliotheken. Ik heb er heel wat gezien vandaag en kan eigenlijk maar een ding concluderen: zo slecht doen wij het in de Lage Landen niet. Bekijk maar eens een paar sites uit deze lijst, als je me niet gelooft.

Je stuit ook op grappige zaken. Zo lijkt men in Brunei te dromen van tulpen. Daarom durft de blommenboer van dat staatje maar liefst 98 dollar te rekenen voor het afleveren van een eenvoudig bosje.

Gerelateerd:
De universele saaiheid van bibliotheken
De universele digitale bibliotheek bestaat niet
Websites bibliotheken vooral saai?

@

Lekker transparant

Het goede aan websites als Bigwobber, Leugens.nl, Snellerbetalen.nl en, vooruit maar weer, Wikileaks, is dat die sites ons inzicht verschaffen in de wijze waarop informatie gemanipuleerd verspreid wordt of zelfs in informatie die helemaal niet gedeeld wordt. Dat inzicht is belangrijk als je vooruit wilt, als je beslissingen wilt nemen.

Inmiddels begin ik behoorlijk knorrig te worden over het uitblijven van informatie rondom bibliotheekinnovatie. Duizenden mensen uit de bibliotheeksector hebben in een cursus geleerd hoe je anno 2010 informatie gemakkelijk kunt delen via het sociale web maar de praktijk valt me vies tegen. Ik lees maar zelden wat de voortgang is van bepaalde projecten, laat staan dat ik al ergens heb gelezen hoe vernieuwingsgelden precies zijn besteed. Besluitvorming, opleverdata, vervolgplannen: het is een groot mistig gebied.

Toegegeven, er zijn aanknopingspunten, maar, met de ontbrekende kennis van nu, zou ik het zelf toen anders hebben gedaan. Als ik de duiten had mogen verdelen zou ik toen hebben geëist dat alle betrokkenen verplicht verslag moesten uitbrengen op een eigen blog of een bestaand platform, minstens een keer in de maand. Gewoon, omdat het kan. Gewoon, omdat het veel onnodig (gis-) werk zou hebben voorkomen.

Vooralsnog is de praktijk anders. Niks geen tirannie van transparantie.

@

Afbeelding: presentatie Bigwobber (PDF)

Dag Dennis

Ik mocht altijd graag kijken naar Dennis Hopper. Hij speelde zijn rollen zo lekker obstinaat. Als eerbetoon daarom het gedicht dat hij zelf ook regelmatig voordroeg:  If, van Kipling.

If you can keep your head when all about you 

Are losing theirs and blaming it on you,

If you can trust yourself when all men doubt you,

But make allowance for their doubting too;

If you can wait and not be tired by waiting,

Or being lied about, don't deal in lies,

Or being hated, don't give way to hating,

And yet don't look too good, nor talk too wise:

If you can dream - and not make dreams your master;

If you can think - and not make thoughts your aim;

If you can meet with Triumph and Disaster

And treat those two impostors just the same;

If you can bear to hear the truth you've spoken

Twisted by knaves to make a trap for fools,

Or watch the things you gave your life to, broken,

And stoop and build 'em up with worn-out tools:

If you can make one heap of all your winnings 

And risk it on one turn of pitch-and-toss,

And lose, and start again at your beginnings

And never breathe a word about your loss;

If you can force your heart and nerve and sinew

To serve your turn long after they are gone,

And so hold on when there is nothing in you

Except the Will which says to them: 'Hold on!'

If you can talk with crowds and keep your virtue,

' Or walk with Kings - nor lose the common touch,

if neither foes nor loving friends can hurt you,

If all men count with you, but none too much;

If you can fill the unforgiving minute

With sixty seconds' worth of distance run,

Yours is the Earth and everything that's in it,

And - which is more - you'll be a Man, my son!

@

Sony presenteert nieuw oprolscherm

Je weet zelf! Organische lichtemitterende diodes! Organische dunfilm Transistors!

Van de technologie die het mogelijk maakt word ik een beetje duizelig, maar de potentie van Sony's oprolbare display zie ik wel. Specificaties hierrrrr.

Gerelateerd:
Een schoon, waterdicht en oprolbaar toetsenbord
Ik wil een rolltop
De Readius, de Feniks

@

Blogreacties 2010: onvermijdelijke verschuivingen

Een tijdje geleden vroeg Marina (bewonder hier haar mooie nieuwe website) mij:
"Hoe vind jij het eigenlijk dat een steeds groter deel van de conversatie zich nu op Twitter afspeelt en niet meer op je eigen blogstekkie? Ben jij daar al helemaal aan gewend? Misschien zie jij twitter zelfs ook als je eigen stekkie. Definities veranderen nu eenmaal met de tijd."

Ik antwoordde:
"De verschuiving in conversaties vind ik niet altijd even handig, maar ik werk het zelf ook in de hand. Dagelijks kan ik vanuit de drie mailboxen een rondje doen langs blog, Hyves, Facebook, LinkedIn en Twitter. Het zijn verschillende type mensen die op verschillende plaatsen reageren. Ik zou het maar wat graag verzameld zien op een plek, maar daar is bij mijn weten geen oplossing voor. Als ik dat niet meer wil moet ik platformen af gaan stoten, dat is ook een optie, maar ik ben er aan de andere kant best aan gewend inmiddels. Twitter is een intens medium geworden, daar beleef ik wel veel plezier aan toch. Het is heel andere koek, maar de lijntjes zijn kort en snel en je spreekt er toch weer heel andere mensen. En als je zin hebt kun je er ook lekker brallen en geinen. Dat heeft wel wat. Ik zie het inderdaad als onvermijdelijke verschuivingen. Go with the flow."

Onvermijdelijke verschuivingen. Zo denk ik er nu nog steeds over, maar Marina had wel een goed punt. Ook al weet je dat de aandachtsspanne kort is, en besef je dat er behalve de genoemde verschuivingen nog vele andere redenen zijn die voorkomen dat mensen reageren op 'je moederschip', toch zou het leuk zijn om alle reacties op een plaats verzameld te zien. De mensen die schrijfsels lezen op een van de sociale netwerken komen over het algemeen echt niet naar de website zelf. Reageren op Twitter is vaak makkelijker omdat men daar toch al is ingelogd.

Daarom beschouw ik het als onvermijdelijke verschuivingen, en geef ik Marina gelijk als ze zegt dat definities veranderen met de tijd. Maar desondanks ervaar ik het ook een beetje zoals Rob Cottingham op Noise to Signal. Ik hoop dat mensen ook hier zullen blijven reageren. Dat geeft toch altijd een extra stimulans. Een sterke inhoudelijk reactie doet me daarbij net zo veel als een korte, grappige of een bemoedigende. En de uitschieters? Die zou ik het liefst inlijsten.

Maar we moeten ook niet overdrijven. We leven digitaal nu eenmaal in een Li(k)e Economy :-)

@

Cartoon: Noise to Signal

Verrijken QR-codes boeken?

Als het gaat om het digitaal verrijken van boeken zie ik allerlei mogelijkheden maar bij het aanschouwen van de video van Ubimark slaat de twijfel toch toe. Op de een of andere manier spreekt het mij niet zo aan, dat concept van QR-codes in gedrukte boeken. Ik vind het principe van die codes prachtig: met QR kun je ieder denkbaar object van een extra dimensie voorzien. Maar boeken ermee verrijken? Ik word al spontaan bevangen door luiheid als ik die codes aantref in een tijdschrift. Ik lees het dan liever direct, op een mobiel apparaat.


Toch durf ik ook niet uit te sluiten dat QR aan terrein zal winnen in de boekensector. Iets zegt me dat het wel (een begin van) een oplossing is voor al die hyperlinks die steeds vaker in papieren documenten worden opgenomen.

Het aanmaken van een code is overigens kinderlijk eenvoudig. Op Kaywa genereerde ik in een paar tellen een code voor dit weblog, onder andere in te lezen met I-nigma:

@

Foto: Foreverfriday

De moeder aller krantenbanken

Het is prachtig om te zien dat de ambities van de Koninklijke Bibliotheek gestalte beginnen te krijgen. Met de lancering van de Krantenbank  Historische Kranten is de eerste grote slag geslagen. Ik hoef er niet veel meer aan toe te voegen. Dat is gisteren al gedaan door een aantal collega's:

• Boekendingen
• Transisalania
• De/Bibliotheek
• IP

De kranten lieten zich uiteraard ook niet onbetuigd. Deze krantenbank is een aanwinst voor iedereen die belangstelling heeft voor de vaderlandse geschiedenis.

Door de grote belangstelling kan het op dit moment wel gebeuren dat sommige zoekopdrachten niet uitgevoerd kunnen worden.

@

Noem je dat lesgeven?

Hoeveel jaar van een leven brengt een mens gemiddeld door in de schoolbanken? Zelf kom ik op een jaar of twintig aan onderwijs:

• Zes jaar lagere school (en twee jaar kleuterschool)
• Zeven jaar VWO
• Een jaar UvA
• Een jaar SOSA
• Vier jaar Haagse Hogeschool
• Minstens een jaar aan cursussen, telexles bij Defensie en de Oracle-opleiding 

Als ik terugdenk aan al die jaren (alleen op de middelbare school heb ik al meer dan tachtig leraren versleten, heb ik wel eens uitgerekend) kan ik maar een ding concluderen: de leraren die me zijn bijgebleven zijn de leraren die mij als een gelijkwaardige behandelden en die goede verhalen vertelden. De leraren bij wie ik voelde dat ze echt enthousiast waren over hun vak.

De leraren die ik min of meer verdrongen heb hadden ook iets gemeen: ze gaven eigenlijk helemaal geen les, ze volgden de lesstof uit de boeken alleen maar, zonder enige inspiratie. Ik heb het maar al te vaak meegemaakt dat ik een lange reis moest maken om lessen te kunnen volgen, om dan vervolgens geconfronteerd te worden met lieden die slechts voorlazen, of lieten voorlezen, uit de stof die we thuis zelf al hadden moeten lezen. Zonder aanvullingen.

Aan die lieden moet ik denken als ik bovenstaande video zie. Het is geen lesgeven, wat zij lesgeven noemen.

Gerelateerd:

Opgelet! Een lesje voor leraren

Over de moderne student en anti-lesgeven

Information R/evolution

Michael Wesch over de sociale impact van YouTube

Wij

@

Via TTW

Zonde om weg te gooien: een LP als druipklok

De een zal z'n collectie lp's nooit wegdoen, de ander dumpt het vinyl zonder blikken of blozen op een rommelmarkt, of erger nog: in de vuilnisbak. Als jij ook in die laatste categorie valt is een bezoekje aan Environmental Graffiti misschien een overweging waard. Je kunt nog zoveel meer doen met je platen...

...er een druipende klok van maken bijvoorbeeld.

@

Schrijf je eigen succesverhaal

Om niet iedereen gillend weg te doen rennen zeg ik verder niets meer over Wikipedia. De archieven puilen uit. Maar vanaf het stokpaard -en vanuit het perspectief van Wiki loves bieb- vind ik het interessant om te zien dat Wikimedia Outreach (de 'uitgestoken hand') nu een speciale pagina voor bibliothecarissen heeft ingericht: FAQ for Librarians.

Het is een duidelijk signaal. De tijd om ons eigen succesverhaal te schrijven is aangebroken.

@

Pew onderzoekt verschillen in berichtgeving sociale en traditionele media

Pew heeft zondag de resultaten van een onderzoek naar de verschillen en overeenkomsten in de berichtgeving van sociale en traditionele media gepubliceerd. De resultaten verrassen me toch een beetje. Begin mei leerde ik dat Twitter meer een nieuwsmedium dan een sociaal netwerk is. Gemakshalve concludeerde ik daar uit dat tweets dan ook vaak verwijzen naar traditionele media. Dat blijkt echter lang niet altijd het geval te zijn. Zo zou er in de traditionele media nauwelijks over technologie worden geschreven en op Twitter veel minder over politiek...

Dat eerste geloof ik meteen. In kranten en veel tijdschriften lees je maar zelden iets over technologie en het web. Misschien ga ik te kort door de bocht, maar ik denk zelfs dat dit een van de redenen is waarom dag- en weekbladen vervreemd zijn van een deel van het publiek. Veel mensen zouden liever eens wat achtergrondinformatie lezen over de dingen die ze dagelijks doen dan over alweer een mislukt vredesoverleg in het Midden-Oosten. De enige krant die dat heeft begrepen is NRC Next.

Maar op Twitter schijnt men dan weer minder over politiek te schrijven. Dat lees ik op dezelfde dag als het artikel Verkiezingen wereldwijd populairste onderwerp op Twitter. Ik weiger te geloven dat het hier een uitzondering betreft. Punt is vooral dat het lastig is om miljoenen dagelijkse tweets te vergelijken met de inhoud van kranten, daarvoor zijn beide media eenvoudig weg te verschillend. Dat de aandachtsspanne kort is op het web is evident, maar hoe wordt dan gemeten of kranten daadwerkelijk gelezen worden, en niet slechts 'gescand' op hoofdlijnen?

Across all three social platforms, though, attention spans are brief. Just as news consumers don't stay long on any website, social media doesn't stay long on any one story. On blogs, 53% of the lead stories in a given week stay on the list no more than three days. On Twitter that is true of 72% of lead stories, and more than half (52%) are on the list for just 24 hours.
Most of those top weekly stories differ dramatically from what is receiving attention in the traditional press. Blogs overlap more than Twitter, but even there only about a quarter of the top stories in any given week were the same as in the "MSM."

@

Van den Brink doet Middelburg

Vandaag was Wilma van den Brink te gast in het Zeeuws Archief, om opnames en afspraken te maken rondom Followanarchive en Followalibrary (zie de posting van een maand geleden). Eerst kwamen Poulus en Anneke aan het woord over de archiefvariant, later ook Wilma en ik voor de bibliotheken. Daarna spraken we in het uiterst sfeervolle kantoor van Anneke af wie wat zal gaan doen in de aanloop naar november (zo ongeveer dan toch).

Het is leuk, om op deze manier te kunnen bomen over projecten die niet gehinderd worden door strakke beleidskaders en wat dies meer zij. Gewoon aan de slag gaan met dingen waar je enthousiast over bent: daar gaat het om! Dan voelt een vergadering ook niet als een vergadering. Dan voelt een vergadering gewoon als een lekkere lunch in het aangename Middelburgse Tastoe.

Mensen die zo'n benadering wel kunnen waarderen (ook mensen uit de archiefwereld!) kunnen volgende week vrijdag overigens terecht in Haarlem, waar de vierde Happe-ning zal worden gehouden. Uiteraard is de immer actieve Wilma daar ook van de partij (en de rest van de Crew). Zelf kan ik daar niet bij zijn (ik zit bij een inspiratiemiddag Games Atelier) maar toen ik Wilma hoorde vertellen over het programma wist ik: daar zal het niet aan liggen. Inschrijven dus!

@

Op de foto, in depot 2 van het Zeeuws Archief: Wilma, Poulus en Anneke

Stapsgewijs naar duurzame toegang

Via Twitter werd ik er op geattendeerd dat oud-collega Enno Meijers zijn Master of Business Informatics heeft behaald met zijn thesis Stapsgewijs naar duurzame toegang (PDF). Een verslag van de presentatie van zijn thesis is te vinden op het weblog van Inge Angevaare.

Enno heeft in het verleden regelmatig zijn visie op dit onderwerp met mij gedeeld (zie ook De duurzame opslag van digitale collecties in de Zeeuwse Bibliotheek). Het is goed om te lezen dat Enno nu een vette acht heeft gescoord met het uitwerken van die visie. Van harte gefeliciteerd Enno!

@

Crescat Graffiti, Vita Excolatur

Crescat Graffiti, Vita Excolatur is een schitterend project/boek van Quinn Dombrowski, die vanaf 2007 de graffiti van studenten in de Joseph Regenstein Bibliotheek van de Universiteit van Chicago fotografeerde en verzamelde.

Nog afgezien van het feit dat veel kreten en leuzen leuk zijn om te lezen vind ik het vooral interessant om te zien hoe Dombrowski erin is geslaagd een verschijnsel, dat door veel mensen zal worden uitgelegd als vandalisme, om te zetten in een project met allure en 'virale trekjes'. Er is een keurig gesorteerde Flickr-collectie (met cc-licentie), er is een boek (ook te vinden in Google Books), een website, en zelfs een Facebookpagina. Op die manier krijgen de krabbels plotseling artistieke waarde en krijgt de bibliotheek een publicitaire boost. Prachtig toch?

De titel van het project is overigens een variant op het motto van de Universiteit.

@

Afbeelding
Attendering: Book Patrol

Drupal en bibliotheken: meer vragen dan antwoorden

Twee maanden geleden dreigde ik me te gaan verdiepen in Drupal (Gardens) maar uiteindelijk kwam dat er niet meer van. Nu ben ik me echter aan het oriënteren op varianten van een bestaand CMS en gaat mijn aandacht nadrukkelijk uit naar een Open Source variant. Nu roept mijn eerste verkenning onmiddellijk allerlei vragen op. De belangrijkste vraag is: voor welk systeem zal Bibliotheek.nl straks gaan kiezen? Voor Joomla of voor Drupal (net als Bibliotheek.be?) Ik heb die vraag al naar verschillende mensen gemaild maar ik vermoed dat ik nog even zal moeten wachten op de antwoorden. Via Twitter kreeg ik wel al een paar reacties, maar die heb ik nog niet bevestigd gezien. Als iemand er al meer over weet houd ik me van harte aanbevolen!

Ik ben uiteraard ook op zoek gegaan naar bestaande voorbeelden (naast het prototype van Valkenzande) en heb er (ook dankzij tips van derden) een paar gevonden, maar het punt is dat ik over de kosten (zowel in geld als in uren) tot op heden geen informatie heb gevonden. Ik denk dat ik er beter aan doe direct contact op te nemen met betrokkenen. Ook hier geldt echter: als iemand informatie heeft....

Ondertussen heb ik wel het boekje Drupal in Libraries bemachtigd en heb ik me voorgenomen binnenkort een beetje te gaan oefenen met Drupal op een 'fictieve' server, WampServer. Ik ben niet van plan me te verdiepen in de techniek, maar het systeem beter verkennen kan zeker geen kwaad. Als iemand zo'n site voor je inricht moet je wel weten of het aantal geïnvesteerde uren reeël is.

Het is het begin van een verkenning dus nogmaals: als je hier meer over weet en graag kennis deelt: schroom niet om me een mailtje te sturen. Of een dm, een krabbel, een reactie, whatever!

Alvast bedankt!

@

Klassiekers deel 103: Chalk Dust

Dit is misschien wel de slechtste aller klassiekers. Maar slechte klassiekers zijn ook klassiekers he, en als menneke van 11 moest en zou ik dat singletje hebben. Misschien heb ik ook wel gewoon een vlaag van verstandsverbijstering omdat ik vanavond moet gaan tennissen. Ik word altijd een beetje raar van sport, zeker als de bal gewoon in was, dus. Dat had John nu ook altijd.

Ik kies trouwens voor de statische clip, want die performance bij Top of the Pops, die gaat echt te ver...

Out

What!

Out

What!

The ball was out

You gotta be kidding

The ball's in

Everyone could see that the ball's in

Chalk dust

Everyone could see that there was chalk dust

That ball was in by about a mile

You people here a goddamn senile

Don't be noisy, there is the good chap

You wake the linesman, she's having a nap

@

Merkwaardige kunst deel 21: Alan Macdonald

Alan Macdonald maakt mooie schilderijen. Kan iemand mij vertellen waarom ik opeens aan een televisieserie uit mijn jeugd moet denken?

@

Attendering: BB

Dag Schoolbank

Ik heb Schoolbank.nl nooit tot de sociale netwerken gerekend, om de doodeenvoudige reden dat ik er in meer dan vijf jaar tijd nooit 'iets sociaals' heb mogen beleven. Ik heb me er ooit ingeschreven en dat is het dan ook wel, ik kan me niet herinneren dat ik er ooit iets aan heb gehad. Er was ook nooit aanleiding om het netwerk te bezoeken. De mailtjes die ik in de beginjaren nog wel eens ontving beschouwde ik als vervelend; ik voegde ze al snel toe aan de spamfilter.

In Parool (via Bert Brussen) las ik over een geflopt feest rondom Schoolbank. De promotiecampagne kostte maar liefst anderhalve ton maar er werden maar vijf kaartjes verkocht. Dat verbaast me eigenlijk niks. Ik hoor en lees nooit meer iets over het netwerk (over het gratis alternatief overigens ook niet) en kan niemand bedenken die daar nog actief is. Ik krijg de indruk dat Schoolbank aan alle kanten is ingehaald door de sociale netwerken die er nu wel toe doen.

Ik vond het wel een mooi moment om mijn profiel te verwijderen. Als oud-klasgenoten mij willen vinden op het web hoeven ze immers niet veel moeite te doen. Het verwijderen van het profiel is eenvoudig. De link vind je in het helpmenu, onder 'persoonlijke gegevens'.

Doe jij (nog) iets met Schoolbank?

@

Stemr: de populariteit van politieke partijen in hashtags

Als zwevende kiezer kan ik weinig met de stroom informatie over onze politieke kopstukken. Als Pechtold opeens mijn favoriete terras aandoet denk ik "ach, ik kan ook best op hem stemmen". Als ik zie dat een stand-in van Halsema met de billen bloot gaat vind ik Groen Links opeens wel weer aardig. Een stuntstem voor de Piratenpartij leek me aanvankelijk ook wel geinig, maar nu ik daar beelden van heb gezien zie ik daar geloof ik toch maar van af. Ik heb, kortom, geen flauw idee.

Met stemwijzers kan ik ook niet goed uit de voeten, zelfs niet met de Digitale Vrijheidswijzer. Het is me allemaal net iets te overweldigend.

Tot slot zijn er dan nog de polls. Daar heb je verder ook niets aan, maar ze zijn meestal wel lekker overzichtelijk. Vandaag kwam ik een variant tegen: Stemr. Stemr geeft geen inzicht in het stemgedrag van Nederlanders maar geeft wel een interessant beeld van de frequentie van partijnamen in de hashtags (#) van tweets. Ook niet iets om je door te laten leiden, maar wel aardig om zo nu en dan eens te bekijken.

Lees hier meer over het visuele 'proof of concept' van het afstudeerproject van Jordy van Gelder.

@

Nogmaals Harvard: papier maakt plaats voor toegang

Dat de toekomst aan toegang is, behoeft nauwelijks toelichting meer. De vraag is alleen hoeveel jaren er nog zullen verstrijken voordat toegang tot digitale informatie belangrijker is voor bibliotheken dan het bezit van papieren collecties.

In Harvard's paper cuts schetst The Boston Globe vandaag een beeld van de omwentelingen op dit gebied in de bibliotheken van Harvard. Omdat het budget beperkt is worden er steeds minder papieren en steeds meer digitale informatiebronnen aangeschaft.

The number of digital items, including text, images, and audio files, soared from 1.2 million in 2003-04 to 12.4 million last year. During that period, electronic resources — journals, books, and databases — rose from 6,058 to 370,696.

Verschillende bibliotheken schaffen verschillende databanken aan en werken steeds nauwer samen als het gaat om het verschaffen van online toegang. Bibliothecaris wordt vervangen door programmeurs en grafische ontwerpers, die visuele interfaces voor de digitale collecties bouwen. De ontmoetingsfunctie van de bibliotheek wordt steeds belangrijker. Boeken worden centraal opgeslagen in een grote silo elders, en op verzoek binnen 24 uur geleverd.

Uiteraard worden er protestbrieven geschreven, uiteraard waait er stof op. Maar dit is de kant die het opgaat.  Dit is het antwoord op het informatiegedrag van de moderne student.

Gerelateerd:
Hoe de bibliotheken van Harvard meegaan met de tijd
Het succes van transformatie: de Du Bois universiteitsbibliotheek van Massachusetts
Bibliotheken zonder boeken
Een kans voor iedereen: internetgebruik in Amerikaanse bibliotheken
Innovatie met effect
Bibliotheek 2.0 in uitvoering: de McMaster University Library
Bibliotheken verbinden gemeenschappen: een onderzoek

@

Gelezen: Purple Cow: transform your business by being remarkable

Het dunste werkje van de stapel nog te lezen boeken is uit: Purple Cow: transform your business by being remarkable, van Seth Godin. Dat boekje is 'al' zeven jaar oud maar nog minstens zo relevant als in het jaar van publicatie. De aandachtsspanne van consumenten is anno 2010 zo mogelijk nog korter dan in 2003. Als bedrijf of dienstverlenende organisatie moet je harder knokken dan ooit tevoren om de aandacht te trekken en vast te houden.

Purple Cow gáát over die korte aandachtsspanne. Godin beschrijft hoe je de concurrentie af kunt troeven door opmerkelijk te zijn. Dat lijkt iets vanzelfsprekends, maar als je er over nadenkt concludeer je al snel dat de meeste producten, winkels, websites en diensten ronduit saai zijn. Dertien in een dozijn. Van hetzelfde laken een pak. Vervelend bijna. Aan de hand van talloze voorbeelden die aantonen hoe het anders kan neemt Godin ons mee naar de wereld boven het maaiveld: de wereld van het buitengewone, de wereld van het opmerkelijke.

Auteur Seth Godin is zelf opmerkelijk geworden door veel, kort en helder te schrijven over (online) marketing. Zijn goed verkopende boeken zijn vaak gebaseerd op ideeën die online werden gevormd. Dat is goed te merken. Godin vindt de boodschap belangrijker dan de samenhang van de hoofdstukken. Voor mensen die kennis willen maken met de materie is dat niet erg maar mensen die op zoek zijn naar een naslagwerk komen bedrogen uit.

Purple Cow leest hoe dan ook 'prettig weg'. De boodschap is dezelfde als die van het boek The Blue Ocean Strategy (2005).

If being a Purple Cow is such an easy, effective way to break through the clutter, why doesn’t everyone do it? Why is it so hard to be Purple? Some folks would like you to believe that there are too few great ideas or that their product or their industry or their company can’t support a great idea. This, of course, is nonsense.

The Cow is so rare because people are afraid. If you’re remarkable, it’s likely that some people won’t like you. That’s part of the definition of remarkable. Nobody gets unanimous praise– ever. The best the timid can hope for is to be unnoticed. Criticism comes to those who stand out.

Als ik het concept projecteer op Nederlandse Bibliotheken denk ik onmiddelijk aan DOK Delft. Wat je verder ook vindt van die bibliotheek, je kan niet ontkennen dat die bibliotheek opmerkelijk is. DOK is zo opmerkelijk geworden door dingen te doen die andere bibliotheken nalaten. Door felle kleuren, afwijkende concepten en enthousiaste mensen. De belangrijkste les van het boekje is misschien wel dat je er niet zult komen door het concept van Delft over te nemen. Dat concept is er al. Als andere bibliotheken het concept kopiëren wordt de koe weer zwart-wit. Ga op zoek naar je eigen Paarse Koe en je maakt een goede kans opgemerkt te worden. Dat is precies Eppo van Nispen bedoelde, toen hij in het filmpje over de beste bibliotheek van Nederland 2009, uitlegde waarom DOK 'over het randje kijkt' (doorscrollen naar 7.45 minuten).

Meer lezen over Purple Cow:
Marketingfacts
Managementboek
ZBC Kennisbank
Seth Godin

@

Samenwerken met Bol en TipiT

Dankzij een tweet van Karin Ramaker kwam ik vandaag terecht op het weblog van Peter de Kock. Nu is dat sowieso een leuk weblog om te ontdekken, maar toen ik twee postings had bekeken ontdekte ik nog iets: Peter maakt gebruik van twee 'verdientoepassingen' die op mijn sympathie kunnen rekenen: Bol en TipiT.

Dat Bol, net als Amazon, een partnerprogramma heeft, wist ik. Ik had me er alleen nog nooit in verdiept. Toen ik las hoe Peter dat programma gebruikt was mijn interesse echter gewekt: als je toch regelmatig boeken bespreekt kun je eigenlijk net zo goed verwijzen naar Bol.com. Je ziel verkoop je daar niet mee en met een klein beetje mazzel houd je er ook nog iets aan over. Het is iets om over na te denken.

Nog interessanter vond ik Peter's link naar TipiT, de 'online fooienpot'. TipiT heeft zo mogelijk nog een vrijblijvender karakter dan het partnerprogramma van Bol: als mensen je weblog waarderen kunnen ze met behulp van dat systeem een klein bedrag aan je tegoed toevoegen. Toen ik me wilde registreren voor die site (ik bleek tot mijn verbazing al geregistreerd te zijn) zag ik echter dat TipiT in februari van dit jaar in de problemen is geraakt en sindsdien geen nieuwe accounts meer toestaat. Dat heeft ongetwijfeld ook iets te maken met de 'boost' die TipiT kreeg toen WikiLeaks het systeem ging gebruiken voor donaties. Vooralsnog valt er weinig te zeggen over de perspectieven van deze dienst. Op Twitter wordt gezwegen sinds 25 februari en WebWereld meldde ruim een maand geleden dat er nog niet veel schot in de zaak zit.

Ik vind dat wel jammer. Ik had TipiT best eens nader willen onderzoeken. Banners en Google AdSense vind ik niet passen bij Mijns Inziens, maar de manier van werken van Peter de Kock bevalt me eigenlijk wel. Of draaf ik nu door en is dit volgens jullie net zo fout als traditionele vormen van adverteren?

@

Vertel me hoe je heet en ik zeg je waar je woont

Vertel me hoe je heet en ik zeg je waar je woont. Volgens Gerrit Bloothooft is er een verband (PDF) tussen je voornaam en de regio waar je geboren bent. Interessante materie.

Via: Strange Maps
Meer lezen: Kennislink

@ (vriend van zijn bezit/erfgoed)

Recreatie en de bibliotheek...in 1896

Ik kom er niet vaak aan toe, maar als ik een keer de moeite neem om te grasduinen in het aanbod van websites als Gutenberg.org en Archive.org, stuit ik gegarandeerd op geweldige titels. Zo vond ik vannacht, in de catalogus van Gutenberg, drie oude werken over bibliotheken:

• Why do we need a public library? (1910)
• How to form a library? (1886)
• A Library Primer (oorspronkelijke uitgave 1896)

Vooral dat laatste boek is vermakelijk om even door te bladeren. Het is opmerkelijk hoe weinig er in 115 jaar eigenlijk is veranderd in de argumenten om openbare bibliotheken in stand te houden. Zie bijvoorbeeld de (korte) hoofdstukken 3, 6 en 36. In dat laatste hoofdstuk, Libraries and Recreation, staat het volgende:

There is nothing out of place in the comparing of the library to the school and the college, but its true mission is not to be so limited. To a large extent it is to be compared, as an object of public care and expense, with the park, the modern common, where there are flower-beds, rare plants in conservatories, lakes with boats in summer and skating in winter, and music by excellent bands. Not very strictly useful, these things, but recognized everywhere as ministering to the real culture of the people.

Let this library, then, be the place where you will come, not merely to study and store your minds with so-called "useful" knowledge, but also often to have a good time; to refresh your minds and hearts with humor and poetry and fiction. Let the boys find here wholesome books of adventure, and tales such as a boy likes; let the girls find the stories which delight them and give their fancy and imagination exercise; let the tired housewife find the novels which will transport her to an ideal realm of love and happiness; let the hard-worked man, instead of being expected always to read "improving" books of history or politics, choose that which shall give him relaxation of mind and nerve, perhaps the Innocents abroad, or Josh Billings' "Allminax," or Samanthy at Saratoga.

Het is alleraardigst om te zien dat men toen al op zoek was naar een breder aanbod en manieren om het publiek te verleiden. Let ook even op die passage over vermoeide huisvrouwen en 'de boeken die hen naar het rijk van liefde en geluk transporteren'. De klant is Koningin!

Gerelateerd:
Manybooks.net: gutenberg-titels downloaden voor PDA en iPod
De status quo van Project Gutenberg
Gratis audioboeken zijn overal
Juweeltjes uit de feeds van Gutenberg
Middelburgse volksverheffing in 1912
Met weemoed denk ik aan de leeszaal
De hitlijsten van Gutenberg.org

@

Foto

Infodames verlichten het leven in Bangladesh

In Nederland spreken we graag over het 'opzoeken van de gebruiker' en hoewel we dat in sommige gevallen ook wel doen (in analoge gevallen dan toch) denk ik dat we nog wel een voorbeeld kunnen nemen aan de 'Infoladies' in Bangladesh. Ik las zojuist een inspirerend verhaal over dit 'leger van mobiele informatiedames':

Ask me about the pest that's infecting your crop, common skin diseases, how to seek help if your husband beats you or even how to stop having children, and I may have a solution," says a confident Akhter.

"An InfoLady's netbook is loaded with content especially compiled and translated in local Bangla language," says Mohammed Forhad Uddin of D.Net, a not-for-profit research organisation that is pioneering access to livelihood information. "It provides answers and solutions to some of the most common problems faced by people in villages."

In Bangladesh this means nearly three-quarters of the nearly 160 million that live in rural areas. From agriculture to health, sanitation and disaster management, the content follows simple text, pictures and engaging multimedia animations to include all users, many of whom are illiterate.

Nieuw is dit verhaal niet (The Guardian schreef er al over in november 2009, The Daily Star in augustus van dat jaar), mooi is het wel.

@

Het leven na de wending

Op 22 maart kondigde ik aan te zullen vertrekken  bij de Zeeuwse Bibliotheek, op 1 mei trad ik officieel uit dienst. In de tussenliggende tijd gebeurde er nogal wat:

• M'n blog kreeg een nieuwe naam en een nieuw gezicht
• Ik paste mijn gebruikersnaam op het web waar mogelijk aan, alsmede mijn naam bij de KvK
• Ik kwam tot een overeenkomst met BibliOosterschelde
• Ik maakte afspraken over samenwerking met de Bibliotheek Vlissingen

Inmiddels ben ik drie weken verder. Mensen informeren regelmatig belangstellend 'hoe het er nu mee gaat' en 'wat ik zoal doe'.

Welnu: het gaat prima met me en ik doe van alles. Dat betekent echter niet dat ik alweer in een vast en duidelijk stramien zit. Mijn nieuwe leven begint gestalte te krijgen maar heeft nog lang geen duidelijke horizon. Daarover kan ik alleen maar zeggen dat het, af en toe, een gevoel van onzekerheid oproept maar ook dat het een prettig gevoel van vrijheid geeft. Het is fijn, om te ervaren dat je niet iedere dag voor negenen naar een kantoor hoeft te fietsen.

Maar wat doe ik dan zoal?

• Ik werk tot begin juli voor Rob Coers. Voor 23 Dingen begeleid ik 20 coaches van Bibliotheekhuis Limburg Zuid.
  
  
• Ik schreef in de afgelopen weken twee artikelen (waaronder een interview met Henk Blanken) en een column voor Digitale Bibliotheek, een column voor Bibliotheekblad en een boekrecensie voor InformatieProfessional
  
  
• Van de bibliotheek Vlissingen kreeg ik de opdracht om 8 Bibliotheekdirecteuren te interviewen voor het project Wiki loves bieb. Die leuke opdracht is inmiddels afgerond. Van directeur Kees Hamann heb ik weer een nieuwe opdracht gekregen. Daarvan zal ik in een later stadium verslag doen.
  
  
• Bij BibliOosterschelde ben ik begonnen op 10 mei. De eerste werkdagen bestonden vooral uit het kennismaken met de teamleiders en andere collega's, en uit het verkennen van de organisatie. Inmiddels begin ik een beeld te krijgen van mijn rol binnen het geheel. Er wachten uitdagingen op het gebied van mediawijsheid, gaming, het sociale web, maatschappelijke stages en bibliotheekvernieuwing in algemene zin. Het is een uitgebreid en afwisselend pakket. Als er onderdelen zijn die niet aan de orde komen zal dat voornamelijk het gevolg zijn van het beperkte aantal uren (8) dat ik in dienst ben.
  
  
• Verschillende mensen kwamen op bezoek in het Zeeuwse. Afgelopen donderdag werd ik geïnterviewd door twee studenten IDM van de Hanzehogeschool Groningen, over klantgerichtheid, bibliotheekvernieuwing en de toekomst van het vak. Gistermiddag voerde ik een zonnig en prettig terrasgeprek met Monique Verweijmeren (Bibliotheek Rotterdam), over min of meer dezelfde thematiek. Een paar weken eerder zat ik op hetzelfde terras met Rob Bruijnzeels. Met hem sprak ik ook over van alles en nog wat, maar de insteek was de Library School, die in september nu echt van start gaat (ik mocht twee jaar geleden meedenken over de inrichting van die opleiding).
  
  
• Ik werd via de mail door Marie-José Klaver geïnterviewd voor de rubriek Professional in het nieuws.
  
  
• Via Skype voerde ik een prettig gesprek met Peter Evers, over de NVB en Bibliotheek 2.0, over mijn en zijn nieuwe leven en over zijn project RSS Cockpit.

En voor de rest? Voor de rest ben ik zoveel mogelijk blijven doen wat ik al deed: bloggen en twitteren. B20 beheren. Boekjes lezen. Biertjes drinken in de kroeg. Het schiet er nauwelijks meer of minder bij in dan voorheen. Wat betreft mijn ritme: ik ga nu later naar bed maar sta niet veel later op. Ik merk wel dat ik mijn piekmomenten qua werken het liefst richting weekend schuif. Ik vind Pinksteren ook wel een mooi moment om er weer eens goed voor te gaan zitten. Dat idee bezorgt me een goed gevoel bovendien.

Het zal waarschijnlijk niemand verbazen dat ik me op dit moment nog geen zorgen maak. Nu wordt het wegvallen van mijn salaris nog voldoende gecompenseerd. Het punt is dat ik nog geen enkele garantie heb dat dat na juni ook nog zo zal zijn. Ik vind het ook erg lastig om daar nu al een planning op los te laten. Er zijn ook nog andere mensen die me hebben laten weten graag eens met mij in gesprek te gaan. Dat is wel een geruststellende gedachte. Het punt is echter dat ik nog niet kan overzien hoeveel tijd mij wekelijks rest, of hoeveel inkomen ik nodig heb om normaal te kunnen leven.

Ik hoop dat de komende twee maanden daar meer duidelijkheid over zullen verschaffen. In juni gaan we eerst nog twee weken op vakantie. Daarna hoop ik een beeld te kunnen gaan vormen van de tweede helft van 2010. Alles is nog mogelijk. Ik mag ook niet vergeten dat ik zelf nog maar weinig actie heb ondernomen op het gebied van acquisitie. Ja, mijn uitingen op het web natuurlijk, maar in het handboek ZZP staat ook een hoofdstuk Klanten Werven...

Maar laat ik ook niet te veel op de zaken vooruit lopen. Nu voel ik me gewoon goed...en dat koester ik maar wat graag!

@

Foto

Foxconn: waar 700.000 mensen onze speeltjes maken

In het rijke Westen genieten we er met volle teugen van: glimmende playstations, de nieuwste iPhone, die razendsnelle laptop. Electronica is overal. We kunnen er niet meer zonder.

Natuurlijk, we weten allemaal dat die 70 miljoen verscheepte Wii's ooit ergens in Azië werden gemaakt. Die eerste miljoen iPads rolden ook ergens van de band. Maar kan het ons werkelijk schelen hoe ze gemaakt worden, en door wie? Als ik voor mezelf spreek: het is geen materie waar ik me regelmatig in verdiep. China ligt te ver van mijn comfortabele gadgetbedje.

Een bericht op iPhoneclub, iPhone-fabrikant gaat psychologische hulp en monniken inschakelen, bracht mijn -ongetwijfeld in China geproduceerde- Asus-muis vanochtend nu eens wel in beweging. Monniken? In een fabriek?

Ik lees een verhaal over slechte arbeidsomstandigheden. Ik leer dat het bedrijf dat Apple's producten maakt Foxconn heet. Ik lees over akelige rapporten, over vergiftiging en over de zelfmoorden van een deel van de 700.000 (!) medewerkers.

Ik kijk een stukje van een documentaire en huiver bij het zien van de groei van een stad. Ik ga op zoek naar schaarse foto's, foto's die misschien meer vertellen dan het halve verhaal van een enkele vrouw. Dat valt nog niet mee. Er wordt veel verborgen gehouden. We mogen wel zien dat een bedrijf door kan groeien, maar vraag niet op welke manier dat gebeurt...

Dan besluit ik dat het weer genoeg is geweest. Een leuk nieuw appje, iemand?

@

Googlesokken

De buzz in de blogosfeer laat er geen misverstand over bestaan: Google geeft een feestje, onder de naam I/O. Het bedrijf presenteert daar onder meer Google TV, het nieuwe OS Froyo en een web-based concurrent voor iTunes. Ondertussen geeft G. nog wat telefoons weg, kopen ze Simplify Media en, als klapper op de vuurpijl, delen ze sokken uit...

You snooze? You lose!

@

Mijn liefde

Jaja, ik weet het: waarover men niet spreken kan....maar vanavond heb ik er even lak aan. Opeens vind ik het eigenlijk te gek voor woorden dat ik hier al 4200 berichten publiceerde over alles wat me bezighoudt, behalve over de dingen waar het echt om gaat. Ik respecteer het altijd, als mijn vrienden zeggen dat ze niet met hun naam of hun hoofd op het web willen...en mijn vriendinnetje houd ik ook bewust in de luwte. Maar allemachtig mensen: wat kan mij de toekomst van bibliotheken nu nog werkelijk schelen als er geen vrouw zou zijn waar ik van houd? Als er geen hart zou zijn dat me steunt? Als ik geen liefde zou voelen?

Ik wil het toch een keer, al is het maar kort, over mijn liefde hebben. Ze heet Marleen en ze werkt ook in de bibliotheek. Ik noem haar altijd Leentje.

Leentje is lief en Leentje is leuk. Leentje is er altijd. Leentje is eigenlijk veel te bescheiden. Een koppig ego als het mijne mag zich meer dan gelukkig prijzen met zo'n vrouw.

Dat doet dat ego dan ook. Vooral nu ze er, voor het eerst in anderhalf jaar, eens een avondje niet is.

Dat ego zegt dan : "Tien tegen een dat ik mijn mond hou...".

@

Merkwaardige kunst deel 20: Weapons of Mass Instruction

Deze 'bibliobus' van Raúl Lemesoff in Buenos Aires is de stoerste die ik ooit gezien heb.

 Wat een militante giller!

@

Bolkestein: Red het land, sta drugs toe

In NRC Next las ik zojuist een opiniestuk dat ondertekend is door onder meer Frits Bolkestein, Els Borst en Hedy d'Ancona. De titel van het stuk is veelzeggend: "Red het land, sta drugs toe".
Ik ben het zeer eens met de strekking van het artikel, maar na het lezen ervan bleef ik wel met een paar vragen zitten:

• Hoe komen opiniestukken nu precies tot stand? Worden die geplaatst op verzoek van de auteurs zelf, of op verzoek van de krant?
• Welke motieven liggen aan zo'n stuk ten grondslag? Ik dacht heel even dat Bolkestein de VVD hiermee een krachtige 'verkiezingsimpuls' wilde geven maar realiseerde me direct daarna dat die partij er geheel andere standpunten op na houdt. De andere auteurs vertegenwoordigden bovendien andere politieke partijen.
• Hoe serieus wordt de opinie van deze mensen nog genomen door de huidige politici? Speelt Bolkestein bijvoorbeeld nog een rol van betekenis binnen de VVD?

Het zijn vragen waar de antwoorden wel op te vinden moeten zijn, maar dat bewaar ik even voor later. Terug naar het artikel nu even. Op NRC Opinieblog reageerden tot nu toe 138 mensen. Twee passages:

"De meest recente gegevens van Justitie melden: „Tussen de 27 en 33 procent van de detentiejaren is opgelegd wegens een opiumwetdelict.” En: „In 2006 is driekwart van de ruim 300 onderzoeken naar ernstige vormen van georganiseerde criminaliteit gericht op de handel in of productie van drugs.” (WODC- Nationale Drugsmonitor, Jaarbericht 2007.) Deze cijfers geven alleen de directe opiumwetdelicten weer. Denk aan dealers en runners, veelplegers, cannabiskweek in woonhuizen en loodsen, bolletjesslikkers, xtc-labs en uit- en doorvoer. Erbovenop komt indirecte criminaliteit: omkoping, bedreiging, corruptie, witwassen, aantasting van sectoren als vastgoed, afrekeningen tussen drugsbenden, gebruik van drugsgeld voor illegale wapenhandel. En dan zwijgen we nog maar over de internationale gevolgen, waaronder de ontwrichting van hele landen.
[...]
Zodra de binnenlandse drugsmarkt is gereguleerd, is er voor drugsbendes geen droog brood meer aan te verdienen. . De samenleving wordt substantieel veiliger. En krijgt substantiële besparingen in de schoot geworpen. Het WODC berekende de totale kosten van de criminaliteit in 2006 op 31,5 miljard euro. De misdaad die het drugsverbod veroorzaakt kost de samenleving minstens de helft, 15,75 miljard euro, dat wil zeggen aan elke Nederlander 924 euro per jaar. De kosten van rechtshandhaving van het drugsverbod bedroegen volgens prof. Rigter (Erasmus Universiteit) over 2003 1,6 miljard euro. Daar bovenop komen dan nog de indirecte handhavingskosten. Bovendien wordt belasting op drugs geheven. Drugsregulering biedt dus een formidabele kans voor lastenverlichting."

Het zou mooi zijn als de politici die straks aan het roer staan dit nu ook eens gaan beseffen. Ik ben altijd geneigd hen iets minder serieus te nemen als ze dat niet doen.

Gerelateerd:
Kabouter Spillebeen emigreert
Als je de natuur verbiedt...
En mijn verrukking neemt geen end...
De waarheid over Amsterdam
Van koopzondagen krijg je dorst

@

Afbeelding: Geheugen van Nederland

Je bent een post-consumptie consument

Je bent een post-consumptie consument.

 Je hebt alles wat je nodig hebt,

 en bijna alles wat je wilt.

 Behalve tijd.

Ik ben in zes boeken tegelijk bezig. Dat wordt een beetje te gek. Ik ga ze nu lezen van dun naar dik, dan wordt de stapel tenminste een beetje kleiner.

Ik begin daarom met de Paarse Koe van Seth Godin. Dat boekje is niet alleen dun; het is ook interessant. Het gaat over de kunst van 'het opmerkelijk zijn'. Met bovenstaand citaat begint het boekje. Godin zegt daar verder nog over: “the post-consumption consumer is out of things to buy. We have what we need, we want very little, and we are too busy to spend a lot of time researching something you have worked hard to create for us".

Het is maar dat je het weet!

@

De Spinoza App: nog niet volwassen

In december kreeg ik voor het eerst een veelbelovende demo van de app Spinoza te zien. Op mijn laatste werkdag in de ZB, 24 april, zette ik mijn naam op de lijst van bezoekers die er belangstelling voor hadden. Tot op heden hoorde ik niets. Dan ga je er vanuit dat het speeltje eenvoudigweg nog niet beschikbaar is.

Gisteren, net na het optreden van Woven Hand (indringend!) hoorde ik tot mijn grote verbazing dat Spinoza al een paar weken verkrijgbaar is in de App Store van Apple. Sinds Koninginnedag, blijkt nu. De tipgever voegde daar aan toe dat de applicatie de (gratis) download niet waard is: "het werkt voor geen meter". Ik kon het downloaden natuurlijk niet laten en zat 5 minuten later met de toepassing te spelen. Dat was inderdaad geen succes. Ook vanochtend heb ik het nog even geprobeerd. Tevergeefs.

Ik vind het jammer dat een app met zoveel potentie vroegtijdig wordt gelanceerd. Nu krijgt Spinoza van de meeste gebruikers terecht een slechte recensie. Die recensies blijven bewaard. De lancering heeft ongetwijfeld iets te maken met Het vergeten bombardement, maar zo'n herdenking zou geen reden mogen zijn te vroeg 'live te gaan', vind ik. Er is niets mis met permanente bètaversies van software, maar het mag niet zo zijn dat je er als klant niets aan hebt.

Christian constateerde gisteren dat Archief en Bibliotheek nog niet bepaald trots zijn. Dat begrijp ik nu wel. Spinoza is onvolmaakt geboren. Dat schreeuw je niet van de daken.

Het is jammer, maar deze app krijgt voorlopig het nadeel van de twijfel.

Update 14.58: Een van de initiatiefnemers van Spinoza, Floris Liesker, reageerde vandaag onmiddelijk via de mail. Hij schreef:

Absoluut gaan we hier meteen naar kijken. Er zijn zo'n 500 afbeeldingen van Middelburg in het systeem, allemaal in het centrum, dat zou dus moeten werken.Hij probeert direct na opstart collecties te downloaden (als ie die;nog niet heeft gedownload). Om een niet te zware 3G belasting te creëren bij de eerste lancering en daarmee risico op weigering door de Appstore staat ie default op 'alleen collecties downloaden in een straal van 25 km' en 'alleen downloaden via WIFI'. Dat moet dus anders, als je op dat moment geen wifi hebt komt er dus niets, of als je ergens anders in het land woont. In settings is dat uit te zetten, maar zover hebben de meeste mensen geen zin om te zoeken. Is begrijpelijk.
Ik verwacht deze week een nieuwe versie waarin dit probleem wordt getackled. Graag hoor ik of je nog tegen zaken aanloopt. Ik hou je op de hoogte van de vorderingen.

Oud-collega Enno vulde aan:

De eerste keer na het starten worden de afbeeldingen binnen gehaald, dit zijn er zo'n 800 in één keer, dat duurt nogal lang, het beste kun je dit doen wanneer je verbonden bent met wifi, dit is eenmalig, de afbeeldingen staan dan in de cache.
Het lijstje met email adressen had ik nog niet verwerkt omdat ik ook pas na mijn vakantie ontdekte dat de app beschikbaar was, de mensen krijgen hier binnenkort bericht over en de op de website van de ZB verschijnt een korte info pagina.

Het ziet er dus naar uit dat het probleem snel verholpen zal zijn. Dat is fijn om te lezen. We schakelen net zo makkelijk door naar het voordeel van de twijfel :-)

@

Het Geek Alfabet

Getipt door Dr. Henkenstein: het Geek Alfabet (de oorsprong van dat woord vind je hier). Ik ga uiteraard voor de letter R.

Gerelateerd:
Een grotesk alfabet
Skullphabet: een luguber lettertype
Je eigen handschrift als nieuw digitaal lettertype

@