Bureaucratie, een duur grapje

In 2006 stelde Pechtold dat bureaucratie de Nederlandse burgers zo'n 1,2 miljard euro op jaarbasis kost. Vandaag lees ik dat het aanpakken van de bureaucratie bij de Europese Unie kan leiden tot een besparing van 40 miljard euro. Het zijn indrukwekkende bedragen maar het zou me niets verbazen als deze te laag zijn ingeschat. Als ik een greep doe uit het Nederlandse bureaucratienieuws van september 2009 krijg ik de indruk dat het allemaal nog een beetje erger is dan de afzonderlijke berichten ons doen geloven:

• Miljarden voor crisis blijven op de plank (29-09)
• Nederlanders bezuinigen het liefst op ambtenaren...(28-09)
• ...maar de afslanking van de Rijksoverheid ligt niet op schema (28-09)
• Bureaucratie blokkeert mantelzorger...(23-09)
• ...en de wetenschap (10-09)
• ...en het onderwijs (10-09)
• ...en de politiek (07-09)
• ...en de criminaliteitsbestrijding (02-09)
  
• ...en door bureaucratie verliest Nederland aan concurrentiekracht (08-09)
  

Het is maar een greep maar zeg nu zelf: als je dit allemaal leest lijkt 1,2 miljard opeens een beetje weinig, toch?

@

Weer 1000 erbij sinds 5 oktober vorig jaar.

De Billy is jarig: 40 miljoen stuks verkocht in 30 jaar

Dertig jaar geleden lanceerde IKEA de Billy, de boekenkast die iedereen kent. Van de Billy zijn wereldwijd 40 miljoen stuks verkocht. Er worden er ieder jaar 3 miljoen geproduceerd.

Om de verjaardag te vieren heeft IKEA in het Verenigd Koninkrijk 'limited editions' van de Billy op de markt gebracht. Daarmee onderstreept de multinational (lees: boevenbedrijf) nog eens dat standaardmeubelen niet per se standaard hoeven te blijven. Zoek ook maar eens op 'Billy' op IKEA Hacker.

Meer lezen:
Happy Anniversary Billy Bookcase. OK, Maybe Not so Happy, op Book Patrol
What does your bookcase say about you? op BBC News
Exit BigMac index, nu is er de Ikea Billy index op RTL Z

@

Afbeelding: Kekness

Manuscripten 2Pac naar Woodruff Bibliotheek

Interessant nieuws op Oor.nl:

Afeni Shakur-Davis, de moeder van de vermoorde rapper Tupac Shakur, stelt de manuscripten van haar zoon beschikbaar voor onderzoek aan het Atlanta University Center.

De verzameling teksten die Tupac in zijn te korte leven bij elkaar schreef, maar ook privé aantekeningen, correspondentie met fans en allerlei promotiemateriaal wordt bewaard in de Woodruff Library Archives. ‘Die hebben dat geweldig gearchiveerd’, zegt moeder Shakur. ‘Maar ik denk dat scholieren er in de komende jaren heel veel van kunnen leren.’ Dat moet gebeuren in de vorm van een universitaire opleiding, waarbij de poëzie, muziek en standpunten van Tupac Shakur de basis vormen voor een academische graad in de hiphop, als onderdeel van de studierichtingen Kunst, Geschiedenis en Letteren.

The Tupac Shakur Collectie in de Woodruff Library, die elf dozen aan materiaal omvat, wordt in de herfst van 2010 opengesteld.

Ik ben geen fan van 2Pac, daarvoor ken ik zijn muziek niet goed genoeg. Wat ik zo interessant vind aan dit bericht is dat het hier gaat om een nu nog vrij zeldzaam verschijnsel: een 'traditionele' bibliotheekcollectie wordt opgebouwd met manuscripten van een jong overleden (25) maar nog altijd immens populaire rapper. Een gangsta-rapper dan ook nog. Een rapper die wereldwijd bijna 75 miljoen platen verkocht.

Het probleem van veel exposities en collecties in bibliotheken is dat ze inhoudelijk vaak niet meer zo goed aansluiten op de beleefwereld van jongeren. De Woodruff Library zal in 2010 hoogstwaarschijnlijk merken dat dat niet geldt voor de collectie Tupac.

Rap is de poëzie van nu. Bibliotheken zouden daar veel meer mee kunnen doen. Denk er maar eens over.

2Pac en zijn leesvoer zijn overigens ook te vinden op Library Thing, in de rubriek I see dead people's books.

@

Weten wat je niet kunt weten

Wax on, right hand. Wax off, left hand. Wax on, wax off, Daniel-san.

Het lijkt me wel wat, om te weten wat je niet kunt weten. Bedankt, oude meester.

Meer vergeten boeken op Forgottenbooks.org (momenteel alleen volledig in te zien en te downloaden via Google Boeken)

Hoe een kauw een noot kraakt

Het is even schrikken als je tijdens een korte kuier door het mooie Middelburg geconfronteerd wordt met een letterlijk uit de lucht vallende walnoot die je knar op een haar na mist en vervolgens op de straat kapot stuitert. Het schrikken wordt schateren als je ziet hoe een kauw de inhoud van de opengebarsten vrucht vervolgens promoveert tot vogellunch.

Het gebeurde me vandaag. De vogel deed mijn maandagchagrijn als sneeuw voor de zon verdwijnen. Eerlijk gezegd dacht ik dat alleen roeken zich van dit soort technieken bedienen maar dat blijkt een misvatting te zijn. Tenzij ik me heb vergist in het soort vogel natuurlijk. Dat komt wel vaker voor.

Zie ook deze video. Als je dan toch in de stad moet leven kun je er maar beter gebruik van maken ook.

@

Modern adverteren: Axe Day and Night

Axe liet het Uruguayaanse reclamebureau Lowe Ginkgo een interactieve tijdschriftadvertentie ontwerpen voor de deodorant Day and Night. Het resultaat mag er zijn. Een afbeelding van een pin-up wordt pas compleet als je na een bepaald tijdstip een sms verstuurt naar Axe.

Geniaal.

@

Klassiekers deel 67: Rearview Mirror

Voor klassieker 67 ga ik terug naar 1993, toen Pearl Jam het album Vs. uitbracht. Op dat album staat een nummer waar anno 2009, ook door mij, nog steeds op gesprongen wordt tijdens feestjes en recepties: Rearview Mirror.

Het gekke is dat ik het album Vs. niet eens in mijn bezit heb. Dat komt vooral omdat ik altijd een vreemde verhouding heb gehad met Grunge. In de jaren '80 luisterde ik vooral naar punk, metal en andere noise, zo ook naar de voorlopers van de stroming die, vooral door toedoen van Nirvana en Pearl Jam, opeens enorm populair werd. De albums Ten en Nevermind waren zo goed dat ik ze ook kocht maar op de een of andere manier liet ik het daar bij. Als ik bands als Temple of the Dog, Stone Temple Pilots of Alice in Chains hoorde genoot ik net zo hard als mijn maatjes maar het probleem was denk ik dat veel van die maatjes de muziek ook al hele dagen draaiden, en alle kroegen die ik toen bezocht ook. Dan wilde ik thuis toch liever weer de gitaarmuziek horen die hoekiger en minder melodieus was, ter compensatie van de overdoses grunge elders. Muziek als die van The Meatmen. Die punkband was de populariteit van Smells like teen spirit zo beu dat de leden het nummer coverden en voorzagen van de tekst 'We hate this riff'.

Dat terzijde. Welbeschouwd is Grunge gewoon betere muziek, daar hoef je geen discussie over te voeren. Pearl Jam speelt nog steeds en blijft doen waar de band goed in is. Zanger Eddie Vedder onderstreepte zijn klasse recentelijk nog eens met de mooie soundtrack voor de film Into the Wild. Prachtige songs, heus waar, maar als ik denk aan de beste man denk ik toch vooral aan de wilde Vedder van begin jaren '90, toen hij stagediven naar een hoger niveau tilde.

@

Blogger zoekt bloggers

Gelezen op Blogger Buzz: Blogger zoekt bloggers die voor een onderzoek naar de gebruiksvriendelijkheid van Blogger tussen 28 september en 20 oktober, gedurende twee weken, verslag willen doen van activiteiten op het platform en bereid zijn om vervolgens een interview van een uur te geven via de webcam en/of telefoon of in het hoofdkwartier van Google in Mountain View. De vergoeding bedraagt 100 dollar in American Express cheques. Je moet wel een geheimhoudingsverklaring ondertekenen.

Misschien is dit wel je kans om je ergernis over het ontbreken van een bepaalde functionaliteit onder de aandacht te brengen...of om een piepklein kijkje in de keuken van Google te nemen. Misschien ging je wel net op vakantie naar Californië ...

Meer informatie kun je vinden in dit Google Document.

@

Walcheren, in nevelen gehuld

Omdat ik zelf veel te weinig op deze manier naar Walcheren kijk geniet ik er extra van als andere mensen dat wel doen. Bedankt, Sofie!

@

Google Sidewiki maakt webcare ingewikkelder

Over het eerder deze week gelanceerde Google Sidewiki is al veel geschreven.Vandaag heb ik de moeite genomen om een aantal commentaren op dit nieuwe product te lezen en Sidewiki zelf even uit te proberen. Mijn voorlopige conclusie is dat ik weliswaar nog geen definitief oordeel kan en wil vellen maar er wel toe neig het meer als extra hindernis dan als handig hulpmiddel te beschouwen.

Google omschrijft Sidewiki zelf als "een zijbalk in uw browser waarin u naast elke pagina op internet opmerkingen kunt weergeven, schijven (sic) en delen. Google Sidewiki is beschikbaar als een functie van Google Toolbar."
De eerste gedachte die bij mij opkwam was: "Hee, wat handig, nu kan ik ook reageren op websites die niet voorzien in een commentaarfunctie!" De tweede gedachte: "K*t, nu moet ik alweer een conversatiekanaal in de smiezen gaan houden, en Sidewiki biedt geen RSS of attendering per mail. Dat is ruk!"

Sidewiki is behoorlijk laagdrempelig, zeker voor mensen die al een account hebben bij Google. Het is dus niet uitgesloten dat het grote publiek dit product op de langere termijn ook zal adopteren. Als dat inderdaad gebeurt zou je kunnen stellen dat Google een nieuwe impuls heeft gegeven aan online conversaties en gebruikersparticipatie.
Maar als je vervolgens leest wat Sen Huwa hierover schrijft op Vrijspreker.nl begrijp je waar de schoen wringt:

Wanneer je een veel bezochte website met blog hebt, ben je moreel verplicht de stroom van reacties enigszins in de gaten te houden en zonodig de orde te bewaken. Als je dat niet wilt, moet je geen blog-functie toevoegen. [...]

Dat is nu veranderd.

Google biedt met Sidewiki de mogelijkheid om bij elke website in een speciaal venster links in de browser opmerkingen te maken. Of je het nu wilt of niet, jouw site krijgt een blog. Een blog waar jij geen controle over hebt.
[...]
Het staat in mijn ogen iedereen vrij om een website te beginnen en daar van alles te roepen over andere websites. Wat Google nu doet, gaat echter veel verder. Google gebruikt haar macht in de browser om over elke website als het ware een transparantje te leggen waar iedereen op mag kalken. Google heeft uiteraard richtlijnen opgesteld waar opmerkingen aan moeten voldoen, maar er wordt alleen met algoritmen gemodereerd. Niet door mensen.

Mijns inziens brengt Google hiermee de soevereiniteit van elke website in gevaar.

Daar heeft Huwa een goed punt, vergelijkbaar met het punt dat Jeff Jarvis maakt op BuzzMachine, of David Sleigth in Paving the Road.

Ik mag graag roepen dat organisaties en individuen op internet vaker zouden moeten proberen 'de controle' los te laten. Dat ze moeten accepteren dat er geen bestemmingen meer zijn, dat gesprekken overal worden gevoerd, niet alleen op de plaatsen waar jij zou willen dat ze worden gevoerd. Maar dit is iets anders. Sommige websites hebben gegronde redenen om geen commentaarfunctie aan te bieden. Google biedt de beheerders van zulke sites geen mogelijkheid om Sidewiki te blokkeren. Daarmee wekt dit product de schijn dat het meer slechte dan goede bedoelingen heeft.

Zelfs als je die licht paranoïde opvatting even laat varen blijf je nog zitten met de vraag hoe je Sidewiki moet integreren in je webcare. Er zijn al zoveel kanalen waar meningen worden gegeven. Die zijn lang niet allemaal even eenvoudig te volgen. Sidewiki draagt alleen maar bij aan die versnippering en biedt geen goede oplossingen voor aggregatie. Daarom geef ik het product, op dit moment, het nadeel van de twijfel.

Zie eventueel ook:
Reaguren echt zo moeilijk niet 
Het tijdperk van de conversatie 
Anoniem: mooi onzichtbaar 
2009: het jaar van de webcare?  
Je online conversaties volgen met CoComment
Naked Conversations/Het Cluetrain Manifest


@

Kurt Wenner: bijzondere kunst trekt bijzonder publiek

De straattekeningen van Kurt Wenner zijn een lust voor het oog maar als je de foto's ervan bestudeert vraag je je wel af waarom deze artiest zijn kunsten vooral op merkwaardige locaties mag vertonen. Check dat publiek!

• Waarom heeft een van deze Japanners een 'vervaagd gezicht'?
• Wie zijn die twee kinderen links op deze foto? Aliens? Fans van Star Wars?
• Wat hebben we hier? 1001 nacht in het casino?
• Kunstminnende cowboys op de Calgary Stampede?

Surrealistisch.

@

Lieve Lily

Tot vorige week had ik nog nooit gehoord van Lily Allen. Er zijn ongetwijfeld mensen die me daardoor zullen verklaren tot een mutant van een andere planeet maar ik ben alleen maar heel blij dat ik deze chica nog niet eerder had opgemerkt. Ik vind het een vervelende megamek. Nu kondigt ze aan dat ze geen platen meer maakt (maakte ze die dan?) omdat ze -nu al- moe is van haar strijd. Fijn zo. Kan ze ook gaan werken voor haar geld.

Wie Dan Bull is weet ik ook niet, maar zijn open brief aan Lily, in de vorm van een song, vind ik briljant.

Dag lieve Lily.

@

Het sociale web van de late meerderheid

Donderdag las ik dat de tijd die Amerikanen doorbrengen op sociale netwerken in een jaar tijd bijna verdrievoudigd is. Een dag eerder las ik dat het aantal Nederlanders op zulke websites ook nog steeds groeit. Dat nieuws roept bij mij de vraag op in welke fase van de Adoptiecurve van Rogers sociale netwerken zich nu bevinden. Zijn we al bijna aanbeland bij de achterblijvers?

Zolang ik blog komen er duizelingwekkende cijfers voorbij over internetgebruik. Keer op keer verbaas ik me erover dat het plafond nog steeds niet is bereikt. Soms stagneert het gebruik van bepaalde sites of tools weliswaar (Twitter bijvoorbeeld) maar dat zegt niets over de ontwikkelingen in algemene zin. In mijn directe omgeving zijn er nog steeds veel mensen te vinden die weinig ophebben met het sociale web. Hun internetbeleving beperkt zich niet zelden tot Google en  Nieuwssites, MSN, muziek- en videosites, e-mail, gamesites of Hyves. Voor de gemiddelde internetgebruiker is dat meer dan genoeg.

Maar waar we het gebruik van dergelijke sites nog steeds explosief zien groeien mogen we aan de andere kant al vier jaar lang signaleren dat de aandachtsspanne van mensen steeds korter wordt terwijl de neiging om zich terug te trekken in een beperkt aantal (sociale) netwerken sterker wordt. Dat lijken ontwikkelingen te zijn die tegengesteld zijn aan elkaar maar nu ik erover nadenk besef ik dat die redenering niet klopt; het zijn gewoon verschillende groepen uit Rogers' curve, die in de statistieken onder de loep worden genomen. Je ziet nu dat de 'vroege overnemers' en 'vroege meerderheid' al aan het filteren en beperken geslagen zijn, terwijl de 'late meerderheid' en 'achterblijvers' nog volop bezig zijn met het ontdekken en uitbreiding van het digitale sociale.
De grote vraag is natuurlijk hoe je daar op anticipeert als je online een bepaald publiek wilt bereiken en bedienen. Het gaat hier om grote groepen mensen tenslotte. Als ik de dingen tegen elkaar afweeg kom ik toch weer uit bij de stokpaardjes van de afgelopen vier jaar:

• Actief en authentiek participeren in de bestaande netwerken en op de populaire websites
• Informatie echt zichtbaar en vindbaar maken (dat is zoveel meer dan het alleen op een website mikken)
• Informatie visueel aantrekkelijk maar ook kort en bondig presenteren
• Verleiden, om aandacht schreeuwen zonder te schreeuwen, spannend of leuk zijn

Het is zoals de projectgroep bibliotheekinnovatie fijntjes constateerde in de presentatie van afgelopen maandag: "Ons probleem is niet dat we niet weten wat we moeten doen, ons probleem is dat we niet doen wat we eigenlijk al veel langer weten."

Gerelateerde postings:
Luchtkastelen bouwen 
Wij wonen hier 
Blijven waarnemen 
Aandacht voor informatie   
Over het sociale web en bibliotheekinnovatie 
Internetverslaving bestaat niet 
Internet 2007: socialer dan ooit tevoren 
Zeg maar dag tegen de jongeren  
Groeien in sociale netwerken

@

PrivacyChoice: de controleurs gecontroleerd

Heb je enig idee welke gegevens worden verzameld als je bepaalde websites bezoekt? PrivacyChoice vertelt het je en biedt je de mogelijkheid 'eruit te stappen' door de instellingen van je browser aan te passen. Er is ook een add-on voor Firefox beschikbaar. Op dit moment bevat de database analyses van bijna 100 bekende, internationale, websites. Dat zullen er ongetwijfeld meer worden.

“Eternal vigilance is the price of liberty.”

@

Via Download Squad

Weet wat je eet: de DailyBurn FoodScanner

Ik weet wat ik eet maar ben niet zo bewust met voeding bezig dat ik altijd etiketten lees of netjes bijhoud wat ik zoal naar binnen heb geschoven. Nu ik de FoodScanner van DailyBurn in werking heb gezien zou ik bijna overwegen dat alsnog te gaan doen.

Moet ik natuurlijk nog wel eerst even een iPhone kopen...

@

Attendering

Kodak en sociale media

Kodak Social Media Tips

View more documents from Geeky Grrrl.

Kodak is nu typisch zo'n merk waar ik nooit op let. Als iemand mij gisteren had gevraagd of dat merk nog steeds bestaat zou ik aarzelend hebben geantwoord. Sinds vandaag weet ik dat dit merk er nog wel degelijk is, sterker nog: het merk is springlevend en neemt, net als Nikon, sociale media zeer serieus. Zowel de Chief Marketing Officer als de Chief Blogger & Social Media Manager (!) profileren zich sterk, online.

Om hun digitale ambities te benadrukken heeft Kodak nu het document Social media tips (PDF) gepubliceerd. Gaap gerust dat dit oud nieuws is. "Seen it before, mate". Je hebt helemaal gelijk. Maar ik blijf vrolijk verwijzen naar heldere, compacte en overzichtelijke documenten als deze. Zolang het gebruik van sociale media door bibliotheken zich beperkt tot het matige niveau van nu blijven goede voorbeelden zinvol. Misschien zelfs wel noodzakelijk.

@

Zeitgeist: de statistieken van Library Thing

Toen ik gisteren zat te spelen met de Tagmash-feature van Library Thing (handig om boekenlijsten voor  klanten mee te maken!) vroeg ik me af hoe groot de catalogus van LT inmiddels is. Die gegevens vond ik in LT Zeitgeist.

• 858.319 geregistreerde leden catalogiseerden 44.027.714 boeken...
• ...en die leden kenden 55.790.412 tags toe aan die boeken
• de catalogus bevat 4.846.306 unieke werken...
• ...en 839.391 boekbesprekingen van 332.700 verschillende boeken
  

En daarnaast bevat Library Thing:

• 7.087.582 beoordelingen
• 1.645.961 door leden toegevoegde boekomslagen
• 38.060  door leden toegevoegde foto's van schrijvers
• 5.721 groepen
  

Het zijn indrukwekkende cijfers, die ervoor zorgen dat tools als Tagmash meer zijn dan een speeltje, mits goed gebruikt.

Voor spielerei is er echter ook volop ruimte bij LT. Ik moet altijd nog glimlachen om de boekenafrader en vond het ook grappig om de persoonlijke statistieken te bekijken. Onder Vous et nul autre vind je boeken uit je collectie die door maximaal een ander persoon zijn gecatalogiseerd. Van Male or Female? leer ik dat 87,73 % van de boeken die ik las is geschreven door mannen. Daar gaan mijn wenkbrauwen even van omhoog...

@

Drinken voor de oorlog

Voor de saboteurs.
&
Voor de vijanden van verandering.


@

Het nieuwe bibliotheek.nl krijgt gestalte

Voor het verslag van de presentatie Bibliotheek.nl, van de Projectgroep Bibliotheekinnovatie, verwijs ik graag naar de weblogs van Johan, Jan en Ton. Nog steeds is er veel in nevelen gehuld maar ik weet wel dat de demo van het nieuwe Bibliotheek.nl al aardig in de buurt komt van het beeld dat ik heb bij een eigentijdse website.

Meer wil en kan ik hier op dit moment nog niet over zeggen, behalve dan dat ik hoop dat er ook geïnvesteerd zal worden in online pr via alle denkbare sociale media. Ik sluit me aan bij Ton als hij zegt:

En ik hoop maar dat het wat wordt met dat idee. En ook dat er meer initiatieven gaan komen om de bibliotheek te embedden (om maar eens een fijn nederlands woord te gebruiken) in andere sites. Sites waar huidige en mogelijke gebruikers zijn.
Want hoe mooi en prachtig de nieuwe landelijke website ook gaat worden, het blijft iets waar mensen naar toe moeten gaan. Terwijl het mij toch minstens zo belangrijk lijkt dat we ons gezicht eens gaan laten zien waar we niet onmiddelijk verwacht worden.

Zo is dat maar net!

@

Tweets Picnic 09 in kaart gebracht door MobyPicture

Na drie jaar van Picnic te hebben genoten laat ik deze keer verstek gaan. Nu ik de eerste online verslagen zie verschijnen word ik toch -heel even- aan mijn mouw getrokken door neef weemoed. Het was altijd goed om bij het intreden van de herfst in Mokum te zijn. Gelukkig wordt er dit jaar waarschijnlijk meer dan ooit tevoren, razendsnel verslag gedaan via Twitter.

Toen ik daar een tweet aan wijdde met de hashtag #picnic09, werd ik meteen gevolgd door MobyPicnic. Zij verwijzen naar een mooie interactieve Picnickaart: http://www.mobypicture.com/group/picnic/map.

Zo moet het zijn. Moby houdt inderdaad van Picnic. En ik stiekem ook nog een beetje :-)

@

Google verbetert Internet Explorer... met Chrome Frame

Volgens Google Analytics bekijkt bijna 56 % van de bezoekers de site met een versie van Internet Explorer. Veel van die mensen hebben er zelf voor gekozen om die browser te gebruiken en voelen er simpelweg niet voor om over te stappen op een andere, maar er zijn ook mensen die noodgedwongen van IE gebruik maken, bijvoorbeeld omdat hun werkgever andere systemen niet toestaat.

De ontwikkelaars van Google zijn, voorzichtig uitgedrukt, niet zo dol op Internet Explorer. Zij promoten actief het gebruik van Firefox en Google Chrome. Om dit te onderstrepen heeft Google nu Google Chrome Frame gelanceerd, een plug-in die de verschillende versies van Internet Explorer transformeert tot...Google Chrome.

Hoewel de plug-in volgens de makers goed bedoeld is, is het vanzelfsprekend ook een openlijke aanval op concurrent Microsoft. Of de ontwikkelaars in Redmond daar echt mee zullen zitten is nog maar de vraag. De plug-in is uiteindelijk niet meer dan een schil over IE. Mensen die Chrome Frame installeren blijven hun software wel gebruiken.

Hoe het ook zij: voor mensen die tegen hun wil in met Internet Explorer moeten werken is dit een mooi buitenkansje. Ik moet hier overigens wel bij vermelden dat ik tijdens het installeren van de plugin  tot twee keer toe een foutmelding kreeg. Ik heb de plug-in dus nog niet kunnen uitproberen.


Zie ook TechCrunch en de video van Google.

@

Week van de Smaak: de moleculaire keuken en foodpairing

Net ontwaakt en genietend van het eerste bakje koffie bladerde ik vanochtend in Quest en verbaasde me over het feit dat dit 'braintainment-magazine' een lifestylebijlage aan het oktobernummer had toegevoegd. Dat vind ik nu helemaal niets voor zo'n tijdschrift. Toch trof ik juist in die bijlage Koken voor avonturiers aan: een interessant artikel over foodpairing, het combineren van schijnbaar onverenigbare smaken op basis van geurmoleculen. Met mijn beperkte ervaringen op culinair gebied ben ik geneigd om te denken dat foodpairing erg veel lijkt op Moleculair koken.

Ik maak ongetwijfeld een denkfout maar dat kan me lekker niets schelen. Ik hoop eigenlijk alleen maar dat die ene wens van mij ooit nog eens uitkomt: dat ik ooit eens 'moleculair' mag dineren. Ik wil wel eens een biefstuk eten die naar peer smaakt, of een lekker kippenboutje combineren met ijs. Dat moet toch helemaal de waanzin zijn? Dat ik dan vervolgens overal lees dat deze kookvorm alweer over zijn hoogtepunt heen is laat me ook stikstofkoud. Als ik een keer mag aanschuiven bij een afgeleide van El Bulli ben ik best bereid daar een paar meiertjes voor te lammeren. Ik vind dat je zoiets minstens een keer in je leven moet hebben gedaan. Omdat het kan inderdaad.

Voorlopig zal het nog wel even bij het koesteren van de wens blijven. Mijn kans komt nog wel. Voor nu (het is de Week van de Smaak nota bene, en er is toch ook weer een link naar bibliotheken te leggen) beperk ik me tot het volkomen verward watertanden bij de links die Quest gaf:

• The Flemish Primitives
• Foodpairing 
• Cook & Chemist 
• Khymos Blog: TGRWT 

@, de keukenprins.

FIFA 2010: maar ik vind het zo'n gedoe, Koos

Een tijdje terug zat ik te mopperen over het miezerige spelaanbod voor de Wii. Toen ik vorige week een nieuwe gamestore in Middelburg bezocht zag ik dat er nog steeds weinig games in aantocht zijn waarop ik me verheug. Ik blijf gapen.

Toen ik de bovenstaande video bekeek dacht ik even dat er verandering in deze status quo zou komen. FIFA 2010 ziet er fantastisch uit. Zelfs het Nederlandse team doet mee. Maar nee hoor, nu lees ik dat FIFA de controls van de Wii in deze versie gaat benutten. Dat betekent dat je weer allemaal moet gaan liggen schudden en schommelen met twee handen. Richten en vegen. Kantelen en wippen.

Ik word daar doodziek van luitjes. De lol is allang af van die beweeglijke Wii-gimmick. Een goede game kun je gewoon languit liggend op de bank spelen. Zeker een intensieve pot voetbal. Dat bewees PES 2009 al: ik was er snel op uitgekeken. En ik verwacht ook niet dat het voor versie 2010 van die titel anders zal zijn.

Leuk hoor, dat gamen, maar ik vind het zo'n gedoe, Koos.

@

Tropenmuseum Junior verrijkt tentoonstelling met (Qi-)Game

Jaaaa! 17 dagen voordat de tentoonstelling 'De Qi van China' van start gaat geef ik Tropenmuseum Junior alvast een daverend applaus omdat het dit instituut behaagd heeft deze expositie te koppelen aan een online game: QiGame.
Parool schrijft:

De toevoeging van een online game aan de tentoonstelling is een andere, nog grotere stap. Wie thuis het spel speelt, kan verschillende plekken van een Chinese stad bezoeken, die zijn Qi kwijt is. Daar drijft hij in spelvorm een restaurant met snel geïrriteerde gasten die hij tevreden moet houden, of hij moet een zieke arts een acupunctuurbehandeling geven, opdat hij andere burgers kan genezen.

Wie alle spelonderdelen en levels heeft doorlopen en ten slotte de stad en een kwakkelende draak zijn energie heeft teruggegeven, heeft het spel gewonnen en kan in het museum een Qi-diploma halen met de handtekening van een Chinese museummedewerker.

Tentoonstelling en game liggen in elkaars verlengde. Wie het museum bezoekt, kan punten scoren voor de game door van tamelijk grote hoogte een sprong te maken in de kung fu-ruimte. Die sprong wordt gefilmd en kan worden opgeroepen, als je het spel speelt. Dan ben je dus zelf aanwezig in het spel dat je speelt.

Dit is nu precies de symbiose die ik altijd voor ogen heb als ik het heb over het verenigen van fysieke en digitale functies van culturele organisaties, en ja: ook die van bibliotheken. Dit is nog mooier dan 'vul het gat' zelfs.

@

Ik dank @MJK hartelijk voor de attendering.

Dubbelexpositie Hans Warren in Zeeuwse Bibliotheek en Zeeuws Museum

A.s. vrijdag wordt in de Zeeuwse Bibliotheek het laatste deel van Geheim Dagboek, van Hans Warren (tweeëntwintig delen in totaal) gepresenteerd en zal er tegelijkertijd een dubbelexpositie (samen met het Zeeuws Museum) worden geopend. Naar ik begrepen heb is de belangstelling voor die presentatie en opening zo overweldigend groot dat nu al zeker is dat aula en foyer zullen uitpuilen.

Ik heb het Dagboek zelf nooit gelezen en ben dat vooralsnog ook niet van plan maar ik vind het wel mooi dat de nalatenschap van Warren nog steeds volop in de belangstelling staat.

Links voor geïnteresseerden:

• Expositie vogeltekeningen Warren 
• Vogeltekeningen in de Beeldbank Zeeland 
• Expositie Er staat een huis aan de Schelde
• De collectie Hans Warren in de ZB 
• Expositie Verre Werelden in het Zeeuws Museum 
• Hans Warren Wandelroute (Literatuurplein)  
• Een punt achter het geheime boek (PZC, 18 september)
• Wel van het emotionele soort (PZC, 18 september)
• Pendelend tussen coquilles en Norit (Trouw, 12 september)
• Hans Warren Homepage

Het is, voor de liefhebbers, wellicht een mooie reden om Zeeland nu of weer eens te bezoeken.

@

Foto

Over Torrext, Torrage en Eircom Bay

Terwijl er onder zowel populaire schrijvers (waarom eigenlijk?) als muzikanten steeds meer verdeeldheid ontstaat over piraterij en alles wat daarmee samenhangt, gaat de omzeilende innovatie binnen de wereld van P2P onverminderd door. Zo verwees Freak Bits afgelopen zaterdag naar Torrext, een tool waarmee je metadata kunt toekennen aan torrents, opdat gewone zoekmachines deze torrents ook makkelijk kunnen vinden.

Metadata zijn belangrijk voor de vindbaarheid van informatie en data maar als ik zie wat Google nu al teruggeeft als je zoekt op artiestennamen in combinatie met de zoekterm 'torrent' vraag ik me toch af in hoeverre Torrext nog echt nodig is. Als ik het goed begrijp is het vooral nuttig voor mensen die werken met tools als Torrage. Wie dat  precies zijn weet geen mens maar je zou verwachten dat het vooral inwoners van landen als Ierland zijn, die zich geconfronteerd zagen met een blokkade van The Pirate Bay door ISP Eircom.

Als ik echter lees dat die blokkade alweer omzeild wordt via de website Eircom Bay besef ik eens te meer dat er op genoemde alternatieven nog helemaal geen beroep gedaan hoeft te worden omdat er nog steeds zoveel andere alternatieven zijn. Ho Chi Minh inderdaad, hij weer.

@

De Library School is begonnen!

Eerste ontwerp Library School VOB 2008

View more presentations from Edwin Mijnsbergen.

Vandaag lees ik op de site van de VOB dat de Library School uit de startblokken is gegaan:

Op maandag 7 september is de LibrarySchool van start gegaan. Een eerste lichting van 12 studenten kwam voor de eerste keer bij elkaar in Utrecht om elkaar te leren kennen en om het programma voor 2009 te bespreken.
De groep (10 vrouwen, 2 mannen) is afkomstig uit bibliotheekinstellingen uit het hele land. Zij bestaat grotendeels uit relatief nieuwe, jonge instromers, met een interessant en veelzijdig scala aan vooropleidingen als geschiedenis, onderwijskunde, vrijetijdswetenschappen en BDI.

Ik las dit nieuws met grote interesse, niet in de laatste plaats omdat ik vorig jaar de eer had mee te mogen denken over het ontwerp van deze nieuwe opleiding. Om straks te kunnen zien wat er van de eerste schetsen over is gebleven heb ik aanjager Rob Bruijnzeels gevraagd of ik een powerpoint over die week, die op een besloten Ning staat, openbaar mag maken. Dat vond Rob prima.

Ondertussen ben ik erg benieuwd of er iemand is die iemand uit de eerste lichting kent. Het lijkt me namelijk ontzettend leuk als mensen uit deze groep hun ervaringen zouden willen delen met collega's op Bibliotheek 2.0. Ik weet dat veel mensen benieuwd zijn naar de mogelijkheden van deze opleiding. Dan is B20 een mooi platform voor kennisdeling, toch?

Meer informatie hier.

@

Van koopzondagen krijg je dorst

Ik weet te weinig van het Centraal Planbureau om er een goed oordeel over te kunnen vellen maar ik durf wel te zeggen dat ik dat instituut altijd heb beschouwd als betrouwbaar. Waarom dat zo is weet ik ook al niet zeker maar ik vermoed dat het heeft te maken met het feit dat politiek en media er meestal kritiekloos naar verwijzen.

Toen ik op de website van De Telegraaf las dat een onlangs door het CPB gepubliceerd rapport aan alle kanten rammelt werd ik dan ook meteen nieuwsgierig. Zoals meestal het geval is gebruikt de krant geen links in dit online artikel, daarom zocht ik het rapport zelf even op. Het blijkt te gaan om het rapport Economische gevolgen beoogde aanpassing Winkeltijdenwet (PDF) De gewraakte passage staat op pagina 50:

Minder drank- en drugsgebruik

Verder zijn er externe effecten denkbaar door een vermindering in het drank- en drugsgebruik vanwege de verandering van de WTW. Deze externe effecten lopen langs criminaliteit en gezondheid. Empirische evidentie hiervoor geven Gruber and Hungerman (2008) die laten zien wat de gevolgen zijn geweest van het intrekken van de zogenaamde ‘Blue Laws’ (= gebod tegen zondagopening) in bepaalde staten van de VS in de afgelopen decennia. Het leidde daar tot een significante toename in het drank- en drugsgebruik onder religieuze mensen. Daar drank- en drugsgebruik kunnen leiden tot negatieve externe effect (zoals diefstal, veroorzaken van ongelukken) hebben deze effecten economische en sociale implicaties.

De auteurs laten verder zien dat het intrekken van deze wet bij heeft gedragen aan de terugloop van de kerkgang (i.c. opportunity cost) en tot een vermindering van de financiële bijdragen aan de kerk. Ook dit kan negatieve effecten op de welvaart hebben doordat er mogelijk minder geld of middelen beschikbaar zijn voor herverdeling met de armen in deze wereld.Als de resultaten van Gruber en Hungerman worden vertaald naar de Nederlandse situatie, zou de aanscherping van de toerismebepaling via minder koopzondagen de gelegenheid bieden dat mensen meer naar de kerk gaan. Het zou dan kunnen leiden tot minder drank- en drugsgebruik. Deze redenering gaat echter alleen op als de effecten van de wijziging symmetrisch zijn. Harde cijfers voor Nederland ontbreken echter.

Dus als Amerikaanse mensen kunnen kiezen tussen kerkbezoek of winkelen gaan ze maar zitten zuipen en snuiven en kunnen we niet uitsluiten dat dit in Nederland ook zal gebeuren?

Vervolgens wordt gesteld dat er ook een kans bestaat dat er meer misdaad zal ontstaan, in de vorm van inbraken of overvallen. Of juist niet, dat kan ook.

Een ander extern effect van de nieuwe toerismebepaling kan zijn dat de omvang van de criminaliteit verandert. De gevolgen voor criminaliteit op de welvaart kunnen echter twee kanten opgaan. Enerzijds kan de criminaliteit − bijvoorbeeld in de vorm van overvallen −afnemen als winkels voortaan op zondag dicht zijn. Anderzijds kunnen lege winkelstraten op zondag ook aanleiding geven tot meer inbraken, omdat inbrekers ongestoord hun gang kunnen gaan. Daarnaast kan er door verdringingseffecten extra criminaliteit op andere dagen optreden als compensatie voor de afschaffing van de koopzondagen. We kennen geen empirie die aangeeft welk effect overheerst.

Verbazingwekkend. Je kunt nu natuurlijk niet meteen stellen dat het Centraal Planbureau onbetrouwbaar is. Als je Googlet op de namen van de auteurs ontdek je ook al snel dat we hier te maken hebben met mensen met een mooie staat van dienst.

Maar dit rapport rammelt inderdaad aan alle kanten en heeft een bijzonder hoog 'wtf-gehalte', daar heeft de Telegraaf gelijk in.

@

Een bibliotheekje als sieraad

Zelf draag ik nooit sieraden maar een ketting met een kleine bibliotheek van 11 miniatuurboeken als hanger? Die vind ik superieur! Het zou ook best aardig zijn om de nepboekjes te vervangen door echte, bijvoorbeeld die uit de collectie van oud-collega Paul Aarssen. En dan natuurlijk aangetekend verzenden via het kleinste postkantoor ter wereld :-)

Meer informatie:
Olivebites
Etsy

@

Werkelijkheidsapplicatie

Uhm, het onderschrift van de cartoon vertalen naar "Het is geen graffiti agent, maar een analoge, naar de echte tijd opgewaardeerde werkelijkheidsapplicatie" klinkt voor geen meter. Dat vertalen laat ik dus maar achterwege.
Maar wel mooi user-generated :-)

Meer cartoons op Noise to Signal.

@

Gelezen: De Internet Scorecard 2.0

Experiment vs Strategie
Een van de mooiste aspecten van internet zoals we het nu kennen is de laagdrempeligheid van toepassingen. Iemand die anno 2009 een mooie website wil bouwen kan met veel minder technische kennis aan de slag dan iemand die dat eind jaren '90 van plan was. Daar komt bij dat het nu ook veel eenvoudiger is om een beroep te doen op de kennis van derden en dat zaken als online PR en zoekmachine-optimalisatie niet langer zijn voorbehouden aan experts. Kortom: met een beetje goede wil en een gezonde dosis doorzettingsvermogen kun je, zonder hulp van professionals, een goede website lanceren en in no-time een conversatie aangaan met je publiek.

Deze 'les' van de web 2.0-school sluit goed aan bij de manier waarop ik internet in de afgelopen vijf jaar heb ervaren maar stelt de status quo natuurlijk wel iets te simplistisch voor. Het feit dat je met een weblog kan doordringen tot de bovenste regionen van pagina's met zoekresultaten en het gegeven dat je -zonder strategische documenten en oeverloos overleg- met behulp van Ning in een paar muisklikken een sociaal netwerk kunt inrichten wil nog niet zeggen dat je daarmee een goede website hebt gebouwd die als model zou kunnen fungeren voor websites van grote organisaties. Integendeel zelfs. Organisaties hebben nu eenmaal doelstellingen en willen bepaalde resultaten behalen. Als een website fungeert als hulpmiddel om die doelen te bereiken zijn kaders en afspraken wel degelijk belangrijk en is er minder ruimte voor het experiment.

Scorecard
Met hun boek De Internet Scorecard 2.0 bieden Geert-Jan Smits en Joost Steins Bisschop organisaties een methode om online doelstellingen te realiseren. Of zoals ze zelf schrijven: "Dit boek helpt je met het in kaart brengen van de internet succesfactoren. Je krijgt een methode aangereikt waarmee je online resultaten volledig inzichtelijk maakt en online doelstellingen kunt definiëren. Met als ultiem doel het rendement op de internetinvesteringen aantoonbaar vergroten en de bedrijfsdoelstellingen realiseren."

Binnen de Zeeuwse Bibliotheek houd ik me op digitaal gebied meer bezig met het experiment dan met onze 'officiële websites'. Bij die sites ben ik vooral zijdelings betrokken. Dat gegeven brengt me soms in de verleiding om te roepen dat er minder overlegd zou moeten worden en veel meer geëxperimenteerd, terwijl ik heel goed weet dat er nog veel winst is te behalen in het vertalen van onze organisatiedoelstellingen naar onze online aanwezigheid. Mijn liefde voor het experiment was ook de reden waarom ik dacht dat De Internet Scorecard 2.0 niet echt een boek voor mij zou zijn. Ik associeer het begrip Scorecard vooral met de saaie boeken die af en toe moest lezen tijdens de opleiding. Te theoretisch en te rigide.

Het boek
Het bleek een vooroordeel. De Internet Scorecard 2.0 bevat weliswaar veel 'abstracte' theorie maar de auteurs zijn de eersten die wijzen op de beperkingen die dat met zich mee kan brengen en hebben het boek daarom verrijkt met heldere cases en voorbeelden die duidelijk maken hoe de theorie in de praktijk kan worden gebracht. De case Bol.com bijvoorbeeld. Het is daarom jammer dat het online inkijkexemplaar juist 'zo'n theoretisch' hoofdstuk toont; dat spreekt waarschijnlijk niet meteen tot de verbeelding van mensen die voor het eerst kennismaken met deze materie.
Aan de andere kant zou je ook kunnen zeggen dat de auteurs niet kiezen voor de weg van de minste weerstand door op de site allerlei hippe dingen te gillen. Die hippe dingen komen weliswaar ruimschoots aan bod in het derde hoofdstuk van het boek, bij het bespreken van de succesfactoren bereik, bezoek, engagement en branding maar het siert de schrijvers dat ze daar ingetogen mee omgaan. Sociale media zijn een middel om doelen te bereiken, geen doel op zich. Als je dan een boek schrijft over organisatiedoelen moet je sociale media ook niet opeens een hoofdrol toebedelen op je website.

Toegegeven, voor mij gold dat ik in sommige hoofdstukken even door moest bijten om mijn aandacht bij de les te houden maar in z'n geheel omschrijf ik het boek toch als helder en -soms- aantrekkelijk geschreven. Het boek is een aanrader voor iedereen die iets wil bereiken met zijn of haar website maar is ook leerzaam voor lieden als ik, die digitale richtlijnen al snel ervaren als onnodig corset. Het boek maakt in ieder geval waar wat het op de website wel belooft:

De Internet Scorecard helpt met het implementeren van de online strategie. Het is belangrijk om strategische doelstellingen gedetailleerd vast te leggen. Waar gaan we naartoe? Wat willen we online bereiken? Wat moeten we doen om ons marktaandeel te vergroten? De Internet Scorecard biedt de marketeer de mogelijkheid om de online strategie op gedetailleerde wijze te vertalen naar relevante succesfactoren. De Internet Scorecard kan ervoor zorgen dat medewerkers in alle geledingen van de organisatie de strategie op dezelfde manier begrijpen.

De beschreven methodiek bekijkt de internetoperatie vanuit vier perspectieven: financieel, de klant, de website zelf en de organisatie achter het web. De methode van de Internet Scorecard is toepasbaar op alle typen websites; zowel informatieve en verkoopgerichte sites als websites met een branding- of uitgeefmodel.

In dit boek nemen we meer dan alleen de webstatistieken in ogenschouw. Om de kwaliteit van de website en de organisatie eromheen te kunnen vaststellen, zijn webstatistieken absoluut een vereiste. Daarnaast heb je input nodig van de bezoekers zelf. Zo komen de belangrijkste methodieken die de marketeer ter beschikking staan aan bod: web analytics, maar ook usability tests, enquêtes en expertonderzoeken.

Recensies:
Op Webmanagement.nl
Op Managementboek.nl
Op Vibliotheek van boek-inzicht.nl

@

Amazon.com, de Brutus van het boekenrijk

Ik ben al vaak enthousiast geweest over de innovatieve internetmarketing van Amazon.com. Het bedrijf snapt heel goed hoe je online verkoop stimuleert door je data vrij beschikbaar te stellen in combinatie met gratis widgets, API's en zoekvensters. De boekenwereld heeft altijd dankbaar gebruik gemaakt van de mogelijkheden die Amazon bood.

Maar nu heeft het bedrijf de voorwaarden voor het gebruik van de data opeens gewijzigd. Iedereen die er gebruik van maakt mag op de homepage van een website alleen nog verwijzen naar Amazon en niet meer naar andere boekenwinkels.

(d) You will link each use of Product Advertising Content to, and only to, the related Product detail page of the Amazon Site, and you will not link any Product Advertising Content to, or in conjunction with any Product Advertising Content direct traffic to, any page of a site other than the Amazon Site (however, parts of your application that are not closely associated with Product Advertising Content may contain links to sites other than the Amazon Site).

Deze koerswijziging heeft grote gevolgen voor websites als Library Thing en GoodReads en bewijst dat openheid van grote bedrijven soms slechts van tijdelijke aard is. Door alles vrij beschikbaar te stellen kun je je gebruikers afhankelijk maken. Als mensen afhankelijk van je zijn kun je andere eisen gaan stellen. Dat verschijnsel is al zo oud als de mens zelf waarschijnlijk maar ik krijg daar een hele nare bijsmaak van. Het is je reinste smeerlapperij. En dit is nu precies waar iedereen bang voor is, als het gaat om de groeiende macht van bedrijven als Google, die ook miljoenen mensen aan zich weten te binden door alles gratis weg te geven.

'Blijven waarnemen', zei de sergeant dan altijd.

@

Piratenpraat en crowdsourcing op Library Thing

Vandaag is het 'Talk Like A Pirate Day" een internetfeestje dat in 1995 voor het eerst werd georganiseerd. Zelfs Library Thing is voor de gelegenheid omgebouwd tot Roversnest: "Enter what ye be raiding or yer whole sordid library. It be an easy, library-quality catalog, fer shore."

Dat Library Thing sommige dingen ook serieus aanpakt bewezen ze donderdag, toen ze een oproep aan de community op hun blog plaatsten. Een oproep om te helpen bij het handmatig synchroniseren van LT-data met die van IndieBound. De 1362 records waren binnen 18 uur gecontroleerd en bijgewerkt.

Met een knipoog de juiste toon aanslaan. Met open vizier een beroep doen op je leden. Dat moet in de bibliotheekwereld toch ook kunnen?

Meer piratenpraat:
Talk Like A Pirate
Pirate Glossary
Twitteren als een piraat

@

Klassiekers deel 66: Mongoloid

Devo is een merkwaardige band waarvan ik de muziek niet goed ken. Eigenlijk ken en heb ik alleen het nummer Mongoloid, dat ik leerde kennen als cover van de band Cancerous Growth. Een geweldig nummer dat sowieso erg vaak gecoverd werd. Door Sepultura bijvoorbeeld, of door The Feminists voor de soundtrack van Ex Drummer, naar het gelijknamige boek van Herman Brusselmans. Bovenstaande live-versie klinkt een beetje rommelig, maar dat mag de pret niet drukken. Meebrullen maar...of lekker remixen, dat kan ook. Met Myna bijvoorbeeld.

Wikipedia meldt nog over de band:
Devo is een Amerikaanse band, opgericht in 1972 te Akron, Verenigde Staten, en best bekend van zijn muziek uit het new wavetijdperk, eind jaren zeventig, begin jaren tachtig. De elektronische, robotachtige muziek met vaak atonale melodieën uit kritiek op de Amerikaanse samenleving, die door de band gezien wordt als mechanisch, stijf en onderdrukkend. Devo was een van de eerste popbands die gebruik maakte van de synthesizer. Begin jaren tachtig waren ze een van de eerste bands die (kortstondig) populair werden via MTV.

Het is maar dat je het weet.

@

Beeldarchieven Barend en van Dorp op Waisda.nl

Juist op de dag dat ik schrijf dat minder televisie kijken me goed bevalt lees ik online dat de beeldarchieven van Barend en van Dorp online zijn gezet op www.barendenvandorp.nl. Uit de toelichting:

Frits Barend en Henk van Dorp droegen op 11 januari 2008 de gehele collectie Barend en Van Dorp over aan het Nederlands Instituut voor Beeld en Geluid. Iedereen kan nu nog eens genieten van acht jaar televisiehistorie. Heel bekend en onbekend Nederland schoof aan bij Frits, Henk en Jan Mulder. Een unieke terugblik op de tijd waaruit onder meer blijkt dat veel gespreksonderwerpen ook vandaag de dag nog actueel zijn.
Momenteel staan de eerste 4 seizoenen (meer dan 300 afleveringen) online; iedere week komen er nieuwe afleveringen bij.

Ik was beslist geen fan van beide heren maar op de een of andere manier bleef ik wel vaak hangen, als de afstandsbediening mij naar een uitzending van BvD leidde. Er gebeurde altijd wel wat in dat praatprogramma.
Nu ben ik niet van plan om de oude uitzendingen te gaan bekijken maar ik vind het wel interessant dat het archiefmateriaal vanaf maandag ook zal worden ingezet op Waisda?, de site waar je archiefmateriaal van Beeld en Geluid en de KRO in spelvorm kunt taggen.

@

Goede voornemens

Aan het uitspreken van goede voornemens op de eerste dag van een nieuw jaar heb ik een broertje dood maar ze spontaan het luchtledige inblaten op zaterdag 19 september vind ik wel aardig. Je moet ingrijpen op die momenten die jou het beste uitkomen.

• Nog minder televisie.
  Ik keek al niet veel maar de laatste maanden nog veel minder. Dat bevalt.
  
  
• Meer lezen.
  Online lees ik me een slag in de rondte en kranten en tijdschriften houd ik redelijk goed bij maar boeken schieten er een beetje bij in momenteel. Dat zou niet zo moeten zijn.
  
  
• Minder congressen en andere massabijeenkomsten.
  Je hoort en leest overal dat er in deze periode weer onwaarschijnlijk veel bijeenkomsten zijn. Niet voor mij. Ik skip ze, afgezien van een paar kleinere waar ik niet onderuit kom. Zelfs het door mij geliefde Picnic sla ik over dit jaar. Ik zit al te vaak in de trein en leer al genoeg van het web. Doe mij maar kleinschalige onderonsjes. Dan kan ik mezelf een beetje blijven bovendien.
  
  
• Meer nadenken over het vaker overwegen misschien iets minder te gaan drinken en roken. Of niet natuurlijk.
  
  
• Vaker nee zeggen tegen dingen waar ik nee tegen zou moeten zeggen.
  
  
• Vaker ja zeggen tegen dingen waar ik ja tegen zou moeten zeggen.
  
  
• Minder egoïstisch zijn
  Als je je leven deelt met iemand die van nature geeft ga je inzien hoeveel je zelf van nature neemt.
  
  
• Herrie weer een plek geven.
  Het kan toch verdomme niet zo zijn dat je alleen nog maar muziek zonder rafels luistert? Het is tijd om het luisteren naar Betonnen Sokken en Electro Hippies weer een beetje nieuw leven in te blazen. Daar kun je eventuele agressie wel mee kanaliseren en beteugelen tenminste.

The rest is silence.

@

Technorati's staat van de blogosfeer 2009

Mijn favoriete zoekmachine voor weblogs is Google Blog Search, niet Technorati. Als indicator van iemands 'blogautoriteit' neem ik Technorati ook niet meer serieus; een groot deel van de verwijzingen op andere weblogs wordt simpelweg niet geïndexeerd. (hoewel dat vaak ook de schuld is van bloggers, zoals Jen McLean onlangs weer eens duidelijk maakte op het Technorati Blog) Ik neem Techorati wel serieus als indicator van de staat van de blogosfeer. Ondanks de tekortkomingen indexeert de site namelijk wel miljoenen andere blogs.

In november verschijnt de jaarlijkse State of the Blogosphere weer, gebaseerd op de eigen statistieken en enquêtes onder bloggers. Ik heb vandaag mijn steentje bijgedragen door de online vragenlijst in te vullen. Dat geintje kostte me weliswaar zo'n twintig minuten maar het hielp me tegelijkertijd om mijn inzichten rondom mijn activiteiten op ZB Digitaal weer eens op een rij te zetten. Ik stel het steeds uit maar vroeg of laat zal ik de notitie over dit weblog toch weer eens moeten actualiseren. Mensen informeren nog regelmatig naar de achtergronden en motieven van mijn activiteiten.

Daarnaast ben ik best benieuwd of de bevindingen van Technorati dit jaar enigszins aansluiten bij het beeld dat mijn mini-onderzoek naar de staat van de NL Biblioblogosfeer opriep: wordt er wereldwijd ook minder vaak geblogd en zoja: waarom dan? En is er onder de overgebleven bloggers sprake van verschuivingen in bloggedrag? Is er sprake van professionalisering?
Ik vind het interessante vragen waar ik, naar ik hoop, in november interessante antwoorden op zal krijgen.

@

Aanraakbare Holografie

Technologieën worden pas echt fascinerend als het technologieën zijn waar je niets van snapt. In mijn geval zijn dat er nogal wat. Holografie behoort ook tot die groep. Ik vind het schitterend om te zien maar het wil maar niet tot me doordringen hoe het nu precies werkt. Misschien hoeft dat ook wel niet. Soms mag je technologie ook best als kunst beschouwen toch?

Hoe het ook zij: bovenstaande video zag ik weken geleden al op Marketingfacts en gisteren weer op Boing Boing: hoe vaag gaat het worden als hologrammen van vallende druppels ook echt aanvoelen als druppels, als je je hand eronder houdt? Wat mij betreft heeel vaag.

Checken die beelden. Het is zelfs mooi als je de technologie wel begrijpt.

@

Kust weer veilig voor huis- en straatdealers

Het gaat prima zonder coffeeshops in Middelburg vindt een woordvoerder van het CDA. "Geen aantoonbare toename van de overlast en geen toename van onbeheersbare netwerken van illegale verkooppunten", zegt 'ie. Andere partijen sluiten inmiddels commerciële coffeeshops uit, of stellen registratie met vingerafdrukken voor. Bewoners en middenstanders in het stadscentrum verzetten zich ondertussen tegen het aanwijzen van een nieuw pand als verkooppunt aldaar. Gemeenteraadslid en coffeeshophouder te Vlissingen, Gerard Aarden, zegt tegelijkertijd weinig te merken van het sluiten van alle shops:

In Goes bleef het vandaag ook rustig. "De afstand van Middelburg naar Vlissingen vonden de klanten blijkbaar al te ver. Daar lopen nu voldoende dealers rond en zijn huisadressen genoeg om aan de lokale vraag te voldoen. Wat de Belgen betreft, na de sluiting van Checkpoint hebben de klanten uit het westelijk deel van België al lang andere adressen gevonden. Naar het schijnt zijn er in Zelzate en Gent nogal wat huisdealers bij gekomen."

Er wordt overal gedeald maar het behoort niet tot de gemeentelijke politiek om dat aan de grote klok te hangen. Drijvende shops worden niet eens meer genoemd.

Ik erger me mateloos. Vijf klassiekers voor deze draaikonten zeg ik je!

• Don't Bogart that joint!
• Legalize it 
• Everybody must get stoned
• Hits from the Bong  
• Reefer Madness  

@

Open Beelden

Open Images at the Europeana Plenary

View more presentations from Johan Oomen.

Over Open Beelden: "Het Nederlands Instituut voor Beeld en Geluid en Stichting Kennisland ontwikkelen in het kader van Beelden van de Toekomst een nieuw project, genaamd Open Beelden. Het doel van dit project is om online toegang te bieden tot een selectie van archiefmateriaal en daarmee het creatief hergebruik van dit materiaal aan te moedigen. Een voorbeeld van dergelijk hergebruik is het ‘remixen’ van archiefbeelden in nieuwe video’s. Open Beelden biedt daarnaast de mogelijkheid om koppelingen te maken met andere informatiebronnen (zoals bijvoorbeeld Wikipedia), waardoor het voor derden makkelijk wordt om ‘mashups’ te ontwikkelen."

Bovenstaande presentatie werd afgelopen maandag gegeven op de Europeana Plenary. Het is goed om te lezen dat archieven met een besloten karakter experimenteren met nieuwe en open modellen. Open Beelden bevindt zich nog in het betastadium en heeft nog niet veel gebruikers maar bevat toch al meer dan 200 oude filmpjes. Da's mooi voor de liefhebbers van historische beelden en voor de mensen die het leuk vinden om historische beelden te remixen.

Meer lezen:
Open Beelden Blog
Beeld en Geluid Wiki
Beelden voor de Toekomst nieuwsbrief op B20
Beelden voor de toekomst

Uit de presentatie:
Celluloid Remix
Eeuw van de stad
Beeld en Geluid

@

Lekker lang lezen

Of de cijfers kloppen weet ik niet maar de stelling dat je 57.000 jaar nodig zou hebben om een gedrukte versie van het internet te lezen klinkt best plausibel. Als je dagelijks niet verder komt dan tien minuten lezen voordat je gaat slapen heb je 8.219.088 jaar nodig.

Heerlijke onbelangrijke informatie, nietwaar?

@

Via
Meer getallen

Google koopt reCAPTCHA

Mijn sympathie voor reCAPTCHA is altijd groot geweest maar ik was tegelijkertijd wel te bedonderd om het ook te integreren op ZB Digitaal. Moet je weer allemaal gaan klooien met HTML enzo, weetjewel. Dat probeert Edje waar mogelijk te vermijden.

Maar wat goed is komt vanzelf bovendrijven. Een bedrijfje uit Mountain View heeft reCAPTCHA gekocht. Waarschijnlijk is het nu een kwestie van nog even geduld hebben, dan integreert de grote G. het zelf wel in Blogger.

Je moet niet altijd voor de troepen uit willen lopen :-)

@

Wat is er in godsnaam met ons gebeurd?

Op de site van Omroep Zeeland staat vandaag dat Zeeuwse instellingen en organisaties die worden gesubsidieerd door provincie of gemeenten rekening moeten houden met harde, financiële klappen omdat Den Haag fors zal korten op de bijdragen voor de lagere overheden. Het gaat volgens provinciebestuurder Poppelaars in Zeeland om 50 miljoen euro, vanaf 2011.

Dit soort mededelingen doen je toch altijd weer even schrikken, ook al hing de aankondiging al langer in de lucht. De ernst van zo'n bericht verbleekt echter bij het nieuws over het beleid met betrekking tot Amerikaanse bibliotheken. Begin deze maand moest de bibliotheek van Seattle, inclusief website, al een week dicht, een paar dagen geleden las ik dat de bibliotheken van Philadelphia begin oktober allemaal zullen sluiten. Permanent. Dat is een even radicaal als krankzinnig besluit.

Het is fijn om te lezen dat een invloedrijk blogger als Cory Doctorow zijn zegje doet over deze waanzin. Het is een mooi citaat:

Just look at that list of all the things libraries do for our communities, all the ways they help the least among us, the vulnerable, the children, the elderly. Think of every wonderful thing that happened to you among the shelves of a library. Think of the millions of lifelong love-affairs with literacy sparked in the collections of those libraries. Think of every person whose life was forever changed for the better in those buildings.

Think of the nobility of libraries and librarianship, the great scar that the Burning of Alexandria gouged in human history. Think of the archivists who barricaded themselves in the Hermitage during the Siege of Leningrad, slowly starving and freezing to death but refusing to desert their posts for fear that the collections they guarded would become firewood.

Think of the librarians who took a stand during the darkest years of the PATRIOT Act and refused to turn over patron records. Think of the moral unimpeachability of those whose trade is universal access to all human knowledge.

Picture an entire city, a modern, wealthy place, in the richest country in the world, in which the vital services provided by libraries are withdrawn due to political brinksmanship and an unwillingness to spare one banker's bonus worth of tax-dollars to sustain an entire region's connection with human culture and knowledge and community.

Think of it and ask yourself what the hell has happened to us.

Ik denk niet dat het nog iets zal uithalen. Bibliotheken (en organisaties als Books Behind Bars) zijn gewoon zwaar de Sjaak in de Verenigde Staten. En hoewel we in Nederland ook lichtpuntjes kunnen zien, als we dat zouden willen, sluit ik me toch aan bij Doctorow.

Wat is er in godsnaam met ons gebeurd?

@