Porno in de OBA?

Een collega uit Goes attendeerde me via de mail op een artikel op de website van Ouders Online: Verrassend openbaar. In dat artikel beweert Herron Leats dat er vrijwel geen toezicht wordt gehouden op de gebruikers van de publiekspc's in de Openbare Bibliotheek Amsterdam en dat iedereen daarom ongestoord z'n gang gaat: kids die hele dagen zitten te gamen naast volwassen mannen die schaamteloos pornosites zitten te bekijken. Als bibliotheekmedewerkers daar iets van zeggen zouden ze regelmatig agressieve reacties krijgen, zowel verbaal als fysiek. Het zou zelfs voorgekomen zijn dat een klant en plein public zat te masturberen.
Leats besluit:

Ik maak mij dus zorgen over de openbaarheid in de openbare bibliotheek. Kinderen en jongeren kunnen de hele dag onbeperkt gamen, surfen, porno kijken, chatten en noem maar op. Waar blijft de maatschappelijke verantwoordelijkheid van de beleidsmakers van de OBA? Hoe verantwoordt de Gemeente dat hier het gemeenschapsgeld verstandig gebruikt wordt?

Ik vind het beeld dat mevrouw Leats schetst behoorlijk heftig. Omdat ik zelf maar zelden in de OBA kom kan ik haar beweringen niet tegenspreken of bevestigen maar het roept wel allerlei vragen bij me op:

• Is het echt zo erg als hier beweerd wordt of is er sprake van overdrijving?
• Als ik het me goed herinner werkt de OBA met professionele beveiligers: spelen die geen rol in dezen?
• Zijn de pc's in de OBA niet voorzien van een pornofilter?
• Als het echt zo erg is: waarom lees ik er dan niet vaker iets over?

Dat porno in de bibliotheek niet kan en mag behoeft denk ik geen discussie. Dat openbare biblioheken ook verantwoordelijk zouden zijn voor het lees- en computergedrag van hun klanten vind ik een heel ander verhaal. Vaak krijgen computers en videogames de schuld van veranderende normen en waarden. Ten onrechte. Maar als je dan al vindt dat toezicht en beperkingen noodzakelijk zijn: ligt die verantwoordelijkheid dan bij bibliotheekmedewerkers, bij informatiebemiddelaars? Gaan we ons dan ook bemoeien met al die aanstootgevende boeken die worden ingezien, soms hele dagen lang? Nee toch zeker?

Gerelateerde posts:
De nieuwe bibliotheek Amsterdam is heet
De bibliotheek als beleving ter discussie
Bibliotheken als veilige havens in onzekere tijden
Over het boekenmuseumscenario
Bibliotheken verbinden gemeenschappen
Te veel jongeren in de bibliotheek? Dan maar sluiten!
De invloed van internetgebruik op bezoekersaantallen van bibliotheken

@

Foto

Leger VS koopt 2200 PS3's

Opmerkelijk: vorig jaar kocht  het Amerikaanse leger al 300 PS3's om de kracht van de processors te bundelen in een cluster, met als doel dit cluster te laten fungeren als supercomputer. Uit een online document blijkt nu dat er onlangs weer 2200 stuks van Sony's spelcomputer zijn besteld voor dit doeleinde.

De verklaring hiervoor is eenvoudig: in de concurrentiestrijd met Microsoft en Nintendo (Xbox en Wii) verkoopt Sony de Playstation met verlies, in de hoop dit goed te maken met de verkoop van videogames. De processor van de PS3 is echter zo krachtig dat hij zich in een clusteropstelling prima leent voor High Performance Computing (PDF). Dit maakt de aanschaf van de spelcomputers financieel interessanter dan het dure alternatief van IBM (dat wrang genoeg ook de processor voor de PS3 ontwikkelde).
Een citaat uit het document:

With respect to cell processors, a single 1U server configured with two 3.2GHz cell processors can cost up to $8K while two Sony PS3s cost approximately $600.  Though a single 3.2 GHz cell processor can deliver over 200 GFLOPS, whereas the Sony PS3 configuration delivers approximately 150 GFLOPS, the approximately tenfold cost difference per GFLOP makes the Sony PS3 the only viable technology for HPC applications. Sony is the only firm capable of manufacturing the brand of required hardware without the Government experiencing substantial duplication of cost that would not be recoverable through competition among providers of alternative technology.  Using cell processor technology besides the Sony PS3 would cost the Government the equivalent of several years of professional research and engineering effort, in addition to the initial investment of $118,000 made by ARFL/RIT in 2008.

Aan deze consoles zal Sony dus niet veel verdienen. Het Amerikaanse leger zal het verlies op de hardware immers niet compenseren met de aanschaf van games. Zij spelen hun eigen succesvolle spel.

Verder lezen:
Set-Top Supercomputing: Scalable Software for Scientific Simulations on GameConsoles
Using Video Game Technology to Find Oil & Gas

@

Een interview met Andrew Keen

Dingen kunnen raar lopen. Op Picnic 2007 was ik getuige van een debat tussen David Weinberger en Andrew Keen. Eerder dit jaar mochten Jan Klerk en ik Weinberger interviewen voor Digitale Bibliotheek en nu heeft Karolien Selhorst me gevraagd of ik Andrew Keen wil interviewen, ook via Skype. Dat wil ik zeker!

Over de invalshoek ga ik de komende week eens goed nadenken. Het lastige is dat de auteur al  vaak is geïnterviewd, in de afgelopen twee jaar. Onlangs nog door de Shanachies, bijvoorbeeld. Zijn volgende boek, Digital Vertigo, is ook lang niet af maar naar het concept van dat 'anti-sociale manifest' kan ik natuurlijk wel informeren.

Andrew Keen. Aanvankelijk had ik de indruk dat zijn kritische houding jegens het sociale web een beetje 'gezocht' was. Je weet dat je op veel aandacht van de media kunt rekenen als je consequent blijft ageren tegen de 'cultus van de amateur'. Sinds dat debat op Picnic ben ik genuanceerder over hem gaan denken maar het blijft een feit dat ik 'in het andere kamp' zit. Dat maakt het gesprek echter alleen maar interessanter.

Mocht het zo zijn dat je het leuk zou vinden om Keen ook een vraag te stellen, schroom dan niet om je vraag voor 7 december naar mij te mailen of in een reactie te plaatsen. Ik zal je vraag dan zeker meenemen.

Gerelateerd:
Andrew Keen: (g)een moderne Alexander Pope
De Cultus van de Amateur (nog een keer)

@

Cartoon: Geek and Poke

Etalages krijgen de ruimte

Gewend als ik ben aan het 'in de ether slingeren' van de dingen die mij bezighouden zal ik het jaar 2009, binnen die context, vooral onthouden als het jaar van de werkzaamheden 'waarover ik niet meteen spreken kon'. Daar is verder niets geheimzinnigs aan. Ik werkte, met collega's van zowel de ZB als van bibliotheken elders in Nederland, aan de concepten van verschillende digitale projecten. Bij sommige van die projecten ben ik intensief betrokken, bij andere slechts zijdelings.

Het nadeel van projecten die zich nog in de ontwikkelingsfase bevinden is dat er nog veel onduidelijkheden zijn. Zaken moeten worden afgestemd, er moet onderhandeld worden met samenwerkingspartners, er dienen projectplannen te worden geschreven, noem het maar op. In die fase wil je niet voor je beurt praten en laat je transparantie maar even voor wat het is. De teksteditor van een weblog is net zo geduldig als papier, al zou je dat niet altijd zeggen.

Maar nu nadert het uur van de waarheid. De resultaten van alle inspanningen worden in deze periode bekendgemaakt. Het is mijn plan om aandacht aan de projecten te besteden op het moment dat er voldoende bekend is over de toekomst ervan. Vandaag: de Etalages.

Gisteren kreeg ik het goede nieuws dat de subsidieaanvraag voor het project Digitale Etalages is goedgekeurd door het Ministerie van OCW. Ik maakte deel uit van de projectgroep die het plan schreef, een werkgroep die verder bestond uit collega's van de bibliotheken Midden-Brabant, Groningen, Eemland en Almere. Over de achtergronden van de honorering van het subsidieverzoek is verder nog niets bekend maar ik heb er alle vertrouwen in dat de Projectgroep Bibliotheekinnovatie daar  in de komende weken het nodige over zal publiceren. Voor dit moment volstaat het om te zeggen dat de projectgroep erg blij was met het nieuws.

Omdat veel mensen nog niet goed weten wat de Digitale Etalages zijn plaats ik hier alvast een passage uit het projectvoorstel. Het gaat in ieder geval niet om deze etalages!

Bibliotheken in Nederland hebben een grote schat aan informatie in hun bibliotheek die onvoldoende zichtbaar is op het internet. Het project etalages wil deze zichtbaarheid vergroten en wil de klant op zijn wenken bedienen door informatie in een context aan te bieden: een totaalpakket rondom een thema.

Ook in de voortgangsrapportage (PDF) die de Minister van OCW naar de Tweede Kamer heeft gestuurd op 11 juni 2009 worden digitale etalages genoemd onder hoofdstuk 4. Activiteiten, resultaten en planning:

Daarnaast worden digitale etalages ontwikkeld, waarin geselecteerde content of collecties onder de aandacht van het publiek worden gebracht.

De basis voor een digitale etalage is de fysieke collectie: een zwaartepuntcollectie of een bijzondere collectie. Een digitale etalage heeft de functie om op professionele wijze te attenderen op onderwerpsgebonden assortiment, is de brug tussen ‘winkel’ en klant en is dermate attractief en toegankelijk ingericht dat de etalage klanten verleidt van het assortiment gebruik te maken. De inhoud van een etalage wijzigt, binnen het gekozen onderwerpsgebied, regelmatig; afhankelijk van hetgeen er leeft in de maatschappij, de klantvraag, seizoen, actualiteit, mode en technologische ontwikkelingen. Bij de inrichting van een digitale etalage wordt gebruikt gemaakt van de mogelijkheden die een digitale omgeving biedt, waarbij rekening wordt gehouden met veranderingen, trends en doelgroep. Om de digitale etalage onder de aandacht te brengen en ‘kijkers’ en ‘klanten’ te trekken is een forse inspanning op het gebied van (internet)marketing onontbeerlijk.

Gezamenlijk vormen de te ontwikkelen digitale etalages een belangrijk onderdeel van de Digitale Bibliotheek Nederland en de Collectie Nederland. M.n. de digitale zichtbaarheid van bibliotheken en wat ze te bieden hebben wordt hiermee vergroot. Dossiers kunnen onderdeel zijn van een digitale etalage. Reeds verzamelde informatie moet gearchiveerd worden zodat hergebruik mogelijk is. Door de digitale vorm en door aan te sluiten bij de landelijke digitale bibliotheek kan de betreffende informatie door alle bibliotheken in Nederland ingezet worden voor hun lokale klanten.

Een etalage moet aan de volgende algemene criteria voldoen:

• imagoversterkend voor de openbare bibliotheekvoorziening
• continuïteit wordt gewaarborgd
• voorziet in een behoefte van doelgroepen of opdrachtgevers in het publieke domein
• speelt in op trends en ontwikkelingen
• is gekoppeld aan bestaande en toekomstige diensten en producten van Bibliotheek.nl
• is verbonden met collecties van bibliotheken door middel van de Collectie Nederland
• biedt documentleverantie
• werkt samen met externe partijen
• is innovatief en dynamisch
• wordt actief actueel gehouden
• maakt gebruik van web 2.0 toepassingen, is interactief en persoonlijk
• wordt vanuit een langere termijn perspectief ontwikkeld
• is toegankelijk voor een breed publiek
• maakt gebruik van de landelijke digitale infrastructuur

Zoals Mark terecht zijn collega's in Overijssel feliciteert, feliciteer ik alle betrokkenen binnen dit project met dit eerste resultaat. Prachtig! De afsluitende woorden van Mark leen ik ook graag:

Maar het gaat er natuurlijk om samen met veel bibliotheken straks iets te betekenen voor al die klanten. Het gaat dus niet om de bibliotheek Deventer, Zwolle, FlevoMeer of OBD. Het gaat om onze gezamenlijke toekomst en de waarde die wij samen kunnen hebben voor de maatschappij. Daar gaan we weer onze stinkende best voor doen! Overigens, daar hebben we alle bibliotheken bij nodig. Dus af van onze eilanden en de handen ineen en uit de mouwen!

@

Foto

Koude rillingen van Grote Ivan

Er is enorm veel over geschreven maar toch had ik nog nooit van de Tsar Bomba (Grote Ivan) gehoord, de bom, die de krachtigste, door mensen veroorzaakte, explosie ooit veroorzaakte. Ik trof de beelden van deze explosie aan in een overzicht op Environmental Graffiti, bekeek het filmpje drie keer en las daarna de huiveringwekkende geschiedenis van dit monster op Wikipedia. De twee uur durende documentaire over de bom bewaar ik nog even voor later.

Soms zijn dingen fascinerend omdat ze zo moeilijk zijn te bevatten. De waterstofbom is zo'n ding. Dit was een bom op halve kracht nota bene!

Grote Ivan was gelukkig onbruikbaar, want te gevaarlijk.

@

Betalen met je mobieltje: Hyves en MyOrder

Over een maandje of vier mag ik weer een nieuw toestel bij mijn telefoonabonnement uitzoeken. Ik kijk daar naar uit, niet omdat ik ontevreden ben over de Keizer -die functioneert nog prima- maar omdat ik zin heb in een telefoon met Android. Misschien heb ik zelfs wel zin in een iPhone.

Nu ik lees dat Hyves in een samenwerkingsverband met de Rabobank een betaalfunctie binnen het netwerk wil introduceren word ik helemaal enthousiast. Voor die functie zal gebruik gemaakt worden van MyOrder, een toepasing die alleen op genoemde toestellen gebruikt kan worden.

Het gaat allemaal zo snel dat je nergens meer van opkijkt, maar dit vind ik toch wel revolutionair hoor. Hyves bestaat nog maar sinds 2004 (ik schreef er volgens mij voor het eerst over in mei 2006) en is als website voor mobieltjes pas dit jaar volwassen geworden. Aan de technologie voor betalen met je mobieltje wordt ook al langer gewerkt en er komen steeds meer toepassingen bij, maar om nu te spreken van een ingeburgerd verschijnsel? Mwoah...

We zijn hier getuige van versmeltende technologieën, van toepassingen die naar een hoger niveau worden getild. Ik geef mijn hijgerigheid even alle ruimte in dezen: kom maar op met al dat moois!

@

Bibliotheca Zelandica

Het is weer eens iets anders dan punk, reggae of  hiphop: ter ere van 150 jaar Zeeuwse Bibliotheek schreef collega Sip Beth het stuk Bibliotheca Zelandica, dat door Christian Blaha op muziek werd gezet. Het muzikale thema is ontleend aan een motief uit pianowerk van Gerard Von Brucken Fock: Laag water aan de Schelde. Het werk wordt uitgevoerd door een gelegenheidskoor met pianobegeleiding.

Bibliotheca Zelandica

O kloostergang vol woordenwolken
Sla om, sla om en lees dan, lees!
Verlicht mij met verluchte schatten
Sla om, sla om en kijk dan, kijk!
Bewaar mijn schatten schatbewaarders
Bewaak mijn schat, mijn hoop, mijn vrees
Wat ooit wijsheid was en schoonheid
Door de tijd in slaap gesust.
Schraap en graai, hou vast, vergrendel
Het laatste oordeel toen, in mei
Koester wat ooit leek verloren
Keer om, keer om en kijk dan, kijk!
En kom boven, beeldenwolken
Opent zich een nieuwe poort
Deel je schatten nu oneindig
Sla om en kijk en lees en hoor.

Geef je stad, je land, je burgers
Vertel verhalen, waar en niet
Maak een plek waar is te vinden,
En het onzichtbare te zien.

-Sip Beth-

@

Gaming in de Zeeuwse Bibliotheek

Je bent net uit bed (na een nachtje doorhalen). Op je werk word je verrast door twee stagiaires van TV Walcheren, die een item aan het maken zijn over de gamemiddagen in de Zeeuwse Bieb.
Je vertelt dat het vrijwel altijd vol zit maar juist op dat moment zijn er nog maar drie kids. Zo gaan die dingen nu altijd :-) Maar leuk is het wel, dat er aandacht aan besteed wordt.

Gerelateerd:
De Bieb is hun thuis, the kids are alright, deel 2
Runescape for Life!
Eerste Game Event 2007
Een connectie met gamers: Lan Party in de ZB
Gamen in de bibliotheek

@

Thanksgiving: bedankt voor alles, mijn vaderland!

W. S. Burroughs - thanksgiving prayer -
door Maetthew

Kerst, Halloween en Valentijnsdag! Niets mooier dan de import van al die lamlendige commerciefeestjes uit de Verenigde Staten! America! America! God shed His grace on thee!

Het is nog wachten op de vierde van juli en op Thanksgiving Day. In dit theater vanaf 2013! Dank u voor deze goede morgen! Dank u, dat ik u danken mag! (ik heb ooit nog zondagschool gedaan, moet je weten )

Ik houd me voor deze Thankgiving toch maar even bij de woorden van GYBE: America is a third world country, and people don't recognise it. Je weet zelf.

Als slagroom op de taart de dankwoorden van William S. Burroughs, die lieve meneer:

Thanks for the wild turkey and the Passenger Pigeons, destined to be shit out through wholesome American guts --
thanks for a Continent to despoil and poison --
thanks for Indians to provide a modicum of challenge and danger --
thanks for vast herds of bison to kill and skin, leaving the carcass to rot --
thanks for bounties on wolves and coyotes --
thanks for the AMERICAN DREAM to vulgarize and falsify until the bare lies shine through --
thanks for the KKK, for nigger-killing lawmen feeling their notches, for decent church-going women with their mean, pinched, bitter, evil faces --
thanks for "Kill a Queer for Christ" stickers --
thanks for laboratory AIDS --
thanks for Prohibition and the War Against Drugs --
thanks for a country where nobody is allowed to mind his own business --
thanks for a nation of finks -- yes,
thanks for all the memories... all right, let's see your arms... you always were a headache and you always were a bore --

thanks for the last and greatest betrayal of the last and greatest of human dreams.

-Burroughs- 

@

Leestip: de Hydra is terug

De Groene Amsterdammer koop ik maar heel zelden maar toen ik gisteren op de cover een verwijzing zag staan met de titel Internetpiraten, de Robin Hoods van het digitale tijdperk, besloot ik het weer eens te proberen.

Het artikel, van Merijn Oudenampsen en Koen Haegens, is zonder meer de moeite waard en blijkt gelukkig ook integraal op de website en op FrankWatching te staan (tweets over De Hydra is terug waren aan mijn aandacht ontsnapt). Een citaat:

Dat alles laat zich niet enkel verklaren uit de wens om gratis van andermans creatieve vruchten te profiteren. Voor veel hackers en internetpiraten die er hun vrije tijd voor opofferen gaat het om iets anders. Zij eisen niet zozeer het einde van alle copyright, als wel een nieuw, rechtvaardiger auteursrecht. Het doel is niet de maker van een liedje of de schrijver van een artikel van zijn inkomen te beroven. Het gaat om een auteursrecht dat recht doet aan het collectieve karakter van het productieproces in de kenniseconomie. Een auteursrecht dat de consument en de creatieve gemeenschap als geheel ten goede komt, in plaats van alleen de grootste spelers.

Het massale schenden van copyright via sites als PirateBay is daarmee niet automatisch een uiting van blind hedonisme. Het kan ook een duidelijke boodschap zijn aan de cultuurindustrie. Privatiseert u ons collectief cultureel erfgoed? Dan slaan wij terug! Zie het als een vorm van contra-parasitisme. Net zoals de zeepiraterij dat in een voorbij tijdperk was.

Net als toen hoeft de piraterij ook nu niet geromantiseerd te worden. Belangrijker zijn de omstandigheden waaruit deze voortkomt. Waar eeuwen geleden de Engelse omheining van de commons velen tot piraterij dreef, is het nu de steeds verdergaande privatisering van cultureel gemeengoed die een nieuw, veelkoppig monster creëert. Voor allen die het goed voor hebben met het gemeenschappelijke bezit is het te hopen dat ook deze Hydra haar naam eer aandoet en zich niet zomaar laat onthoofden.

Er zijn genoeg redenen om piraterij niet meteen te veroordelen. Dit artikel onderstreept dat op een prachtige manier.

@

Klassiekers deel 76: The Israelites

Reggae en Ska duiken niet zo gek vaak op tussen de klassiekers op ZBD maar dat zegt helemaal niks. Ik blijf het lekkere muziek vinden. Onlangs draaide ik in de auto weer eens een cd uit de box Arkology, van de oude dubmeester Lee "Scratch" Perry, en ik verbaasde me er andermaal over hoezeer zijn oude klanken nog invloed hebben op muzieksoorten van nu. Toen ik vandaag las dat deze legende het afgelopen weekend optrad in Nederland viel mijn mond nog verder open. Ik dacht eigenlijk dat de beste man allang was overleden. Hij blijkt echter nog springlevend te zijn en in  -of all places- Zwitserland te wonen!

Het ligt voor de hand om nu een klassieker van Perry of The Upsetters te kiezen, of een lekker nummer als I chase the devil, dat Perry met zijn productiewerk naar grotere hoogten stuwde, maar ik kies toch voor een uitstapje naar een andere reggae-artiest: Desmond Dekker. Met zijn nummer The Israelites was hij een van de eerste artiesten die reggae wereldfaam bezorgde. Het is interessant om te horen hoe bovenstaande up-tempo versie het oorspronkelijk nummer een ska-impuls geeft.

In tegenstelling tot Perry leeft Dekker niet meer. Misschien praat Perry wel met hem.

@

De Nationale Dag van de Bibliotheekinnovatie

Omdat goede initiatieven promotie verdienen:

Op donderdag 26 november 2009 vindt in de Van Nelle Ontwerpfabriek in Rotterdam de eerste Dag Nationale Dag van de Bibliotheekinnovatie plaats. De dag is open voor iedereen die direct en indirect verbonden is met de branche, met vrije inloop van 10.30 tot 17.00 uur.

De landelijke Dag van de Bibliotheekinnovatie op 26 november is live te volgen via onderstaande url's:

www.ustream.tv/channel/goudklompjeswebcam1
www.ustream.tv/channel/goudklompjeswebcam2

Twitteren met hashtag #gk09

Degenen die tijdens deze dag willen twitteren, kunnen hun berichten over deze dag van #gk09 voorzien. Hetzelfde geldt voor foto's van deze dag op Flickr.com. Zowel tweets als foto's voorzien van #gk09 kunnen dan donderdag live in beeld worden gebracht.

Meer informatie over dit evenement is te vinden op Bibliotheek 2.0. Ik wens alle mensen die gaan een plezierige en leerzame dag toe!

Nu we het toch over bibliotheekevenementen hebben: wat is het cool dat Boing Boing aandacht besteedt aan het succes van de National Gaming Day in Amerikaanse bibliotheken! Jenny Levine kan trots zijn.

@

Het prinsesje weer redden: New Super Mario Bros Wii.

2009 is een beetje een gaapjaar, voor wat betreft nieuwe games voor de Wii maar gisteren heb ik er dan toch weer eens eentje gekocht waar ik me vanavond lekker mee op de bank ga nestelen: New Super Mario Bros Wii.

Je eerste gedachte bij het aanschouwen van deze game is: "weinig innovatief van Nintendo, om voort te borduren op het succes van een side-scrolling game van 22 jaar geleden" maar je begrijpt al snel dat iedereen die dat spel ooit met plezier heeft gespeeld (en dat zijn nogal wat mensen) nu ook weer zullen genieten van alles wat dit spel te bieden heeft. De recensies (hier en hier bijvoorbeeld) zijn goed tot zeer goed.

Ik ga me er wel mee vermaken, vermoed ik :-)

Gerelateerde posts:
Ouwe trouwe Mario
Mash-up van de week: Doomed Mario
Frustratie is de motivatie
Een van de langste sjaals ooit
Super Mario als straatkunst
Wachten op de Wii, verlangen naar een schemerprinses

@

Gezien: Volbeat, Brielpoort Deinze

Hoewel ik het Deense Volbeat een prima band vind zou ik mezelf nooit omschrijven als een fan. Daarvoor is hun sound me net iets te gepolijst en doen hun songs me net iets te vaak denken aan andere bands. Het is echter wel zo dat een aantal van die songs precies de goede drive heeft. Ze blijven lang in je hoofd hangen als je ze hebt beluisterd en je zingt ze automatisch mee, zelfs als je de teksten niet kent.

Toen mij een paar maanden geleden gevraagd werd of ik zin had om mee te gaan naar een concert van dit kwartet stond ik dan ook niet echt te trappelen maar omdat er nog een dozijn vrolijke vrinden zou meegaan stemde ik toch in, onder het motto 'waarom ook niet? Ze verkopen er vast wel bier.'

Gisteren vertrokken we rond half zes met twee busjes naar het Belgische Deinze (nog geen 100 kilometer vanuit Middelburg) om daar iets voor zevenen aan te komen bij een lelijke sporthal met drie frietkotten ervoor. We aten en dronken wat, in afwachting van het voorprogramma, maar toen die knapen eenmaal begonnen te spelen beseften we dat we dat beter niet hadden kunnen doen. Ze klonken niet best. Hongaarse herrie met een echo.

Tegen tienen dan Volbeat. Het moet gezegd: het was een strakke set. Mij was al vaak verteld dat de band live weinig steekjes laat vallen en daar bleek geen woord van gelogen te zijn. De akoestiek van de zaal was  weliswaar verre van optimaal, maar daar sloegen de Denen zich goed doorheen.

Muzikaal gezien zat het dus wel snor maar het optreden heeft mijn mening over Volbeat niet veranderd. Het klinkt heel aardig allemaal, maar na een paar nummers begint het me een beetje te vervelen, die country-achtige introotjes, gevolgd door roffeldrums en hoog-lage uithalen. Wat de bandleden doen, doen ze goed maar op de een of andere manier wordt het nooit spannend. Toen ik er met mijn buurman over sprak concludeerden we dat we de echte passie simpelweg misten. De zanger grapte op een gegeven moment nog wat over plichtmatigheid, en onze komst op een laffe dinsdagavond maar kwam zelf vervolgens niet verder dan drie plichtmatige toegiften en de mededeling dat we zo'n fantastisch publiek waren geweest.

Even sprong mijn hart nog op, toen de band bij wijze van afsluiting, het intro van Raining Blood, van Slayer, begon te spelen. Ik kwam al in beweging. Het intro bleek echter een outro. Wat een floeperds!

Teleurgesteld was ik allerminst, na afloop. Het was gezellig, er was inderdaad volop bier en Volbeat voldeed aan mijn verwachtingen. Dat die verwachtingen niet al te hoog waren zegt waarschijnlijk meer over mij dan over de band zelf...

Wat me overigens wel verbaasde was de gemiddelde leeftijd van het publiek. De gemiddelde leeftijd van ons Dirty Dozen lag zo rond de 38 en we hadden verwacht daarmee tot een minderheid te behoren. Er was echter nauwelijks jong publiek te zien, op een paar koddige kippies na. De metalscene is zwaar aan het vergrijzen, wist iemand mij te vertellen. Daar had ik tot gisteren geen flauw benul van.

@

Re: E-books en de bibliotheek

Uitstekend! Een positief artikel over ebooks in de bibliotheek, op de voorpagina van ons personeelsblad, De Herkousteen. Het artikel gaat alleen in op het aanbod van NBD/Biblion (aanleiding was een presentatie van hun e-portal) en besluit met de woorden: "Om kennis te maken met het fenomeen is het belangrijk op het aanbod van NBD/Biblion in te gaan, alle beperkingen (techniek, kosten, beperkt aanbod) ten spijt. Voor de bibliotheek om het nieuwe medium te leren kennen en voor de klant om te zien dat de bibliotheek met haar tijd meegaat."

Met dat laatste ben ik het helemaal eens maar bij de eerste zin zou ik toch willen aantekenen dat andere mogelijkheden ook aandacht verdienen. Je zou ook kunnen overwegen aan de slag te gaan met:

• Library Thing
• Amerikaanse voorbeelden
• Duitse voorbeelden

Het is natuurlijk wel zo dat een product van NBD/Biblion waarschijnlijk makkelijker is te implementeren dan een van bovenstaande voorbeelden maar anderzijds lijkt het mij niet verstandig om nu al te kiezen voor het bewuste e-portal. Het is in dat kader belangrijk om een aantal bijdragen op Bibliotheek 2.0 (en vooral ook de vele reacties) te lezen:

• E-Portal (NBD-Biblion) rijp voor landelijke uitrol? Denk het niet! 
• Verandert de bibliotheek straks is een boekmuseum dankzij de e-reader?
• E-books, Bol.com en de kansen voor de bibliotheek... 
• Bibliotheken en eBooks 
• andere bijdragen en reacties

Ons personeelsblad wordt gelezen door alle medewerkers, ZB Digitaal maar door een klein deel daarvan. Toch leek het me zinvol hier een aanvulling te plaatsen. Ik zou het mezelf later kwalijk nemen als ik nu zou hebben gezwegen.

@

Niets te verbergen, niets te vrezen?

Het is niet eenvoudig om stelling te nemen in het debat over het gebruik van DNA-databanken voor het opsporen van criminelen. Vanuit het privacyperspectief zal ik zeggen dat ik er een tegenstander van ben maar het is makkelijk praten, als je zelf nog nooit in een slachtofferrol hebt gezeten.

Ik herinner me nog wel een zaak tegen een kerel, laat ik hem Onan noemen, die een paar jaar geleden onzedelijke handelingen had verricht tijdens een baliedienst van ondergetekende. We betrapten hem op heterdaad. Drie maanden nadat ik hiervan aangifte had gedaan bij de politie ontving ik een brief van justitie: er was te weinig bewijsmateriaal om de man te kunnen dagen (dit ondanks het feit dat twee agenten mij ervan hadden verzekerd dat Onan van meer ontucht en onzedelijkheid werd verdacht).

Weer twee maanden later kwam er een andere zaak in het nieuws. Er werden een aantal oude Zeeuwse verkrachtingszaken opgelost aan de hand van een DNA-onderzoek. Lange tijd dacht ik dat het om Onan ging. Daar had het alle schijn van. Nu twijfel ik daar over omdat Onan volgens mij niet Duits was, maar dat terzijde: ik wil hier vooral mee zeggen dat de resultaten van een DNA-onderzoek je ook een opgelucht of triomfantelijk gevoel kunnen bezorgen.

Desondanks vind ik het geen goed plan om het DNA van alle verdachten in een databank op te slaan. In Groot-Brittannië (daar weer, ja!) beschikt justitie over een databank met bijna 5 miljoen DNA-profielen. Daarover is ophef ontstaan nu uit het rapport Nothing to hide, nothing to fear? (PDF) is gebleken dat de Britse politie soms mensen zonder reden arresteert, alleen maar om hun DNA-profiel af te kunnen nemen en op te slaan. Er wordt zelfs gesuggereerd dat op die wijze al de profielen zijn verzameld van driekwart van de Britse zwarte jongens tussen 18 en 35.

Nu zou je kunnen roepen dat dit soort praktijken in Nederland nooit een kans zullen krijgen maar waarom zou 'Function Creep' zich beperken tot andere landen? (zie ook de posting over ANPR) Het gevaar is blijkbaar reëel genoeg om ook bij de politie zelf verzet op te roepen. Ik wil DNA-databanken hiermee niet meteen afserveren maar misbruik ligt altijd op de loer, zo simpel is het gewoon. En juist dat maakt dit soort databanken zo eng.

Meer lezen:
DNA-Sporen
Big Brother Watch

@

De geschiedenis van internet in een notendop

Even terug in de tijd. Even genieten. Ik ging ontdekken in het jaar dat HoTMaiL online ging. Het lijkt wel een eeuw geleden...

@

Datasmog overleven

Dustin Wax maakt me aan het lachen als hij op Stepcase Lifehack stelt dat de informatie-overvloed, de datasmog, een bewuste zet is van de marketingindustrie (en nee, Wax is geen complotdenker):
"Rational, considering actors make lousy consumers; deliberation and cautious evaluation muck up the democratic process; critical analysis makes the powerful look foolish. Marketing wants none of that!"

Minder grappig is het feit dat de datasmog steeds dikker wordt en dat het er niet op lijkt dat die smog binnenkort zal optrekken. Wax' 'crash course' hiervoor is heel aardig:

1. Get educated
2. Share your ideas with others
3. Winnow news sources to one or two trusted daily sources (local and national paper, for example) and three or four less frequent analytical sources (magazines, mostly)
4. Learn marketing techniques
5. Follow the money
6. Follow the interests
7. Consume critically
8. Does it matter?

Een toelichting op Wax' adviezen is te vinden in zijn artikel. Naar hoeveel bronnen kijken mensen nog? Zijn ze wel geïnteresseerd in de oorspronkelijke bronnen van informatie? Je kunt het je afvragen.

@

Sleepy Sun: maandagavond in Middelburg

Sinds een paar weken gonzen in het uitgaanscircuit van Middelburg verschillende bandnamen bij het verrassingsoptreden dat vanavond wordt gegeven in Bar American. Mensen spraken op Twitter zelfs over Slayer en Them Crooked Vultures. Zo gek is het niet maar de band die wel komt spelen mag er ook zijn: Sleepy Sun. Dit weekend speelden zij op Crossing Border. De Volkskrant schreef daarover:

De psychedelische rockers uit San Francisco kwamen met een onaardse combinatie van tempowisselingen, gitaargalm en de zang van Rachel Williams. Het resulteerde in een overrompelend geheel dat achtereenvolgens bruut en teder aandeed. Daarbij vergeleken was het concert van Monsters Of Folk, de grote publieksfavoriet, een stuk voorspelbaarder.

Uit het persbericht van Spin:

Maandagavond 23 november geeft de Amerikaanse band Sleepy Sun een verassingsoptreden in Bar American te Middelburg. Dit sextet uit San Fransisco tourt in november en december langs vrijwel alle grote podia van Europa en weet ook tijd vrij te maken voor Middelburg. Sleepy Sun maakt psychedelische rock ’n roll, met veel raakvlakken met de muziek uit de jaren zeventig. Retro zonder iets na te doen. Zowel geschikt voor liefhebbers van Pink Floyd of Led Zeppelin, als voor fans van modernere muziek zoals Black Mountain.

Sleepy Sun is allang geen onbekende meer binnen het alternatieve circuit. Hun sterke combinatie van meerstemmige zang, klassieke rock, psychedelische pop en oude blues bezorgde ze al een plek in het voorprogramma van Fleet Foxes in 2008. De afwisselend warme en ijle stem van de zangeres drijft door de triprock-nummers, die zacht en rustig beginnen maar uitmonden in explosies van gitaarklanken. Afgelopen weekend speelden ze in Den Haag op het prestigieuze Crossing Border Festival . Dat deze band stopt voor een intiem optreden in een cafe in Middelburg mag een buitenkansje heten. De band stond in dit voorjaar al in het Amsterdamse Paradiso en bespeelt normaliter uitsluitend podia met een vergelijkbare capiciteit. Aanvang: 19.30 in Bar American, Plein 1940

Kaarten worden niet aan de deur verkocht dus wie deze band wil gaan zien moet vanmiddag snel even naar Spin of Bar American sprinten.

@

De 100 meest geciteerde boeken in Wikipedia

"Lets make things nice and sparkling clear. This sarcasm - if I may call it such, is very unbecoming of you oh my brothers"

-Alex-

Superieur! Tim S. komt in The Books of Wikipedia nu weer met de mededeling dat hij een oud project nieuw leven heeft ingeblazen. De boeken in Library Thing bevatten nu ook referenties vanuit Wikipedia, gebaseerd op een 'Wikipedia Data Dump'.

Wat een interessante top 100! Onvoorstelbaar dat er alleen al naar het boek Andrews' Diseases of the Skin: Clinical Dermatology 1313 keer wordt verwezen vanuit Wikipedialemma's. Dat gegeven zou de neo-luddiet die stelt "If you have a specific destination, the Web is the place to go. If you just need to search, there is no place like the library." toch ook aan het denken moeten zetten?

Jimbo Wales onderkende onlangs in een interview dat Wikipedia moet evolueren om goed en accuraat te blijven. Het is tijd voor vers bloed. Veel vrijwilligers geven de pijp namelijk aan Maarten. Sue Gardner werkt aan die evolutie en zag haar inspanningen beloond met een verkiezing tot de belangrijkste 'Game Changer', door de lezers van Huffington Post.

Dat is goed om te lezen. Wikipedia verdient het om een zekerheidje te zijn.

Gerelateerd:

Wikipedia als medicijn voor kennismanagementpijn

Torrent van de week: Wikipedia voor onverbonden scholen

Over de dominantie van Wikipedia en de mediawijsheid van scholieren

Niet in een handomdraai: bijdragen aan Wikipedia

Wel in een handomdraai: bijdragen aan Wikipedia vanuit Open Office

@

Foto

Problemen in het onderwijs: breng je stem uit op De Onderwijsagenda

Vanmiddag las ik in de Volkskrant dat iedereen op De Onderwijsagenda mag stemmen op het probleem dat volgens hem of haar moet worden aangepakt in het onderwijs:

Wat zijn de grootste problemen in het Nederlandse onderwijs? Tot 10 december 2009 kunt u daarover op deze website uw stem uitbrengen. Als u een belangrijk probleem mist, kunt u bij ons een voorstel indienen. U kunt ook bij elke stelling uw mening geven. Alle stemmen en opmerkingen worden meegewogen door ons Panel van Wijzen, dat eind van dit jaar de zes voornaamste thema’s kiest. Daarover gaan we in 2010 verder in discussie, op internet en in een debatreeks.

ICT komt nauwelijks aan bod in het geheel, terwijl het volgens mij geen geheim is dat veel docenten de beleefwereld van de kids niet meer kunnen volgen omdat ze zelf niet thuis zijn op het web. Omdat mijn kennis van de problematiek zeer gering is heb ik daar op gestemd.

@

De schoonheid van het boek

Boekbeleving! Prachtig gevisualiseerd!

@

Via BB

Serendipiteit en Twitter

Gefascineerd als ik ben door de meerwaarde die 'gevorderden' ervaren bij het gebruik van Twitter leek het me de moeite waard om het verhaal van Chris Brogan over serendipiteit en Twitter te beluisteren. David Armano wees me op dat verhaal. Doorgaans geef ik de voorkeur aan geschreven verhalen maar omdat Chris' verhaal maar tien minuten duurt kon ik het wel opbrengen.

Ik heb er geen spijt van gekregen. Brogan vertelt niet veel nieuws maar hij illustreert wel goed wat de kracht van Twitter nu precies is. Goed verwoord!

Serendipiteit staat op Wikipedia omschreven als 'het vinden van iets onverwachts en bruikbaars terwijl je op zoek bent naar iets anders.' Dat is minder afleidend dan je denkt. Nuttig zelfs.

De mensen die geen zin hebben in al dat Engels verwijs ik graag door naar Sanne Roemen. Zij beschreef het fenomeen eerder deze maand ook, in Een schitterend ongeluk?De kracht van Twitter.

@

De plakkers op het dodenfeest: bibliothecarissen

Je leest veel over de gestage daling in de oplagecijfers van gedrukte media en het ter ziele gaan van kranten en tijdschriften, vooral in de Verenigde Staten. In Nederland lijkt de schade desondanks mee te vallen. De dagbladoplage daalde in 2008 weliswaar met 2%, maar die van tijdschriften steeg met een zelfde percentage, wat vooral veroorzaakt lijkt te worden door een stijging in de verkoop van 'special interest-bladen', 'mind- en bodybladen' en populair-wetenschappelijke magazines.

Als je in een bibliotheek werkt is het lastig om exact vast te stellen hoe groot de belangstelling voor tijdschriften nog is. De Zeeuwse Bibliotheek heeft vele abonnementen (ik weet niet eens hoeveel precies) maar kan de raadpleegfrequentie niet goed meten. Zo nu en dan vragen we het publiek om raadplegingen te turven maar dat is meer een indicatie dan een betrouwbare meetmethode. Uit eigen waarneming concludeer ik dat mensen minder vaak dan voorheen zitten te lezen in de vaktijdschriften die zijn te vinden in de open opstelling van de eerste verdieping. Ik heb echter het gevoel dat dit vooral samenhangt met een terugloop in bibliotheekbezoek en het feit dat veel mensen tijdschriften liever zelf kopen. Dat doe ik zelf ook. Naar de segmenten die vorig jaar -volgens HOI- stijgende oplages kenden, is bij ons ook nog veel vraag.  De populaire tijdschriften in de leeshoek op de begane grond lijken nog steeds 'stukgelezen' te worden.

Daarom herken ik nog niet zo veel in het verhaal Want evidence of the decline of print media? Go to the library, in SF Weekly. Dat verhaal heeft nogal een trieste ondertoon:

"With the decline of the magazine industry, libraries — long temples to all things printed — have become veritable old folks' facilities for traditional print media, a final home for 20th-century relics who are slowly dying off. A decade ago, the San Francisco Public Library system had about 15,000 print subscriptions. This year, its active collection, with at least 400 titles dropped, has fallen to fewer than 11,000, the lowest in five years, according to Main Branch chief Kathy Lawhun."
En:
"For librarians, the death of magazines can be oddly like watching old friends go. "It's kind of like being the last one at the party, seeing who will still be there," says Halsted Bernard, a library technician at the Main Library."

Zo dan! Wij werken dus in "waarlijke oude mensen-instellingen voor traditionele gedrukte media, de laatste rustplaats voor relikwieën uit de 20e eeuw die langzaam uitsterven"? En "wij zien bij de dood van tijdschriften dus lijdzaam toe hoe oude vrienden vertrekken, alsof we blijven hangen op een feestje dat ten einde loopt, om te zien wie er nog allemaal zijn"?

Het zijn pittige kwinkslagen, waar je alleen als een boer met kiespijn om kunt lachen. Het goede nieuws is dat het hier nog niet zo slecht is gesteld als in de Verenigde Staten, het slechte dat dit waarschijnlijk een kwestie van tijd is.

@

Afbeelding

Netvibes Wasabi: eerste indruk

Op 30 oktober konden we op het Netvibes Blog al lezen over de nieuwe versie van Netvibes, Wasabi, maar na het aanmelden op de website ontving ik helaas geen uitnodigingscode. In een blogpost van AppScout, van afgelopen donderdag, vond ik vanavond echter een code die tot mijn verbazing ook nu nog bleek te werken. Ik kreeg toegang!

De nieuwe Smartreader bevalt me zeer. Die reader zorgt er niet alleen voor dat updates van blogs veel sneller in beeld komen: hij maakt het je persoonlijke startpagina ook veel overzichtelijker en makkelijker bij te houden. Feeds die je hebt gelezen verdwijnen nu uit beeld. Je kunt ze ook markeren om later te lezen of doorsturen via een netwerk naar keuze. Als je de weergave te beperkt vindt kun je ook kiezen voor een weergave van meer details per feed of een volledige weergave, te vergelijken met de miniatuurweergaven in de Windows Verkenner.

Gerelateerd:
Netvibes Ginger: eerste indruk
Netvibes Cinnamon
Meer Netvibes

@

Je bronnen checken

Het was alweer even geleden dat er een blogkermis voor bibliobloggers was maar Janneke Staaks heeft het draadje weer opgepakt en vraagt ons:

Welke criteria hanteren bibliobloggers voor kwaliteit van hun eigen informatie? Checken jullie je bronnen? Gaan jullie af op gezag? Gaan jullie nog verder dan dat? Of juist helemaal niet?

Het zijn goede vragen die Janneke en Bart van der Meij stellen. Mijn korte antwoord laat zich vangen in een zin: het hangt er helemaal vanaf waarvoor ik de informatie wil gebruiken en/of waar ik het eventueel van plan ben te (her-)produceren.

Als ik iets voor een klant of voor mijn baas moet uitzoeken ga ik behoorlijk grondig te werk. Dan benut ik zoveel mogelijk van de zoekvaardigheden die ik in de loop van de jaren heb opgedaan. De Information Research waar mijn oud-docent Jos van Helvoort gisteren over schreef .

Online, als ik informatie doorsluis op dit weblog en andere platformen, benut ik die vaardigheden ook wel maar dan vlakker, sneller en minder doordacht. Dat heeft enerzijds te maken met het tempo dat ik binnen die media hanteer (ik herken veel in het informatiegedrag van deze man) maar ook met het 'overvloed en onbehagen' en mijn 'vervlakkende informatiegedrag', waar ik eerder over schreef.

Dat ik alvorens een tweet of blogpost te plaatsen mijn bronnen minder grondig check dan ik zou doen als ik iets moet uitzoeken voor een beleidsnotitie wil niet zeggen dat ik helemaal niets check. Zeker in het geval van blogposts is het een gewoonte van me om even te kijken wat anderen eventueel al schreven over een bepaald onderwerp, alvorens op 'bericht publiceren' te klikken. Als er onderdelen zijn die ik niet goed begrijp of die ik niet in de goede context kan plaatsen ga ik meestal op zoek naar achtergrondinformatie. Die informatie maak ik vaak zichtbaar door ernaar te verwijzen in de vorm van een hyperlink binnen de tekst.

Toch gaat het niet altijd goed. In de voorlaatste post schreef ik bijvoorbeeld over 'kleurenfoto's', terwijl het ging om ingekleurde zwart-witfoto's. Schrijverdezes wees me in een reactie terecht op het misleidende karakter van die omschrijving. Het was voor mij genoeg reden om een aanvulling te plaatsen. Waarom? Omdat ik ervan baal als ik dingen opschrijf die niet kloppen of misleidend zijn. Ik ben weliswaar geen journalist en geef hier minstens net zoveel meningen als feiten maar streef er desondanks wel naar zo dicht mogelijk bij de waarheid te blijven.

Maar wat is de waarheid? Je gaat soms bijvoorbeeld af op statistieken uit rapporten waarover je leest op bepaalde nieuwssites terwijl je weet dat je die altijd met grote korrels zout moet nemen. Ondanks het feit dat je regelmatig wijst op de onbetrouwbaarheid van informatie neem je niet altijd de moeite om door te graven tot de originele bron van een bepaald bericht. Dat doe je alleen als je alle tijd hebt. Of wanneer het echt van belang is.

Natuurlijk zou je het altijd moeten doen maar wat dat betreft vertrouw ik toch ook een beetje op de bronnen waar ik zelf mijn informatie betrek. Als die me regelmatig teleurstellen op het gebied van betrouwbaarheid verwijder ik ze na verloop van tijd echt wel uit Netvibes. Ik vertrouw ook op de reinigende werking van sociale netwerken. Als ik onzin verkoop hoop ik dat er altijd iemand zal zijn die me daarop wijst in een reactie of in een tweet. Meestal gebeurt dat ook wel.

Op die manier komt informatie uiteindelijk meestal wel tot de kern en soms zelfs tot de waarheid. Die van jou of die van mij.

@

De trompe-l'oeil op de foto heeft niets te maken met deze bijdrage. Ik vond deze badkamervloer gewoon zo fantastisch...

De biebheksen van Alberta Ferretti

Het occulte vind ik machtig interessant maar vraag me alsjeblieft niets over Wicca. Ik zou je niet direct een antwoord op je vraag kunnen geven. Voor het onderwerp Italiaanse mode hoef je ook al niet bij me aan te kloppen, tenzij je iets wilt weten over meneer Cucinelli natuurlijk.

Is het dan logisch dat ik ga zitten bloggen over de combinatie van Italiaanse mode, hekserij en bibliotheken? Nope. Maar het zijn wel mooie plaatjes, laten we eerlijk zijn. En modeontwerpsters die boeken gebruiken in hun campagnes? Ik vind ze buitengewoon. Ferretti is de naam, Alberta Ferretti.

Meer magie op Haute Macabre en Wicked Halo.

@

Nederland 1890-1900, in kleur

ResourceShelf meldt dat Library of Congress de Photochrom Collectie op Flickr heeft uitgebreid, onder meer met kleurenfoto's die gemaakt werden in Nederland, tussen 1890 en 1900 (de originele foto's kregen pas later een kleurtje). Het zijn juweeltjes. Tafereeltjes op de Grote Markt van Nijmegen en op de Amsterdamse Dam maar ook fascinerende beelden van het Scheveningse strand en plattelandsjeugd.

Een mooie gelegenheid voor een citaat uit 'De opvoeding der vrouw', van Louise Stratenus. Dat werk werd gepubliceerd in 1891:

Ik voor mij verfoei de kinderen, die reeds behaagziek zijn, en in den blik de uitdrukking ronddragen van het: ‘On sait ce qu'on vaut.’ De vrouw die reeds van hare schooljaren af de kunst verstond zich het hof te laten maken, moet op haar vijf en twintigste jaar eene ziellooze coquette zijn; het kan niet anders; en de vriendinnetjes, die haar aan het werk zagen, en haar toch niet mochten verklappen, leeren van hare jeugd af het kwaad verheelen, ja, vergoelijken misschien.

Onder kinderen reeds bestaat een soort eergevoel, dat ik niet zou willen uitroeien. Verraad is in hunne meening terecht een afschuwelijk kwaad; maar er behoort op dien leeftijd heel wat zedelijke moed toe den naam van ‘Kwezel’ van ‘pluimstrijkstertje’ te dragen, liever dan b.v. tot postillon d'amour te dienen, of de wacht te houden terwijl een kameraadje haar ondeugende streken verricht.

De omgang met een vijftigtal andere kinderen is altijd gevaarlijk. Een ieder brengt zijne eigenaardige gebreken mede, en menige fout werkt aanstekelijk. Zoo heeft men b.v. den eerbied voor leermeesters in zijne dochtertjes opgewekt; maar zij komen op school, en zien dat al de anderen om eene onderwijzeres lachen, haar bespottelijk maken. Gelooft gij dat uw kind de geestkracht zal bezitten de eenige te zijn die niet mede stemt in de algemeene wreedheid?

Soms krijg je de kriebels van geschiedenis.

@

De originele database van LOC is hier te vinden.

Zoekverhalen

Over het zoeken met Google zijn al duizenden verhalen verteld. De ene keer wordt het bedrijf afgeschilderd als een bijtende hond die je moet leren vertrouwen, de andere keer wordt de hond zelf gebeten. Maar welke verhalen er ook verteld worden: miljoenen mensen zijn dol op Google om de doodeenvoudige reden dat je er heel snel heel veel mee kunt vinden.

Ik zag zojuist dat mijn webgeschiedenis onder de account zbdigitaal in een jaar tijd is gegroeid met 10.000 zoekopdrachten. Meestal ben ik niet eens ingelogd als ik zoek. Soms ben ik ingelogd met een andere account. Over al die zoekpaden die je volgt kun je ook honderden verhalen vertellen. Het is je eigen database van intenties.

Google vertelt nu ook een paar van die verhalen, op het YouTube-kanaal Searchstories. Mooie verhalen in beeld en geluid, verteld binnen een minuut.

Google is wie wat of waar we zouden willen zijn. Daar neem ik mijn petje voor af, iedere dag weer.

@

Thee haughty tyrants ne'er shall tame...een nieuwe internetwet voor Groot-Brittannië

In Groot-Brittannië is het concept voor een nieuwe internetwet (Digital Economy Bill) gepresenteerd. Het blijkt een soort vrijbrief voor de overheid te zijn om de burgers nog meer te gaan bespioneren. Het lijkt bovendien wel of vertegenwoordigers van de entertainmentindustrie de tekst ervan hebben geschreven. Torenhoge boetes voor particulieren en Internet Service Providers, bij constatering van illegale downloads, het aan willen pakken van 'cyberlockers' als Box.net en Filemail en nog veel meer van dergelijke praktijken.

Cory Doctorow merkt fijntjes op wat er niet in de nieuwe wet staat:

What isn't in there? Anything about stimulating the actual digital economy. Nothing about ensuring that broadband is cheap, fast and neutral. Nothing about getting Britain's poorest connected to the net. Nothing about ensuring that copyright rules get out of the way of entrepreneurship and the freedom to create new things. Nothing to ensure that schoolkids get the best tools in the world to create with, and can freely use the publicly funded media -- BBC, Channel 4, BFI, Arts Council grantees -- to make new media and so grow up to turn Britain into a powerhouse of tech-savvy creators.

Gelukkig is er verzet. Niet alleen van de goede mensen van EFF maar ook van de oppositie. Dat is, wat mij betreft, volkomen terecht. De Britse overheid opereerde al Orwelliaans. Nu dus ook nog eens middeleeuws. Daar wil straks toch niemand meer wonen?

Rule Britannia, rule.

@

Afbeelding: BoingBoing

Merkwaardige kunst deel 10: hyperrealistische sculpturen

De kunstenaar Ron Mueck kende ik, onder meer van het kunstwerk dat je op de foto ziet. Maar van Evan Penny, Jamie Salmon, Duane Hanson, Sam Jinks en Adam Beane had ik nog nooit gehoord. Deze kunstenaars hebben gemeen dat ze hyperrealistische sculpturen maken. Van die kunst waar je gebiologeerd naar blijft staren. Omdat het zo echt lijkt. En ook wel omdat het er een beetje eng uitziet.

Webdesigner Depot heeft een mooi overzicht voor ons gemaakt. Waarvoor dank.

@

Radian6: praktische handreikingen voor sociale media

Social Media Time Management

View more documents from Radian6.

Hoewel sommige mensen de buik al vol hebben van alles wat met het sociale web heeft te maken is het voor de meerderheid nog onverkend terrein. Nu hoeven de mensen die ermee aan de slag willen gaan niet bang te zijn dat zij online geen informatie kunnen vinden over dit onderwerp; het wemelt van de sites en blogs die zich hebben gespecialiseerd in de materie. Daar is niets bijzonders aan. Een enkele keer stuit je echter op bronnen die zich onderscheiden van de rest, door de manier waarop ze informatie presenteren. Het weblog van Radian6 is zo'n bron.

Kijk bijvoorbeeld eens naar de mooie en nuttige links (PDF) in Getting Started With Social Media, zoals The Yellow Brick Road To Social Media Maturity, Social Media Readiness Assessment en Getting a Foothold in Social Media: informatief, overzichtelijk én mooi vormgegeven.

Ook interessant is de blogpost Foundations of Listening and Engagement. Een veelgehoord argument van organisaties om het oor niet te luisteren te leggen binnen sociale media is de opmerking: "we luisteren wel maar er wordt niets gezegd". Da's niet best, als de mensen niet meer over je organisatie of product praten. Lees Listening When No One’s Talking (PDF) en leer hoe je hier iets aan kunt veranderen. Dat doe je in ieder geval niet door zelfgenoegzaam achterover te leunen.

Tot in de puntjes verzorgd, dat Radian6. Chapeau.

@

De Mare Liberum digitaal

Ik zou liegen als ik zou zeggen dat de Mare Liberum, als boek, op mijn warme belangstelling kan rekenen, maar de digitale bladerversie van het werk, van de Koninklijke Bibliotheek, is een aanwinst voor iedereen die het boek wil lezen of bestuderen.

De KB schreef ruim een maand geleden:

Het is precies vierhonderd jaar geleden dat in Den Haag de Mare Liberum (De Vrije Zee) van Hugo de Groot werd uitgegeven. Het werk wordt gezien als een van de eerste bouwstenen van het internationale recht. Op 15 oktober jl. is bij Juridische Boekhandel Jongbloed in Den Haag een nieuwe uitgave verschenen van dit boek door Arthur Eyffinger. De uitgave bevat de Latijnse tekst in een overzichtelijke presentatie met een paragraaf-nummering; een uitvoerige inleiding en een analyse van De Groots betoogtrant; een samenvatting van de inhoud, aanhangsels en registers. Parallel aan de Latijnse tekst presenteert Eyffinger ook de eerste integrale Nederlandse vertaling van Mare Liberum sinds 1681. 

De Koninklijke Bibliotheek biedt nu de eerste Latijnse druk uit 1609 digitaal aan op haar website. Bij dit bladerboek wordt ook de vertaling van Mare Liberum van Arthur Eyffinger getoond.

Zie ook de website Mare Liberum 1609-2009

@

100 bronnen voor ebooks

Compleet zijn lijsten nooit, maar de lijst met 100 bronnen voor gratis ebooks, op OnlineCourses.org, is met veel zorg samengesteld. Omdat dit onderwerp momenteel op veel belangstelling kan rekenen overwoog ik het om de lijst integraal over te nemen maar de site heeft helaas copyright. Een verwijzing dus.

@

Via ResourceShelf

Klassiekers deel 75: Hang on to your ego

Deel 75 in de serie 'klassiekers' alweer. Wederom laat ik het aanvankelijke plan om te kiezen voor enorme herrie varen. Ondanks het feit dat het op den duur went, dat sommige lieden zonder enige gêne afspraken niet nakomen, wind ik mezelf er zo nu en dan toch nog over op. Soms heb je dan veel zin om vuile was buiten te hangen en te versieren met ouderwetsche grindliederen als Never Trust, Practice what you preach of zelfs I hope you die in a hotel fire, maar dat kun je natuurlijk niet maken. Zulke agressie past niet bij een stralende lach.

Meer subtiliteit dus. Frank Black die een nummer van The Beach Boys covert. Black (Francis) kennen veel mensen als frontman van the Pixies. De verrassing was best groot, toen hij in 1993 met zijn eerste solo-album, waar ook de cover Hang on to your ego op stond, op de proppen kwam.

Het heeft tot vandaag geduurd dat ik meer leerde over de merkwaardige geschiedenis van dat nummer. Wat wil het geval namelijk? Het nummer van The Beach Boys had aanvankelijk dezelfde tekst als Black later zou gebruiken maar door de grote LSD-controverse van die tijd besloten de strandjongens de tekst te wijzigen en het nummer te herdopen in I know there's an Answer (dat grappig genoeg later werd gecoverd door Sonic Youth). Ik vind het een bizar verhaal. Ik kan me nu niet goed meer voorstellen dat deze tekst ooit controversieel was. Zeker niet als je persoonlijke interpretatie niets met Lucy in the Sky with Diamonds van doen heeft, maar met slechts met onbetrouwbare zelfzuchtigen...

I know so many people who think they can do it alone
They isolate their heads and stay in their saftey zones
Now what can you tell them
And what can you say that won't make them defensive

Hang on to your ego
Hang on, but I know that you're gonna lose the fight

They come on like they're peaceful
But inside they're so uptight
They trip through the day
And waste all their thoughts at night

Now how can I say it
And how can I come on
When I know I'm guilty

Hang on to your ego
Hang on, but I know that you're gonna lose the fight

@

Google is een bibliothecaresse!

Inside your search laat ons zien hoe Google werkelijk werkt. Achter al die technologie zit een hardwerkende bibliothecaresse. Kijk zelf maar eens hoe je zoekopdrachten (in spiegelbeeld) door haar verwerkt worden :-)

@

Met dank aan Nietsnut voor de verwijzing.

Kickass Torrents: torrents downloaden zonder Bittorrent

Ik kan niet beweren dat ik in 2009 veel muziek of films heb gedownload. Dat heeft meer met verzadiging te maken dan met braaf willen zijn. Het komt er gewoon nauwelijks van (Hoewel ik vanavond wel even The xx van Coda.fm trok om rustig te checken). Het aanbod is te groot. Je weet.

Nu ik Kickass Torrents heb gezien zou ik bijna weer overstag gaan. Wat een geweldige torrentsite is dat zeg! Die site is sinds begin 2009 in de lucht en hoewel ik er wel eens van had gehoord was het er nog niet van gekomen er een kijkje te gaan nemen. Een enthousiast verhaal op TorrentFreak bracht daar verandering in.

Als je eenmaal bent geregistreerd voor de site kun je alles personaliseren, tot de RSS-feeds toe. Je kunt er desgewenst zelfs Torrents downloaden zonder een Bittorrentclient als uTorrent. Er is een extensie voor Firefox, je kunt je laten attenderen via Twitter, je kunt audio per afzonderlijk nummer streamen (doorklikken op submappen en op downloaden), de rubrieken zijn overzichtelijk...het is buitengewoon.

Ook al zal ik er niet direct veel gebruik van maken: deze 'nieuwkomer' krijgt van mij een dikke negen.

@

Een machinebureaucratie

Vandaag legde een collega mij uit waarom we, volgens de organisatiestructuren van Mintzberg, werken in een machinebureaucratie.

Twynstra Gudde vat de belangrijkste kenmerken samen:

• vergaande opsplitsing van taken
• veel planning en controle (management by numbers)
• verticale centralisatie
• vooral functioneel georganiseerd
• gericht op zekerheid en veiligheid
  

"Een machinebureaucratie is kwetsbaar door beheersingsobsessie en overheadproblemen (niet effectief, wel efficiënt)."

Daar moet ik maar niet te veel Belbin op loslaten, vrees ik.

@

Heineken: Know The Signs

Heineken heeft een naam hoog te houden als het gaat om reclame en marketingcampagnes. Toen ik op Viralblog las over de de nieuwe bewustwordingscampagne van het biermerk, Know The Signs was ik dan ook zeer benieuwd.

Ik bleef zeker tien minuten spelen op de website. Ik keek de 'net echt-video' helemaal uit. Ik speelde met Tag of Shame op Facebook. Mijn conclusie: briljant!

...maar of ik er minder biertjes door ga drinken waag ik te betwijfelen. Krijg eerder zin om op stap te gaan.

Het knapste is dat Heineken dat weet :-)

@

eBooks: interessante ontwikkelingen

Net terwijl ik allerlei berichten over ontwikkelingen rondom ebooks en ereaders zit te lezen zie ik tussendoor hoe Omroep Zeeland ons in twee minuten 150 jaar geschiedenis van de Zeeuwse Bibliotheek laat zien. Het is eigenlijk wel een mooie overgang: van prachtige oude werken naar nieuwe technologie.

• Voeken krijgen voet aan de grond
• De verkoop van ebooks is in een jaar tijd gestegen met 334%...
• ...wat natuurlijk weer invloed heeft op de verkoop van het gedrukte boek
• Hierdoor zijn de meningen over de toekomst van het gedrukte boek verdeeld
• maar dat zijn geen discussies waar de technologie op wacht
• Er wordt geëxperimenteerd met nieuwe publicatievormen...
• en gezocht naar nieuwe markten
• want de huidige markt kan nog steeds alle kanten op 

Hoe zou het zijn als de Omroep over 10 jaar komt filmen? Het is moeilijk te zeggen...

@

Afbeelding