En Route!

De komende 12 dagen zal het eindelijk weer eens stil zijn op ZB Digitaal. Morgen vertrekken we naar Frankrijk. We hebben voor de gelegenheid een iets luxere auto gehuurd, waarmee we zorgeloos kunnen rijden naar bestemmingen die we nog niet kennen. Want waar in Frankrijk we zullen belanden weten we nog niet.

Daar waar het goed is vermoedelijk, of daar waar het fijn voelt. Het Centraal Massief misschien, of de Provence. De Jura, dat zou ook kunnen. Het ligt in ieder geval nog helemaal open, en dat is nog wel het prettigste idee. We gaan genieten van het landschap en de mensen, van het eten en het drinken. Van het leven zoals het ook kan zijn.

Er gaat geen laptop of spelcomputer mee. De internetfuncties van mijn telefoon gaan op zwart.

Enne, met mensen met snode plannen hebben we ook rekening gehouden. Het huis wordt bewaakt door een groep fervente gamers, die komen niet zo veel buiten :-)

As ik vierkante ballen vind neem ik die mee als souvenir, bien sûr.

À la prochaine!

@

Foto

Maak je eigen citatenboek met Quotations Book

Het is heerlijk om citaten te gebruiken. Soms zeggen twee zinnen van een grote denker meer dan 100 woorden van jezelf. Citaten op dit blog haal ik uit verschillende bronnen. De ene keer uit een boek of tijdschrift, een andere keer van websites als Think Exist of BrainyQuote.

Een vriend van me vertelde me onlangs dat hij goede citaten altijd noteert in een schrift. In citaten die je kunt plukken van verzamelsites is hij niet zo geïnteresseerd; hij vindt het mooier om citaten bij toeval te vinden in een boek en ze over te schrijven, om ze bij een geschikte gelegenheid vervolgens te gebruiken.

Aan hem moest ik denken toen ik zojuist, via een titel in Google Books, op de website Quotations Book terecht kwam. Op die site kun je niet alleen zoeken naar citaten, je kunt die citaten ook toevoegen aan je favorieten. Dat geldt ook voor citaten die je zelf hebt toegevoegd. De complete verzameling kun je vervolgens exporteren naar het PDF-formaat.

Prachtig toch dit? Of mijn makker deze tool ook echt zal gaan gebruiken durf ik niet te zeggen. Hij gebruikt liever de vulpen dan de laptop. Maar je weet het nooit. Het gemak en de duurzaamheid van een digitaal document zijn toch ook niet gering.

@

Achteloze vernieuwing

Op Bibliotheek 2.0 las ik dat de Koninklijke Bibliotheek werkt aan de ontwikkeling van een verbeterd zoeksysteem voor de website en de collecties. Dat is goed nieuws, vind ik. Ik doorzoek de collecties van de KB zelf weliswaar niet zo vaak maar vind het wel interessant om te zien hoe zo'n grote bibliotheek omgaat met de presentatie en doorzoekbaarheid van hun bezit. En met de mening van de klant. Daar kunnen we van leren.

We kunnen ook leren van de ontwikkelingen binnen Worldcat en Library Thing, daar blijf ik tot vervelens toe op wijzen. Ik vind het jammer dat ze als catalogi nauwelijks een rol spelen in de Nederlandse Bibliotheekwereld maar ik heb me bij dat gegeven inmiddels wel neergelegd. De in gebruik zijnde systemen lijken een onneembare vesting te zijn. Het is naïef om te denken dat daar op korte termijn verandering in zal komen.
Dat Worldcat en Library Thing nauwelijks als voorbeeld worden beschouwd is echter niet te verteren. Als consortium zouden bibliotheken toch gewoon van hun vendors moeten kunnen eisen dat vergelijkbare features ook worden ingebouwd in hun systemen?

OCLC meldde gisteren in een nieuwsbrief dat Identities is gekoppeld aan Worldcat. Library Thing kwam 11 dagen geleden met deelcollecties op de proppen en meldde gisteren dat de widgets daar nu ook op zijn aangepast.

Deze partijen lanceren dit soort vernieuwingen bijna achteloos. Dat maakt me tegelijkertijd blij en boos. Blij omdat het gebeurt, omdat het kan en omdat het schijnbaar helemaal niet zo moeilijk is om te ontwikkelen. Boos omdat er geen voorbeeld aan wordt genomen.

@

Mediawijsheid: wat is een browser?

Het grote publiek weet inmiddels wel dat je met 'dat internet' en 'de Google' 'alles' op kunt zoeken. Mail en SMS zijn door miljoenen opgepikt. In die zin zou je kunnen stellen dat veel mensen zich prima redden achter de computer.

Maar je 'prima redden' is iets anders dan weten hoe je je internetbeleving eenvoudiger en veiliger kunt maken. Het is iets anders dan het verschil weten tussen een zoekmachine en een browser.

De Googlegeneratie is een mythe.

@

Aanwinsten presenteren met digitale etalages

Digitale Etalages from Boer & Goeroe on Vimeo.

Via een bericht in de B20-groep Goudklompjes werd ik geattendeerd op de website Digitale Etalages. Die site is nog in opbouw maar bevat al wel een interessante demo van zo'n etalage. De toelichting:

Met een digitale etalage presenteer je op een aantrekkelijke manier de collectie digitaal in de bibliotheek, zoals bijvoorbeeld nieuwe aanwinsten en materialen uit het bibliotheeknetwerk. Het gaat daarbij om boeken, (muziek) CD/DVD’s, eContent etc. etc. De klant gebruikt de digitale etalage eenvoudig door aanwijzen en aanraken van de touchscreen. Met de digitale etalage kan de klant eenvoudig een aanvraag doen met gebruik van zijn lenerskaart. Digitale etalages vinden toepassing in zowel (grote) bibliotheekvestigingen als in bibliotheekservicepunten.

Het scherm dat we in beeld krijgen is waarschijnlijk nog maar een prototype maar geeft al een goede indruk van de mogelijkheden. Het is mooi speelgoed om je collecties mee te belichten.

Met de naam 'etalages' ben ik wat minder gelukkig. Die term wordt binnen de branche immers ook gebruikt voor andere zaken, zoals voor websites waarin collecties onder het voetlicht gebracht moeten gaan worden. Op de langere termijn zal dat wel weer tot de nodige verwarring gaan leiden...

@

Blijf je verwonderen op Atlas Obscura

De website Atlas Obscura kwam in de afgelopen weken een paar keer in beeld, via verschillende verwijzingen elders.

Iedere keer merk ik dat ik er langer dan gemiddeld blijf hangen en klikken. Dat heeft alles te maken met de prachtige en bizarre inhoud van deze website. Vreemde akoestische spiegels, een penismuseum, een boek gebonden in mensenhuid (doet me denken aan de Pelle Humana) of het huis van vreemde Steve.

Hier kan je toch alleen maar van genieten? De ondertitel A compendium of this age's wonders, curiosities, and esoterica dekt de lading volledig.

@

Klassiekers deel 53: Script For A Jester's Tear

Van Marillion heb ik alleen de oude platen. De liveplaat La Gazza Ladra draai ik het vaakst.

Ik ben geen grote fan van progressieve of symfonische rock omdat die muziek me meestal niet raakt. Marillion weet de juiste snaar wél te raken. De teksten sluiten zo mooi aan op de bombast.

Of zoiets. Weet ik veel. Script For A Jester's Tear gaat gewoon op 53.

@

De nieuwe features van Google Boeken

Google's 'Zoeken naar boeken' heet voortaan 'Google Boeken'. Gisteren maakte Google bekend dat Google Boeken 7 nieuwe features heeft gekregen:

1. Een vereenvoudigde navigatieknop voor het knippen en insluiten (embedden in websites) van tekstfragmenten uit boeken
2. Een verbetering van het zoeken binnen boeken
3. Een knop waarmee je alle verwante zoekresultaten als 'thumbnails' krijgt te zien
4. Een drop-down menu boven het zoekresultaat, waarmee je sneller kunt navigeren binnen een boek of tijdschrift
5. Een knop waarmee je makkelijker naar een weergave in platte tekst kunt navigeren
6. Bladerknoppen
7. Verbeterde overzichtspagina's op titelniveau

Mijn eerste indruk is dat het toevoegingen zijn die het gebruiksgemak van de site sterk verbeteren. Google Boeken wordt volwassen en ziet er strakker uit dan ooit. Ik ontdekte net dat GB ook gedigitaliseerde versies van het tijdschrift Revolver bevat. Het is tof om al die oude artikelen over herriebands uit de jaren '80 alsnog te kunnen lezen.

Duimen omhoog voor de grote G. wederom!

@

Ik zeg, ik zeg: wa zei jie?

Iedere confrontatie met jargon herinnert mij eraan dat ik het zelf ook zoveel mogelijk moet proberen te vermijden. Je ontkomt er niet altijd aan, als je praat over bibliotheek- of computergerelateerde zaken, maar als je er een beetje moeite voor doet kun je heel wat verbeteren aan je taalgebruik.

Zojuist moest ik heel hard lachen om een antwoord dat ik kreeg op de vraag:

Ik heb bij u de domeinnaam www.zbdigitaal.nl geregistreerd maar zou ook graag willen dat http://zbdigitaal.nl actief is, en doorverwijst naar die URL. In de helpfunctie heb ik echter niet kunnen vinden hoe ik dat kan toevoegen aan het control panel. Kun u mij zeggen welke regel ik daartoe moet toevoegen en wat ik daar precies in moet zetten? Of wat ik anders moet doen?

Het deskundige antwoord kwam al heel snel:

U kunt het beste hiervoor het '@' record aanpassen naar een ander A-record. Het plaatsen van een CNAME-record is hierop conform de RFC helaas niet toegestaan, gezien het CNAME record het enige unieke record van een bepaalde host dient te zijn. Het '@' record bevat altijd reeds een SOA-record, waardoor het toevoegen van een CNAME hierbij helaas niet meer mogelijk is.

Ik heb deze tekst wel vijf keer gelezen en weet het nu echt zeker: ik snap niet wat er staat, conform de ABN. Ik neem dat verder niemand kwalijk, en ben daarnaast meer dan tevreden met het bedrijf dat mijn domeinnaam beheert, maar wat dit alles nu betekent is me een raadsel.

Dat ik een schaterlach wél mocht claimen maakt echter een hoop goed. Dat geeft de middag een spontane energie-injectie.

@

Een levensgroot schaakspel

Ik ben altijd een beetje jaloers op de Gemeentebibliotheek Rotterdam. Die bibliotheek beschikt namelijk over een levensgroot schaakspel, waar veel op gespeeld wordt. Dat vind ik te gek. Schaken past voor mijn gevoel heel goed bij bibliotheken, al was het maar omdat het rust en denkplezier uitstraalt.

Ik heb, na een werkbezoek aan Rotterdam, wel eens voorgesteld om het idee over te nemen in de ZB. Op 'het plein' is er namelijk meer dan genoeg ruimte en als het nodig is kunnen de plastic stukken eenvoudig verplaatst worden. Het voorstel kreeg helaas weinig bijval.

Gisteren was ik in Amsterdam voor overleg met redactieleden van Kennislink. Na afloop was Giovanni Stijnen zo vriendelijk mij een vrijkaartje te geven voor Nemo. Nu had ik niet al te veel tijd maar de vele opstellingen op de verschillende etages waren verbazingwekkend. Ik keek mijn ogen uit.

Wat is dat een leuk en mooi gebouw! Het is bovendien een geweldige plek om je kinderen kennis te laten maken met de leuke en interessante aspecten van de natuurwetenschappen.

Zelf het dak van Nemo is leuk Hoewel je er geen zandkorrel aantreft waan je je toch een beetje op het strand. Een strand met uitzicht, als het ware. Op dat dak stond ook een levensgroot schaakbord. Er werd weliswaar niet op gespeeld maar ik was meteen weer verliefd. Toen ik het bord beter bekeek zag ik dat het bord zelf niets meer is dan een oprolbare mat. Zo'n schaakset koop je online voor nog geen 40 euro.

Ik ga het voorstel misschien toch maar weer eens uit de la vissen...

@

Rectificatie: niet aan het verbouwen

In het laatste nummer van //Collectie staat een artikel over gaming in Nederlandse bibliotheken. Ook ik werd eind 2008 telefonisch geïnterviewd. Tot mijn schrik vernam ik gisteren van verschillende collega's dat het interview begint met een verkeerd citaat:

"In Middelburg zijn we bezig met de verbouwing van een multimediaruimte in de kelder. Daarin komt onder andere een gamezone. De ruimte is geschikt voor internet en gaming, maar ook voor instructies en mediatrainingen. Voordeel is dat we zo afgeschermd zijn van de rest van de bibliotheek."

Dat heb ik niet zo gezegd. We zijn namelijk niet aan het verbouwen. Ik heb wel aangegeven dat ik ooit een plan schreef voor een gamezone in de Zeeuwse Bibliotheek, een plan dat uiteindelijk werd uitgesteld vanwege ruimtegebrek en andere prioriteiten. Ik meldde ook dat de mogelijke komst van het filmtheater naar de ZB nieuwe perspectieven zou kunnen bieden. Als dat doorgaat moet het souterrain namelijk wel verbouwd en uitgebreid worden. In dat geval komt er wél ruimte voor een gamezone.

Op dit moment is daar echter nog geen sprake van, dat is belangrijk om te weten.

@

Livestream jongerencollege Standplaats Zeeland

Standplaats Zeeland is in volle gang. Op de website van de PZC is een actueel dossier over dit evenement te vinden.

Vanochtend (10.30) geeft Rinnooy Kan in de aula van de Zeeuwse Bibliotheek een jongerencollege. De livestream van dit college is te volgen via de speciale website van Zeelandnet.

@

Update: De stream is hier ook te bekijken via Ustream.
Foto: Dirk Jan Gjeltema voor de Zeeuwse Bibliotheek op Flickr.

Bibliotheek 2.0: 3000 leden

Twee jaar en twee maanden na de oprichting telt Bibliotheek 2.0 op Ning meer dan 3000 leden. Wat een mijlpaal!

In september 2007 schreef Marie-José Klaver in InformatieProfessional dat het netwerk 'als kool groeide'. De teller stond toen op 267 leden. Nu zijn dat er dus 3004.

Volgens Google Analytics bekeken, vanaf juli 2007, 222.901 bezoekers samen 1.112.890 pagina's, zo'n vijf pagina's per bezoek. De gemiddelde verblijftijd op de website is 3,42 minuten.

Op de site werden tot nu toe 604 video's, 2963 foto's en 849 blogposts geplaatst. Er werden bijna 800 forumdiscussies gevoerd.

Vanzelfsprekend zijn er bij statistieken altijd kanttekeningen te plaatsen. Ook bij deze. Die plaatste ik echter ook al in de berichtgeving rondom eerdere mijlpalen.

Voor nu beperk ik me even tot deze tevreden constatering. Je moet niet altijd willen zeuren tenslotte.

@

Veelbelovend: Opera Unite

Ik heb nu niet de tijd om de software uit te testen maar ik ga er nog voor mijn vakantie tijd voor vrijmaken: Opera Unite.

Met Opera Unite verander je je pc in een heuse webserver, zonder dat je daar al te veel kennis van zaken voor nodig hebt. Vervolgens kun je zelf websites hosten, gamen met je makkers, muziek uitwisselen, documenten samen bewerken, enzovoort. En dat allemaal zonder de tussenkomst van internetbedrijven die dit soort diensten aanbieden via de grote wolk.

Mijn beeld is nog lang niet compleet maar iets zegt me dat Unite een verrassende en sterke move is van Opera.

Meer lezen:
RWW
Engadget
Opera's persbericht

@

Opnieuw in Delft

Gisteren bezocht ik, samen met mijn collega's van de sectie Informatiediensten, DOK Delft. Zelf was ik al een paar keer eerder in Delft geweest. In september 2007 bijvoorbeeld, met de collega's van de sectie Jeugd/Muziek/Romans. Toen ik daar verslag van deed was ik nogal lyrisch. Dat, in combinatie met andere berichten, schiep bij sommige collega's redelijk hoge verwachtingen.

Nat het bezoek aan DOK begreep ik dat de meeste van mijn collega's weliswaar hadden genoten van de rondleiding en de aanblik van het gebouw maar dat het geheel vanuit het perspectief van innovatie iets was tegengevallen. DOK werd weliswaar als mooi en fris ervaren maar toch ook vooral als bibliotheek. Dat is niet zo gek natuurlijk, want DOK is een bibliotheek. Achteraf snap ik echter wel hoe het komt. Het multimediale kreeg gisteren nauwelijks aandacht en DOK als organisatie evenmin. Dat laatste was vooral te wijten aan tijdgebrek, maar toch: het was een gemis. Verhalen over de opstelling van een collectie en boekenkasten kun je overal beluisteren, verhalen over de unieke aspecten van Delft alleen in Delft.

Ook dat is achteraf goed verklaarbaar: de mensen van het innovatieteam waren op dienstreis, de bibliotheek was nog maar net open en er was te weinig tijd voor de achtergrondverhalen bij alle innovatieve projecten die nu niet eens expliciet genoemd werden. Zonder die dingen houd je inderdaad een mooie bibliotheek met een mooi leescafé en goede kunstuitleen over. Een bibliotheek met betaald internet en een catalogus die er "best goed uitziet" (het feit dat die catalogus door DOK zelf is gebouwd kwam ook niet aan de orde) bovendien.

Het was vooral het spektakel dat gisteren ontbrak. Daar worden soms zelfs bijzondere dingen weer vrij normaal van.

@

Een wind is je vrind

Generaliseren! Je hebt maar twee soorten mensen in de wereld: zij die de flatulente medemens walgelijk vinden en zij die om 'm moeten lachen.

Hete tranen, vissersvet
Nymfomanen, goudrenet
Pedomanen, frietje met
Pedofielen, vroeg naar bed
Autobanen, goeie kook
Rooie hanen, kachelpook
Werkelozen, boerenkool
Monofielen, stereo

Soms weet je niet meer wat je doen of laten mag

@

Stichtelyke gedichten, de OCR van Google Books en Christipedia

Bladerend door Google Books kwam ik terecht in de gedigitaliseerde versie van Stichtelyke Gedichten, van Pieter Boddaert. (het origineel is ook in de Zeeuwse Bibliotheek te vinden)

Omdat het me wel leuk leek een passage uit het lange gedicht Het verdartelde Middelburg te gebruiken koos ik voor de optie 'platte tekst'. Je krijgt de inhoud van het boek dan te zien zoals OCR het ook ziet. Het resultaat viel me nogal tegen:

Q Dartle Burgery van myne Vaderftad , r
Durft gy , tot hoon van God, in fpyt van zyne Hagen,
U 3 even of 't ii al voor wind en ftroom ging, dragen?
Zeg, op wat grond is dus mv quistzucht uitgelpat?
Waar wil "t op 't lest noch met uw tomdoosheid liecn?
Zy t gy 't klein overfchot der zegeningen moede ?
O diep vervallen Stad!
merkt gy niet dat Gods roede Zo zwaar en zichtbaar
nist op 't Land en op de fteên ?
Gy waart, ö Middelburg, voorhencn overal
Door uw godsdienftigheid en onbefproken zeden
Vermaard; nu zyt gy 't door uw wulpfche dartel heden,
En licht in 't kort noch meest door uw geduchten val.
De koopmanfchap verfchaft geen winst, 't geen ydcr klaagt
De winkelnering quynt en onze landery^n
Voorheen 1s Lands rykdom, zyn een last in deze tyc'n

Met enige inspanning kan je hier nog wel chocola van maken, maar om nu te zeggen dat het relaxed wegleest...

Deze ervaring herinnerde mij aan een posting die ik afgelopen week vluchtig las: Google Books Mutilates the Printed Past. In die posting legt Ronald Musto uit waarom hij zich zorgen maakt over de 'goed genoeg strategie' van Google Books. De scans van boeken zijn lang niet altijd van dusdanige kwaliteit dat ze in de toekomst ook nog meerwaarde zullen hebben. Ik op mijn beurt vraag me nu dan af of dit ook weer van invloed is op de OCR...en krab nog eens aan mijn hoofd bij de afsluitende woorden van Musto: But should Google Books prevail, and the resources of the scholarly community be made irrelevant by Google's sheer scale and force, the future of our past will be in great doubt.

De toekomst van ons verleden; dat klinkt erg mooi maar het is inderdaad wel iets dat ons zorgen zou moeten baren. Wat doen de beperkingen van de techniek van nu met ons cultureel erfgoed in de toekomst?

Ondertussen zocht ik nog even naar de precieze betekenis van het woord 'stichtelijk'. Tussen de treffers van Google zag ik tot mijn verbazing een Nederlandse variant van Conservapedia staan: Christipedia. Een Wikipedia voor Christenen.

Het lemma stichtelijk lijkt me niet verkeerd maar na het lezen van het lemma Evolutietheorie haak ik af. Deze bron laat ik over aan de liefhebbers.

Maar de stichtelijke zoekresultaten duiken dus wel op in Google. Het is maar dat je het weet.

@

Blogkermis #6: internettoepassingen

De blogkermis heeft weer een nieuwe slinger gekregen. Deze keer op de/Bibliotheek. Biebblogger stelt de vragen: "Welke keus moet je als bibliothecaris maken, waar zitten je toekomstige klanten, wat zijn de meest relevante applicaties? Wat is een blijvertje en welke zal ik links laten liggen?"

Daar kan ik alleen op reageren vanuit een persoonlijke invalshoek.

Je hoort vaak dat veel mensen door de bomen het bos niet meer zien en niet goed weten aan welke tools of websites zij hun toch al schaarse tijd het beste kunnen besteden. Ik denk dat niemand het antwoord op die vraag goed kan geven. Het hangt er maar net vanaf hoe je het web wilt gebruiken en met welk doel. Het 'achteloos' gebruik van tools hangt ook sterk samen met het plezier dat je er als gebruiker aan beleeft. Daar komt bij dat je op individueel niveau vaak heel anders met applicaties werkt dan op organisatieniveau.

Zelf moet ik in de afgelopen jaren vele honderden websites uitgeprobeerd hebben. Over sommige daarvan blogde ik, over de meeste echter niet. Veel toepassingen ben ik in de loop van de tijd weer uit het oog verloren maar er zijn er ook die ik nog steeds op het netvlies heb, maar in de praktijk nauwelijks gebruik. Ten slotte zijn er ook toepassingen die ik nog steeds gebruik, sommige zelfs intensief. Op Wakoopa en de site van Jane Heart kun je zien welke dat zijn.

Ik schijn een extreme internetgebruiker te zijn en kan in die zin dus niet als voorbeeld fungeren voor mensen die nog maar net zijn begonnen met het verkennen van het web. Met dat gegeven word ik wekelijks geconfronteerd bij de begeleiding van de cursus 23 Dingen. Maar juist de insteek van die cursus vind ik een goede: maak je een selectie uit het overweldigende aanbod eigen en probeer te ontdekken in hoeverre die toepassingen jou aanspreken en wat ze zouden kunnen betekenen voor jou of je organisatie.

Als blijkt dat jij heel gelukkig wordt van het werken met Flickr zou je ernaar kunnen streven jezelf daar op toe te leggen, om het inrichten van een Library Thingpagina vervolgens over te laten aan iemand anders. Die benadering gaat er overigens wel vanuit dat een organisatie bereid is meerdere medewerkers aan de slag te laten gaan met het web zoals we het nu kennen.

Terwijl je je bekwaamt in die basistoepassingen ontdek je terloops nieuwe mogelijkheden. Je leest op verschillende plaatsen dat er een videosite is gelanceerd die Youtube in alles overtreft. Je bekijkt die vluchtig. Dan lees je dat miljoenen gebruikers overstappen. Pas dan overweeg je om er ook filmpjes te gaan plaatsen. Omdat je geen tijd hebt om te experimenteren met al die nieuwe toepassingen monitor je echter vooral wat andere mensen op het web aan het doen zijn en welke ervaringen zij met een tool hebben. De beste producten komen vanzelf bovendrijven. Voor dat monitoren is het vooral van belang dat je je informatiefilters en attenderingen goed op orde hebt. Die tools geven je als eerste de rust die je nodig hebt om kritisch selecties te kunnen maken.

Daarnaast is het ook van belang dat je op de hoogte bent van de laatste aggregatietechnieken. Als je RSS goed benut hoef je content maar op een plaats te produceren en laat je de techniek de rest doen. Voorbeelden? Ik blog niet op Hyves maar laat de feeds van ZB Digitaal daar importeren. Facebook en Friendfeed krijgen een import van Twitter. Alle berichten die direct tot mij zijn gericht op weblogs, Nings, Twitter, enz. verschijnen in mijn mailbox. Als het nodig is kan ik altijd meteen reageren.
De kern van mijn manier van werken zit 'm dus in het verzamelen van zoveel mogelijk relevante informatie op zo weinig mogelijk plekken. Het is daarom dat Wakoopa aantoont dat ik vooral veel gebruik maak van mail, Netvibes en Twhirl. Waarom Blogger en Firefox er ook tussen staan lijkt me evident.

Er wordt wel eens gesteld dat ik makkelijk praten heb, omdat ik het sociale web nu eenmaal al ver heb weten te integreren in mijn dagelijkse werkzaamheden...en in mijn vrije tijd. Dat klopt ook wel, maar er wordt dan wel vergeten dat ook ik van ver ben gekomen. Ik heb ook alles zelf moeten leren en ontdekken, en doe dat nog steeds. Je zult mij niet snel horen zeggen dat mijn manier van werken de juiste is. Dat is namelijk voor iedereen anders. Het is maar wat je doet of wilt doen, het is maar waar je de tijd voor hebt.

Mijn manier van werken heeft bovendien een groot nadeel. Een nadeel dat voor veel mensen waarschijnlijk niet acceptabel zou zijn: mijn mailboxen lopen dagelijks vol. Dat houdt nooit op. Ik besteed veel tijd aan het reageren en converseren. Goede discussies lopen vloeiend over in geinig geleuter. Dat laatste maakt het voor mij juist interessant. Alleen op die manier blijft het leuk en ontspannen, alleen op die manier kan ik ook mijn plezier kwijt in wat ik doe.

Want laten we eerlijk zijn: je komt in je online strooptochten ook bijzonder veel saaie dingen tegen. Herhalingen van zetten. Onbegrijpelijke codetaal. Meningen waar je nekharen van overeind gaan staan. Zulke dingen moeten in balans gehouden worden door plezierige zaken en taken, anders ga je tenonder.

Maar nogmaals; dit is hoe ik het ervaar. Ieders internetbeleving is anders.

@

De 9 internetstammen van Lee Rainie

The nine tribes of the internet

View more OpenOffice presentations from lrainie.

Hoewel je je vrijwel altijd op glad ijs begeeft als je mensen in hokjes probeert te stoppen doen dienstverlenende organisaties er m.i. wel goed aan om hun 'markt te segmenteren'. Verschillende klanten hebben nu eenmaal verschillende wensen. Als je al je diensten op een hoop gooit wordt het voor iedereen verwarrend.

Internet geeft de diversiteit van klanten en gebruikers meer ruimte dan ooit tevoren. Dat is mooi voor de mensen, maar lastig voor de bedrijven en dienstverleners.

Vanuit dat perspectief vind ik de presentatie The Nine Tribes of Internet bijzonder nuttig. Je zult niet al je internetklanten in deze negen stammen kunnen vangen, maar je komt er een heel eind mee. Met de aanbevelingen die Pew's Lee Rainie doet kun je zonder meer je voordeel doen.

Het kan dus de moeite zijn om alle 45 sheets te bekijken. Ondanks het feit dat ze relatief veel tekst bevatten.

@

Lekker zitten

Omdat het van de grote baas niet mag zal ik braaf zijn en niet beginnen over alle mensen die comfortabel achterover leunen en alles vol vertrouwen overlaten aan anderen. Ook zij doen hun werk immers naar eer en geweten. Daar moet je niet aan morrelen.

Dansen op de kruimelzuigers dan maar. Dat is verstandiger.

@

Jeu de boules met vierkante ballen

Het is altijd weer leuk, om een potje jeu de boules of Petanque te spelen, op de jaarlijkse sportdag van de provincie Zeeland. Op de een of andere manier krijg je daar meteen het Franse gevoel van.
Zo ook vandaag. Omdat we over een week op vakantie gaan naar Frankrijk was dat gevoel extra welkom; het is fijn om de Franse slag alvast een beetje te pakken te krijgen.

Tijdens het toernooi raakte ik met iemand in gesprek over een Frans dorpje dat op een berghelling ligt en waar men jeu de boules speelt met vierkante, uhm, ballen. Blokken dus. Daarover had iemand me onlangs verteld, maar ik was de naam van het plaatsje vergeten. Dankzij een tip van Sybilla leerde ik vanavond dat deze variant ook in een wijk van Lyon wordt gespeeld. Toen ik daar verder op zocht zag ik dat het in nog veel meer steden en dorpen wordt gespeeld. In Airanes, in Saint-Jean, in het Belgische Suxy, in Cagnes-sur-mer.

Nu ben ik al zo vaak in Frankrijk geweest maar het vierkante boulen heb ik echt nog nooit gezien. Ik had er tot voor kort zelfs nog nooit van gehoord.

Volgens mij heb ik hier de eerstekleine missie te pakken voor de bonnefooitrip. (die ons overigens niet naar Bonnefoi zelf zal leiden vermoedelijk)

@

Roken is Dodelijk

Een Franse band die zichzelf Roken is Dodelijk noemt, dat is toch wel opmerkelijk te noemen. Ik kende hun muziek niet, maar na het bekijken en beluisteren van twee video's op La Blogotheque vind ik het best jammer dat ik ze morgen niet eventjes kan gaan kijken in De Spot. Dit collectief treedt daar dan namelijk op, samen met de Gentse band Yuko.

Na ja, misschien zondagmiddag dan maar om soep met broodjes. Ik zeg misschien want je weet maar nooit hoe hardnekkig een kater is na een (ander) feestje op zaterdagavond.

@

Het langste (Twitter-)gedicht ter wereld

The Longest Poem in the World is een stijlvolle mashup. De API van Twitter wordt gebruikt om automatisch een gedicht te schrijven op basis van tweets die rijmen.

Aw man momma saw my stomach tattoo. Now she's pissed and I'm sad
Spending my last couple days w/ Sri and thrilled to hear from Rad.
On our way to the river :) and summer begins.
But oi to the world and everybody wins!
Good morning twitches! Time to get up and get out!
waiting to go out and about!
hoping my boys get it together and win tonight.
Just had a nap and now I'm ready to face Friday night :-)
I cooked my breakfast and I enjoyed doing it... (wannabe Chef)
mall with w. rochelle, johnny, gloria and steph.
LORD HAVE MERCY ON HIS FAMILY, AND ON HIS SOUL.........
off to hoover the lounge. Friday night is Rock and Roll!
i love you and i need you. i mean that
Found spandex and a top hat!

Dat loopt best lekker nog :-)

@

Benut overheidsdata op datzouhandigzijn.nl

Erwin Blom maakt op Checklist melding van een mooi initiatief: Datzouhandigzijn.nl:

Zaterdag wordt in Amsterdam Hack De Overheid gehouden. Een dag waarop developers en andere betrokkenen bij elkaar komen om aan toepassingen met overheidsdata te werken. Het onderwerp 'open data' leeft. En niet alleen bij de buitenwereld. Ook bij de overheid zelf. Daar is het besef groeiende dat het beschikbaar maken van overheidsgegevens belangrijk is.

In opdracht van het ministerie van Binnenlandse Zaken zijn we (The Crowds) betrokken bij Dat Zou Handig Zijn, een project om ideeën te genereren voor open data. Dus heb je plannen waar bepaalde overheidsgegevens voor nodig zijn, laat het weten. Of denk je al mijmerend wel eens 'wat zou het toch handig zijn als ....' Doe mee. Hier.

Meer lezen:
Voorbeelden Open Data
Wedstrijd

@

Trent Reznor openhartig over het a-sociale web

Aan Trent Reznor en zijn band Nine Inch Nails heb ik in het verleden meerdere blogposts gewijd. Je kunt mij geen echte fan noemen maar de band heeft ook een paar platen gemaakt die ik regelmatig draai. En goed vind.

Via TechCrunch belandde ik op het forum van de band, waar Reznor bijzonder openhartig schrijft over zijn ervaringen met Twitter en andere sociale netwerken én over het zieke gedrag van een kleine groep fans. (waarvan je sommige bijna als schizofreen zou kunnen omschrijven)

Het is vooral de openhartigheid die mij raakt in dit schrijven. Als artiest heb je een zeker imago, dat erg kwetsbaar kan zijn. Sommige mensen hebben een verwrongen beeld van je, en verwachtingen die je nooit waar kunt maken Als je met dat imago het sociale web betreedt neem je een risico. De kracht van sociale media zit 'm immers vooral in het persoonlijke en authentieke. Je kunt de online conversatie wel aangaan als (semi-) anonieme avatar maar echt open en naakt wordt het gesprek in de meeste gevallen dan niet.

Het karakter van Twitter verleidde Reznor ertoe zijn menselijke gezicht meer te laten zien. Hij schreef over zijn nieuwe liefdesleven.

Die luxe kunnen sommige idioten niet aan.

Na flink uitgehaald te hebben naar dit soort lieden stelt Reznor dat online communities veel baat zouden hebben bij een systeem dat de authenticiteit van de bezoekers en gebruikers garandeert.

Hij heeft het feitelijk over de andere kant van de privacymedaille.

Vaste lezers van ZB Digitaal weten dat ik privacy een enorm belangrijk item vind. Zij weten waarschijnlijk ook wel dat ik me goed kan vinden in de woorden van Reznor. Het zou mooi zijn als de ontwikkelaars van sociale netwerken een voorziening zouden treffen voor de wensen van alle partijen: zij die anoniem wensen te blijven en zij die hopen dat die vrijheid echt sociaal contact op het web niet langer in de weg staat...

I had thought a while ago about attempting to start a mainstream public forum that required real verification of it's participants for purposes of context. The idea was to have a place where you can actually discuss whatever and have some idea of who you're conversing with. For example, if we were discussing drumming techniques and you can see that someone participating in the discussion is a drum instructor vs. a 13 year old kid Googling answers, you'd have the proper context in which to have a potentially valid discussion. If we were discussing EDLC's heart condition and a real cardiologist speaks up, I'd value his opinion over, say FredFuckFaceWhateverHisLastFuckingNameIs's "opinion". Know what I mean? Anyway, we're in a world where the mainstream social networks want any and all people to boost user numbers for the big selloff and are not concerned with the quality of experience.

Die 'kwaliteit van de ervaring' heeft nog een lange weg te gaan, vrees ik.

@

Mendeley maakt peer reviews socialer

Gisteren las ik in InformatieProfessional (nr. 6) over Mendeley, een jonge website die zich profileert als de 'Last.fm voor wetenschappers'.

Hoewel ik geen wetenschapper ben werd ik wel nieuwsgierig: zal Mendeley het gesloten en trage systeem collegiale toetsing wakker kunnen schudden?

Mijn eerste indruk is dat dit inderdaad het geval is. Toen ik na de registratie en het downloaden van de client zag hoe eenvoudig alles werkt, en welke mogelijkheden er allemaal worden aangeboden, kreeg ik het gevoel dat Mendeley alleen nog de steun van de academische wereld nodig heeft om de potentie tot het volle wasdom te laten komen.

Of die steun er ook zal komen durf ik niet te zeggen maar een ding weet ik wel: de wereld van het wetenschappelijk onderzoek kan hier z'n voordeel mee doen, en hoe.

Meer lezen:

• De digitale bladerversie van het IP-artikel
• Mendeley Blog
• Mendeley op Twitter

@

Broedplaats Zeeland: de scholeksters zijn terug

We horen ze al weken krijsen, zowel in de bibliotheek als daarbuiten. 'Onze' scholeksters zijn terug.

Vorige week schreef collega Wilbert op het intranet van de Zeeuwse Bibliotheek:

Paps en mams zijn bepaald niet blij met mijn belangstelling, maar ze laten zich er niet van weerhouden te trachten een nieuwe generatie Scholeksters voort te brengen. In kringen van vogelliefhebbers, en dan heb ik het niet over Chicken-tonight, was het afgelopen jaar het jaar van de Scholekster. Dit omdat het aantal broedparen in Nederland nog steeds afneemt. Laten we hopen dat de schijnbaar alomtegenwoordige meeuwen het broedsel niet ontdekt. Het blijft spannend. Ik houd jullie op de hoogte.

En gisteren dan het goede nieuws:

De eitjes zijn uitgekomen. Drie pluizenbolletjes scharrelen wat over het dak. Bij onraad krijgt het kroost een seintje van de waakzame ouders en versmelten dan met de aanwezige stenen.Op de foto zitten ze precies boven het kantoor van Ton Brandenbarg. Ook een beetje Standplaats Zeeland.
In de buurt komen is niet verstandig, er worden duikvluchten uitgevoerd door de ouders en dan is zo'n scherpe snavel van 10 cm behoorlijk afschrikwekkend.
Afgezien daarvan ben ik op mijn dood dat ik het gezinnetje verstoor, dus houd ik mijn bezoekjes kort en niet frequent. Nu maar hopen dat het allemaal groot wordt. Krijgen we een lokale kolonie Scholeksters.

Ik hoop het ook!

@

Gebruik alsjeblieft een beetje normaal taalgebruik

Premier Balkenende vertelt wat hij vindt van taalgebruik op internetfora. "Het is soms beneden alle peil", zegt hij. "Gebruik alsjeblieft een beetje normaal taalgebruik", zegt hij ook.

Wadde?

Het is flauw om iemand af te rekenen op taalfouten maar als ik ergens de kriebels van krijg is het wel van het nietszeggende en slordige taalgebruik van onze premier. Alsof hij zelf wél het goede voorbeeld geeft.

Verbalken, al dat gebrabbel!

@

Een grotesk alfabet

BibliOdyssey stelt nooit teleur. Deze keer verwijst Peacay in Grotesque Alphabet naar een serie miniaturen van ene Giacomo Paolini, in de collectie van the British Museum. Als je binnen die collectie zoekt op de naam van die artiest vind je alle letters van het alfabet, als gravures binnen 'mythologische landschappen'. Prachtig.

Ik weet nog niet wat de tekst 'Enea che porta /Anchise suo pa /dre sulle spalle' (bij de letter E) betekent, maar dat komt nog wel goed. Voor nu koester ik de beelden; ik ben nog maar net uit mijn bed.

En voor de mensen die het alfabet liever wat platter krijgen voorgeschoteld dan in de context van de Griekse mythologie is er altijd nog dat Sexalfabet van de DL Band: "De A is van anus, een mooi woord voor hol."

@

BoysRead wil lezers van jongens maken

BoysRead combineert op haar website een aantal feiten over jongens in de Verenigde Staten zodanig dat het lijkt of ze met elkaar samenhangen. Daar heb ik een hekel aan.

The Facts

America's boys are the most violent in the industrialized world. 50% of all minority male students drop out of school. 87% of boys play explicitly violent video games. 92% of convicted violent felons are male. Male literacy is part of the solution.

Die feiten kloppen ongetwijfeld (ik heb ze niet nagetrokken) maar wat doen die videogames daar nu weer tussen? En hoe kun je nu zomaar beweren dat 'geletterdheid' geweld zal terugdringen?

Kunnen leesbevorderaars nu niet gewoon eens beetje lief zijn, en ophouden met mekkeren over de concurrentie van games? Beter accepteren ze die concurrentie en zoeken ze naar een andere balans, door bijvoorbeeld op de proppen te komen met boeken die de concurrentie tenminste nog een beetje aankunnen.

Afgezien van het bovenstaande vind ik BoysRead.org een waanzinnig goede site, die de aandacht verdient van iedereen die leesbevordering een warm hart toedraagt. Je vindt er tips, trucs en vele andere handvatten.

Ook ouders zouden er best eens een kijkje kunnen nemen want hoe weinig er ook mis is met games: het goed is natuurlijk wél goed dat jongens (en meisjes) de liefde voor lezen meekrijgen.

@

Attendering: Book Patrol
Foto: LIFE in Google

Spymaster: onvolmaakt gamen binnen Twitter

Toen ik een uitnodiging voor de Twittergame Spymaster ontving -en accepteerde- ontdekte ik al snel dat dit spel me niet al te veel bevrediging zou gaan opleveren. Het deed me te veel denken aan Duels, een gratis online multiplayer die ik twee jaar geleden een tijdje speelde. In de kern vond ik dat best een aardige game maar het spel heeft een groot nadeel: om actie te kunnen ondernemen heb je energie nodig, terwijl je met bijna iedere actie die energie ook weer verliest. Nieuwe energie verkrijg je weliswaar automatisch maar dan wel in intervallen, bijvoorbeeld iedere vijf minuten 10 energiepunten. Als je voor een gevecht dan 50 punten nodig hebt moet je dus verplicht 25 minuten wachten totdat je iets kunt doen. Bij dit type spel zit je dus vooral te wachten. Dat aspect neemt veel, zoniet alles, van het spelplezier weg.

Desondanks besloot ik Spymaster een kans te geven, vooral omdat ik benieuwd was hoe de makers van het spel gebruik maken van het Twitternetwerk. Ik las me in bij Pierre en ging aan de slag. Omdat ik veel online ben is het tussentijds klikken op taken voor mij een relatief kleine moeite. Samen met makker Boesje bereikte ik binnen een week het hoogste level van 30.

Nu ik daar beland ben rest mij nog een taak: het vermoorden van het staatshoofd. Ik heb een aantal huizen gekocht, rijd in een gepantserde audi en kom om in de wapens. Ik zou nog een paar andere spelers kunnen proberen om te leggen of ik kan nog meer geld verzamelen. Maar wat zou ik er verder aan hebben? Er is geen hoger doel, er is niets meer te bereiken. Althans, niet op dit moment.

Heb ik er dan spijt van dat ik me een weekje wezenloos heb zitten klikken, tussen de bedrijven door? Nee hoor. Ik vond het best geinig om te doen. Bovendien heeft het spel aangetoond dat spelontwikkelaars nog veel meer zouden kunnen doen met sociale netwerken, ook met Twitter.
De mannen achter Spymaster hebben in ieder geval een mooie aanzet gegeven en wie weet: misschien bouwen ze het concept wel uit, in de komende maanden.

Daar ga ik echter niet op wachten, ik heb genoeg geklikt. Edje is spion af.

@

Klassiekers deel 52: California Dreaming

Deel 52 in de serie klassiekers. Deze keer The Mamas and the Papas, met California Dreaming. Gewoon een superieure hippiesong, die altijd lekker binnenzweeft, als je in een mellow bui bent.

In Al@din kreeg ik ooit een vraag van een gast die wilde weten wat dat 'trancenummer' was, dat de NS gebruikten in een sterspotje over 'de vierkante wielen'. Dat bleek om dit nummer te gaan. Ik vond het fantastisch. Een paar generaties later vervagen de herinneringen aan de jaren '60 en transformeert psychedelica tot trance, zonder ook maar een noot te veranderen...

Overigens luister ik zelf ook bijzonder graag naar de uitvoering van California Dreaming van de maffe Jappen van Hi-Standard, op de verzamelaar Survival of the Fattest. Die is in een livevariant ook te vinden op YouTube. Als ze die versie in het lokale nachtcafé draaiden, een paar jaar terug, stond ik net zo te springen als de fans in dat filmpje :-)

@

Labforculture: cultureel bloggen in Europa

Labforculture werkt met en voor artiesten en kunst- en cultuurorganisaties uit 50 Europese landen. Deze organisatie fungeert als kennisplatform maar probeert ook een experimenteler gebruik van online technologie te stimuleren.

Labsforculture heeft Annette Wolfsberger van Virtueel Platform gevraagd een onderzoek te doen naar 'cultureel bloggen' in Europa. De resultaten daarvan worden momenteel gepubliceerd op de site in de vorm van een reeks interviews met cultuurbloggers, aangevuld met een digitale kaart van de 'cultuurscene'. Iedereen die blogt over (e-)cultuur, of werkzaam is voor een organisatie die zich daarmee bezighoudt, kan zich daar op de kaart laten zetten.

Een en ander was voor mij aanleiding de sites van Labforculture en Virtueel Platform eens goed te bekijken. Mijn conclusie: beide sites bevatten zo veel interessante informatie dat ik het niet kon laten een abonnement op vier verschillende nieuws- en publicatiefeeds te nemen. Ook het beleidsplan 2009-2012 (PDF) van Virtueel Platform heb ik gedownload.

Soms heb ik het gevoel dat ik mijn blik op digitaal en cultureel nieuws te veel beperk tot bibliotheken en archieven enerzijds en Nederland en de VS anderzijds. Hopelijk maken deze twee organisaties mijn horizon weer iets breder.

@

Controleer en rapporteer internetcensuur op HerdictWeb

Een artikel over internetcensuur in Newsweek leert ons dat het OpenNet Initiatief een opvolger heeft gekregen in HerdictWeb, een website waarop je kunt zien welke landen of providers de toegang tot bepaalde websites blokkeren. De gebruiker kan er zelf ook geblokkeerde sites rapporteren:

Herdict is a project of the Berkman Center for Internet & Society at Harvard University. Herdict is a portmanteau of 'herd' and 'verdict' and seeks to show the verdict of the users (the herd). Herdict Web seeks to gain insight into what users around the world are experiencing in terms of web accessibility; or in other words, determine the herdict.

The brainchild of Professor Jonathan Zittrain, Herdict Web is a natural progression from the OpenNet Initiative. Whereas OpenNet views Internet filtering through an academic lens, Herdict uses crowdsourcing to learn about and present a real time view of the experiences of users around the globe.

Ik wist helemaal niet dat Zittrain zich hier ook mee bezighoudt. Zijn boek ligt al minstens 9 maanden te verstoffen thuis. Ik moest het nu maar eens gaan lezen.

@

Wanneer moet je stoppen met bloggen?

Mijn oog blijft maar vallen op berichten over de staat van de blogosphere en de bestemmingen van Steven Rubel.

Gisteren las ik dat David Lee King denkt dat het 'web der bestemmingen' niet per se aan het verdwijnen is; volgens hem verandert het slechts. Hij zegt dat je er soms niet aan ontkomt om websites te bezoeken voor bepaalde diensten. Natuurlijk heeft hij daar gelijk in maar m.i. zal het niet zo heel lang meer duren voordat ook dat verandert. Zulke bezoeken leg je af uit noodzaak, niet voor je plezier. Zodra de techniek andere interactiemodellen toestaat ben je gezien, met je website.

De post van King voerde me ook naar Librarians Matter, waar Kathryn Greenhill beschrijft waarom zij en mensen in haar directe blogomgeving minder zijn gaan bloggen. Ze gebruikt in haar post een lijst met 20 vragen van ProBlogger: Zou ik moeten stoppen met bloggen?

Laat ik die vragen ook eens beantwoorden:

1. Welke doelen heeft dit blog? Bereik ik die doelen ook?
   Over de doelen van dit blog heb ik in het verleden al veel geschreven. Onder meer in een notitie twee jaar geleden. Ik denk dat ik de niet al te scherp geformuleerde doelen van toen grotendeels wel heb bereikt.
   
2. Ben ik geïnteresseerd in het onderwerp?
   Als iets mijn interesse niet heeft heb ik ook niet veel zin om erover te schrijven. Het antwoord luidt dus "nou en of!"
   
3. Geeft het posten van berichten bevrediging?
   Nou en of!
   
4. Hoeveel posts schreef ik in de afgelopen maand?
   84. Op ZB Digitaal dan toch.
   
5. Heb ik tijd genoeg om het blog te onderhouden?
   Ja hoor.
   
6. Leest iemand mijn blog?
   Dat kan ik niet uitsluiten
   
7. Heb ik er voldoende tijd aan besteed?
   Ja.
   
8. Zie ik mezelf nog steeds schrijven op dit blog over 18 maanden?
   Ja.
   
9. Groeit de niche of verdwijnt die?
   Die groeit.
   
10. Levert het blog iets op?
    Voortschrijdende inzichten, leuke en interessante contacten, boeiende bijbaantjes, een aangepast takenpakket, profilering van werk en organisatie: te veel om op te noemen eigenlijk.
    
11. Draagt het blog iets bij aan mijn 'profiel en expertise'?
    Dat gevoel heb ik wel ja.
    
12. Levert het blog nog andere dingen op?
    Zie 10
    
13. Geeft het blog mij energie of zuigt het me leeg?
    Het geeft me energie, iedere dag weer.
    
14. Groeien het verkeer naar en de inkomsten uit het blog of juist niet?
    Het verkeer naar daalt maar bijdragen worden wel vaker bekeken. Neveninkomsten genereert het blog hooguit in indirecte zin. Die zijn daarom niet goed te meten.
    
15. Voelen de lezers zich betrokken bij de inhoud van het blog?
    Dat moet je hen vragen, dat is beter. Sommige beweren soms van wel.
    
16. Wat zeggen lezers, als ze commentaar geven op het blog?
    Van alles en nog wat.
    
17. Wat schrijven andere bloggers over mijn blog?
    Van alles en nog wat.
    
18. Heb ik iets origineels en nuttigs te zeggen over het onderwerp?
    Origineel ben je nooit. Over het nut zullen de meningen verdeeld zijn.
    
19. Wat zou ik nog meer kunnen doen met de tijd die ik besteed aan dit blog?
    Jee. Lezen, de liefde leven, gamen, reizen: u name it.
    
20. Welke impact zou stoppen met bloggen hebben op mij en mijn lezers?
    Geen idee, dat zou ik eens moeten uitproberen. Maar het zou voor mezelf wel zwaar wennen zijn.

Goed. En nu? Hoeveel punten heb ik nodig om te weten of ik moet stoppen met bloggen of niet?

Ik ga er maar vanuit dat ik door mag naar de volgende ronde. Al was het maar omdat ik bloggen reuzeleuk vind. Mij voorlopig nog niet gezien, in die lijst van verweesde weblogs.

@

Een patent op een ebook in 1992

Je komt soms vreemde uitvindingen tegen in de indexen van Google Patent Search. Als je bijvoorbeeld zoekt op 'electronic book' stuit je op dit merkwaardige concept van Motorola, uit 1994 of op dit apparaat, bedacht door ene meneer Taggart, uit 1992.

Het is grappig om te zien hoeveel ebooks nog op gedrukte boeken leken, in de fantasie van nog maar zeventien jaar geleden. De uitvinders uit die tijd konden duidelijk nog niet bevroeden hoe snel de ontwikkelingen in werkelijkheid zouden gaan.

Toch stel ik me zo voor dat de kosten voor het aanvragen van al die patenten niet voor niets zijn gemaakt. Voor latere ontwerpen is vast wel gebruik gemaakt van het denkwerk van de pioniers.
Of vergis ik me nu, en zit ik slechts te staren naar een digitaal kerkhof van ideeën?

Ik hoop in ieder geval voor Motorola dat het bedrijf nog iets heeft gevangen voor bijvoorbeeld het concept van het ebook met een electronische markeerfunctie. Een vergelijkbare techniek wordt nu immers ook gebruikt door browsers en tekstverwerkingsprogramma's, terwijl
Motorola zelf, bij mijn weten, niets meer doet met ebooks.

@

De nieuwe bibliotheek van Spijkenisse

De bibliotheek Spijkenisse won in 2006 een marketingprijs. Sindsdien vernam ik niet veel meer van deze organisatie.

Vanavond kwam daar verandering in. Via een reactie op een leuk artikel over de Bibliotheek Vlissingen belandde ik op Collaborative library, van Rick Mans. Daar lees ik dat de inwoners van Spijkenisse allemaal een boek mogen 'bijdragen' aan het nieuwe gebouw, De Boekenberg, dat in 2011 klaar zou moeten zijn.

Ik vind het een prachtig idee. En dat niet alleen, ik vind het ontwerp van de nieuwe bibliotheek ook schitterend.

De bibliotheek Spijkenisse is dus weer in beeld, ook de tijdelijke.

@

Slimme navigatie voor Street View

LatLong Blog meldt dat Google 'slimme navigatie' heeft toegevoegd aan Street View. Omdat Pegman nog steeds niet uit wandelen kan gaan in Middelburg heb ik het even uitgeprobeerd op de Nieuwezijds in Amsterdam. Het werkt uitstekend!

Meer lezen over Street View:

• Google Maps gaat de straat op
• Je waande je onbespied
• Naar een hoger niveau
• Steden bezichtigen met Pegman
• Gluren met een beperking

@

TOSBack monitort wijzigingen in gebruiksvoorwaarden websites

Gebruiksvoorwaarden (Engels: Terms of Service) van websites en online diensten worden door veel mensen maar half of helemaal niet gelezen. Als een bedrijf wijzigingen aanbrengt in de gebruiksvoorwaarden worden die maar zelden opgemerkt.

Desondanks is het goed om te weten welke voorwaarden internetbedrijven hanteren, zeker als het gaat om zaken als de privacy van de gebruikers en de rechten m.b.t. User Generated Content.

Daarom vind ik het mooi dat the Electronic Frontier Foundation (EFF) gisteren aankondigde dat TOSBack is gelanceerd, een website die wijzigingen in de gebruiksvoorwaarden van populaire websites als Facebook, YouTube en eBay monitort.

En monitoren monitoren? Dat heeft wel wat. Het is wel jammer dat RSS ontbreekt, maar dat komt misschien nog.

@

Brutti sporchi e cattivi

Deze week kocht ik voor een prikkie de DVD van Brutti sporchi e cattivi, met de bedoeling die van het weekend te gaan kijken. Ik ben namelijk bijna vergeten waarom ik deze cultklassieker uit 1976 zo geweldig vond, toen ik 'm begin jaren '90 voor het eerst zag.

En toeval of niet: toen ik vannacht het mooie clipje van Le vent nous portera, van Noir Désir zat te bekijken ontdekte ik dat in het clipje van hun geslaagde Brelcover Ces gens-là gebruik wordt gemaakt van beelden uit die film.

Een herhaling, maar een te mooie herhaling om te laten schieten.

D'abord, d'abord....

@

Als ik jullie niet had, deel 2

Een jaar geleden liet ik de URL van dit blog los op een 'Yahoo Pipe' die meet welke lezers van een weblog het meest reageren op bijdragen (gemeten over de 5000 meest recente reacties)

De top vijf van het afgelopen jaar:

1. Schrijverdezes
2. Astrid
3. Benoît
4. Daan
5. Festina Lente

Ik wil deze -en alle andere mensen die hier regelmatig of incidenteel reageren- opnieuw in het zonnetje zetten. Ik ben blij met jullie kritiek, aanmoedigingen, grapjes en aanvullingen. Jullie geven lezen een stem.

Dank daarvoor!

@

Foto: Aussigall

Bezoekersrecord voor website Zeelandnet

Drie weken geleden bracht ik voor het eerst in mijn leven een bezoekje aan het mooie gebouw van Zeelandnet, in Kamperland. Ik was daar om te praten over diverse samenwerkingsprojecten die op stapel staan.

Soms reageren mensen verbaasd, als ik begin over samenwerking met een Internetprovider. Als ik echter uitleg waarom zowel de bibliotheek als Zeelandnet veel vruchten kunnen plukken van zo'n samenwerking maakt de verbazing meestal plaats voor enthousiasme.

Het is gelukkig niet alleen mijn weinig bescheiden mening dat meerdere partijen in het Zeeuwse gebaat zouden zijn bij samenwerking. Zeelandnet heeft al verschillende keren laten weten geïnteresseerd te zijn in onze content en open te staan voor alle suggesties op het gebied van samenwerking. Met die open houding ben ik erg blij. We kunnen nog veel leren van dit bedrijf en daarbij komt dat het digitale bereik van Zeelandnet volgens mij groter is dan die van welke andere Zeeuwse partij dan ook.
Zij hebben miljoenen pageviews per maand die, tegen de trend in, constant in aantal blijven toenemen. Die groei wordt aangejaagd door de populariteit van toepassingen als het Prikbord, maar ook door de ontwikkeling van nieuwe diensten, zoals 'Uit in Zeeland', een site voor mobiele apparatuur, RSS en Zeelandnet Video.

Gisteren mailde projectmanager Maria Cappon mij dat de bezoekersaantallen van de portal een nieuwe mijlpaal hebben bereikt:

Dinsdag 26 mei hebben 86.866 Zeeuwen de website van ZeelandNet bezocht: een nieuw bezoekersrecord. Al die bezoekers bij elkaar bekeken maar liefst 1.290.202 pagina’s.

Woooot? Op een dag? Als dat niet illustreert hoe groot het bereik van Zeelandnet is weet ik het ook niet meer. Er zijn sites die dit soort aantallen nog niet eens op jaarbasis halen!

Je begrijpt: ik kan nauwelijks wachten tot de oplevering van de nieuwe projecten. Op de inhoudelijke kant van die projecten kom ik later zeker nog terug.

@

Foto: Jaap Wolterbeek

Bibliotheek Vlissingen start groepsblog

Tot mijn grote verbazing -en vreugde- lees ik net op het weblog van Peter Q. dat de Bibliotheek Vlissingen een groepsblog heeft gelanceerd: Bieb Blog Vlissingen.

Is zo'n nieuwtje nog een vermelding waard? Jazeker! De collega's uit Vlissingen kiezen er namelijk expliciet voor 'de naakte conversatie' aan te gaan. Ik citeer directeur Kees Hamann:

Bloggen betekent voor de bibliotheek dan ook vooral leren luisteren. Wij hopen dat u eraan wilt meewerken om van deze blog niet zomaar een promotie-instrument te maken, maar een echt platform waarop klanten en medewerkers van de bibliotheek elkaar ontmoeten en elkaar inspireren.

Maar liefst een kwart van alle medewerkers van de bibliotheek werkt mee door persoonlijke tips te verstrekken of nieuwtjes op het terrein van boeken, media en onze informatiesamenleving door te geven.

Het unieke van een weblog is dat u hierop onmiddellijk en vrij kunt reageren. U bent hiertoe van harte uitgenodigd!

Een kwart van alle medewerkers! Dat zegt alles. Je vindt die medewerkers hier.

Ik wens de Bibliotheek Vlissingen veel mooie dialogen en inzichten toe en hoop oprecht dat dit initiatief z'n vruchten snel zal afwerpen. Ik heb de feed natuurlijk meteen toegevoegd aan Netvibes.

Tegelijkertijd maakt het gebruik van Openia als blogplatform me ook erg nieuwsgierig naar de volgende verrassingen die onze buren uit de hoed gaan toveren. Ik weet dat Vlissingen ook bezig is met Plone bijvoorbeeld, en dat de Question Manager bijna klaar is.

Mooie ontwikkelingen!

@

Blijven waarnemen: nogmaals over informatiemoeheid

Ik vind het tof om te lezen dat ook collegabloggers nadenken over de infotsunami, blogmoeheid en alle verschijnselen die daarmee samenhangen:

• Jan loert regelmatig in zijn navel
• Bibman vraagt zich af hoe groot de invloed van de offline beweging is op de aandachtspanne online
  
• BoekenDingen denkt met hem mee
• Daniëlle reageert op een verzuchting
• Marina verwijst naar Seneca
  

Deze en vele andere signalen overtuigen mij er steeds meer van dat de aandachtsspanne die mensen op kunnen brengen de toekomst van het web zal bepalen.

Voor sommige mensen hebben de bestemmingen van Rubel sowieso nog nooit bestaan, vele anderen zullen ze weer vergeten.

Nu blijf ik overigens nog wel even zitten met de vraag hoe we al die slow books dan onder de aandacht moeten brengen van die offline movement.

@

Afbeelding: Verbeeldingskr8