Ebooks via de bibliotheek: het rapport van TNO

Het rapport van TNO, over ebooks in Nederlandse bibliotheken, is vrijgegeven. Dat lees ik zojuist op de website van Stichting Bibliotheek.nl. Het 91 pagina's tellende rapport is hier te downloaden als PDF. Ik heb niet de tijd om het vandaag nog te lezen maar omdat ik weet dat hier door veel mensen naar werd uitgekeken verwijs ik er toch maar alvast naar. Ik citeer de aankondiging:


De belangrijkste conclusies van TNO

Timing
Nú is het moment om te starten met het ontwikkelen van een e-books-propositie. Voor de ontwikkeling van een goed aanbod zal circa 2 à 3 jaar nodig zijn.

Doelgroep
Bibliotheken moeten zich niet richten op de huidige niche-gebruikersgroepen, maar op een brede gebruikersgroep.

‘Content is king’
Richt je als bibliotheek in eerste instantie op de content, en niet primair op de e-readers. Het uitlenen van e-readers wordt afgeraden.

Prijs
Start met een aanbod gebaseerd op een abonnement met een maximum aantal downloads, waarboven een prijs per stuk moet worden betaald.

Collectie
Richt je voor het aanbod in eerste instantie op het middelste gedeelte van de 'long tail' (tussen de zeer veel gevraagde en zeer weinig gevraagde titels in).

Samenwerking
Voor een succesvolle marktintroductie van een online e-books-aanbod is het nodig dat bibliotheken hun beleid, functies en resources bundelen. Als iedere bibliotheek zelfstandig en op het huidige kostenniveau licenties moet aanschaffen, is het voor bibliotheken zeer lastig of zelfs onmogelijk om de business case voor e-books positief te krijgen.

Iedereen wordt uitgenodigd te reageren, via Bibliotheek 2.0.

@

Klassiekers deel 99: The Motorcycle Song

Niets heb ik met Country and Western, niets heb ik met motorfietsen.

Maar Arlo Guthrie, met zijn Alice's Restaurant, die vind ik dik in orde. En I Feel Like I'm Fixing To Die had ik al eens gehad, in Als een avatar tript op drugs ziet hij de echte wereld. Dat scheelt ook.

Kom er maar in, met dat maffe liedje!

I don't want a pickle

Just want to ride on my motorsickle

And I don't want a tickle

'Cause I'd rather ride on my motorsickle

And I don't want to die

Just want to ride on my motorcy...cle

Volledige tekst hier.

@

Cleanternet: voor een schoner en veiliger internet

Cleanternet. Omdat internetcensuur ook blind maakt.



@

Als het aan Pegman lag bezocht hij Drenthe

Binnenkort opent de provincie Drenthe een nieuwe website.Op http://maps.drenthe.nl krijgen we alvast een voorproefje. Onze vriend van Street View, Pegman, neemt ons alvast mee in zijn Mini Cooper. Leuk gemaakt!

Attendering: Johan Hoenink

@

Bibliotheekinnovatie 2010: nieuwe organisaties en websites

Het borrelde flink in bibliotheekland, in 2009. Koepelorganisaties moesten op de schop en bibliotheekinnovatie kreeg de hoogste prioriteit van Minister Plasterk. Daar trok hij een flinke bom duiten voor uit, maar wel onder de voorwaarde dat alles snel zou gebeuren. Aan die wens werd voldaan door de sector. Er gebeurde in een half jaar tijd een heleboel, razendsnel. Zo snel zelfs, dat niemand eigenlijk nog het overzicht leek te hebben.Wie hield zich bezig met welke projecten? Bij wie ligt de regie? Hoe zijn de gelden eigenlijk verdeeld, uiteindelijk?

Gelukkig is daar dan altijd Wim Keizer, die iedereen zo goed als mogelijk op de hoogte probeert te houden via zijn nieuwsbrieven, die hij ook publiceert op Bibliotheek 2.0 (in deze, bijvoorbeeld, komt de verdeling van eerdergenoemde gelden aan bod). Ook Wims vragen zijn nog lang niet allemaal beantwoord, maar daar kan hij ook niets aan doen. Op dit moment is hij gewoon de best ingevoerde collega die ook de moeite neemt zijn kennis te delen met anderen. Waarvoor hulde.

In zijn meest recente nieuwsbrief attendeerde Wim mij op de website van Stichting Bibliotheek.nl. Vanavond zag ik dat die site inmiddels al iets verder is uitgebouwd en dat er nu, onder andere, informatie is te vinden over de in aanbouw zijnde Nationale Bibliotheekcatalogus. Via via belandde ik ook nog op een paar andere websites:

• De al eerder besproken website van de VOB.
• De website van het nieuwe sectorinstituut SIOB (met publicaties)
• Een overzicht van gesubsidieerde projecten bij Stichting Bibliotheek.nl 
• Een website van het Expertisecentrum Crossmediaal Bibliotheken (met een forum)

Het is een goede zaak dat men is begonnen met het delen van kennis maar ik krijg het wel een beetje benauwd van de versnippering van informatie. Het feit dat RSS op de meeste plaatsen nog ontbreekt biedt me ook niet direct de hoop dat een of andere bibliohacker de content van de verschillende sites voor ons gaat integreren of aggregeren. Als iemand zich daar al mee bezig wenst te gaan houden zal hij of zij er nog een taaie klus aan krijgen in ieder geval. Als ik dan ook nog bedenk welke websites (voor onze klanten) er komende zomer nog allemaal bij gaan komen, hoop ik maar een ding: dat men daar, 'aan de voorkant', wel zal slagen in het alles overzichtelijk en helder bijeen te brengen op Bibliotheek.nl. 

Wat me ook een beetje zorgen baart, is het feit dat 'alles 2.0' nog grotendeels ontbreekt op de sites. Ik hoop oprecht dat daar veel meer aandacht aan besteed zal gaan worden. In elk projectplan staat het obligate 'we gaan de gebruiker opzoeken waar hij zit' natuurlijk wel vermeld maar vooralsnog voert de traditionele aanpak de boventoon. Ieder bouwt zijn eigen website. Blogs en profielen met gezichten zijn nog nergens te bekennen. Conversatiemanagement speelt vooralsnog geen rol van betekenis.

Dit is geen tijd om azijn te zeiken. Dit is een tijd waarin we er met z'n allen voor moeten gaan. Juist daarom wil ik dan toch even kwijt dat ik oprecht hoop dat niemand z'n onlangs veroverde eiland meteen dichttimmert voor bewoners van andere eilanden en dat men bereid is uit te gaan van een web zonder bestemmingen, een web in 'real-time'.

Gerelateerd:
Innovatie met effect
Een rem op innovatie
Rapport: De innovatiekracht van Openbare Bibliotheken
Raad voor Cultuur adviseert Plasterk over eindrapportage bibliotheekvernieuwing
Het nieuwe bibliotheek.nl krijgt gestalte
Over het boekenmuseumscenario
Een manier van denken en voelen

@

Vrouwen aan de top: een wereld te winnen

What it takes to be a digital woman: Review by TrendsSpotting

View more presentations from Taly Weiss.

Bovenstaande presentatie toont ontluisterende cijfers over de rol die vrouwen spelen in de wereldeconomie. Hun positie lijkt er niet beter op te zijn geworden.

Toch geloof ik wel dat er nog iets zal veranderen, de komende jaren. De keiharde zakenwereld zal niet snel door de knieën gaan, maar voor werken via het web gelden andere regels. Ik ben ervan overtuigd dat daar 'de rechterhersenhelft', waar Daniel Pink over spreekt, gaat zegevieren.

Gerelateerd:
Gelezen: Daniel Pink: a Whole New Mind
Doen wat je leuk vindt zonder je ziel te verkopen
Het werk van morgen volgens PricewaterhouseCoopers
Mannen en vrouwen: gelijk loon voor gelijk werk
Uitgelezen: De aarde is plat van Thomas Friedman

@

De economische kracht van Fair Use

Fair use is een begrip uit de Amerikaanse auteursrechtenwetgeving. Fair use maakt het mogelijk om werken waarop beperkt auteursrecht geclaimd wordt toch onder bepaalde voorwaarden te mogen gebruiken. Het Amerikaanse begrip 'fair use' is te vergelijken met het Nederlandse begrip citaatrecht, maar het citaatrecht is (veel) beperkter dan 'fair use'.

Bron: Wikipedia

BoingBoing verwijst naar een interessant rapport: Fair Use in the US Economy: Economic Contribution ofIndustries Relying on Fair Use (PDF). Dat rapport maakt korte metten met het gezanik van de entertainmentindustrie, die glashard beweert dat er miljoenen banen zullen verdwijnen als copyright niet tot in het oneindige wordt gehandhaafd en de netwerken niet worden gemonitord om downloadende burgers te grazen te kunnen nemen.

Het rapport telt 98 pagina's. Als je daar weinig trek in hebt kun je ook de samenvatting aan het begin even lezen.

@

Afbeelding: Lawrence Lessig

Heerlijke nieuwe wereld

Eerder verschenen in de column Argus Panoptes in Digitale Bibliotheek 3, 2010.

Vandaag, 25 maart 2010, zal ik niet snel vergeten. Het is de dag waarop ik mijn werkgever in een brief van acht regels liet weten dat ik ontslag neem, na een vast dienstverband van tien jaar en drie maanden. Ondanks het feit dat het hier gaat om een weloverwogen beslissing, laat zo’n gebeurtenis je niet onberoerd. Het voelt misschien nog het meest als het verbreken van een langdurige relatie met iemand van wie je weliswaar veel houdt, maar van wie je tegelijkertijd weet dat je er niet samen oud mee wilt worden. Soms is de rek gewoon uit een relatie.

Als je openheid en transparantie hoog in het vaandel hebt valt het ook niet mee om de toedracht van je beslissing af te doen met de woorden waarmee veel ex-geliefden hun relatiebreuk verklaren: ‘we waren te veel broer en zus geworden’. Toch zijn dat de woorden waar ik voor kies. Er was nog wel sprake van liefde, maar niet meer van verliefdheid. De dingen die we nog samen deden, deden we met verschillende intenties. Op een gegeven moment gaat het dan mis. Je schrikt wakker, je kijkt op en je beseft dat je elkaar uit het oog hebt verloren. Doodzonde, maar onomkeerbaar. Je hebt al te vaak met elkaar gesproken om nog toe te geven, te vaak verbaal gestreden om het nog eens vanuit een andere invalshoek te proberen. Feitelijk ben je uitgepraat. Je wilt verder. Alleen. Of met anderen. Dat weet je nog niet eens. Wat je wel weet is dat je elkaar nog een keer diep in de ogen moet kijken om vervolgens te besluiten uit elkaar te gaan. Hoe moeilijk dat ook is.

Hoe het na een relatiebreuk verder gaat kan niemand voorspellen. Het komt voor dat de een zich roekeloos in een nieuw en wild leven stort terwijl de ander nog maanden in een lethargische toestand verkeert, als hij of zij de schok van de scheiding te boven probeert te komen. Het komt óók voor dat beide partijen zich meteen verzoenen met de nieuwe situatie en niet omzien in wrok of jaloezie, maar slechts proberen iets te maken van de nieuwe status quo. Als je oprecht kunt constateren dat daar sprake van is weet je dat de genomen beslissing de enige juiste was. Pas dan kun je verder.
Hoe het mij nu zal vergaan kan ook niemand voorspellen, maar ik heb inmiddels genoeg levenservaring om te weten dat je vaak veel minder hebt te verliezen dan de meeste mensen je willen doen geloven. Er zullen altijd mensen zijn die je toebijten ‘hoe kun je dit nu weggooien? Waarom geef je niet een beetje toe?’ of lieden die in het luchtledige lijken te  fluistervragen ‘ergens anders is er toch ook altijd wat?’ Ergens anders is er toch ook altijd wat? Ja, hè hè, gelukkig wel zeg!

Ik sla de goedbedoelde adviezen deze keer toch maar in de wind. Laat ik er, om te beginnen, nu eens vanuit gaan dat ik inderdaad niet zo veel te verliezen heb. Laat ik gewoon eens proberen om het nieuwe denken en werken waarover ik zo graag lees en schrijf in de praktijk te gaan brengen. Als die benadering een luchtkasteel blijkt te zijn kan ik altijd nog teruggrijpen naar de oude stijl, toch? Dit is een uitgelezen moment om het verhaal om te draaien: niet langer vanuit de fysieke bibliotheek het hart van de digitale wereld proberen te veroveren, neen, nu ga ik eens proberen om vanuit de digitale wereld het hart van de bibliotheek te veroveren. Want hoe ik het ook wend of keer, als vrijgezel: de bibliotheek is toch het type vrouw waar ik op val.

Kijk toch eens, hoe ze met haar heupen draait! Is ze niet heerlijk verleidelijk?

@

De Baas van Nederland

De Piratenpartij mag meedoen aan de verkiezingen op 9 juni. Dat vind ik uiteraard een goede zaak maar ik vraag me dan wel meteen af of zo'n team van jonge honden bestand zal zijn tegen 'het complexe politieke gebeuren'. Ik zeg 'complex' omdat ik vandaag even heb zitten spelen op de interessante site De Baas van Nederland. Uit de toelichting van die site:

Met het programma van de Baas van Nederland kunt u uw eigen regeringsbeleid vorm gaan geven. Per hoofdcategorie in het startscherm kunt u doorklikken naar een overzicht met specifieke maatregelen. Hiermee kunt u uw eigen regeringsbeleid vorm gaan geven. U kunt bijvoorbeeld maatregelen selecteren die betrekking hebben op de sociale zekerheid, de uitgaven voor defensie of de loon- en inkomstenbelasting. Het programma is zo eenvoudig mogelijk opgezet en wijst zichzelf de weg. De gebruiker kan steeds naar het startscherm terugkeren door op de grijze ‘De Baas van Nederland’ balk bovenaan het scherm te klikken.

Ik werd al moe na het invullen van een enkele categorie. Mijn inzicht is beperkt, mijn motivatie gering. Die constatering vergroot mijn respect voor politici dan weer een beetje. Ik zou niet graag in hun schoenen staan.

Jij wel? Speel Baas van Nederland en je weet het.

@

App van de week: Hipstamatic

Dankzij een tip van David Magee maakte ik gisteren kennis met Hipstamatic, een app die de fotocamera van de iPhone een nieuwe, 'vintage' dimensie geeft. De app kost weliswaar een euro negenenvijftig (en met een paar uitbreidingen  nog twee euro meer) maar dan heb je ook wat: analoge plaatjes met doffe flitsen, blauwe vlekken en vervaagde kaders. Geweldig.

Uiteraard is er ook een blog...en een Flickrpool met ruim 30.000 foto's.

Gerelateerd:
Maak polaroids van je foto's met Poladroid
Een lust voor het oog: HDR Fotografie
Mensen van foto's doen verdwijnen met FotoFlexer
Mee met de tijd: leren fotograferen met Nikon
Nieuwe gadget: een Nikon Coolpix
Kodak en sociale media

@

Bezuinigen op bibliotheken

Commentaar overbodig.

@

Via Blogwithoutalibrary
Afbeelding: Daniel Solis

Merkwaardige kunst deel 18: Ephemicropolis, een stad van nietjes

Is het een maquette? Een variant op Domino Day? U zegt het maar.

Ik vind de dingen die Peter Root met nietjes doet in ieder geval mooi. De dingen die hij met aardappelen doet ook, trouwens.

@

Attendering: BB

Zelfmoord in Zeeland: de Walcherse Ziekte

Tijdens het opschonen van mijn mailboxen kwam ik onderstaande tekst tegen. Het betreft een testvraag die ik in 2005 stelde aan Aladin Geschiedenis Zeeland. Het onderwerp 'Zelfmoord op Walcheren' had mijn interesse in die tijd omdat we er in de kroeg een paar keer over hadden zitten bomen. Ik had het gevoel dat er in Zeeland bovengemiddeld vaak zelfmoord werd gepleegd. Een vriend begon toen over 'de Walcherse Ziekte'. Daar wilde ik graag meer van weten.

Van oud-collega Johan Francke kreeg ik een antwoord waar ik zeer tevreden mee was.

De vraag
Menigmaal kwam mij in discussies de term ' Walcherse ziekte' ter ore. Het schijnt dat op Walcheren veel boeren zelfmoord hebben gepleegd in de periode na de oorlog. Mijn vraag is of dit inderdaad het geval is. In de catalogus van de Zeeuwse bibliotheek vind ik er niets over terug en op Internet evenmin, ook niet als ik zoek op zelfmoord + walcheren, of 'walcherse ziekte'.

Is er inderdaad een periode geweest waarin veel boeren zelfmoord pleegden? Welke periode was dat en wat zijn de mogelijke oorzaken? Is de term ' Walcherse ziekte' alleen bekend in de volksmond of ook in officiële documenten? Is hier uberhaupt ergens documentatie over te vinden? Worden zelfmoordgevallen binnen een bepaalde regio ook ergens bijgehouden?

Het antwoord
Middelburg, 30 augustus 2005
Direct na de oorlog was het zelfmoordcijfer in Zeeland inderdaad aanmerkelijk hoger dan elders in het land (19,5 tegen 11,1 -per 100.000 inw.), maar daarna laat Zeeland slechts een iets hoger zien dan het landelijk gemiddelde. Onderzoek naar zelfdoding in het na-oorlogse Zeeland toonde aan dat met name in de gebieden West-Zeeuwsch-Vlaanderen, Schouwen-Duiveland, Walcheren en Tholen hoog werd gescoord. Van alle Zeeuwse steden was het Walcherse Middelburg met 1,4 (zelfmoorden per 10 jaar per 1000 inw.) met afstand koploper voor Vlissingen (0,9), Terneuzen (0,8)  en Goes (0,4).

In de jaren zestig en zeventig ontstond in Zeeuws Tijdschrift een heuse polemiek omtrent dit thema. Bijgaand enkele artikelen die destijds verschenen. Vooral het artikel van Van Scheyen heeft stof doen opwaaien binnen de provincie. Of er een substantieel hoger aantal suïcidegevallen onder de Walcherse boeren was is mij niet bekend, maar kunt u wellicht in deze artikelen terug vinden.
Het tijdschrift is zowel te leen als in te zien in de Zeeuwse Bibliotheek (voor openingstijden en lokatie zie bovenvermelde website), maar ook diverse grotere bibliotheken in het land zullen dit tijdschrift in bezit hebben. Zelfdodingscijfers worden tegenwoordig o.a. door het CBS geregistreerd (zie www.cbs.nl ), maar wellicht kunt u ook bij de GGD informeren.

Literatuur:
-D. van Ooijen, ‘Zelfmoord in Zeeland’, in: Zeeuws Tijdschrift 15 (1965) 270-272.
-Arie Elshout, ‘Balans van het calvinisme in Zeeland; wederwoord naar aanleiding van het artikel “Bezwaard gemoed in Zeeland” van dr. J.D. van Scheyen’, in: Zeeuws Tijdschrift 25/ 3 en 5 (1975) 78-80 en 157-162.
-G. van Wilgenburg, ‘Zelfmoord, godsdienst, welvaart’, in: Zeeuws Tijdschrift 16 (1966)
212-214.
J.D. van Scheyen, Bezwaard gemoed in Zeeland’, in: Zeeuws Tijdschrift 24/6 (1974) 1-9.
Met vriendelijke groet;

In verband met het onderwerp heeft u wellicht enige zaken door elkaar gehaald. Van de ‘Walcherse ziekte’ is ons niets bekend, wel van de ‘Zeeuwse koorts.’ Dit staat echter los van zelfdoding. De ‘Zeeuwse koorts’ was een epidemische ziekte waardoor in het verleden veel buitenlanders werden getroffen. Aanvankelijk werd aan een soort malaria gedacht, maar achteraf is gebleken dat het om een vorm van tyfus ging die door het slechte water en de vochtige lucht en drassige bodem snel om zich heen greep. De bekendste slachtoffers hiervan zijn de Engelse troepen die in 1809 landden. Van de 16.000 man werden er uiteindelijk 13.000 ziek afgevoerd. De Engelsen trokken zich toen terug:
-A.M. van Loo-Ditmar, ‘De Zeeuwse koorts’, in: De Wete 17/2 (1988) 28-30.
-P.J.A. van Voorst Vader, ‘De Zeeuwse koorts in 1809, een ramp voor de Engelsen op Walcheren’, in: Zeeland 9/4 (2000) 144-148.

Ik hoop u hiermee voldoende te hebben geïnformeerd.
Met vriendelijke groet;

J. Francke
Zeeuws Documentatiecentrum

Zie ook het artikel Bezwaard gemoed in een regio en de tabel Zelfdoding van het CBS.

@

Manage Twitter, nu het nog kan

Vrijdag verwees ik naar een paar hulpmiddelen voor het onderhouden van je Twitteraccount(s), vandaag stuitte ik, op TechCrunch, op een tool die de andere overbodig maakt: Manage Twitter. Probeer het uit en je begrijpt wat ik bedoel.

TechCrunch besteedt deze keer echter aandacht aan deze site omdat Twitter (het bedrijf) wil dat Manage Twitter stopt met het aanbieden van de mogelijkheid tot 'bulkontvolgen'. Blijkbaar vindt men het niet leuk dat je met een paar muisklikken iedereen die inactief is kunt ontvolgen. Ik begrijp niet goed waarom men dat niet leuk vindt. Het is handig en nuttig. Als je veel mensen volgt ben je op een gegeven moment gewoon het overzicht kwijt. Het is te veel werk om alles handmatig te beheren.

Red Manage Twitter dus. Waarom ook niet?

@

Moet Zeeland blijven?

Gisteren werd ik via Hyves geattendeerd op de website Zeeland Blijft. Zonder mezelf ooit in deze materie verdiept te hebben of er verder over na te denken tekende ik de petitie. Noem het gerust onderbuiksurfen.

Nu heb ik er spijt van maar ik kan mijn actie niet meer ongedaan maken, eigen schuld. Waarom heb ik spijt? Voor het antwoord op die vraag geef ik graag het woord aan Conny van Gremberghe.

Zie ook de artikelen in de PZC en in Binnenlands Bestuur.

@

Dat wat was, dat wat komt

Nu zit het er echt op. Gisteren draaide ik mijn allerlaatste inlichtingendienst in de ZB. Ik kreeg nog een aantal vragen over lastig te vinden boeken, was drie kwartier met een klant bezig die Gmail niet aan de praat kreeg op zijn iPod, ik gaf nog een kort interview over de Wii en digitale vernieuwing in bibliotheken, verrichtte hand- en spandiensten voor het jubileum en ik dronk nog een biertje tijdens de Tweetup.

Het was grappig dat de dag in het teken stond van projecten en diensten waar ook ik in de afgelopen jaren nauw betrokken bij ben geweest. Van internettoepassingen, e-readers en digitale etalages tot gaming, Twitter en databanken. Dat maakte het een afscheid in stijl.

Erg druk was het overigens niet. Daar was het weer ook een beetje te mooi voor misschien. Feit is dat ik de blik nu definitief voorwaarts kan richten. Dat is dan ook precies wat ik ga doen!

@

Foto: ZB op Flickr

Houd je muil!

Sommige dingen zijn verboden in mijn leven:

• Brooddozen
• Paraplu's
• Regenpakken
• Zonnebrillen
• Fietstassen
• Sandalen
• Snelbinders
• Pyama's

Wie de overeenkomsten ziet mag Sigmund Freud spelen, daar ben ik ronduit soepel in.

Sloffen en pantoffels horen eigenlijk ook in het rijtje thuis, je weet zelf. Maar die zie ik altijd door de vingers. Dat heeft alles te maken met kouwe tenen. Ik heb ze in alle soorten en maten versleten: rijgzakken, luxe loopkousen, maffe middagmatten: you name it. Alleen de Zweedse muil ontbrak nog op het lijstje. Toen ik een paar jaar geleden echter logeerde in het huis van een gast uit de kroeg, ging ik helemaal los. Hij had een paar muilen staan: die leende ik iedere dag. Ze zaten als gegoten. En zo is het gekomen, lieve mensen, dat ik op een gegeven ogenblik naar muilen ben gaan verlangen, naar van die fijne lederen dan ook nog.

Mijn skat kwam me er vandaag mee verrassen, tijdens de vrijmibo. Ik deed ze ter plekke aan om ze trots aan het verzamelde volk te tonen. Afschuw en hoon vielen mij ten deel, maar allemachtig: ze zaten heerlijk!

Ook nu heb ik ze aan. Mijn voeten zijn warmer dan ooit. En toch zo luchtig! Met een grote grijns draai ik de Sultans of Ping, FC. Geluk is een slof. Nu ben ik echt klaar om te gaan winkelen.

Pull on your flip-flops and lets go shopping dear,

Pull on your flip-flops, we'll go flip-flopping dear.

You can buy crisps and I can buy jam.

You can push the trolley, I'll push the pram.

Let's go shopping dear.

We can cast away our fears.

Let's go shopping dear.

You know the shops are really near.

@

Volgvrijdag, en andere dingen die niet verplicht zijn op Twitter

Misschien is de blik enigszins vertroebeld omdat het proces nog steeds aan de gang is, maar ik heb de indruk dat Twitter een van de meest besproken internetverschijnselen ooit is. Twitter is overal. En dat niet alleen, ik spreek steeds meer mensen die er een mening over hebben. Nu vind ik het altijd interessant om te horen hoe mensen erover denken maar ik verbaas me wel over het feit dat een oordeel soms sneller is gegeven dan dat de mogelijkheden zijn verkend. Velen haken al af nadat ze een tijdje hebben rondgehangen op de homepage van Twitter. Het probleem is misschien wel dat Twitter daar niet meteen duidelijk maakt dat je de immer voortrazende stroom tweets ook kunt temmen met behulp van 'clients', twittersoftware van externe bedrijven.

Mensen beginnen ook vaak over het 'twittergedrag' van anderen. De een vindt het maar niks dat sommige mensen Twitter vooral gebruiken als veredeld chatplatform, een ander moppert over het feit dat sommige tweeps  nauwelijks verder komen dan de promotie van het eigen product of de eigen website. Nu kan ik me daar best iets bij voorstellen, maar ik zie niet in waarom je er een punt van zou maken. Er is geen wet die voorschrijft dat je alles wat iemand twittert moet volgen, laat staan aanklikken. Je pikt eruit wat jou interessant lijkt. Je volgt de mensen die jou vermaken of op interessante zaken wijzen. Die vrijheid maakt Twitter nu juist zo interessant.

Ook wat betreft de invulling van je tweets heb je alle vrijheid. De 140 karakters zijn weliswaar bindend (hoewel...) maar voor de rest mag je helemaal zelf weten of je hashtags gebruikt of niet, of je alleen zelf tweets schrijft of kiest voor retweets; alles mag. Daar hoef je toch niet over te mopperen? Het is geen verplichting.

Zo is het ook geen verplichting om mee te doen met de 'trend' Follow Friday. Ik heb me er ook nooit toe laten verleiden. Ik vind het wel een leuk idee, om te verwijzen naar de mensen die ik graag volg, maar ik ben te lui om wekelijks een selectie te maken en die vervolgens uit te typen. Het wisselt ook van week tot week en per invalshoek. Recente dialogen (zie de afbeelding van Twitter Analyzer) onthoud ik doorgaans beter dan een tweet met een link zonder verhaal, maar die links brengen me soms wel op interessante zoeksporen. Of ze leiden me naar vacatures waarop ik zou kunnen twilliciteren. Zulke tweets zijn minstens zo waardevol.

Mijn twittercredo is, kortom, 'doe waar je zelf zin in hebt, en maak je er niet te druk over als het voor jou niet werkt'. Probeer het nog eens met zo'n client en oordeel dan pas definitief. Twitter heeft net zoveel nadelen als dat mensen nadelen hebben. In die zin laat ook ik me kennen: ik ben gevoelig voor luitjes die op zoek zijn naar volgers maar in de verste verte niet geïnteresseerd zijn in mijn twittergedrag. Om de een of andere reden vind ik dat heel onbeleefd.

Natuurlijk zijn er een aantal beroemdheden die ik het vergeef dat zij nauwelijks mensen 'terugvolgen' maar de rest ontvolg ik net zo hard, met behulp van Qwitter en FriendOrFollow. Ik ben Malle Pietje niet!

@

Reclame, de godganse dag

Het schijnt dat de gemiddelde Amerikaan iedere dag tussen de 3000 en 5000 reclame-uitingen per dag ziet. Dat verhaal gaat ongetwijfeld ook op voor Nederlanders. Overstimulatie is het. Doorgedraaide gekmakerij.

Ik denk even aan de 'culture jammers' van Adbusters. Ik denk ook even aan 'thirteen channels of shit on the T.V. to choose from', van Roger Waters. Heel even maar. Daarna doe ik weer gewoon of ik gek ben.

@

Filmpje via Jeroen van Beijnen

Volg een bibliotheek en archief op Twitter

Follow a library on Twitter (in Dutch)

View more presentations from wbk500.

In februari kwam Anneke van Waarden (Zeeuws Archief) met het idee om het concept #followamuseum ook toe te passen op archieven. Poulus (ook van het Zeeuws Archief) borduurde daar weer op voort binnen de bibliotheekcontext, samen met Wilma en Lukas.

Maar wat is nu de bedoeling van #followalibrary en #followanarchive? Ik ben zo vrij om daarvoor de uitleg van NVB Online te gebruiken:

Steeds meer bibliotheken openen een twitteraccount. Via dit sociale netwerk zou je als organisatie snel in contact kunnen komen met collega's die in dezelfde sector werken, je doelgroep en je zou er nieuwe potentiele doelgroepen kunnen ontmoeten. Uiteindelijk versterk je hiermee de merknaam van je instelling. Maar hoe bereik je dat allemaal als organisatie? De eerste stap is het krijgen van een groot aantal volgers. De Library of Congress kent er inmiddels bijna 50.000, maar voor de meeste bibliotheken lijkt dat nog een mooie droom. Om hier verandering in te brengen wordt er een dag georganiseerd waarbij wereldwijd alle twitterende bibliotheken op dit netwerk in het zonnetje worden gezet. Deze dag vindt plaats op 1 oktober. Alle bibliotheken en andere twitteraars worden dan opgeroepen om aan te geven via een twitterbericht (tweet) wat hun favoriete bibliotheken zijn.

Hoe doe je mee?
Maak die dag een twitterbericht (tweet) aan waarin je aangeeft wat je favoriete twitterende bibliotheken zijn. Bovendien vermeld je in het bericht het trefwoord (hashtag): #followalibrary. Eventueel kun je aangeven waarom je juist deze bibliotheken kiest.Dus bijvoorbeeld: #followalibrary @peacepalace @bibliotheek023 @topekalibrary @ubleiden I love their tips on literature

Vragen?
Heb je vragen of tips dan zijn ze van harte welkom op de speciale twitterpagina:
www.twitter.com/followalibrary

Zie ook de blogs Followanarchive en Followalibrary.

@

Gelezen: ZZP 2010

Het is leuk en spannend hoor, om het (gedeeltelijk) als Zelfstandige Zonder Personeel (ZZP) te gaan proberen, maar er komt wel van alles op je af, ook veel informatie waar je niet mee uit de voeten kunt. Het werd me al snel duidelijk dat er weliswaar allerlei regels zijn waar je je aan moet houden maar ook dat je de vrijheid hebt om je eigen invulling te geven aan het geheel. Als je op het web gaat zoeken krijg je veel retecommerciële informatie voor je kiezen, als je bij vrienden advies inwint krijg je van iedereen een ander verhaal. De een vindt het wel verstandig dat je een arbeidsongeschiktheidsverzekering neemt, de ander zegt dat je dat nooit moet doen. Als je jezelf meldt bij je bank, met een verzoek om een informatiepakket, krijg je opeens de behandeling van een heer en wordt er onmiddelijk een nieuwe afspraak met je gemaakt.

Je krijgt, kortom, al snel behoefte aan overzichtelijke en neutrale informatie. Je krijgt, verdomd als het niet waar is, behoefte aan een boek. Een boek, dames en heren! Zo'n boek bleek gelukkig te bestaan. Op Twitter adviseerde iemand me om het boek ZZP 2010, van Tijs van den Boomen te kopen. Ik spoedde mijzelve dus dra naar den Drvkkery en schafte het ongezien aan.

Ik las het 300 pagina's tellende boek op mijn gemakje, tussen de bedrijven door, maar las meer dan ik van tevoren verwacht had. Het hoofdstuk 'De Boekhouding', bijvoorbeeld, stond me bij voorbaat al tegen, maar hield uiteindelijk toch mijn aandacht vast. Dat heeft alles te maken met de begrijpelijke schrijfstijl van van den Boomen. Omdat het boek is geschreven voor een grote en brede doelgroep zijn niet alle tips even waardevol. Het scheelt nogal of je als zelfstandig timmerman aan de slag gaat of als iemand die al een paar jaar actief is op het web. Die ruime benadering vormt echter geen enkel probleem. Als je een alinea overslaat kun je prima verder lezen. Het betreft hier tenslotte een naslagwerk, geen roman.

Ik verwacht dat ik het boek er nog regelmatig op na zal slaan, al is het maar omdat het boek alle aandachtspunten in ieder hoofdstuk consequent op een rij zet. Daar heb je wat aan, als beginneling. De bijbehorende website is een weinig diepgaand maar aardig extraatje. Het boek is, behalve de omslag, overigens exact hetzelfde als het Handboek Freelancen 2010.

Zie ook de recensie van NRC Boeken.

@

Klassiekers deel 98: Doop

Omdat Doop gewoon dope is. Lekker nerveus, net iets te hyper. Voor als je zin hebt om den heupjens in rap tempo los te smijten.

Ik mixte het nummer ooit onder een promotiefilmpje voor de bibliotheek. Een collega vond het maar niets en verving het door Tiësto. Ook dope, daar niet van, maar dan in de bedwelmende zin. Daar worden klanten veel te rustig van :-)

@

Buma/Stemra: komt er dan toch mediabelasting?

Interessante ontwikkelingen! Bij @MJK lees ik: 'Buma/Stemra wil downloaden en uploaden (betaald) legaal maken'. Webwereld gaat er nog iets dieper op in. Deze plannen zouden best eens kunnen gaan leiden tot een vorm van mediabelasting voor internetgebruikers.
Het is wel jammer dat onze privacy in het geding lijkt te komen. Kies toch voor een moderne internetvariant van het Kijk- en luistergeld, dan ben je van al dat gesodemieter af en kun je een aanvaardbaar tarief hanteren bovendien. Misschien zie ik iets over het hoofd maar zo ingewikkeld lijkt dit me nu ook weer niet.

Gerelateerd:
Over downloaden, mediabelasting en de minimalistische torrents van NERROT
Digitale Bibliotheek in houdgreep van Pictoright
Opmerkelijk: Buma/Stemra start pilot met Creative Commons Nederland
Zoeken in 1.500.000 muziektitels van Buma/Stemra
Buma zuigt
Buma/Stemra haalt bakzeil

@

Afbeelding: screenshot uit A requiem for Copyright

Actief worden voor de Piratenpartij Nederland

De Piratenpartij Nederland wil meedoen aan de verkiezingen. Het aantal standpunten is nog beperkt maar daardoor wel overzichtelijk:

• Privacy van burgers dient gewaarborgd te worden
• Burgerrechten verdedigen in een informatiesamenleving
• Vertrouwelijke gegevens moeten veiliger worden opgeslagen en zorgvuldiger worden gebruikt 
• Het delen van cultuur en informatie bevorderen, mede door het auteursrecht te hervormen
• Het patentsysteem hervormen ter bevordering van innovatie en kennisdeling
• Merkenrecht moet slechts ter identificatie van de producent dienen
• Overheid open en inzichtelijk maken 
• Aanname van onschuld tot tegendeel bewezen is

Of deze standpunten voldoende zijn om een vuist te kunnen maken in de Tweede Kamer durf ik niet te zeggen maar ik kan mezelf er wel in vinden. De partij heeft nog wel handtekeningen nodig om verkiesbaar te kunnen worden. Omdat zo'n handtekening niet zomaar is gezet, wordt er ook gezocht naar ondersteuning per afzonderlijke kieskring.

Ik ben zelf geen politiek dier, integendeel, maar ik zou het wel mooi vinden als de thematiek van deze partij hoger op de politieke agenda komt te staan. Ik lees dat je ook actief kunt worden als online piraat en ga daar toch eens over nadenken. Dat is namelijk goed te combineren met andere dingen die ik doe. Het punt is alleen  dat ik verder nog niets weet van de partij. Wie is Samir Allioui? Wie zijn de mensen die hij om zich heen heeft verzameld? Wat zeggen de statuten?

Tijd dus om de partij nauwlettender te gaan volgen. Via Twitter en Hyves in ieder geval. De open brief aan de Tweede Kamer is er sympathiek genoeg voor.

Gerelateerd:

Europese verkiezingen: hup kapers, hup!

Copyright, piraterij en internetrechten: de messen worden geslepen

Ondoorgrondelijk ondergronds: private P2P gemeenschappen
Bibliothecarissen: de originele piraten

@

Reacties Blogger weer boven water

Toen ik drie weken geleden was verhuisd naar een nieuw domein zag ik tot mijn grote schrik dat alle reacties uit de archieven van dit blog waren verdwenen. Na viereneenhalf jaar heb je het dan al gauw over een paar duizend opmerkingen, aanvullingen en commentaren.

Uiteraard zocht ik naar oplossingen, maar ik vond er helaas geen. De fora van Google leerden me alleen dat ik niet de enige was die met het probleem kampte, en dat het Bloggerteam bekend was met deze kwestie. Er zat weinig anders op dan rustig afwachten.

Vanavond kreeg ik de post over Pukkelpop 2009 onder ogen. Ik zag opeens weer reacties in beeld verschijnen. Ook de post Een nieuwe wending, van precies een maand geleden, toont nu ze nu weer allemaal. Ik beschouw de zaak daarmee als afgedaan. De archieven zijn weer compleet.

Komend weekend zal ik nog wel een backup maken, met HTTrack bijvoorbeeld.

@

De Lamme en de Blinde

Je denkt aan vreemde dingen soms, als je net wakker bent. Vanochtend, bij mijn eerste bakje koffie, dacht ik opeens aan het verhaal van de Lamme en de Blinde. Ik dacht me te herinneren dat het een verhaal uit de bijbel was. Terwijl ik op YouTube naar Etta James luisterde leerde ik al zoekend echter dat ik het mis had. De parabel is later nog vaak opnieuw verteld, onder meer door Ignacy Krasicki. Weer iets geleerd. Maar het blijft hoe dan ook een mooie metafoor.

The Blind Man and the Lame

A blind man was carrying a lame man on his back,

And everything was going well, everything's on track,

When the blind man decides to take it into his head

That he needn't listen to all that the lame man said.

"This stick I have will guide the two of us safe," said he,

And though warned by the lame man, he plowed into a tree.

On they proceeded; the lame man now warned of a brook;

The two survived, but their possessions a soaking took.

At last the blind man ignored the warning of a drop,

And that was to turn out their final and fatal stop.

Which of the two travelers, you may ask, was to blame?

Why, 'twas both the heedless blind man and the trusting lame.

@

Afbeelding: Geheugen van Nederland

Nieuwe uitdaging II: Bibliotheekvernieuwing in Vlissingen

Vorige week donderdag kon ik hier tevreden melden dat ik met ingang van mei voor een dag per week aan de slag ga bij Biblioosterschelde, vandaag kan ik daaraan toevoegen dat ik ook door de Bibliotheek Vlissingen ben benaderd, voor samenwerking op het gebied van bibliotheekvernieuwing. Directeur Kees Hamann was al net zo slagvaardig als zijn collega Jannie van Vugt. Voor Vlissingen werk ik op projectbasis, als zelfstandige. Het eerste project waarbij ik betrokken word is het project Wiki loves bieb, rondom de samenwerking met Wikimedia/Wikipedia, (misschien niet) toevallig ook nog een stokpaardje van me.

Vandaag heb ik ook mijn collega's van de Zeeuwse Bibliotheek op de hoogte gesteld, via de mail. Omdat ik die mail naar iedereen stuurde kan ik hier ook wel een fragment opnemen. Dat schept ook weer een beetje duidelijkheid:

"Dag Allemaal,

[...]
Inmiddels ben ik wel gewend aan de nieuwe vooruitzichten, ook al is nog niet helemaal duidelijk wat ik ga doen. Ik kan in ieder geval melden dat ik deels als zelfstandige (ZZP) zal gaan werken en deels in loondienst. Vorige week ben ik tot een akkoord gekomen met BibliOosterschelde en Spui Vlissingen. Bij de eerste bibliotheek zal ik aanvankelijk 8 uur per week in dienst treden (tijdelijk, voor 2010) om me o.a. bezig te houden met nieuwe media en gaming, voor de bibliotheek Vlissingen ga ik werken op projectbasis (geen vaste uren, maar genoeg projecten). Ik was erg blij dat deze bibliotheken direct contact met mij zochten, want ik wil graag in Zeeland blijven wonen. Een groot deel van mijn werkzaamheden kan ik weliswaar vanaf thuis doen maar het is natuurlijk ook fijn om actief te kunnen blijven op de werkvloer, in een bibliotheek.

In die zin verlaat ik de ZB dan ook met een dubbel gevoel. Ik heb hier tien jaar lang met veel plezier gewerkt en ben dankbaar voor alle kansen die ik hier heb gekregen. Ik geef veel om 'deze tent' en vertrek daarom niet met een grote glimlach.

Diverse mensen hebben mij gevraagd of ik nog een afscheidsreceptie wil, maar daar zie ik vanaf. Ik houd wel van feestjes, maar in dit geval is het er toch niet helemaal de situatie naar. Een borreltje in de stamkroeg wil ik de mensen die daar niet van houden ook niet aandoen en een onderscheid maken tussen de mensen die daar wel en niet van houden slaat ook nergens op. Daarom vertrek ik op deze manier en zeg ik tegen iedereen die dat raar vindt: als je het leuk vindt om nog eens met me te kletsen weet je me te vinden. Dan kunnen we er altijd 'nog eentje op nemen'. Zoveel verandert er tenslotte niet, we werken allemaal voor de Zeeuwse Bibliotheken. We komen elkaar misschien wel weer sneller tegen dan we hadden gedacht.

Rest mij te zeggen: Iedereen bedankt voor de samenwerking en de mooie momenten hier. Jullie zijn toch een kwart van m'n leven geworden :-) Daarom toch nog een flardje bombast. Kom er maar in, Vera Lynn.

Het beste!"

@

Foto Vlissingen

Merkwaardige kunst deel 17: oranje bomen en huisjes in een sloot

In de reeks Merkwaardige kunst vandaag aandacht voor zes Middelburgse objecten, gemaakt in het kader van het project Kunst in de Wijken. In de PZC las ik over de onthulling van een kunstwerk van Joep van Lieshout in de wijk Nieuw-Middelburg. De bewoners hadden inspraak en kozen voor een groene boom. Die 'boom' bleek bij de onthulling opeens oranje-geel te zijn. In de wijk Klarenbeek zullen binnenkort echte bomen in tuinen worden geplant. Elders in de stad werd eerder al een rijtje huizen in een sloot gepresenteerd.

Het is van die beeldende kunst waar je van moet houden...en waarvan je mag hopen dat vandalen zich er niet op uit zullen leven. Vooral gezien de kosten is dat te hopen want deze werken zijn niet goedkoop. Ik lees dat de gemeente in totaal 440.000 euro heeft uitgetrokken voor de realisatie van zes kunstwerken. Dat is toch bijna 75 mille per kunstwerk. Je kunt daar weliswaar niet meteen een Middelburgs feestje van bouwen, maar toch...

@

Foto: DrHenkenstein

Geen uitzicht? Dan máák je toch een uitzicht?

Als het gaat om uitzicht moet ik altijd denken aan de grappenmakers van het Hans Brinker Budget Hotel: "Gegarandeerd geen uitzicht!" en "Nu nog meer hondenpoep voor de hoofdingang!" Lachen natuurlijk, maar als je in huis woont met een saai uitzicht piep je wel anders. Als je bibliotheek, museum of archief is ingesloten door foeilelijke gebouwen knap je ook niet echt op.

Daar kun je nu zelf verandering in brengen, en wel met Winscape. Iphoneclub schrijft:

Met Winscape maak je een nepraam, dat je met een iPhone (en een Wii-remote) kunt bedienen. Winscape is een virtueel raamsysteem waarop je afbeeldingen van een acquarium, een Japanse theetuin of bijvoorbeeld de Golden Gate Bridge kunt projecteren. Het systeem bestaat uit LCD-schermen die verbonden zijn met een Mac Pro. De bewegingen van de persoon in de kamer bepalen welk perspectief je ziet. Kantel je de iPhone-afstandsbediening, dan zal het beeld ook meedraaien, alsof je uit het raam kijkt.

Cool, huh? En dan ook nog te bedienen met je telefoon en uit te breiden met diverse andere uitzichten. Mensen die interesse hebben in de technologie kunnen hier koekeloeren.

@

Gratis (e-) boeken DBNL in Vlaamse Aquabrowser

Peter Delsman attendeerde er ons een paar weken geleden al op. De Standaard doet dat vandaag ook, in het artikel Bibnet zet boeken gratis online. Nieuw is de collectie van (het onlangs vernieuwde) DBNL niet, nieuw is wel de wijze waarop Bibnet deze collectie heeft opgenomen in de Aquabrowser. Met de zoekopdracht http://zoeken.bibliotheek.be/?q=dbnl:* krijg je alle 6.937 (e-) boeken op een digitaal presenteerblaadje aangereikt.

Perfect is deze dienst nog niet. Eenmaal doorgesluisd naar de site van DBNL komt het regelmatig voor dat je nul op rekest krijgt, als je een boek wilt downloaden. Dat heeft uiteraard alles te maken met rechten (weet je nog?):

Hoewel de DBNL zich steeds inspant om inbreuken op auteursrechtelijk beschermd tekst- en beeldmateriaal te voorkomen, en ook bij onbedoelde inbreuk gewoon is het desbetreffende tekst- en beeldmateriaal op eerste verzoek van de rechthebbende van de website te verwijderen, bestaat momenteel onduidelijkheid over de rechtmatigheid van het gebruik van een deel van het beschikbare beeldmateriaal. Deze onduidelijkheid noodzaakt ons in de praktijk om voorlopig een grote hoeveelheid beschikbare afbeeldingen niet (meer) op de website te tonen, ook afbeeldingen waarvan bij een individuele toetsing zou blijken dat het tonen in de DBNL op geen enkele wijze een inbreuk is op de rechten van enige rechthebbende. Wij beschouwen deze situatie als uiterst ongewenst, maar zien op dit moment geen andere mogelijkheid om zo veel mogelijk zeker te stellen dat wij geen onbedoelde inbreuken plegen.

Niet te veel over zeuren lijkt me. Dit is een mooie stap in de goede richting. Hulde!

@

Meer dan genoeg

Er is vandaag een vreemde vraag in mijn hoofd gekropen: "wat zou er gebeuren met de mensheid als alle opgeslagen informatie, zowel digitale als analoge, in een keer weggevaagd zou worden?" (Om het echt een vraag te laten zijn laten we de informatie die de economie nodig heeft om te kunnen draaien buiten beschouwing).

Ik vraag me dat af omdat er gewoon veel te veel informatie is. Onvoorstelbaar veel informatie. Gisteren reageerde ik nog enthousiast op het 'Twitterarchiveringsinitiatief' van LOC en daar borduurde ik vandaag op voort in reacties bij Christian van der Ven en Henk Blanken. Een uur later las ik echter het artikel Toward a New Alexandria en werd ik weer bevangen door dat akelige gevoel dat het allemaal toch niet meer te behappen is.

You see the problem. What is the library, when the totality of experience approaches that which can be remembered? What is it when we no longer preserve only those fragments that time, fire, and barbarians have left us? When we are no longer are able to safeguard only remnants of our discourses on thought, memory, and images, but the thoughts, memories, and images themselves—complete? What do we do when we have not only the Lives of the Most Excellent Painters, Sculptors, and Architects, but also Vasari’s blog, wiki, twitter, texts, emails, chatroom, Facebook, radio interviews, TV appearances, and electronic notebooks?

In 2008, the Internet’s founder, Tim Berners-Lee, reflecting on his topsy-turvy child, noted that the Web’s vast emergent properties are perhaps best modelled by biological concepts, such as plasticity, population dynamics, food chains, and ecosystems. But how do we conceive of the Web when this also means grasping its quasi-biological whole? Do libraries dream of electric sheep? For that matter, do electric sheep dream of libraries? Who will preserve? Who will be preserved? How will we tell the difference? Will Simfrog 2.0 be conscious? Will Second Life take on life—and if so, what will be its—and our—library?

Het vier pagina's tellende artikel is zeer de moeite waard. Het gaat op in op de vraag wat we nu eigenlijk zouden moeten bewaren voor het nageslacht en waarom. Als je het leven van een president in 2050 wilt beschrijven: heb je dan ook zijn/haar jeugdtweets nodig? Oude krantenartikelen? Familiefoto's?
En hoeveel wetenschappelijke artikelen uit databanken heb je nodig om met een goed gefundeerd nieuw wetenschappelijk onderzoek te komen?

Ik zal je eens iets zeggen: ik weet het niet. Ik geef het op. Ik ga lekker het zonnetje in. Fijn de informatie die is opgeslagen in mijn hoofd koesteren.

Gerelateerd:
Het exploderende informatieuniversum
Het vlakke informatielandschap
Overvloed en onbehagen
Ook betrouwbare en dure informatie wil vrij zijn
Onderzoekers gebruiken steeds minder online bronnen
Datasmog overleven

@

Alice in iPadland

Alice in Wonderland als boek is te gek.

Alice in Wonderland op de iPad is waanzinnig.

@

Attendering: Jeroen en Benoît.

Een nieuwe naam: M.I. Webwerk

De koerswijziging van 30 maart deed mij beseffen dat ik de naam ZB Digitaal te pas en te onpas gebruikte. Niet alleen als blogtitel, maar ook als bijnaam, loginnaam, mailadres...en als 'bedrijfsnaam' bij de Kamer van Koophandel. Omdat ik sinds 2008 regelmatige neveninkomsten had, verplichtte de belastingdienst me tot inschrijving bij de Kamer van Koophandel. Dat deed ik uiteraard zonder er al te lang over na te denken. Onder de naam ZB Digitaal dus.

Op 30 maart ben ik begonnen met het aanpassen van profielen en accounts en diende ik een verzoek tot naamswijziging in bij de KvK. Vandaag ontving ik de goedkeuring van dat verzoek. De nieuwe naam is gebaseerd op de nieuwe naam van dit weblog: M.I. Webwerk.

Ook over deze naam heb ik niet al te lang nagedacht. Als je eenmaal gaat zitten wikken en wegen blijf je soms nog wekenlang twijfelen. 'Webwerk' is misschien wat gezocht maar ik kon zo snel geen omschrijving bedenken die alle werkzaamheden dekt. Omdat veel van die werkzaamheden zich afspelen op internet, en ik ook ervaring heb met online netwerken, leek 'webwerk' me wel aardig. Uniek is die term niet, maar als je daar op moet letten blijf je ook bezig.

Het leek me ook wel goed om een logo te hebben dat ik kan gebruiken in mails, op briefpapier en later mogelijk op een visitekaartje. Dat is voorlopig het bovenstaande logo geworden. Omdat ik niet gehinderd word door ontwerptalent gebruikte ik een oude generator. Ook het logo is daarmee niet bepaald uniek maar hoe belangrijk is dat? Het is niet mijn verwachting dat het logo straks op grote billboards prijkt tenslotte :-)

@

Over de Twitterarchieven van Library of Congress en Google

Het is goed nieuws, dat Library of Congress Twitterberichten gaat archiveren. Toen ik dat bericht las ging ik er echter wel vanuit dat dit archief ook online doorzoekbaar zou worden. Uit The Twitter Archives from the Library of Congress and Google: The Facts As We Know Them maak ik nu op dat dit niet het geval is. Wie wil speuren naar oude tweets zal zijn toevlucht moeten nemen tot Google. De nieuwe zoekfunctionaliteit is nu nog beperkt (gaat slechts terug tot maart 2010 en bevat nog niet zo veel Nederlandse trefwoorden) maar dat zal niet zo lang meer duren.

Zo is het toch weer de zoekgigant uit Mountain View die het grote publiek zal bedienen, en niet een bibliotheek. Dat vind ik dan weer een gemiste kans.

Meer lezen:
InformatieProfessional
Vakblog I
Vakblog II
Dee'tjes

@

Overstappen van Firefox naar Chrome

Het is geen geheim dat ik een liefhebber ben van de browser Firefox. Op het werk heb ik het gebruik van die browser tot vervelens toe gestimuleerd omdat ik het een slechte zaak vond dat veel mensen zonder nadenken gebruik maakten van Internet Explorer 6, terwijl Firefox sneller en veiliger was en bovendien veel meer uitbreidingsmogelijkheden kende. Vooral die zogenaamde extensies vond en vind ik geweldig.
Met de komst van Internet Explorer 7 en 8 werden de verschillen in performance kleiner maar omdat ik zo verknocht was geraakt aan de geneugten van extensies (deze bijvoorbeeld), bleef de Vuurvos mijn favoriet. De lancering van Google Chrome bracht daar geen verandering in...

...tot drie maanden geleden. Firefox leek steeds meer beslag te leggen op het interne geheugen van de laptop, naarmate de browser langer geopend was. Het kwam regelmatig voor dat ik na een paar uur op internet andere software zag vastlopen door het geheugenverbruik van Firefox. Als ik tijdens een internetsessie ook online PDF-bestanden binnen de browser had geopend was er helemaal geen houden meer aan: dan bleef Firefox soms zelfs actief nadat je het programma had afgesloten.

Op een gegeven moment besloot ik Google Chrome eens te proberen. Ik vond het een vreemd kaal programma maar merkte wel dat deze browser de meeste pagina's veel sneller laadt dan Firefox, ook pagina's die zwaar vertragende Javascript bevatten. Aanvankelijk schakelde ik nog regelmatig over op Firefox, omdat ik 'mijn extensies' miste maar na verloop van tijd stopte ik ook daarmee. Snelheid won het van gebruiksgemak.

Een browservergelijking op Six Revisions leert me dat het niet zo gek is dat Chrome mijn nieuwe favoriet is. De browser wint het op bijna alle fronten van Firefox, Opera en Internet Explorer. Daar moet ik overigens wel bij aantekenen dat een test van de consumentenbond een heel ander beeld geeft. In die test wordt ook gekeken naar uitbreidingsmogelijkheden e.d. en moet Chrome drie andere browsers boven zich dulden. Daar wint Firefox.

Ik ben in ieder geval om, voor zolang het duurt. En de extensies dan? Dat komt misschien ook wel goed. Het aantal extensies voor Chrome groeit snel.

@

Klassiekers deel 97: Type O Negative

Als het gaat om klassiekers probeer ik niet al te veel in herhaling te vallen maar uit respect voor Peter Steele maak ik daar nu een uitzondering op.

Gisterochtend zoemde het nieuws al op Twitter, later op de dag werd het bevestigd: Peter Steele is overleden. Het is zoals Parool schrijft: "de rockmuziek verliest daarmee een markante, maar ook omstreden persoonlijkheid. Op muziek die het midden hield tussen gothic, metal en punk, zong Steele met zijn kenmerkend zware stem teksten die verre van politiek correct waren."

Nu zou ik natuurlijk kunnen kiezen voor een wat bekender nummer van Type O Negative. My girlfriend's girlfriend, I don't wanna be me of Black No. 1 bijvoorbeeld. Of toepasselijker: Everything dies. Ik houd het maar bij Wolf Moon. Al was het maar omdat ik dat clipje wel kan insluiten hier...en omdat het nog een beetje ingetogen is.

Rust in vrede Peter. Leg je bijl nu maar neer.

Gerelateerd:

Klassiekers deel 40: Retaliation

De vleesprojecten van Puscifer en Carnivore

Klassiekers deel 64: Gravitational Constant: G = 6.67x10-8 cm-3gm-1sec-2

@

Vervelend verrast: Ning niet langer gratis

Pfff. Wat ben ik hier niet blij mee. Op Bibliotheek 2.0 heb ik een bericht geplaatst over de koerswijziging bij Ning. Ik kan de gevolgen van die beslissing nu nog niet overzien maar ik verwacht dat er binnenkort actie ondernomen zal moeten worden om het netwerk te kunnen handhaven. Het feit dat je de inhoud niet kunt exporteren naar een ander platform geeft je het gevoel dat je opeens bedrogen wordt. Dit is nu precies waar sceptici voor waarschuwen, als je content toevertrouwt aan 'de Wolk'. Stel je alleen maar eens voor wat er gebeurt als Google dit soort geintjes over een paar jaar ook flikt, al dan niet noodgedwongen. Daarom is  dataportabiliteit zo belangrijk: je moet te allen tijde vrij over al je data kunnen beschikken.

@

Foto

Een boek, een Twitter

Wij hebben Nederland Leest, Amerika kent One City One Book. Of die initiatieven nu ook werkelijk iets betekenen voor leesbevordering laat ik hier even in het midden, maar ze genereren wel aandacht voor het boek, ieder jaar weer. Het is alleen jammer dat het concept nogal traditioneel benaderd wordt: je ontvangt het boek in de plaatselijke bibliotheek, je leest het en je praat er later over tijdens een literaire bijeenkomst.

Het kan nooit kwaad om na te denken over een nieuwe aanpak. Jeff Howe deed dat en liet het concept los op Twitter: One Book, One Twitter (hashtag: 1b1t). Op 24 maart schreef Howe:

Here’s how it’d go:

• Now: We collect nominations for what book we want to read. Take the Reddit poll at the bottom of this story to make suggestions and vote up and down the suggestions of others.
• Soon: We pick a winner out of the top selections. Why not just pick the one with the most votes? Because it’s not too hard to game the system. The final selection needs to be of general interest. It needs to be translated into many, many languages, and ideally it should be freely available.
• Soon after that: We start reading, and tweeting, and reading, and tweeting.

Niet zo ingewikkeld, toch? Er kan inmiddels gestemd worden.

@

Cartoon: Geek and Poke

Nieuwe uitdaging: een baan bij Biblioosterschelde

Het gaat je niet in de koude kleren zitten, zo'n nieuwe wending, maar als het dan toch moet kun je er ook maar beter voor gaan. Dat vind ik wel tenminste. Als je vervolgens mag constateren dat je twee weken lang bemoedigende reacties krijgt uit alle hoeken van het land, soms uit zeer onverwachte hoeken, dan maakt je onzekerheid plaats voor hoop en vertrouwen. Dan krijg je er eigenlijk alleen nog maar meer zin in. In wat dan ook.

Onder alle positieve reacties bevonden zich ook zeer concrete. Concreet in die zin dat er misschien een vorm van samenwerking uit voort zou kunnen komen. Een van die reacties kwam van Jannie van Vugt, van Biblioosterschelde; zij wilde graag eens met mij van gedachten wisselen over de mogelijkheden. Vorige week troffen we elkaar in een Middelburgs café en het werd me al snel duidelijk dat Jannie en Biblioosterschelde werken aan interessante projecten, en dat zij daar ook een rol voor mij in weggelegd zien. Een vrije rol binnen duidelijke kaders, met waardering voor de dingen die ik sowieso al doe. Het gesprek voelde goed.

Gisteren stuurde Jannie me een voorstel, op basis van de dingen die we hadden besproken. Het is mijn hoop dat ik deels als zelfstandige aan de slag kan, maar ik vind het ook prettig om een zekere basis te behouden. Biblioosterschelde biedt me dat in de vorm van een aanstelling voor een dag in de week, voorlopig tot eind 2010. Binnen die uren zal ik me vooral gaan bezighouden met gaming en nieuwe media. Het is niet uitgesloten dat er in de loop van het jaar nog dingen zullen veranderen, maar dit is in ieder geval de basis.

Naast mijn gesprek met Jannie van Vugt heb ik ook nog gesproken met andere mensen. De uitkomsten van die gesprekken hoop ik binnenkort ook bekend te kunnen maken. Feit is in ieder geval dat de betrokkenen op de hoogte zijn van elkaar en daar ook zeer positief mee omgaan. Dat bevestigt voor mij nog eens dat het alleen maar goed is, om open kaart te spelen. Er wordt wel eens beweerd dat je dat niet te snel moet doen, maar in dit geval krijg ik toch echt bevestigd dat het ook een positieve invloed kan hebben.

Hoe het ook zij: ik ben blij. Blij met de kansen, blij met de nieuwe uitdagingen. Ik houd jullie op de hoogte!

@

Leestip: Musea in transitie. Rollen van betekenis.

Ik had gisteren het genoegen de middag door te brengen met Rob Bruijnzeels, op een zonnig Middelburgs terras. We spraken, als vanouds, over van alles en nog wat, ook over bibliotheekarchitectuur. Tijdens het gesprek viste Rob een alleraardigst boekje uit zijn tas: Musea in transitie. Rollen van betekenis. Erfgoed Nederland introduceert deze uitgave als volgt:

Musea in transitie. Rollen van betekenis biedt inspiratie en praktische handreikingen voor transformatieprocessen ten behoeve van iedereen die in, met en voor de erfgoedsector werkzaam is. Welke invloed heeft de veranderende informatiesamenleving op erfgoedinstellingen, met musea in het bijzonder? Welke kansen en mogelijkheden bieden deze ontwikkelingen voor musea? Voor hun rol in de samenleving, voor de medewerkers in hun organisatie en voor de relatie die een museum heeft met verschillende opdrachtgevers? Aan de hand van artikelen, interviews en actuele praktijkvoorbeelden maakt de lezer kennis met diverse rollen van musea in de informatiesamenleving.

Een aanrader. Eventueel ook te bestellen als dode boom.

@