Tijdelijk gesloten

Kan ik eindelijk die Schwarzeneggert eens citeren.

Bij dezen.

@

Afbeelding: Parody Motivator Generator

Klassiekers deel 90: the Weeping Song

Go son, go down to the water

And see the women weeping there

Then go up into the mountains

The men, they are weeping too.

Father, why are all the women weeping?

They all are weeping for their men

Then why are all the men there weeping?

They are weeping back at them.

This is a weeping song

A song in which to weep

While all the men and women sleep.

This is a weeping song

But I won't be weeping long.

Met niemand huil je zoals je met Nick Cave huilt. Die man heeft zo veel moois gemaakt.

Gelukkig maar.

@

De dief bestolen, bestolen de dief

Soms zijn cirkels eigenaardig rond. Zo las ik gisteren dat er ongelooflijk veel content wordt gejat van kranten (het is opgemerkt dat het onderzoek werd uitgevoerd door een bedrijf dat handelt in anti-plagiaatsoftware). Vandaag lees ik in een artikel (dat op dezelfde dag gepubliceerd werd) dat juist de kranten heel veel jatten van het sociale web. Het mooie is dan weer wel dat er nu ook al media zijn die uitgaan van "een web zonder websites" en alles rechtstreeks op Facebook knallen. Op het sociale web dus.

Hallo?

@

Afbeelding en attendering: Stephen Abram

Red het land, sluit de bibliotheken

Het is altijd interessant om te tellen. Te tellen hoeveel mensen in je directe omgeving (afgezien van collega's en vaste klanten die je persoonlijk kent) nog regelmatig de bibliotheek bezoeken. Is het tien procent? Vijftig? Twee?

Toegegeven: Tommy Wayne Kramer is zo'n meneer die graag tegen schenen schopt, maar hij neemt bibliotheken wel flink te grazen zeg. Save the county, close the libraries.

If Mendocino County is strapped for money, and I believe it is, the most logical thing it could do is close down all the libraries.
Lock the doors, shut off the lights, sell the books. Rent out the buildings to Domino Pizza outlets and Verizon franchises. Turn the bookmobile into a taco truck.
Libraries are the blacksmith shops of the 21st century, obsolete relics of another era. Their time is past, as gone as the Monroe Doctrine and the Bronze Age. Today going to the library is an exercise in nostalgia, an attempt to revisit your youth, or, more probably, the youth of your grandparents. But it's easy to go years and years without visiting a library - I haven't had a library card in a quarter century and can't recall a single time I wished I had one.

En zo verder...

@

Hapers in Blogger: durf te vragen

Een dag niet in de editor van Blogger kunnen is een dag niet geleefd. Vandaag was het aan de hand. Didn't like, didn't like :-/

Via Twitter Search zoek je dan naar mogelijk oplossingen en reageer je zelf af en toe met de mededeling dat het mogelijk aan een ingreep van Google ligt.

Dan kan het ook zomaar gebeuren dat je een heel bruikbaar antwoord terugkrijgt. Daarom houd ik ook van Twitter.

Blog on!

@

Library 2.0 stopt ermee

Library 2.0 inspireerde me in maart 2007 tot het starten van Bibliotheek 2.0. Oprichter Bill Drew liet deze week in een bericht weten dat hij de stekker uit dit internationale netwerk zal trekken omdat er te weinig activiteit zou zijn (ook in de subgroepen) en nieuwe leden vaak spammers blijken te zijn. Het netwerk als zodanig verdwijnt voorlopig nog niet maar nieuwe leden worden niet meer toegelaten en bestaande leden kunnen geen bijdragen meer plaatsen. Bill zoekt uit of hij het netwerk nog kan archiveren.

Ik weet niet zo goed wat ik hier van moet denken. Het heeft altijd iets treurigs, als mooie initiatieven gestaakt worden. De mededeling maakt me ook nog eens duidelijk dat levendigheid op digitale platformen geen vanzelfsprekendheid is. Er zijn overal verschuivingen waar te nemen, ook op sociale nieuwssites en in de blogosfeer. Mensen die drie jaar terug zeer actief waren hoor je nu nauwelijks meer. Zij zoeken de inspiratie elders of zijn gewoon druk met andere zaken. Dat zie je in het echte leven ook vaak gebeuren.

"I would never belong to a group that would accept someone like me as a member."

-Groucho Marx-

Update: ik zie nu dat Bill er nog iets over zegt op LIS News:

I am not passing it along to someone else because my name is attached to it and I do not want it to turn into something I would not want to be associated with. If members of the network feel a need for it, they can start another one on Ning.

Library 2.0 on Ning has been a big success but it is now time to move on. Networks that require you to go to them to use them are a thing of the past. I have no regrets about what started as a place for me to experiment with Ning and Web 2.0. It grew far beyond my wildest hopes. At one point it got over 50 posts a day but is now getting less than 4 posts a month. I have learned much from it and made many new friends.

See you in Cyberspace on Twitter, Facebook, and other places.

Gerelateerd:

Doe mee! Een sociaal netwerk voor bibliotheek 2.0 in Nederland

Hoe is het toch met...de internationale bibliotheeknetwerken op Ning?

Bibliotheek 2.0: overpeinzingen

Bouw zelf een sociaal netwerk met Ning

Bibliothecaris 2.0: een manifest in beeld en geluid

@

Vage knaken: Sex.com

Een klassieke video bij een klassiek onderwerp. Ik kan het niet uitstaan.Voor de zoveelste keer in een paar jaar komt sex.com weer in het nieuws. Het domein wordt weer eens verkocht. Vraagt er eentje: "hoe verdien je daar nu 100 miljoen per jaar mee"? Ik weet het gewoon niet.

Als ik de URL intik kom ik op een vaag seksportaal. Ik tref geen banners of Google ads aan. Als ik in Google.nl op 'sex' zoek zit de site niet bij de eerste tien. In google.com ook niet. De Pagerank is 5. De whois verklaart weinig, het lemma in Wikipedia zegt niets, de geschiedenis is merkwaardig.

Ik zeg het niet graag, maar ik heb geen flauw idee hoe deze mensen hun duiten verdienen. Ik krijg de indruk dat het veel gebakken lucht is.

Het goede nieuws is: ik leer graag. Heeft iemand interessante suggesties?

@

NYC Way: een app waar een stad trots op kan zijn

De NASA verleidde me gisteren tot het downloaden van de mooie applicatie Lunar Electric Rover Simulator. Dat is leuk speelgoed maar inspireerde me niet tot het leggen van verbanden met toekomstige Zeeland- of bibliotheekprojecten.

Hoe anders is dat met de NYC Way App. Op die toepassing werd ik geattendeerd in The Man on Your iPhone: 3 Government Apps Done Right. Done right indeed! Dit is de eerste keer dat ik een 'portalapp' van dit formaat heb geïnstalleerd en ik kan je wel vertellen: ik vind hem schitterend...en dat heeft niets te maken met New York. Het gaat me om de uitwerking. Ik geef verder geen toelichting. Probeer 'm gewoon maar even. Dat kan ook als je geen iPhone hebt, via de website.

Dit is een app die iedere stad zou moeten willen hebben. Ja toch?

@

De ijsbibliotheek

In Nederland hebben we de strandbibliotheek, in Minnesota kent men sinds kort de ijsbibliotheek. Deze bibliohut maakt deel uit van het project Art Shanty Projects, dat bij mij nog de meeste associaties oproept met  het Burning Man Festival.

Ik houd wel van dit soort projecten. Het combineert kunst met de kracht van het boek, en het boek met het plezier van gezelligheid. Je kunt er meer over lezen in Library Journal en op Book Patrol. Foto's zijn hier, hier en hier te vinden.

@

Foto

Moderne excuses

Vroeger gaf je dan een blommetje.

@

Via

Informatie wil vrij zijn, tegen betaling

In de hele discussie rondom copyright, online verdienmodellen, piraterij en infobesitas heeft Nick Carr een interessant punt. Hij wijst op het feit dat mensen de laatste jaren weliswaar veel minder geld zijn gaan uitgeven aan traditionele media (en minder vaak bereid zijn te betalen voor online content) maar tegelijkertijd een veelvoud betalen aan toegang tot al die gratis informatie online. Dat zijn vergelijking niet waterdicht is blijkt uit de commentaren op zijn blogpost maar ik herken er wel iets in.

In augustus 2009 maakte ik een ruwe schatting van mijn uitgaven aan media. Inmiddels is daar ook nog de appstore van Apple bijgekomen. Er zit een maximum aan het percentage van je salaris dat je uit wilt geven aan mediaconsumptie. Als consument kan het je dan niet veel schelen of dat geld naar providers gaat of naar uitgevers. Precies: Je wil het liefst 'gewoon' een soort belasting betalen en dan van al het gezeur af zijn en in feite betaal je die belasting ook al.

Ik concludeer opnieuw dat de toekomst aan toegang is. Daarmee doemt ook de vraag weer op hoeveel meer de mensen nog willen betalen voor content. Zit jij al aan je tax?

Zie ook de grafiek van The Bureau of Labor Statistics.

@

De boekendigitaliseringsindustrie

Als je de massadigitalisering van boeken wilt bijhouden heb je het niet zo makkelijk. Er gebeurt van alles namelijk, zelfs als je niet verder kijkt dan naar de ontwikkelingen in een paar landen. Een korte impressie:

• Microsoft stopte in 2008 met de digitalisering van boeken maar helpt nu wel de British Library met het digitaliseren van een grote collectie.
• Het Europese antwoord op Google Books, Quaero, ging tenonder maar krijgt toch een vervolg...
• ...in de vorm van Europeana. In Europeana zouden digitaliseringsprojecten van verschillende landen moeten/kunnen samenkomen:
• het project van de Nederlandse Koninklijke bibliotheek
• het portaal van de Fransen
• De Digitale Bibliotheek van de Duitsers

...om er maar eens een paar te noemen. 

Maar de vraag wat er nu precies in Europeana zal worden opgenomen is voor mij nog niet beantwoord. Ik zie alleen namen van organisaties, niet van collecties.

En dan rijst de vraag hoe het zit met de World Digital Library. Hoe verhoudt dat initiatief zich tot Europeana? En hoe zit Google er nu precies in? Die werken ook gewoon samen met bibliotheken, zelfs in Frankrijk. En Hoe zit het met Google Books zelf eigenlijk? De juridische strijd is nog in volle gang...en uitermate complex. Er zijn voor- en tegenstanders. Er staat enorm veel op het spel. 

En door al dat gekissebis krijgt ieder land straks zijn eigen vorm van toegang tot Google Books. Maar die kwestie speelde eerder ook al, volgens mij. De ontwikkeling zet echter door en bewijst dat snelle en anonieme Proxyservers de tools  van de toekomst zijn. Bovendien worden veel van de door Google gescande boeken  ook weer overgenomen door Archive.org. Die kun je dan weer mooi mobiel checken met Public Domain Reprints.

Ik zou nog wel een uurtje, al schrijvend, door kunnen blijven linken. Beter laat ik dat. Ik houd het er nu maar gewoon op dat ik het aanbod nu al onbevattelijk groot vind. Ik kom aan de meeste bronnen helemaal nooit toe, laat staan aan de miljoenen boeken en tijdschriften die ze straks of nu al bevatten. Daar gaat het ook niet om natuurlijk. Het gaat om het behoud van ons erfgoed en om de lange staart van dat erfgoed.

Duizelingwekkend is het.

@

Een beetje kledinghumor

Da's dan ook weer mooi van Twitter. Je roept dat je behoefte hebt aan een beetje humor en je krijgt een beetje humor. Kledinghumor, dat dan weer wel.

Ik deel met u: Regretsy (het doorklikken tot pagina 90 meer dan waard!) en Think Geek Shirts. Met dank aan @pixxje en @zeelandnet.

@

Lege huls: de gebruiker opzoeken waar die zit

Een jaar geleden probeerde ik Facebook nog te verlaten. Een paar maanden later was ik met een onbedoelde muisklik weer 'in de lucht'. Toen heb ik het gelaten voor wat het was. Ik maak inmiddels iets meer gebruik van dit netwerk maar het is nog steeds niet veel meer dan reageren op attenderingen die mijn mailbox binnenrollen. Mijn prioriteiten liggen elders.

Toch fascineert Facebook me. De San Francisco Chronicle meldde afgelopen maandag dat het netwerk inmiddels meer internetverkeer genereert dan Google, Hitwise schreef op 3 februari dat Facebook ook steeds vaker als nieuwslezer wordt gebruikt en Steven Rubel constateert dat Facebook het web aan het opeten is.

Het is geen nieuw verhaal. We lezen al jaren dat steeds meer mensen hun internetactiviteiten beperken tot een of twee sociale platformen, aangevuld met mail en 'een snufje Google'. Toch blijven de overweldigende cijfers me verbazen. Zie het overzicht op ResourceShelf, of de rapporten van ComScore en Pew.
Hyves, ondertussen, breekt ook nog steeds records en hoewel sommigen in het najaar van 2009 opgelucht constateerden dat de groei van Twitter stagneerde, heeft dat platform de stijgende lijn ook weer te pakken.

Veel mensen vragen zich af of Google het tij nog kan keren. Dat geldt ook voor mij. Toch blijf ik op dit moment liever hameren op dat andere vraagstuk: hoe gaan we om met het feit dat het web geen bestemmingen meer heeft? Nu komen veel organisaties niet verder dan in beleidsplannen stellen dat 'de gebruiker moet worden opgezocht waar die zit', terwijl ze ondertussen doodleuk luchtkastelen blijven bouwen door kansloze website na website het informatievacuüm in te schieten.

Dat is wat je noemt een merkwaardige benadering van mensen opzoeken.

Counting on nothing,the numbers get higher

Blinded by reason, you're asleep at the wheel

Confused understanding, with a slip for the hold

Squeeze past the pressure, you're asleep at the wheel


-Suicidal Tendencies: Asleep at the wheel-

Gerelateerd:

Groeien in sociale netwerken

Het sociale web van de late meerderheid

Hyves loopt niet zomaar leeg

Het sociale web: vermenging, concentratie en passie

Toon me je contacten en ik zeg je wie je bent

@

Je iPhone bedienen met een worst

Om dit verhaal op Elsevier moest ik hard lachen. Koreanen die vanwege de kou hun handschoenen niet uit willen doen zouden hun iPhone daarom massaal bedienen met Maekseubong worstjes van CJ Corporation.  Een iPhone reageert namelijk alleen op een vinger, niet op een stylus. Het bedrijf heeft de worstomzet daardoor flink zien stijgen. Het verhaal is viraal verspreid over het web, maar komt oorspronkelijk uit een Koreaanse krant.

Ik kwam maar twee verschillende foto's tegen, het zou dus ook een hoax kunnen zijn. Maar wat doet het er toe? Het ziet er toch gewoon erg grappig uit?

@

De Aquabrowser van de Bibliotheek Brugge

Cabriology The Bruges Aquabrowser Experience

View more presentations from Koen Calis.

Ik blijf jaloers op de manier waarop de Bibliotheek Brugge de Aquabrowser heeft op- en afgetuigd. Hier is de catalogus leidend, met links naar de website, blogs, aanwinstenlijsten, enz. Hier is het irritante associatieve zoeken verwijderd en heeft het visuele alle ruimte gekregen.

Op het blog van OCLC's Lorcan Dempsey kwam ik bovenstaande presentatie over Cabrio tegen, gemaakt door Koen Calis. Het document is al acht maanden geleden op Slidehare gezet maar was aan mijn aandacht ontsnapt. Ik dank Koen bij dezen alsnog voor het delen.

@

De bibliotheek van de toekomst in gewoon Engels

De meeste mensen zullen ze nu wel kennen, die geestige filmpjes '...in Plain English' van Common Craft. Mensen van de Australische UTS bibliotheek hebben er zelf een gemaakt. Het is een filmpje naar mijn hart.

Het mooie is: gisteren interviewde ik een bibliotheekdirecteur voor Digitale Bibliotheek. Vrijwel alles wat in dit filmpje verteld wordt vertelde hij ook. Het is het gedachtengoed dat wat mij betreft hoort bij onze toekomst. Maar daarover meer in het volgende nummer van DB.

@

Via TTW

# De getwitterde bieb: 20 februari 2010

Aus der Reihe. Ik vind de 11e en de laatste het mooist.

I just became the mayor of bibliotheek on @foursquare! http://4sq.com/c2lfS2

mafkezen die met 150 km/u inhalen op de besneeuwde en gladde waldwei.. ben blij dat ik weer veilig in de bieb ben aanbeland!

Boekpresentatie gehad in kerkje, dat mede dienst doet als bibliotheek. Dorpje met 360 inwoners. Hoge hakken niet handig.

Net boek gehaald (bieb) over een vrouw die enkele jaren als man undercover is gegaan om inzicht te krijgen in mannen...ik ben reuzebenieuwd!

kutzooi, 29,50 euro boete bij de bibliotheek!

 wahahahah linsey de bieb nerdje whahaha, pas op dat ie niet weer is gesloten hihi.

Ik zit nu opeens in de bieb en ik heb geen idee hoe ik hier gekomen ben. Noem dat maar eens niet geconditioneerd naar school rijden.

Lekker naar de bieb met hartezoon, zo gezellig wanneer hij thuis is.

Ik zit in de bus op weg naar de bieb! Het boek wat ik in november heb gereserveerd is eindelijk binnen :p

 naar de scapino met me kapotte laarzen dan door naar de prenatal soliciteren en dan door naar de bieb kinderboek zoeken...:P

Bibliotheek overzicht gestuurd over welke boeken zij zelf in huis hebben voor een creatieve sessie. Grappig om hen te adviseren over boeken.

Balen! De bibliotheek heeft geen één boek dat over Experience Design gaat (landelijk niet eens). Van wie mag ik lenen? #durftevragen

 De groene sokkenman net gespot buiten de bieb. Eng. Gelukkig ging hij snel weer naar binnen.

hoor mijn pa 'ga jij nog regelmatig naar de bieb?' serieus wat moet ik in de bieb!? IK LEES NOOIT

Tahhahah, hij gaat er een echt boek over schrijven! hoe levenloos is dat? hoe wil die beginnen ; de 7 dwergen gingen naar de bieb!?

Shit! We kunnen een bieb-boek nergens terugvinden! Ik denk dat ie bij het opruimen bij de vuilnis beland is #beetjesuffigikweethet

Stilte aub. Ooit de corebusiness van bibliotheken? Dan maar een Stiltewandeling in vrije natuur van kibbelend land :)

bieb Vathorst geweest, wat een enorm bibliotheek zowel qua assortiment als het concept, eindelijk eens met echt leuke boekjes naar huis.

Veilig geland op Schiphol, nu lezen, leren en laptoppen @ Openbare Bibliotheek Amsterdam :) Uitzicht: http://twitpic.com/13xjrc

@Politicus1 Even voor alle duidelijkheid De PvdA vind de Bieb NIET elitair! Bieb is trouwens meer dan boeken lezen alleen.

RT @DonaldDuckNL: Het boek dat al 15 jaar mijn bijzettafeltje ondersteunt bleek van de bieb te zijn: €623,22 boete! En ik had 't nog niet eens gelezen :(

@

Waarheen nu, ZB Digitaal?

In functioneringsgesprekken die in de afgelopen maanden plaatsvonden evalueerde ik met mijn leidinggevenden het jaar 2009 en keken we vooruit naar 2010. We concludeerden al snel dat het niet zo eenvoudig is om alles goed in kaart te brengen. Enerzijds is er een overzichtelijk pakket van structurele taken, anderzijds ben ik ad hoc betrokken bij allerlei projecten rondom de digitale en experimentele bibliotheek. Dat dit zou gaan gebeuren werd een paar jaar geleden al duidelijk maar tot 2009 werd ik vooral ingezet bij bestaande projecten en activiteiten, daarna vooral bij nieuwe. Dat is een logische ontwikkeling als je het Beleidsplan 2009-2013 bekijkt: de digitale bibliotheek is daarin de rode draad, terwijl het aantal formatieplaatsen dat zich geheel op die ontwikkelingen richt beperkt is.

Ik beschouw dat laatste als onvermijdelijke gevolg van een organisatie in transformatie. Er wordt hard aan gewerkt maar nog lang niet alle ontwikkelingen zijn echt verankerd in de organisatie. Sommige ontwikkelingen laten zich ook niet goed vangen of verankeren. Dit weblog is zo'n ontwikkeling, maar dan eentje die al meer dan vier jaar geleden in gang werd gezet.
Ik denk dat ik een van de eerste medewerkers in bibliotheekland was die structureel '8 uur per week kreeg' om te bloggen. Tijdens de nieuwjaarstoespraak 2010 was de directeur bijzonder lovend over het bereik en de statistieken van ZB Digitaal. Daar spreekt veel waardering uit. Het is ook zo dat de cijfers uit de Blognotitie van de zomer van 2007 er alleen maar beter op zijn geworden, veel beter zelfs, maar ondanks dat, en ondanks de waardering, raakt het blog 'in de vaart der volkeren' toch een beetje in de verdrukking. Het bloggen is gelukkig nog steeds geïntegreerd in mijn werkzaamheden maar het is ook nog steeds zo dat ik het grootste deel ervan thuis doe. 's Avonds, 's ochtends voor het werk, gisteren op mijn vrije dag of zoals nu, in het weekend. Dat heeft alles te maken met de werkdruk van andere projecten maar ook met 'de hobbybenadering' die ik koester.
Bloggen is een deel van mijn leven geworden. ZB Digitaal is mijn moederschip. Dat is mooi, maar het heeft als nadeel dat het ook al snel wordt beschouwd als hobby. Veel van de onderwerpen die ik kies hebben niets te maken met de bibliotheek en mijn toonzetting is persoonlijk en informeel (en leidt er zelfs wel eens toe dat ik moet worden aangesproken op de inhoud/woordkeuze). Dat maakt het voor een organisatie lastig om je in te sluiten in het grotere geheel.

Als ik de oude notitie nu herlees zie ik dat er in een paar jaar nauwelijks iets is veranderd in de positionering van ZB Digitaal. De ROI is, heel begrijpelijk, nog steeds aantoonbaar ongrijpbaar. Aan de andere kant zou je ook kunnen zeggen dat het delen van mijn ervaringen ook invloed heeft gehad op bepaalde ontwikkelingen binnen de Zeeuwse Bibliotheek. Er is toch een blog gestart dat onderdeel uitmaakt van de website, 23 Dingen kreeg alle ruimte binnen onze organisatie en de mogelijkheden van een tool als Twitter werden intern veel sneller onderkend dan vier jaar geleden het geval was bij bloggen.

Ik heb onlangs voorgesteld de uren voor ZB Digitaal anders in te zetten, juist omdat misschien wel te veel mijn persoonlijke moederschip is geworden en ik het meeste werk toch in de eigen tijd doe. Zo'n stap zou kunnen leiden tot duidelijkere scheidslijnen, voor beide partijen. Het management vond dat toch niet zo'n goed idee. Ook daar spreekt waardering uit. Daar ben ik uiteraard blij mee. Ik denk echter wel dat ZB Digitaal, en alles wat daar uit voortgevloeid is (zoals Bibliotheek 2.0) dan altijd een beetje in het niemandsland zal blijven verkeren. Als je dit goed wilt doen ontkom je niet aan de inzet van uren uit je vrije tijd. Tegen deze achtergrond vind ik het toch wel weer eens aardig om het tweede deel van de notitie uit 2007 hier nog eens op te nemen; de positionering en meerwaarde van een weblog, van ZB Digitaal.


Positionering en meerwaarde
Zoals gezegd heeft zbdigitaal zich in 18 maanden ontwikkeld van een platform voor attendering van directe collega’s tot een weblog dat in veel bredere kring gelezen wordt. Ondanks het feit dat het blog vaak een onafhankelijke invalshoek en een persoonlijk karakter heeft, komt de naam van de Zeeuwse Bibliotheek altijd prominent in beeld tijdens bezoeken en in verwijzingen. Het blog duikt vaak op in de zoekresultaten van zoekmachines, zeker als mensen zoeken op bibliotheekgerelateerde trefwoorden. Bloggen is echter meer dan het ventileren van persoonlijke opvattingen en het attenderen op relevant nieuws. Een weblog is ook een conversatie, een presentatie en  een netwerk- en marketingtool. In het geval van zbdigitaal zijn de volgende aspecten relevant om toegelicht te worden:

Attendering
Het aanvankelijk motief om het blog te starten is nog steeds een belangrijke pijler van het geheel. Zbdigitaal wijst dagelijks op relevant nieuws uit de bibliotheekwereld en probeert daarbij een brug te slaan tussen het traditionele bibliotheek- en inlichtingenwerk en technologische ontwikkelingen (web 2.0, nuttige hardware, zoekalternatieven online, enz.) In de loop van de tijd hebben vele collega’s uit Nederland en Vlaanderen hun waardering daarvoor laten blijken via de commentaarfunctie van het blog, de e-mail en wat dies meer zij.

Sociaal netwerk
De meeste bezoekers van zbdigitaal beperken zich tot het anoniem lezen van de blogposts maar in de loop van de tijd hebben veel lezers actief contact met mij gezocht om vragen te stellen of te beantwoorden, mij op aanvullende informatie te wijzen, enz. Inmiddels is dit uitgegroeid tot een verband dat je als sociaal netwerk zou kunnen omschrijven. Ik heb op regelmatige basis contact met mensen uit openbare,  wetenschappelijke en universiteitsbibliotheken en onderhoud goed contact met bloggers uit de bibliotheek-, onderwijs- en marketingwereld.

In de eerste 18 maanden hebben mensen van zeer divers pluimage mij benaderd voor allerlei zaken, gebaseerd op de input vanuit zbdigitaal. Het voert te ver om alle mooie voorbeelden hier op te nemen maar de lijst is lang…en door mij bewaard. Van journalisten tot bibliotheekdirecteuren, van gamende collega’s tot vertegenwoordigers van uitgeverijen, overkoepelende organisaties en vakbladen.

Door ZB Digitaal heb ik inmiddels ook bijdragen mogen leveren aan de vaktijdschriften Bibliotheekblad en Informatie Professional. In het laatste geval zelfs met een coverartikel over Second Life. Daarnaast schrijf ik ook regelmatig voor Searchcowboys en zal ik vanaf juli 2007 ook regelmatig bijdragen leveren aan Livre.nl. Dit maakt het mogelijk om gedoseerd aandacht te besteden aan bibliotheekzaken, zoals een beetje promotie van Aladin op Searchcowboys.

Het bloggen leidt ook tot deelname aan activiteiten zoals het verzorgen van een gastcollege voor de IDM in Groningen, het virtueel deelnemen aan een referaat over gaming en bibliotheken in Rotterdam en het geïnterviewd worden voor een film, een boekje en tijdschrift- en krantenartikelen. Zbdigitaal was indirect ook aanleiding voor mensen om hier een presentatie te komen geven (Gerard Bierens van Fontys) informatie uit te komen wisselen (bibliotheek Haarlem) of een rondleiding te krijgen (bibliotheekschool Gent en Fontys Sittard).

Vermeldenswaardig in dit kader is een initiatief dat in het verlengde ligt van het weblog: het sociale netwerk ‘Bibliotheek 2.0’. Op 15 april 2007 lanceerde ik dit sociale netwerk met de gratis software van Ning op http://bibliotheek20.ning.com en plaatste hiervoor een oproep op discussielijst NEDBIB-L. Op het moment van schrijven staat de teller op 181 leden, afkomstig uit alle typen bibliotheken en vergelijkbare organisaties  in Nederland en Vlaanderen. Dit netwerk fungeert als platform voor kennisuitwisseling en voorziet in de multimediale mogelijkheden die andere communicatiekanalen in de Nederlandse bibliotheekwereld missen.

Tool voor kennismanagement en persoonlijke ontwikkeling
ZB Digitaal is ook de weerslag van alles wat ik zelf ontdek, ondervind en leer en als zodanig een prettig hulpmiddel voor zelfreflectie en het vastleggen van nuttige bronnen en artikelen. Het weblog is een verslag van voortschrijdende inzichten en een inkijkje in zaken die stagneren. Een persoonlijk logboek, kortom.
Het bloggen heeft mij veel geleerd over zaken als webdesign, digitaal schrijven, HTML, zoekmachine-optimalisatie en marketingtechnieken. Door hier vrijuit over te schrijven krijg je vaak ook weer feedback van bezoekers, wat het leerproces compleet maakt. Daarnaast heb ik veel geleerd over bibliotheekbeleid, catalogi en kansen en bedreigingen voor bibliotheken. Zonder het blog zou ik nooit zo diep in die materie zijn gedoken.

Marketingtool
Door een goed gebruik van trefwoorden (‘Tags’), een goede indeling van artikelen en een goede positionering in zoekmachines kan een weblog functioneren als krachtig marketinginstrument. Ik denk dat zbdigitaal erin geslaagd is de Zeeuwse Bibliotheek online in een innovatief daglicht te plaatsen bij zowel collega’s als klanten. Door consequent en actief te bloggen over actuele en relevante zaken win je aan geloofwaardigheid en wordt er meer en meer een beroep gedaan op de expert-functie. Als je regelmatig hoog in de zoekresultaten van zoekmachines opduikt associëren gebruikers jou en je organisatie ook met dat onderwerp. Ik denk dat zbdigitaal daar goed gebruik van heeft weten te maken, in relatief korte tijd. Het is belangrijk om te beseffen dat veel blogs en websites dat pas bereiken door er een of meerdere specialisten voor te in te huren. ZB Digitaal heeft geen budget en er is nooit hulp van buitenaf geweest.

Transparantie, communicatie en de dialoog
Bloggen is feitelijk een gesprek omdat het bezoekers de mogelijkheid biedt te reageren op uitspraken, vragen en artikelen. Door als blogger zelf ook actief deel te nemen aan conversaties op andere weblogs en platformen merk je dat mensen zelf ook weer actiever worden.

Weblogs die de schijn ophouden vallen snel door de mand, eerlijkheid is een vereiste. Je kunt vanzelfsprekend niet schrijven over kwesties die intern moeten blijven. Persoonlijke aanvallen zijn ook niet wenselijk. Maar de kracht van een weblog ligt in authenticiteit. Je geeft de organisatie daarmee een menselijk gezicht. (zie ook de bronnen in de paragraaf ‘verder lezen’.)

Zoekmachine-optimalisatie
Zoekmachine-optimalistie (SEO) is feitelijk een onderdeel van het marketingaspect maar verdient het om apart genoemd te worden. Online vindbaarheid zou veel en veel meer aandacht moeten krijgen dan nu het geval is. Ik kan talloze voorbeelden geven van de goede vindbaarheid van zbdigitaal in verhouding tot andere websites en weblogs. Een weblog is bij uitstek geschikt om je zichtbaarheid en vindbaarheid op internet te verbeteren. Als je kiest voor een bepaalde thematiek en invalshoek kun je gewenste doelgroepen snel bereiken.

Presentatie
Weblogs kunnen gebruikt worden voor allerlei presentatiedoeleinden. Je kunt er bijvoorbeeld speciale collecties mee presenteren (met goede online vindbaarheid als voordeel). De vakreferenten van de UB Groningen gebruiken een weblog om hun functie te presenteren en boeken online te bespreken. Je kunt een weblog zelfs inrichten als webopac.

Kosten en opbrengsten: de ROI van weblogs
Vanaf 11 november 2005 heb ik 1125 bijdragen ‘gepost’ op ZB Digitaal. Het gaat daarbij om zowel lange als korte bijdragen. Het is voldoende tekst om een boek mee te vullen. De vraag werpt zich snel op hoeveel tijd dit alles heeft gekost. Het antwoord daarop is kort: heel veel tijd.

In de marketingwereld wordt vaak gesproken over de ‘Return on Investment’ (ROI) van weblogs. Die is lastig vast te stellen. Zeker in de non-profit sector. Boeken als ‘Naked Conversations’ maken echter duidelijk dat bloggen een organisatie veel goeds kan brengen. Ik hoop dat de voorbeelden uit de vorige paragrafen dit ook aantonen.

Hoeveel tijd je investeert in het onderhouden van een weblog is afhankelijk van de aanpak die je kiest. Het is geen verplichting om dagelijks ‘te posten’. Er zijn geen voorschriften voor de lengte van bijdragen. Er bestaan geen regels voor de aankleding van een blog.

Ik heb er voor gekozen om wel dagelijks te posten, soms zelfs meerdere malen. Het schrijven en plaatsen van de berichten kost me doorgaans niet meer dan 30-60 minuten.
Ik schat dat ik 80-90 procent van de berichten buiten werktijd heb geplaatst. De publicatietijdstippen kan ik desgewenst ook tonen in Blogger. Ik blog vooral omdat ik er veel plezier in heb. Ik blog zoveel omdat mijn huidige privésituatie dat toestaat en het nooit ontbreekt aan inspiratie. Door zelf intensief gebruik te maken van attendering in de vorm van RSS-feeds, via de persoonlijke startpagina Netvibes, ben ik relatief weinig tijd kwijt aan het vergaren van informatie. Door veel gebruik te maken van ‘knippen en plakken’ wordt de investering in tijd verder ingeperkt.

Aan de andere kant is het zo dat het informatieaanbod overweldigend is. Het is verleidelijk om de RSS-feeds van vele relevante sites te volgen, met als gevolg dat je dagelijks honderden feeds scant. Dat kost uiteindelijk de meeste tijd. Je kunt dat aanbod natuurlijk zelf sturen door het aantal feeds waarop je je abonneert te beperken. Als je echter streeft naar relevante attendering en interessante berichtgeving moet je jezelf niet beperken tot nieuwsbronnen die je lezers ook al raadplegen. Dan moet je een stap verder gaan.

De Zeeuwse Bibliotheek heeft 8 uur beschikbaar gesteld voor zbdigitaal. Dat is in principe voldoende. Als je alle activiteiten eromheen echter ook zou willen formaliseren zou je er een volle fte op kunnen baseren. Commerciële organisaties doen dit steeds vaker en noemen de uitvoerende medewerker ‘conversatie architect’ of ‘community evangelist’. Zo’n medewerker blogt, monitort reacties van bezoekers, reageert zelf elders, communiceert via alle digitale kanalen en houdt in de gaten hoe en in welke mate de eigen organisatie op het web genoemd wordt. De medewerker filtert relevante informatie uit het grote aanbod en attendeert collega’s hierop, de medewerker experimenteert met nieuwe tools en mogelijkheden en probeert de beste tools aan te dragen als hulpmiddel voor de eigen organisatie.

Het is in feite wat ik zelf ook doe voor ZB Digitaal en de Zeeuwse Bibliotheek maar dan grotendeels buiten werktijd. Dat is een persoonlijke keuze. Je kunt er ook minder tijd in investeren door minder werk maken van het zoeken naar bijpassende afbeeldingen en blogtools bijvoorbeeld. Je bezuinigt daarmee wel op kwaliteit.
Het is goed om te beseffen dat het gebruik van blogsoftware volledig gratis is. Dat geldt ook alle aanvullende software, zoals de widgets, de zoekfunctie van Google, enz. De kosten van het ontwerp, implementatie en onderhoud van bestaande websites van de ZB zijn relatief hoog. De kosten van een weblog zijn nihil, afgezien van de arbeidsuren. Veel factoren kunnen niet in geld worden uitgedrukt. In hoeverre heeft zbdigitaal goede PR opgeleverd? In welke mate bespaart het leren door bloggen op investeringen in bijscholing voor de betrokken medewerker? Het is moeilijk te bepalen.

Conclusies en aanbevelingen
M.i. is de meerwaarde van bloggen groot. Ik denk zbdigitaal zijn meerwaarde voldoende heeft bewezen om te handhaven als doel en middel in de Zeeuwse Bibliotheek. Op termijn zou een of meerdere weblogs kunnen fungeren als vervanging van meer statische communicatiemiddelen als pagina’s op intranet, nieuwsbrieven of powerpoints voor presentaties (weblogs worden ook steeds vaker ingezet als tool voor media-educatie om de interactiviteit en samenwerking tussen de cursisten te verbeteren).

Het verdient de aanbeveling een weblogfunctie te integreren in de website(s) van de Zeeuwse Bibliotheek. De functionaliteit zou bijvoorbeeld goed van pas komen in het project Romanadvisering. De betrokken werkgroep buigt zich momenteel over de mogelijkheden.

Het is van belang dat recente ontwikkelingen goed in de gaten worden gehouden: ze volgen elkaar in hoog tempo op en laten eigenlijk niet toe dat je er op voorhand uitgebreide projectplannen aan wijdt. Inzetten en experimenteren is het credo. Anno 2007 is het heel normaal dat je zaken uitprobeert. Het internet is dynamisch. Bibliotheken nog te statisch. We moeten erkennen dat we de controle op informatie en presentatie moeten delen met ons publiek. Als we dat niet doen hebben we een probleem. Weblogs zijn daar maar een klein onderdeel van.

En ZB Digitaal? ZB Digitaal heeft een vrijblijvend karakter maar het is soms jammer dat veel bevindingen en ontdekkingen waarover ik schrijf op het blog niet (kunnen) worden gebruikt in de organisatie. Collega’s informeren regelmatig naar handige software en tools maar de verworven kennis op het gebied van contentbeheer, online marketing en pr/contacten wordt veel minder benut. De enige interne verwijzing is te vinden op een subpagina van het intranet.

Ik hecht veel aan de redactionele vrijheid die ik nu heb en denk zelf dat ik daar goed mee omga. Dat neemt niet weg dat de positionering van zbdigitaal heroverwogen zou kunnen worden en dat het bloggen als zodanig beter verankerd zou kunnen worden in de werkprocessen en informatie-infrastructuur van de Zeeuwse Bibliotheek. De content staat nu immers op servers van een externe partij en is niet gekoppeld aan een domein van de Zeeuwse Bibliotheek, terwijl het blog wel zeer regelmatig opduikt op websites en in zoekmachines. De kennis over bloggen is eenvoudig over te dragen. De status van het blog is nu kwetsbaar. Het is aan de organisatie om vast te stellen in hoeverre die kwetsbaarheid wenselijk is.

Edwin Mijnsbergen
Informatiediensten en Collecties
Versie 24 juni 2007

Verder lezen
1.Weblogs as a marketing communications tool
Julien Mohr
http://www.aboutblank.nl/images/dissertation_julien_mohr.pdf

2.The Hyperlinked organization
Michael Stephens
http://www.techsource.ala.org/blog/2006/11/the-hyperlinked-organization-radical-transparency-crummy-meetings-micromanagement.html

3.Weinberger, David. Everything Is Miscellaneous: The Power of the New Digital Disorder. New York: Times Books, 2007

4. Scoble, Robert, and Shel Israel. Naked Conversations: How Blogs Are Changing the Way Businesses Talk with Customers. Hoboken, N.J.: John Wiley, 2006.

5. Stephens, Michael. Web 2.0 & Libraries: Best Practices for Social Software. Library technology reports, v. 42, no. 4. Chicago, IL: ALA TechSource, 2006.

6. To blog or not to blog.
http://sharynheili.wordpress.com/2006/12/18/to-blog-or-not-to-blog/

7. Blogs and libraries succes stories
http://www.libsuccess.org/index.php?title=Blogs

8. Blogging in the Enterprise
http://tinyurl.com/wtnos

9. A corporate guide to the global blogosphere
www.edelman.com/image/insights/content/WhitePaper011107sm.pdf

@

Merkwaardige kunst deel 13: Krankzinnigheid

Omdat prenten van gekte het bestuderen waard zijn. Begeleidend leesvoer: I just hope it's lethal.

@

Het Frisia-Nederland conflict

Ik vind dit een fantastische visualisatie. Met Joris Luyendijk heb ik niets, maar de passage die Ingmar beschrijft vind ik prachtig. Of: zuchten onder het terreurbewind van Friesland.

Meer informatie: Ruiter Janssen

@

Brits Nationaal Archief ontsluit meer x-files

Voor de liefhebbers: het Brits Nationaal Archief heeft gisteren voor de vijfde keer nieuwe 'UFO Files' openbaar gemaakt en online gepubliceerd.

Meer informatie is te vinden in het persbericht en bij Nu.nl. Een zoekgids wordt aangeboden als PDF.

@

Waar voor je geld

Mensen die vrijheid en gemak gewend zijn bedien je niet met beperkingen en verplichtingen.

@

Via BB
Afbeelding

E-court.nl: geen rechtbank, maar wel slagvaardiger dan een rechtbank

Tijdens de lunch las ik in Trouw voor het eerst over E-court, een website die in het leven is geroepen door mensen die vinden "dat de traditionele rechtspraak in Nederland vaak te lang duurt." Nu ben ik altijd al geïnteresseerd in digitale ontwikkelingen die knabbelen aan de oude wereld maar eerlijk is eerlijk: voor rechtspraak had ik dit nog niet aan zien komen.

Toen ik doorlas leerde ik dat het ook helemaal niet gaat om een rechtbank (zoals ook de Volkskrant het noemde op 11 januari), maar om een vorm van bindend advies. Dat is ook precies waar Arnoud Engelfriet 5 dagen later kanttekeningen bij plaatste. Trouw schrijft vandaag:

De Raad voor de rechtspraak (de koepel van rechtbanken en gerechtshoven) heeft moeite met het initiatief, omdat e-Court zich presenteert als rechtbank. ,,Ze doen niets onrechtmatigs, maar we vinden dit niet in het belang van de rechtzoekende burger", zegt woordvoerder Michiel Boer. ,,Er kan verwarring over het begrip 'rechtspraak' ontstaan." Volgens de Raad voor de rechtspraak is e-Court een vorm van bindend advies, geen rechtspraak. Partijen moeten ermee instemmen dat hun geschil door e-Court wordt beslecht. ,,Een procedure bij de overheidsrechter kent bovendien allerlei wettelijke waarborgen van onafhankelijkheid en onpartijdigheid", licht Boer toe.

De raad wil daarom dat e-Court zich niet meer afficheert als 'rechtbank'. Boer: ,,We zijn in overleg met het ministerie van justitie om te kijken hoe we hier tegen kunnen optreden."

Oprichtster Nakad is niet onder de indruk. ,,Wij zijn een private rechtbank. Het woord 'rechtbank' is niet beschermd. Wij bieden een efficiënt alternatief voor overheidsrechtspraak, met een afdwingbaar vonnis. En wij hebben ook waarborgen voor onpartijdigheid. Maar ik kan me voorstellen dat de overheid er even aan moet wennen."

Ik vind dat de Raad wel een punt heeft. De naam is, zeker voor de leek, misleidend. Maar Arnoud heeft ook een goed punt als hij zich afvraagt "waarom de Raad zelf geen vergelijkbaar platform optuigt." Het verhaal wekt bij mij de indruk dat ook hier sprake is van een groot en log instituut dat wordt ingehaald door een klein, innovatief en slagvaardig team.

@

Afbeelding

Klassiekers deel 89: Limbo

De muziek van Fischer-Z mag niet ontbreken in een lijst met klassiekers. Ik bedoel: een band die liedjes als Pretty Paracetamol schreef en 30 jaar geleden een plaat uitbracht met de titel Going Deaf for a living is ook al klassiek te noemen als je niet van de muziek houdt.

Fischer-Z werd bekend met bescheiden hitjes als The Worker, Marliese en natuurlijk So Long. Ik vraag in de kroeg echter liever het afsluitnummer van Going Deaf for a living aan: Limbo. Omdat het grappig, luid, eenvoudig en snel is. Daar houd ik nu eenmaal van...

A riddle - a piddle - a middle - again (x4)

Limbo (x4)

The razamataz is a pain in the bum (x4)

Limbo (x4)

@

De nieuwe Keen, een interview

Dit interview verscheen eerder in Digitale Bibliotheek 1,  2010.

In Digitale Bibliotheek 3, 2009 stond een interview met David Weinberger, auteur van het boek Everything is miscellaneous. Dat artikel opende met de woorden “Weinberger is een veelgevraagde spreker, die vaak wordt neergezet als de tegenpool van Andrew Keen. Door dat te stellen doe je de man echter tekort. Als je de boeken en artikelen van Weinberger leest, en zijn indrukwekkende cv bekijkt, zul je begrijpen dat deze man veel serieuzer genomen zou moeten worden dan Keen.“
Dit tamelijk ongenuanceerde oordeel over de auteur van het boek De @-cultuur was een reactie op het feit dat de man die zichzelf graag presenteert als ‘The Anti Christ of Silicon Valley’ zelf ook niet bepaald genuanceerd is. Een willekeurige selectie uit interviews en lezingen die Keen sinds 2007 gaf leert ons dat de auteur bewust de confrontatie zoekt met iedereen die enthousiast is over sociale media en het internet zoals we het nu kennen. Hij beschreef Web 2.0 ooit als “een grote utopische beweging”, die amateurs gelijk stelt aan experts. Dat is volgens hem een bedreiging voor creativiteit en onze cultuur.

Het is echter niet alleen dit tegengeluid waarmee Keen de aandacht op zich heeft weten te vestigen. Zijn boodschap krijgt ook veel bijval. Zo sprak hij in november 2009 op het NVB Jaarcongres in Ede en zagen wij dat de commentaren op weblogs achteraf opvallend mild waren. Na afloop schreef Keen zelfs op Twitter (hij is zelf een fervent twitteraar): “Librarians give the best audience #nvb09 especially Dutch librarians”. Voldoende reden voor Digitale Bibliotheek om de auteur te interviewen. Het gesprek vond plaats op 7 december, via Skype.

Dag meneer Keen, leuk u eindelijk eens spreken! Ik begreep dat u werkt aan een nieuw boek, Digital Vertigo. Verloopt het voorspoedig?
Wel, ik ben nog maar net aan het boek begonnen en ik kan er alleen aan werken in mijn vrije tijd. Ik ben namelijk geen professioneel auteur; ik verdien mijn geld vooral als journalist en spreker.

Waar gaat het boek over?
Ook dit boek is een kritiek op sociale media maar waar De @-cultuur inging op de impact van internet op de media zal Digital Vertigo meer een analyse worden van de impact die sociale media hebben op gemeenschapsgevoel en identiteit.

Hoe ervaart u sociale media zelf? Na het lezen van uw eerste boek vonden veel mensen dat uw kritiek op deze media niet geloofwaardig was omdat u er zelf ook gebruik van maakt. Drie jaar later bent u nog steeds actief op uw weblog en op Twitter…
Ik vind dat je geen oordeel kunt vellen over sociale media als je er zelf nog nooit gebruik van hebt gemaakt. Kansen en bedreigingen kun je alleen benoemen als je ze zelf hebt ervaren. Sociale media roepen gemengde gevoelens bij me op, wat ongetwijfeld tot uiting zal komen in mijn nieuwe boek. Ambivalentie beïnvloedt je toonzetting nu eenmaal.

De lezer kan dus minder polemiek en meer nuance verwachten?
Inderdaad. Het sociale web heeft namelijk ook veel positieve kanten. Neem nu het interessante gegeven dat ik nu uit mijn raam kijk, in de tuin van een buurman die ik nog nooit heb ontmoet, en die ik ook niet wil ontmoeten omdat hij een ‘redneck’ is en ik niets met hem gemeen heb. Tegelijkertijd ben ik met jou in gesprek via internet. Wij hebben elkaar ook nooit ontmoet maar we hebben waarschijnlijk meer gemeen dan ik met mijn buurman hier in Alabama. We maken gebruik van hetzelfde netwerk. Dat heeft diepgaande invloed op wie we zijn en wat we voelen.

Op Picnic 2007, in Amsterdam, was ik getuige van uw discussie met David Weinberger, een schrijver die ik zeer waardeer. Ik moet bekennen dat ik voor de discussie nog dacht dat het u vooral te doen was om aandacht maar dat u mij tijdens het gesprek deed inzien dat de door Weinberger gelauwerde informatiesamenleving van nu ook z’n keerzijden heeft. Hoe denkt u nu over Weinberger?
David Weinberger is een bijzonder aardige man maar je moet niet vergeten dat hij op Picnic als keynotespreker eerst zijn verhaal mocht houden en ik niet. Dat maakt je positie er in een discussie niet sterker op. Verder vind ik dat David’s boek niet echt tot de kern komt. Het is te hoogdravend en te filosofisch, en daarom zwak: de mensen kunnen er niets mee. Dat zeg ik niet omdat we het niet met elkaar eens zijn maar omdat zijn boek me niet heeft kunnen overtuigen. Chris Anderson is een onaangenaam mens. Met hem ben ik het ook vaak niet eens. Zijn boeken vind ik echter wél goed. De een respecteer ik dus als mens maar niet als denker, de ander als denker maar niet als mens. Clay Shirky waardeer ik als denker én als mens. Dat kan dus ook.

U profileert uzelf weliswaar als ‘Antichrist van Sillicon Valley’ maar baalt u er nooit eens van dat u op symposia en in interviews vaak ook die rol krijgt toebedeeld?
Dat is lang niet altijd het geval. Vorige week nam ik in Brussel deel aan een paneldiscussie voor een gehoor van vertegenwoordigers uit de muziekindustrie. Mijn opponent was een fanatiek voorstander van Open Source. In die discussie was hij de gebeten hond. Een paar weken daarvoor sprak ik voor de leden van een technologische denktank van de Europese Unie. Ook in dat gezelschap konden mijn woorden rekenen op bijval. Dat ik soms ook veel kritiek krijg is te wijten aan de agressieve toon van De @-cultuur. Die toon was toen nodig omdat Web 2.0 op z’n hoogtepunt was maar is twee jaar later alweer gedateerd en toe aan een herziening. Als ik het boek nu zou herschrijven zou ik de traditionele media bijvoorbeeld minder verdedigen dan toen. Zij betekenen minder voor onze cultuur dan ik in mijn boek beweerde.

Vindt u dat traditionele media verstandige keuzes maken als het gaat om internetcultuur? Is het volgens u bijvoorbeeld slim van Rupert Murdoch dat hij weer geld wil gaan vragen voor online krantenartikelen?Kan een mediaconglomeraat nog zonder Google?
Mmm, dat weet ik niet, goede vraag. Het is een politiek onderhandelingsspel met een hoge inzet. Murdoch is te slim om commerciële zelfmoord te plegen. Het hart van Newscorp wordt echter gevormd door de televisiezenders, niet door de kranten. Kranten als de New York Times en Wall Street Journal overleven de strijd wel maar lokale en regionale dagbladen niet. Nieuws krijgt meer en meer een globaal karakter en wordt steeds vaker aangevuld door onbetrouwbare en moeilijk te vinden User Generated Content.

Maar die User Generated Content is toch juist makkelijk te vinden, ondanks de overvloed?
Dat zeg jij. Ik heb nooit beweerd dat er geen digitale elite is die de weg weet op het web maar de meeste mensen weten die weg niet en zijn daarom kwetsbaar. Ik heb er zelf ook genoeg moeite mee om mijn weg te vinden. Ik kan goed overweg met zoekmachines maar ik heb nog steeds geen goede manier gevonden om het kaf van het koren te scheiden op het sociale web. De mensen die dat wel kunnen zijn professionals die een groot deel van hun tijd doorbrengen op het web.
 
Zouden bibliothecarissen volgens u ook veel tijd op het web moeten doorbrengen?
Als een bibliothecaris niet goed is op het web is het een dode bibliothecaris, zoals een schrijver dood is als hij niet op Twitter zit. Mensen uit ‘de informatiebusiness’ die het web negeren zijn idioten, die plegen professioneel gezien zelfmoord. Het is belangrijk om de menselijke waarden van oude media te koesteren maar dat betekent niet dat je nieuwe media niet mag omhelzen, integendeel. Google is een ‘parallelle bibliotheek’ die je als vriend moet beschouwen, niet als vijand. Bibliothecarissen kunnen sowieso niet om het web heen omdat zij degenen zijn die kinderen informatievaardigheden moeten bijbrengen.

Gaat u zelf nog wel eens naar de bibliotheek?
Zelf koop ik mijn boeken liever omdat ik ze gebruik als naslagwerk en er graag aantekeningen in maak maar ik ben een groot voorstander van bibliotheken, daar kun je er niet genoeg van hebben. Ik woon in Berkeley en Birmingham en de bibliotheken daar hebben uitstekende collecties. Prima!

Maakt u nog wel gebruik van de online dienstverlening van bibliotheken?
Ook dat niet. Amazon is mijn bibliotheek in die zin. Daar ga ik na of boeken beschikbaar zijn. Dat ik meestal obscure titels zoek is geen probleem; Amazon verwijst je dan gewoon door naar het aanbod van handelaren in tweedehands boeken. Als bibliotheken online hun meerwaarde willen bewijzen zullen ze met iets moeten komen dat bedrijven als Google en Amazon niet bieden.

Wat zou dat kunnen zijn?
Ik heb geen idee.

Een collega vroeg zich af hoe u zelf grip houdt op uw online aanwezigheid. Kunt u daar iets over zeggen?
Zoals ik al zei kun je niet kritisch zijn als je geen ervaring hebt. Ik beleef veel plezier aan mijn deelname aan sociale media omdat ik interessante mensen ontmoet en in staat word gesteld kennis te delen, maar ik ben tegelijkertijd kritisch. Ik geloof niet in de puurheid van technologie zoals die wordt voorgesteld door ‘born again christians’ als Kevin Kelly. Die verheerlijking van technologie stuit me tegen de borst. De nakomelingen van de fundamentalisten die dit land hebben opgebouwd praten veel te eenzijdig over de verworvenheden van het web. Technologie geeft je soms vrijheid maar doet je soms ook je grip op de dingen verliezen.

Maar hoe houdt u zelf dan grip op informatiestromen? Werkt u bijvoorbeeld met informatiefilters of aanbevelingen van andere mensen?
Ik weet niet wat je precies bedoelt met informatiefilters maar net als in het echte leven neem ik de aanbevelingen van sommige mensen ter harte, ook op Twitter. Maar nu moet ik echt gaan, bedankt.

@

Foto: Boris Veldhuijzen van Zanten

De ACTA

Eerder verschenen in de column Argus Panoptes in Digitale Bibliotheek 1, 2010.

Heb je al gehoord van de ACTA ( Anti-Counterfeiting Trade Agreement)? Als dat niet het geval is ligt dat waarschijnlijk niet aan jou. Aan de ACTA wordt namelijk niet zo veel ruchtbaarheid gegeven door het Ministerie van Economische Zaken. Sterker nog, op verschillende websites kunnen we lezen dat “de onderhandelingen rondom ACTA geheim zijn en geen deel uitmaken van welke internationale organisatie dan ook”. De Europese Commissie ontkent dat de onderhandelingen geheim zijn. Zij stelt dat “ze alleen niet openbaar zijn om het onderhandelingsproces efficiënt te houden” en dat “het logisch is dat internationale onderhandelingen met een grote impact op de economie niet in het openbaar worden gevoerd”. Dat klinkt op zich best plausibel maar als je vervolgens leest dat multinationals als IBM, Merck, Time Warner, Pfizer en Oracle wél inzage hebben in de documenten, en organisaties als Electronic Frontier Foundation (EFF) niet, gaan er een paar alarmbellen rinkelen. Op zo’n moment ben je blij dat klokkenluidersites als Wikileaks en Bigwobber.nl bestaan. Daar worden de relevante documenten vroeg of laat gelekt.

Maar wat is ACTA nu precies?  Kort gezegd: een akkoord tussen de EU en landen als de VS en Japan, dat het aanpakken van de internationale handel in namaakartikelen mogelijk moet maken. De strijd tegen online auteursrechtinbreuk maakt daar onderdeel van uit. Uit de gelekte documenten is gebleken dat de VS blijkt lijst met verzoeken van de entertainmentindustrie hebben ingediend die nogal ingrijpende gevolgen kunnen hebben voor het internetgebruik zoals we het nu kennen: beweerdelijk inbreukmakende bestanden automatisch wegfilteren, internetters die illegaal bestanden uitwisselen van het internet afsluiten, internetaanbieders aansprakelijk stellen voor het gedrag van hun klanten, linken naar inbreukmakend materiaal gelijkstellen met zelf inbreuk maken.

Nadat eerder een koepelorganisatie van Internet Service Providers al z’n zorgen over de onderhandelingen had geuit, schreven in december 2009 de belangenorganisaties Vrijschrift en Bits of Freedom een brief aan staatssecretaris Heemskerk en minister Hirsch Balllin, waarin zij uitlegden waarom zij een verbod niet noodzakelijk vinden. Stichting Brein stuurde een maand eerder juist een brief met het verzoek om internetpiraterij wél op te nemen in het verdrag.
Hoe het zal aflopen durft niemand te voorspellen. Eind januari 2010 vond in Mexico de zevende ronde van de onderhandelingen plaats. Eerder die maand verdedigde, voor het Europees Parlement, Eurocommissaris Kroes echter haar kandidatuur voor de post ‘Digitale Agenda’. Zij sprak zich uit voor een vrij internet: “Internetproviders zouden de toegang tot hun diensten of inhoud niet mogen beperken vanuit commerciële overwegingen. Het mag enkel voor de beveiliging of ter bestrijding van spam” Over ACTA zei ze alleen dat ze grondrechten van burgers belangrijker vindt en dat het akkoord nog niet is ondertekend.

Copyright is een complex onderwerp. Je gaat al snel te kort door de bocht als je er uitspraken over doet, zeker als je ook de relatie legt met economische belangen op nationaal niveau. Alleen dat zou al reden genoeg moeten zijn om de ACTA-onderhandelingen openbaar te maken. Privacywaakhonden en betrokken belangenorganisaties kunnen voor de gewone burger dan uitzoeken welke belangen er nu precies op het spel staan en wie er nu eigenlijk baat bij heeft dat bepaalde maatregelen genomen worden. Niemand wil toch toe naar een samenleving waarin moeders van kinderen die digitale muziekjes uitwisselen gestraft worden, of waarin providers (dat kunnen ook bibliotheken zijn) de internetgebruikers permanent moeten monitoren? Moeten we dan straks ook in de gaten gaan houden welke boeken onze bezoekers lezen en vervolgens zien te voorkomen dat ze die op onze kopieermachines leggen?

Een democratie moet transparant zijn. Je moet in discussie kunnen gaan over alternatieven. Dat is toch een vrijheid waar we allen waarde aan zouden moeten hechten?

@

Bronnen bij deze column zijn te vinden op Delicious
Leestip: How to destroy the book (Cory Doctorow)
http://thevarsity.ca/articles/23855
Afbeelding

Een workshop sociale media voor Zeeuwse politici

Omdat de meeste Zeeuwse politici nog niet goed zichtbaar zijn op het web organiseert de Zeeuwse Bibliotheek een aantal workshops, ook met het oog op de komende gemeenteraadsverkiezingen. Vorige week verzorgden collega's Alinda en Marleen de eerste en vanmiddag stonden zij de PZC te woord. Goed werk, dames!

@

Strijdt GroenLinks zij aan zij met piraten?

Het wordt je als politieke nitwit niet altijd makkelijk gemaakt. Twee weken geleden besloot ik dat ik, ondanks de uitkomst van de Stemwijzer niet op Groen Links zou gaan stemmen. Vandaag werd ik door twee verschillende mensen, via mail en LinkedIn, geattendeerd op twee initiatieven van Groen Links: het piratendebat An Internet Bill of Rights - Pirates and Greens for online freedom, op 22 februari in Amsterdam, en een feestje van Femke Halsema op 27 februari, "om de vrijheid op het digitale web te vieren".

Met het lokale verkiezingsprogramma heeft dat allemaal niet zo veel te maken maar sympathiek vind ik het natuurlijk wel, dat hoef ik denk ik niet meer toe te lichten. Als nitwit vraag ik me dan wel af of GL zich al langer sterk maakte voor dit soort zaken, of dat dit opportuun gedrag is. Dat mevrouw Halsema en GL het web waarderen en benutten was al langer duidelijk. Dat de partij het op het gebied van privacy beter met ons voor heeft dan bijvoorbeeld het CDA lijdt ook geen twijfel. Zie de Privacy Barometer en de standpunten op de website.

In het Europese verkiezingsprogramma van vorig jaar (PDF) worden wel een paar punten genoemd. Op de blogs ook. Maar speerpunten kan je het toch nog niet noemen. Of heb ik gewoon een hoop informatie gemist? Dat zou heel goed kunnen namelijk.

@

Afbeelding

G-speak: bewegingsbesturing van Oblong Industries

Als alles meezit zal Microsoft eind 2010 Natal (zie de posting van juni vorig jaar) aan het grote publiek presenteren. Vorig jaar konden we via TED ook kennis nemen van de 'Sixth Sense Technologie'. Read Write Web verwijst vandaag opnieuw naar een TED-editie, die van afgelopen vrijdag. Daar werd G-speak, van Oblong Industries gepresenteerd. De New York Times doet verslag, onder de titel You, Too, Can Soon Be Like Tom Cruise in ‘Minority Report’.

De fraaie demo kun je hier bekijken.

Gerelateerd:

Now, Electronics That Obey Hand Gestures
Nederlandse overheid investeert 14 miljoen in onderzoek naar Brain Computer Interfacing

@

De Touchy Remix van Intactlab

Deze week is de Surfacetafel op ons kantoor gezet, opdat stagiaire Tamara de mogelijkheden ervan kan onderzoeken en zij kan vaststellen welke koppelingen er mogelijk zijn met andere experimentele toepassingen in de ZB. De tafel is een stuk lager dan mijn bureau maar oogt best goed al lijkt het nog het meest op een traditionele salontafel. Met de juiste stoeltjes ernaast kun je er prima op werken.

Maar de eerlijkheid gebiedt me te zeggen dat ik over het ergonomische aspect van de tafel nog niet had nagedacht. Dat doe ik pas nu, nu ik een persbericht lees van Intactlab. In dat persbericht verwijzen zij naar een bespreking van hun tafel op Engadget

Remember when those Microsoft Surface-based tables were all the rage? Yeah, those were the days. Fast forward to today, and you'll probably realize that those things never really took off save for the in luxury yacht market, and while cost was obviously a problem, the overall design never really helped, either. You see, most of the ones we saw were in the shape of a box, which made them exceedingly difficult to sit at and use for an extended period of time. The Touchy Remix, however, solves that issue entirely and creates an alternative that can easily be used by multiple persons who are seated comfortably.

Tsja, om de uitspraak "toen de surfacetafels nog hip waren" lach ik natuurlijk met een klein beetje kiespijn maar eerlijk is eerlijk: de Touchy Remix knalt er lekker in.

@

Tussenstand het langste gedicht: 911.504 dichtregels

Het langste (Twitter-)gedicht is nog lang niet af. De teller staat inmiddels op 911.504 dichtregels. Het blijft lekker lopen:

bourbon street is insane. send help - and pants.

@_strada It is! and it's great for your plants.

Guess who saw george michael and maybe today. Me.

and by so many i mean too many. #cc

Get your facts first, and then you can distort them as much as you please.

Making stuffed shells for dinner to use up some odds and ends of cheese.

Yo, Rex Ryan! How about you just shut up and coach!

then you need to go back and rethink your approach.

at another hour and half of softball.. hitting only tho :)

Ask yourself whether you are happy, and you cease to be so.

@

Synth Brittannia

Van synthpop moet je houden. Als je er van houdt mag je Synth Britannia simpelweg niet missen. De documentaire kun je in negen delen bekijken via YouTube. Je moet er wel snel bij zijn, want de serie die in november 2009 online werd gezet is alweer verwijderd. Het kat-en-muisspel gaat elders echter gewoon door.

@

Het bordje van Bibliotheek Langedijk

Ik ben nog nooit van mijn leven in Langedijk geweest en de kans bestaat dat dat ook nooit zal gebeuren. De bibliotheek daar kende ik tot voor kort ook niet. Dat veranderde toen de directeur van die bibliotheek, Ton de Kruyff, zich steeds enthousiaster op het sociale web begon te manifesteren. Door zijn blog te volgen leer je steeds een beetje meer over zijn werk en zijn bibliotheek en krijg je steeds een scherper beeld van van het reilen in zeilen in het gebouw. Dat vind ik niet alleen goed, dat vind ik ook leuk.

Vandaag plaatste Ton een filmpje op zijn blog. Een filmpje over een bordje. Dat bordje vind ik verder niet zo  interessant (al feliciteer ik de bibliotheek natuurlijk wel met de certificering) maar ik vind het (werk-)plezier dat de video uitstraalt gewoon zo mooi.

Een bloggende directeur, enthousiasme bij het personeel, een bibliotheek op de digitale kaart. Heus, het kan.

@

Een mierenboerderij in huis?

Dat het tijdschrift Quest het prima doet kan ik goed begrijpen. In het blad wordt wetenschap luchtig maar boeiend gepresenteerd, in hapklare brokken. Het is zoals NRC een paar jaar geleden al constateerde: het concept sluit goed aan op de wensen van de 'zapgeneratie'.Vandaag leidde de Quest me naar het fenomeen Mierenboerderij: voor een paar tientjes koop je een kit, compleet met koningin en tien tot twintig werksters. Of dat nu zielig is voor de beestjes weet ik niet. Ik zou denken dat de kleine hersenen niet veel ruimte laten voor emoties, maar als ik zie waar mieren, zeker in groepsverband, toe in staat zijn, ga ik twijfelen.

• hun collectieve intelligentie staat model voor de bouw van telecommunicatienetwerken
• ze weten hoe je een boot moet bouwen
• ze zijn (soms) groot en sterk 
• ze eten netjes hun bord leeg
• ze bouwen kathedralen
• ze nemen slakken te grazen 

...en ze leven met ongeveer een quadriljoen exemplaren op aarde.

Maar wil je dan een glazen 'boerderij' in je woonkamer hebben, om er urenlang naar te staren? Ik weet het niet zo goed. Je hebt er minder werk aan dan aan gangbare huisdieren, en voor het geld hoef je het ook niet te laten (je kunt ook zelf een boerderij bouwen) maar is dit nu echt leuk? Heeft iemand er ervaring mee toevallig?

@

Foto

Drugsliteratuur

"Forget what the shady character down the pub is offering you, the most extreme psychedelic experiences come in book form"

Aldus Darragh McManus, in de opening van zijn blogpost Literature's most mind-blowing drugs. Met die bewering overdrijft hij misschien een beetje maar het is zeker waar dat sommige boeken je letterlijk bedwelmen.
Van de Quincey tot Thompson, van Baudelaire tot Wolffe: het zijn allemaal schrijvers die je letterlijk een trip bezorgen. Misschien ben ik daarom wel zo dol op drugsliteratuur :-)

Het is grappig om te lezen hoeveel moeite McManus heeft met Burrough's Naked Lunch; ook ik las het niet uit omdat ik het een taai boek vond. Ik neem me bij dezen voor dat alsnog te doen. Misschien kan ik dan ook meteen Vurt herlezen, maar dan als strip. Als ik Noon's gave site bekijk raak ik weer helemaal in de stemming...

Gerelateerd:
Gonzo: leven en werk van Dr. Hunter S. Thompson
En mijn verrukking neemt geen end...
William S. Burroughs: A Man Within
Digitalisering van de Avant-Garde: ubuweb
Heinlein grokken
En de nijlpaarden werden gekookt in hun bassins

@