donderdag 30 april 2009
Er is geen informatie-overvloed
Omdat we allemaal informatiefilters nodig hebben: There Is No Information Overload, een korte en nuttige presentatie van Louis Gray.
@
Attendering: Jacqueline, via Twitter.
C'est arrivé près de chez vous
Als ik denk aan Belgisch cinema denk ik aan Benoît Poelvoorde. Dat vind ik een geweldige acteur. Ik zag hem voor het eerst acteren in de even grappige als gewelddadige film C'est arrivé près de chez vous en herinner me hem ook nog goed van Les convoyeurs attendent, een film rondom de krankzinnige thematiek van een wereldrecordpoging "een deur open en dicht doen", in een surrealistisch Waals dorp.
Ik ging er altijd vanuit dat C'est arrivé... niet meer verkrijgbaar zou zijn en werd dan ook aangenaam verrast toen ik de film vorige week in de ramsjbak van de Mediamarkt zag liggen, voor vijf euro. Pik in!
Vanavond ga ik de film voor het eerst in hele lange tijd opnieuw kijken. Met dank aan de koninginnenach, die voorkwam dat ik op deze trieste koninginnedag drankzucht heb.
@
Een blog als bron van inkomsten?

Als je ooit het idee hebt gehad dat je goed geld kunt verdienen met een weblog moet je het commentaar van Clay Shirky op dit artikel in Wall Street Journal eigenlijk eens lezen. WSJ doet het ten onrechte voorkomen alsof 452.000 Amerikanen hun brood verdienen met bloggen, Shirky toont aan waarom er van die cijfers -en dus ook van het artikel- niets klopt.
Dromen over probloggen is mooi. Blijf echter wel wakker en houd voor ogen dat het maar voor weinigen is weggelegd. Je kunt je beter richten op verdiensten die een indirect gevolg zijn van bloggen, zoveel is wel duidelijk.
@
Afbeelding
23 Ningen

Een reactie van Dannielle op B20 bracht me ertoe weer eens in te loggen op de homepage van Ning. Ik wist namelijk niet dat de leden zelf ook hun profiel kunnen verwijderen uit een netwerk. Als beheerder deed ik dat altijd braaf voor ze.
Eenmaal ingelogd zag ik tot mijn verbazing dat ik me in de loop van 3 jaar heb aangemeld bij maar liefst 48 websites die draaien op de software van Ning. 48! Hoewel de lidmaatschappen me weinig informatiestress bezorgen (de meeste volg ik niet via RSS) heb ik het aantal nu toch teruggebracht tot 23. Dat is meer dan genoeg.
Ik denk dat sommigen 25 netwerken nog belachelijk veel vinden. Dat is natuurlijk ook zo. Het is echter wel zo dat ik hooguit 10 van die 25 sites ook echt actief volg. Sommige omdat ik ze beheer, andere omdat de informatie die er geboden wordt ook echt iets toevoegt aan mijn werk of interessegebieden. De overige zijn of besloten platformen die ik aanmaakte voor een speciale gelegenheid, of netwerken die fungeren als veredeld digitaal adresboek.
Ondertussen is mijn account bij Facebook ook weer gewoon actief. Iemand had me er al voor gewaarschuwd dat het opzeggen van een account daar in eerste instantie niet definitief is. Toen ik onlangs klikte op een link die iemand stuurde werd mijn profiel inderdaad weer doodleuk geactiveerd, met alle toeters en bellen die bij die account horen.
Het valt lang niet altijd mee, om jezelf te wissen.
@
woensdag 29 april 2009
De mooiste van aolemaele...

Hoewel ik zo Zeeuws ben als het maar zijn kan (beide ouders geboren op Walcheren, zelf geboren in Vlissingen en getogen in Middelburg) durf ik niet te beweren dat ik de De Zeeuwse Taele machtig ben. De meeste Zeeuwse dialecten versta ik wel, en het lezen ervan lukt ook nog, maar de meeste boeren schieten in de lach, als ik een halfslachtige poging onderneem iets in het Zeeuws te zeggen.
Dat neemt niet weg dat ik het leuk vind om de herkomst van woorden te achterhalen, ook die van Zeeuwse. Toen ik vanmiddag het Zeeuws etymologisch woordenboek zag liggen, voor tien piek, kon ik het dan ook niet laten om het aan te schaffen. Dat het eerste exemplaar van dit boek al in 2007 werd gepresenteerd, in de Zeeuwse Bibliotheek nota bene, was me toen even ontgaan.
Nu snap ik opeens wat mijn moeder vroeger bedoelde, als ik zei dat ik iets niet lustte. "Dan lei je je kop er maar naast, dan hei je postekop." Ik vond dat altijd een eigenaardige uitdrukking. Nu lees ik dat postekop is afgeleid van poskop/peskop, dat hoofdkaas of zult betekent.
En nu we toch bezig zijn: een falderap is een vuilpoes: 'n falderap van een meid. En Kuzzebutter? Dat komt van keutjesbeuter, dat reuzel betekent.
Ik kom er nog wel eens op terug, vermoed ik. Of, zoals User Generated Content in de Zeeuwse Wikipedia gestimuleerd wordt:
"Dit artikel is nog vees te kort. Je oor uutgenoôd 't mee joe kennisse uut te breie."
En zo ist hedoome!
@
Bibliotheken en BitTorrent: waarom ook niet?

Gisteren las ik in Digitale Bibliotheek een interview met Kathryn Greenhill: De waarde van gratis. De strekking van dat interview: "Omdat ‘gratis’ een essentieel onderdeel is van het traditionele merk ‘bibliotheek’ kan het als basis dienen om geld te verdienen"
Ergens halverwege begint Kathryn over de populariteit van onder meer BitTorrent en stelt ze dat bibliotheken zouden moeten onderzoeken waarom mensen zo graag gebruik maken van deze technologie. Toen ik dat las realiseerde ik me opeens dat ik nog nooit op het idee was gekomen van de bibliotheek die fungeert als Seeder. Ik schrijf regelmatig over het opzoeken van de gebruikers, over p2p-netwerken en over de kracht van gratis, maar deze link had ik nog niet gelegd, volgens mij.
Bij deze dus alsnog. Laten we massaal onze gratis content gaan aanbieden op de Mininova's, Piratenbaaien en Demonoids van deze wereld. Laat ons massaal mooie content uploaden naar websites als Archive.org. Haal de gratis handelswaar uit de containers en stal het uit, prijs het aan.
Voor je het weet krijg je weer respect van een community die je nu in meer of mindere mate vergeten is.
Moeilijk, zeg je? Moeilijk is het niet hoor. Gisteren verwees ik op Twitter nog naar een BitTorrent eBook (PDF) voor beginners. Een mooi startpunt.
En als je bij het horen van de naam BitTorrent alleen maar aan illegale content denkt en je daar niet mee geassocieerd wenst te worden heb je het mis. Lang niet alles wat wordt aangeboden zucht onder het juk van copyright.
En grappig: waar het wél gaat om illegale content kun je ene wet mooi met de andere bestrijden. En als een uitspraak je dreigt te nekken kun je meestal wel iets vinden om de boel te rekken.
Turning and turning in the widening gyre
The falcon cannot hear the falconer;
Things fall apart; the centre cannot hold;
Mere anarchy is loosed upon the world,
The blood-dimmed tide is loosed, and everywhere
The ceremony of innocence is drowned;
The best lack all conviction, while the worst
Are full of passionate intensity.
The falcon cannot hear the falconer;
Things fall apart; the centre cannot hold;
Mere anarchy is loosed upon the world,
The blood-dimmed tide is loosed, and everywhere
The ceremony of innocence is drowned;
The best lack all conviction, while the worst
Are full of passionate intensity.
@
Klassiekers deel 45: Chriet
Zoals ook de allereerste klassieker op ZB Digitaal geen muzikale was, is klassieker nummer 45 dat ook niet.
Deze keer gaan we terug naar de Wondere Wereld van Chriet Titulaer.
Het is fantastisch om te zien hoe deze man met een guitige blik in de ogen vertelt dat een apparaatje om je auto terug te vinden in Nederland verboden is omdat er een zendertje in zit.
Kun je het je nog voorstellen?
@
dinsdag 28 april 2009
Merkwaardige kunst deel 1: Head On van Cai Guo-Qiang

Cai Guo-Qiang maakt vreemde kunst. Hele vreemde kunst zelfs. Maar toch: het zijn van die installaties waar je net iets langer naar blijft kijken dan je normaal zou doen.
Bij deze installatie, Head On, uit 2006 staat het volgende over het concept:
With few wolves scattered in the front gallery, all ninety-nine wolves run, gallop, and jump toward the far end of the exhibition hall, where a wall stands. The bravery of the wolves is met head on by the unyielding wall. As the leading wolves go down, many more follow with force and determination. As those in the front fall and pile up, those behind take up their positions.
Ah! Dat zeg ik immers.
@
Foto
Attendering
Meer foto's
Labels:
Cai Guo-Qiang,
Head On,
installaties,
kunst,
Merkwaardige kunst,
wolven
Muziek droppen op playlist.io

Van opslagsites als Box.net, eSnips en Drop.io maak ik slechts incidenteel gebruik. Er zijn inmiddels zoveel online plaatsen waar je bestanden kunt opslaan dat ik de alternatieven simpelweg niet nodig heb. Tot het moment waarop ik meer wil dan opslaan alleen. Gisteren wilde ik een moeilijk te verkrijgen mp3 van de oude Chicagoband Lost Cause (afspeelbaar) embedden in een blogpost maar moest daarvoor zo omslachtig rommelen met Box.net dat ik er maar vanaf zag.
Toevallig lees ik vandaag dat Drop.io ook een zusje heeft, speciaal voor audiobestanden: playlist.io. Na een razendsnelle upload kun je het bewuste bestand eenvoudig embedden in een zeer basale mediaplayer. Precies wat ik zocht.
Kan ik na al die jaren toch nog digitaal luisteren naar Where's Babylon. Dat nummer had ik alleen nog op een old skool teepje.
Discover Simple, Private Sharing at Drop.io
@
Labels:
box.net,
Drop.io,
Esnips,
gratis opslag bestanden,
Lost Cause,
playlist.io,
where's babylon
maandag 27 april 2009
Bibliotheken moeten gaan denken als Trent Reznor
Grappig! Ooit zag ik in de marketing van Nine Inch Nails een voorbeeld voor bibliotheken. Eric Schnell denkt er hetzelfde over en verwijst naar een interessante presentatie van Michael Masnick, ook over de marketing van diezelfde band. Het is een mooi overzicht van 15 minuten.
Trent Reznor is trouwens de zanger van NIN.
@
Het einde van het web zoals we het kennen...

Je kunt het je bijna niet voorstellen, maar er de grenzen van de internetcapaciteit komen in zicht. De gevolgen daarvan kunnen groot zijn.
In 2007 en 2008 werd hier ook al voor gewaarschuwd maar het artikel Beware surfers: cyberspace is filling up maakt ons duidelijk dat het probleem steeds urgenter wordt.
Het internetverkeer dat YouTube maandelijks genereert is anno 2009 al evenveel als het gehele internet in het jaar 2000 genereerde! Maandelijks is er al 8 exabyte aan internetverkeer wereldwijd (1 exabyte staat gelijk aan 50.000 jaar aan informatie in DVDkwaliteit) Opkomende landen als China en India zijn daar nog niet eens bij opgeteld.
Het is onvermijdelijk dat internet, als er niet wordt ingegrepen, regelmatig op zwart zal gaan, dat er onacceptabele filevorming van data zal ontstaan.
Je kunt je afvragen welke implicaties dat heeft voor niet-recreatief internetgebruik. Als je niet kunt vertrouwen op de beschikbaarheid van cruciale informatie zal internet inderdaad niet meer zijn dan een speeltje.
Stof tot nadenken. Met het bouwen van een paar extra datacenters wordt het probleem in ieder geval niet meteen opgelost...
@
Zullen we wat leuks gaan doen?
In de loop van een paar jaar heb ik regelmatig geschreven over mogelijke concurrenten van Al@din. Over Askville, Answerbag, Zolved, Kwero, ChaCha en Mamma Mia bijvoorbeeld. Ik schreef niet over twee relatief nieuwe websites die ik een paar weken geleden bekeek: Goeie Vraag en Gratis Adviseurs.
Ik ben er namelijk een beetje klaar mee. Van de antwoorden die op die sites worden gegeven knap ik in veel gevallen niet op. Ik kijk eigenlijk alleen nog welke elementen van die websites ook gebruikt zouden kunnen worden door Al@din. Voor de rest kan ik alleen maar stellen dat ik van alle genoemde websites verdomd weinig meer hoor. Dat wil niet zeggen dat ze niet veel gebruikt worden; ze duiken gewoon niet meer op in het nieuws dat aan mijn ogen voorbij trekt.
Daarom denk ik nu dat het in de smiezen houden van al die concurrenten ook niet meer zo relevant is. Ik kan nog hard lachen om het t-shirt met de tekst 'Fuck Google, ask me!', maar denk zelf ook steeds vaker 'Just fucking Google it' of 'RTFM'.
Het zijn de gevolgen van de grote informatie-overvloed, waarschijnlijk, die bevestigend antwoord geven op vragen die ik ook al stelde in 2006, die aantonen dat notities over de toekomst van Al@din al binnen een paar maanden gedateerd zijn. Het heeft weinig zin om ze te schrijven, als ze jarenlang in de la blijven liggen.
Ik las laatst dat het gebruik van Al@din inderdaad opnieuw is gedaald, en fors ook. Daarom zou ik nu wellicht weer iets kunnen roepen in de trant van "bibliothecarissen moeten het web op! Vragen helpen beantwoorden op Goeievraag.nl! Zich als expert bewijzen bij Gratis Adviseurs!"
Ik ga dat niet meer doen. Het gaat toch niet gebeuren. In het beste geval wordt er besloten heel Al@din weer terug te brengen tot een klein team van specialisten die er full-time aan kunnen werken, die zich ook bezig gaan houden met webcare en alles wat daarmee samenhangt.
Maar dat riepen we een paar jaar geleden ook al.
Just fucking Google it :-)
@
zondag 26 april 2009
Zeeuwse Museumskaters: een korte film
Rolf Bosboom van Culturica Zeelandica (PZC) schreef afgelopen donderdag over de korte film Museumstuk, die gemaakt werd door de jonge cineast Job te Veldhuis. Het prachtige filmpje speelt zich af op het Middelburgse Abdijplein en in het daar gelegen Zeeuwse Museum.
De naam te Veldhuis zei mij aanvankelijk niets. Zijn mooie website De Grot was ook al nieuw voor me. Maar een beetje doorlezend begreep ik dat deze man ook verantwoordelijk is voor een van de weinige subcultuurvideo's die Middelburg kent: Deze Eland Video. Die kende ik dan weer wel.
Ik dank Rolf hartelijk voor de attendering. Het mag toch immers niet zo zijn dat de mooie dingen die zich afspelen naast je voordeur aan je voorbij gaan...
@
De kunst van het non-conformisme: problogger in 279 dagen

Van Chris Guillebeau had ik nog nooit gehoord maar zijn gratis, 79 pagina's tellende manifest 279 days to overnight success (PDF) mag er zijn. Zijn website The Art of Nonconformity trouwens ook.
Guillebeau zegt zelf over dit manifest:
Het vertelt het verhaal over deze website, maar belangrijker: het biedt 11.000 woorden met gratis advies over de wijze waarop je zelf een succesvol eigen project kunt starten [...]
Het manifest is bestemd voor bloggers, schrijvers, online artiesten en andere mensen die geïnteresseerd zijn in een nieuwe carrière of het uitbreiden van hun invloed met behulp van sociale media. Lees en pas toe, als je je online aanwezigheid naar een hoger niveau wilt tillen.
Je leert:
- Hoe ik een full-time schrijver werd in 279 dagen
- Wat de geschatte inkomsten van mijn website over 2009 zijn
- Hoe de 'wereldheerschappijstrategie' om je merk neer te zetten werkt
- Hoe je de vampieren die willen dat je faalt kunt vermijden
- Waarom Adsense en andere vormen van internetreclame zuigen
- Hoe je internetverkeer kunt genereren zonder op de homepages van sites als Digg te staan
Het klinkt niet bepaald als iets dat ik nog niet eerder heb gelezen maar de invalshoek en presentatie van het manifest intrigeren me genoeg om het te filteren uit het grote aanbod SEO- en probloggersinformatie.
Waarvan akte.
@
150 miljard internetpagina's in een container

Probeer het je voor te stellen:
- 150 miljard internetpagina's
- dat weegt ruim 13.000 kilo
- de gemiddelde interpagina weegt 80 microgram
- en verbruikt 160 Joules aan energie per zoekactie
- Al die pagina's passen in een container
- die container groeit maandelijks met 100 Terabyte
@
Slimme indexering weblogs nog geen vanzelfsprekendheid

Google staat er bekend om dat zij hun producten altijd doorontwikkelen en verbeteren maar hoewel ik nog altijd tevreden ben over het gebruiksgemak van Blogger valt het me wel op dat Google niet al te veel moeite doet om innovatie los te laten op die dienst. Zo is het aantal beschikbare standaardsjablonen onveranderd sinds de overgang van de oude naar de nieuwe versie van Blogger en moet je eenvoudige navigatieproblemen nog steeds handmatig oplossen.
Als Google dan eens met nieuwe Bloggerfeatures op de proppen komt (meestal via Blogger in Draft) wil dat nog niet meteen zeggen dat die feature ook perfect is. Dat ontdekte ik gisteren toen ik via de zoekgadget van Blogger op zoek ging naar een post van een jaar geleden. Het duurde ruim een half uur voordat ik 'm had gevonden.
De oorzaak van het probleem is me inmiddels duidelijk: toen ik onlangs een nieuwe (door derden gemaakte) lay-out voor ZB Digitaal installeerde verving ik de oude zoekfunctie van dit blog door de in 2007 gelanceerde zoekfunctie voor Blogger. De vormgeving van dat pagina-element is namelijk veel mooier dan die van Google Coop, de zoekmachine die je zelf kunt maken.
Het nadeel is echter dat je de gadget niet zo kunt instellen dat hij zoekt in door jou vastgestelde domeinen, zoals dat bij Coop wel mogelijk is. Het gevolg daarvan laat zich raden: Google combineert zoekopdrachten nu alleen nog met de operator "blogurl:http://www.zbdigitaal.nl" en niet meer met "blogurl:http://zbdigitaal.blogspot.com". Daardoor mis je bij het zoeken grote delen van je archief.
Daar komt bij dat Google ook al moeite had met de eigen introductie van labels voor blogposts. Als een gebruiker klikt op een van de tags die ik toevoeg aan mijn posts zal hij berichten uit 2006 nooit vinden. Die vallen daar simpelweg buiten. Het viel me ook nog eens op dat Google moeite heeft met dat gekke woordje 'vroegah', waarschijnlijk vanwege het dakje dat ik op de letter a had gezet. Ik kreeg de bewuste post pas in het vizier toen ik dat woord wegliet in ieder geval.
Nu is dit verhaal voor de meeste mensen niet zo interessant. 99 van de 100 mensen doorzoeken de archieven van ZB Digitaal immers niet of nauwelijks. Voor mij zelf is het archief echter buitengewoon belangrijk (zie hier en hier) en alleen daarom al zou ik graag willen dat deze functionaliteit doet wat 'ie zou moeten doen. Dat is schijnbaar complexer dan je zou vermoeden. Of Google vindt het gewoon niet belangrijk genoeg, dat kan natuurlijk ook.
Aan de andere kant moet ik wel zo eerlijk zijn om te zeggen dat Blogger voor al het overige nog steeds een ijzersterk product is. Het mag ook niet onvermeld blijven dat weblogs nog steeds de oogappeltjes zijn van Google, als het gaat om het verschijnen in zoekresultaten.
Dat is iets wat je van Technorati niet echt meer kunt zeggen. Die zoekmachine indexeert verwijzingen op blogs inmiddels zo willekeurig en onvolledig dat je 'm echt niet meer serieus kunt nemen. Niet alleen verwijzingen vanaf bloggerblogs worden vaak genegeerd, ook die van kranten zijn blijkbaar lastig te vinden.
Misschien mag je niet al te veeleisend zijn, als het gaat om gratis producten. Daar wil ik me best bij neerleggen. Maar je zult mij ook niet horen zeggen dat de zoektechnologie voor weblogs al volmaakt is. In die zin ben ik ook erg benieuwd hoe Google denkt te gaan anticiperen op alle kennis die via Twitter gedeeld wordt. De homepages daar hebben in ieder geval wel al allemaal een pagerank gekregen. Dat is niet onbelangrijk, want het lijkt erop dat ik straks mijn pizza's ook via dat kanaal moet bestellen. Dan is het wel fijn om de Twitterpagina van de pizzeria ook meteen in beeld te krijgen, als ik zoek in Google.
@
Foto: TechCrunch
Over kunst, meer citaten van Banksy

Omdat Banksy op het titelblad van zijn boek schrijft dat copyright voor losers is kan ik het niet laten nogmaals dankbaar gebruik te maken van zijn werk, in beeld en tekst.
Banksy heeft ooit ook de weg gevonden van de straat naar binnen. In verschillende beroemde musea hing hij stiekem door hem bewerkte klassieke schilderijen tussen de kunst die er al hing, voorzien van gelijkende objectbeschrijvingen. Sommige van die schilderijen werden pas na een week opgemerkt, andere al na een paar uur. Ik vind dat guerilla exposeren alleraardigst.
Dit zegt Banksy over kunst:
Art is not like other culture because its success is not made by its audience. The public fill concert halls and cinemas every day, we read novels by the millions and buy records by the billions. We the people, affect the making and the quality of most of our culture, but not our art.
The Art we look at is made by only a select few. A small group create, promote, purchase, exhibit and decide the success of Art. Only a few hundred people in the world have any real say. When you go to an Art gallery you are simply a tourist looking at the trophy cabinet of a few millionaires.
De trofeeënkast van een paar rijken. Zo had ik kunstgalerieën nog nooit bekeken.
Meer hierover in Banksy and Brandalism.
@
zaterdag 25 april 2009
Augmented Reality komt op stoom
Designing for an Augmented Reality world
View more presentations from thomas.purves.
In het Nederlands heet Augmented Reality (AR) gewoon Toegevoegde Realiteit maar op de een of andere manier vind ik dat niet lekker klinken. Ik houd het dus maar op de Engelse Variant. Over AR wordt al jaren geschreven maar pas nu begin ik het gevoel te krijgen dat deze technologie echt van de grond begint te komen.
Er is Wikitude voor de Android, Nokia gaat met AR aan de slag, musea komen met interessante toepassingen, videogames krijgen extra dimensies: de mogelijkheden zijn talrijk.
Omdat ik denk dat AR ook daadwerkelijk iets toevoegt (he, kom ik toch nog bij de Nederlandse vertaling uit) aan multimediabeleving zie ik vanzelfsprekend ook mogelijkheden voor bibliotheken. In de Zeeuwse Bibliotheek denken we dan ook hard na over dit onderwerp, samen met deskundigen. Het is gewoon een beetje spannend.
Later dit jaar hoop ik er iets meer over te kunnen vertellen.
@
Nieuwe gadget: een Nikon Coolpix

Ik ben geen groot liefhebber van winkelen, maar een impulsaankoop op z'n tijd vind ik wel aardig.
Vorige week kreeg ik de camerakolder in mijn kop en ik besloot een nieuwe digitale fotocamera aan te schaffen. De camera van de Keizer is namelijk ruk en mijn oude Digimax vertoonde kuren.
Het aanbod in de vitrine van Dixons was niet eens zo heel groot, maar groot genoeg om bij mij de neiging op te roepen rechtsomkeert te maken. De verkoper zag dat echter, vroeg wat ik zocht en bracht de keuzemogelijkheid binnen 2 minuten terug tot drie toestellen. Dat deed 'ie goed. Vijf minuten later stond ik buiten met de Nikon Coolpix S220, een toestel dat gelukkig goede recensies krijgt.
Nu heb ik een klein probleem: ik ben dol op mooie foto's maar van het fotograferen zelf weet ik net zoveel als een koe van boompje klimmen. In de kroeg kreeg ik afgelopen week al een stoomcursus van een kwartier, over de functionaliteiten van de Coolpix, maar ik denk dat ik het advies 'schieten, schieten, schieten' maar eens in de praktijk moet gaan brengen.
Omdat ik van zwart-witfoto's houd had ik het toestel die instelling al als default meegegeven. Ik begreep later dat je beter in kleur kunt schieten en de foto pas later met software naar zwart-wit moet omzetten. Daar zou ik zelf nooit opgekomen zijn. Misschien toch maar eens echt een cursusje volgen bij Mischa. Maar die ziet me natuurlijk al aankomen met die mini-masjien.
Laat ik maar eens beginnen met veel oefenen. Dan volgen de vragen vanzelf. Alhoewel: ik herinner me opeens een oude post over de fotocommunity van Nikon. Misschien is de tijd nu wel rijp om me daar bij aan te sluiten. Leve de online onderwijscentra!
@
Labels:
Dixons,
fotocamera's,
fotograferen,
fotografie,
fototoestellen,
gadgets,
Nikon,
Nikon Coolpix s220
HotStuff 2.0: wat er borrelt op biblioblogs

Lukas Koster attendeerde me via Twitter op HotStuff 2.0, een weblog dat gebaseerd is op trefwoorden die worden gebruikt in de biblioblogosfeer. Dat de NL-blogs zo hoog in het lijstje Hot or Not staan komt vooral doordat niet eerder gebruikte woorden goed scoren in het algoritme.
Hoewel ik twijfel of je Nederlands en Engels überhaupt wel goed kunt mixen op deze manier vind ik de woordenwielen waarin het resulteert wel mooi...en een leuk idee.
@
Leestip: Banksy Wall and Piece

Ik ben dol op Banksy. Ik gebruik zijn werk regelmatig, zoals hier, hier en hier.
Dat er ook een boek bestaat van zijn werk wist ik niet. Gisteren bezocht ik de Drukkery om De Uitvreter van Nescio te kopen. Onderweg naar de afdeling romans zag ik Wall and Piece opeens staan, frontaal opgesteld. Ik greep het boek meteen, keek alleen even hoeveel het kostte en kocht het.
Daar heb ik geen spijt van gekregen. Het is een geweldig mooi boek. Het is een boek naar mijn hart.Vannacht ben ik er mee in slaap gevallen.
Het gaat niet alleen om Banksy's kunst, het zit 'm ook in de citaten, het achterliggende linkse gedachtengoed, en het confronterende karakter van zijn werk.
Over graffiti zegt Banksy onder meer:
The people who run our cities don’t understand graffiti because they think nothing has the right to exist unless it makes a profit. They say graffiti frightens people and is symbolic of the decline of society, but graffiti is only dangerous in the mind of three types of people - politicians, advertising executives and graffiti writers
The people who truly deface our neighbourhoods are the companies that scrawl their giant slogans across buildings and buses trying to make us feel inadequate unless we buy their stuff. They expect to be able to shout their message in your face from every available surface but you’re never allowed to answer back.
Banksy is genieten, dames en heren. Banksy maakt de rebel weer in je los. Alleen daarom is het al interessant om het boek aan te schaffen. Als je daar geen zin in hebt moet je je toch op z'n minst even lekker onderdompelen in de grote Flickrpool over de Kunstenaar. Met een grote K inderdaad.
Op Hiphopinjesmoel is een bespreking van het boek te vinden.
A lot of people never use their initiative because no-one told them to
@
Labels:
Banksy,
boekbesprekingen,
boeken,
graffiti,
kunst,
Nescio,
straatkunst,
subculturen,
Wall and Piece
vrijdag 24 april 2009
Lezers van dit boek lazen ook.....
Op het Worldcat Blog lees ik dat de records in Worldcat een redesign hebben gekregen. Dat is een verbetering, als je het mij vraagt. Meer nadruk op de 'sociale features', meer overzicht.
Ik kwam ook iets geks tegen, onderaan de pagina. De integratie van een dienst met de naam weRead. Opeens herinnerde ik me een nieuwsbericht van een maand geleden, waar Tim Spalding, van Library Thing, nogal cynisch op reageerde via Twitter: 'walled gardens love walled gardens.'
Nu lijkt mij dat er niet zoveel mis is met die integratie van die service maar als het gaat om de performance ervan denk ik dat er nog veel te verbeteren valt. Ik zocht op 'Wikinomics' en kreeg onder 'Users who read this book, also read' aanbevelingen als Tom Clancy, Steve Berry en, van alle schrijvers, Ludlum.
Kan iemand me uitleggen wat ik met die boeken moet, als ik me verder wil verdiepen in de kracht van het sociale web? Even ontspannen met spionage-intriges? Is dat de insteek?
Kleinigheidje. De records in Worldcat zijn in ieder geval wél opgeknapt.
@
Labels:
boeken zoeken,
catalogi,
LibraryThing,
Ludlum,
OCLC,
records worldcat,
Tim Spalding,
Wikinomics,
WorldCat
Lastige materie: de toekomst van bibliotheekcatalogi

Afgelopen maandag was ik aanwezig bij een bijeenkomst over de toekomst van kunst- en museumbibliotheken. Die bijeenkomst werd georganiseerd door Ingressus, op verzoek van het Overleg Kunst(historische) Bibliotheken Nederland (OKBN)
Ingressus nodigde mij uit omdat ik digitale vernieuwing een warm hart toedraag, niet omdat ik veel weet van kunstbibliotheken. Dat ik op voorhand niet veel wist van dergelijke bibliotheken maakte dat ik die ochtend het nodige leerde, met name van Anita Vriend, die werkzaam is in de bibliotheek van het Van Gogh Museum.
Tijdens de bijeenkomst werd er ook discussie gevoerd over de toekomst van bibliotheekcatalogi. Die discussie is nog niet goed bezonken maar blijft wel al een paar dagen opduiken in mijn hoofd. Ik vind het lastig om vast te stellen of catalogi nu een toekomst hebben of niet. Kurt de Belder, van de UB Leiden, had een vrij uitgesproken mening over die toekomst, die ik nog eens rustig moet nalezen in het verslag van de bijeenkomst. Hij vond het voortbestaan van de catalogus in ieder geval niet vanzelfsprekend. Hij gelooft eerder in de ontologie, en de kracht van kennisnetwerken.
Ook Jan Klerk vindt het voortbestaan niet vanzelfsprekend, David Weinberger evenmin. Ik denk dat ik ook niet geloof in het overleven van catalogi, behalve dan voor het registreren en lokaliseren van je collecties. Het grote punt is dat ik ook nog niet helemaal zie wat er dan precies voor in de plaats moet komen.
Zoeken in opacs doe ik zelf in ieder geval zelden meer. Als een klant wil weten waar een bepaald boek staat ontkom ik er niet aan, maar voor mijn lol? Voor associaties? Voor goede tips en ontdekkingen? No way! Gisteren viel ik een half uurtje in aan de balie en hielp een studente die zocht naar een speciale vertaling van een Grieks boek. Ze wist "honderd procent zeker dat het boek niet in de kast stond".
Ik wilde haar zelfvertrouwen niet kwetsen en nam haar woorden voor waar aan. Ik was al bezig om het boek vermist te zetten en aan te vragen bij een andere bibliotheek in Nederland. Wij bleken het boek echter als enige in de collectie te hebben. Via Worlcat belandde ik bij Google books, waar ik direct een afbeelding van de omslag te zien kreeg. Bleek het dus toch een van de boeken te zijn die ik in mijn handen had gehad. Typisch dat het dan toch weer Google was dat mij -en de klant- verder hielp.
De Belder zei ook nog dat hij, als hij meer wil weten over een boek, meestal gebruik maakt van Amazon. Dat geldt voor mij ook. Dat is dan ook precies de reden waarom David Weinberger bibliotheekcatalogi vergelijkt met die website, in zijn boek. Amazon en Bol.com hebben een voorsprong opgebouwd die bibliotheken nooit meer in kunnen halen. Dat is althans wat ik geloof. Vanuit dat perspectief zeg ik dus: geen schijn van kans. The opac sucks indeed.
Maar hoe het dan verder zal gaan durf ik echt nog niet te zeggen.
OCLC heeft net een rapport gepubliceerd: Online Catalogs: What Users and Librarians Want (PDF) Da's een interessante publicatie, maar de focus ervan ligt natuurlijk wel op de mensen die catalogi nog gebruiken. Dat worden er volgens mij steeds minder. Dat je bibliotheekgebruikers en bibliothecarissen moet blijven bedienen behoeft geen discussie, op dit moment speelt de catalogus daar nog steeds een belangrijke rol in. Maar in de toekomst?
Ik houd het vooralsnog op een 'Paradise lost'.
@
Oude mensen zijn stoned, kinderen zijn dronken

Neem nu de post Old People are stoned, waarin de auteur de vergeetachtigheid van oude mensen vergelijkt met de roes waarin iemand die geblowd heeft verkeert. Of het gedrag van kleine kinderen met dat van iemand die lazerus is. Ik las het met een grote glimlach want de overeenkomsten zijn inderdaad opmerkelijk.
Er zijn ongetwijfeld mensen die vinden dat je hierover eigenlijk geen grappen kunt maken. Ik vind dat je dat juist wel moet doen. Als we maar oud genoeg worden zullen we hier uiteindelijk allemaal een keer mee te maken krijgen. Dat je er de draak een beetje mee steekt wil niet zeggen dat je het verschijnsel niet serieus neemt, integendeel misschien zelfs wel.
Feit is dat de ouder wordende mens weer langzaam verandert in een klein kind. Mensen die stoned of dronken zijn versnellen dat proces voor een korte periode. Het is grappig om er eens op die manier naar te kijken.
Ook geestig: How to seem like you give a shit at work. Dat is er eentje voor de raamambtenaren: rondlopen met wat papieren of een map. In de weer zijn met papieren ordenen en kopieermachines repareren. De indruk wekken dat je veel om handen hebt, zeg maar.
In de verhuiswereld werden zulke lieden 'drukkers' genoemd. Terwijl sommige collega's zich een breuk sjouwden waren zij in de weer met het sorteren van de verhuisdekens, het oeverloos schroeven aan gedemonteerd meubilair of onduidelijk gescharrel met de laadklep van de vrachtwagen.
Ze wekten echter nooit de indruk dat ze hun snor stonden te drukken. Dat was nu juist het knappe.
Madatoms is een blijvertje.
@
donderdag 23 april 2009
Europese verkiezingen: hup kapers, hup!

Nu de Europese verkiezingen weer in beeld komen begin ik het jammer te vinden dat de Nederlandse Piratenpartij nog niet zo groot is als de Zweedse moederpartij in de afgelopen week is geworden. Ik zou op ze gaan stemmen, als ik er de kans voor kreeg.
Je kunt mij zonder te beledigen een politieke nitwit noemen. Ik zweef als de neten, stem impulsief, laat me leiden door de waan van de dag. Het kan dus zomaar gebeuren dat ik stem op splinters en kanslozen. Wat kan mij het schelen?
Ik overdrijf nu nogal maar ik meen het wel als ik zeg dat ik het mooi vind om te zien waar de rechterlijke uitspraak over the Pirate bay toe heeft geleid; het is een veroordeling als perfecte reclame voor de sympathieke standpunten van de Piratpartiet.
Dat er van ondoorgrondelijke ondergrondsheid geen sprake meer is wisten we al, maar toetreding tot het centrum van de macht? Die zag ik niet aankomen eerlijk gezegd.
Hup kapers, hup!
@
Twitter heet op #ugul09

Ugame is in volle gang. Via de stream op Ustream volg ik de rappe babbel van Helene Blowers met een half oor.
Gekker is de enorme stroom tweets die binnenrolt met de hashtag #ugul09. Ik was even een half uur van mijn werkplek en constateerde dat er alweer 197 updates in de wachtrij stonden.
Later zullen die hashtagstats zichtbaar zijn op http://wthashtag.com/wiki/Ugul09.
Wel mooi dat je alles zo kunt volgen toch?
@
Labels:
congressen,
hashtags,
Helene Blowers,
twitter,
Ugame Ulearn,
ustream
Mogen bibliotheken toch weer games uitlenen?

Het feit dat bibliotheken geen games meer mogen uitlenen had ik al lang verdrongen. Onbegrijpelijk vond ik het toen, onbegrijpelijk vind ik het nu nog steeds.
De VOB meldt vandaag echter:
Nieuwe afspraken over uitlenen games
Naar verwachting kunnen bibliotheken vanaf juni 2009 weer games uitlenen. De Inkoopcommissie van de Vereniging van Openbare Bibliotheken is bezig om nieuwe afspraken te maken met NVPI, de brancheorganisatie van de entertainmentindustrie De nieuwe vorm van samenwerking wordt getypeerd als try & buy. Dit betekent dat bibliotheekbezoekers de games mogen uitproberen en dat ze deze vervolgens tegen korting kunnen kopen bij bol.com. De games die in de bibliotheek komen te liggen zullen over het algemeen een educatieve of sociale component hebben.
Dit zijn de voorlopige afspraken:Wanneer de afspraken worden bevestigd, wordt u hierover geïnformeerd via de nieuwsbrief en de website.
- De meeste leden van de NVPI (samen goed voor ongeveer zeventig procent van de markt) zullen games beschikbaar stellen aan bibliotheken voor uitlening
- Levering van games (met name serious games en educatieve games) loopt voor bibliotheken via NBD/Biblion
- Leden van de bibliotheek krijgen de mogelijkheid bij Bol.com games te kopen met korting
- Bibliotheken die de mogelijkheid hebben kunnen consoles plaatsen zodat bezoekers ter plekke nieuwe games kunnen uitproberen
- Bibliotheken die de mogelijkheid hebben zullen hardware uitlenen zodat gebruikers in hun eigen omgeving kennis kunnen maken met gamen. Bol.com en NVPI zullen het uitlenen van games door bibliotheken publicitair ondersteunen.
Ik vind het mooi dat het denkwerk van DOK Delft het lokale niveau is ontstegen en hoop oprecht dat het goed zal komen met de afspraken. Desondanks koester ik nu het credo 'eerst zien, dan geloven' nog even. Ik heb net iets te vaak te vroeg gejuicht namelijk, als het gaat om videogames in bibliotheken.
@
woensdag 22 april 2009
De beheersing van het Engels in Nederland

Ik lees en hoor het steeds vaker: veel mensen negeren informatie in het Engels, of hebben moeite met het begrijpen van die informatie. Aanvankelijk dacht ik dat het ging om een relatief kleine groep mensen maar inmiddels vermoed ik dat juist het tegenoverstelde aan de orde is. Het blijft echter bij een vermoeden. Een representatief onderzoek daarover heb ik nog niet gevonden.
Heeft iemand enig idee?
Het zet in ieder geval wel aan het denken. Ooit overwoog ik om in het Engels te gaan bloggen. Achteraf ben ik blij dat ik dat niet heb gedaan. Maar hoe zit het dan met al die links naar Engelstalige bronnen? Hoeveel informatie uit online cursussen wordt niet goed begrepen? Hoeveel mensen zouden er zijn die internetontwikkelingen maar niets vinden omdat ze de mogelijkheden ervan eigenlijk niet goed snappen? Hoeveel mensen zijn feitelijk nog niet goed voorbereid op de platter wordende aarde?
Ik heb me voorgenomen daar binnenkort wat dieper in te duiken. Als iemand goede tips heeft in dezen hoor ik het graag.
I always get my sin.
@
Hyves voorbij

Deze bijdrage verscheen ook als column (Argus Panoptes) in Digitale Bibliotheek, nr. 2, 2009
Over online privacy en mediawijsheid is veel discussie, zowel op internet als in de traditionele media. Die discussies gaan vaak over de risico’s van profielpagina’s op sociale netwerken als Facebook of Hyves: vooral jongeren zouden niet goed beseffen wat de gevolgen kunnen zijn van het plaatsen van verhalen, foto’s en video’s die bezoekers en zoekmachines een inkijkje gunnen in het privéleven van de persoon in kwestie.
Over het belang van die discussies valt niet te twisten. Niemand wil dat zijn of haar kind in de latere carrière schade ondervindt van beelden van de eerste dronkenschap, een zoen op een schoolfeest of een ondoordachte vandalendaad. Alleen daarom al zouden ouders zich van tijd tot tijd moeten verdiepen in de online activiteiten van hun kroost en moeten leraren hun pupillen onderwijzen in ‘reputatiemanagement’ en de werking van zoekmachines.
Wie de discussies een beetje volgt kan weinig anders dan concluderen dat die zich toespitsen op jongeren én op netwerken als Hyves. Dat is op zich niet zo verwonderlijk: kinderen zijn tenslotte kwetsbaar en Hyves is nu eenmaal populair. Je kunt je echter wel afvragen hoeveel mensen beseffen dat ook vele volwassenen zichzelf − al dan niet bewust − kwetsbaar opstellen. Of dat veel jongeren zich ook profileren op andere websites en netwerken die veel minder bekend zijn. Daar besteden de media veel minder aandacht aan, wat tot gevolg zou kunnen hebben dat mensen de risico’s ervan ook niet herkennen.
Neem nu datingsites. Zoekmachines als Google en wieowie.nl nemen datingprofielen niet op in hun zoekresultaten. Dat betekent echter niet dat die profielen niet vindbaar en zichtbaar
zijn. Mensen die zich hebben aangemeld praten er niet graag over, maar iedereen die zich anoniem aanmeldt op websites als Lexa.nl of Relatieplanet.nl kan zich ongegeneerd verlekkeren aan het smachten van respectievelijk 1,2 miljoen en bijna 3 miljoen geregistreerde leden, en zich verbazen over de nieuwe schaamteloosheid van de Nederlandse single. Verlangen
naar een relatie is gewoon geworden. Van de meer dan 2 miljoen alleenstaanden die Nederland rijk is durven er heel wat met de billen bloot te gaan. Moet je al die mensen nog proberen te informeren over de mogelijke risico’s van een profielpagina op Hyves?
En wat te denken van sites als tagged.com en hotornot.com? Je leest er nauwelijks iets over maar jongeren, ook Nederlandse, beoordelen er elkaar maar wat graag. Hoe verleidelijker hoe beter. Maar heb je een vader of moeder die sites wel eens horen noemen? Ik niet.
En zeg eens eerlijk: heb je wel eens gebruik gemaakt van Freenet, dat programma waarmee je volledig anoniem data kunt uitwisselen? Als dat niet zo is, zouden je kinderen het dan wel kennen? Kinderen weten meestal heel goed wat legaal en illegaal is op het web. Ze zijn meesters in het omzeilen van blokkades en beperkingen. Zouden ze dan ook niet bekend kunnen zijn met de software die dit mogelijk maakt?
Ik noemde Freenet ooit “een vrijhaven voor smeerlappen en terroristen”. Dat was niet voor niets. In 2004 infiltreerde een journalist van Nieuwe Revu in dit netwerk en belandde zo in de even bizarre als enge wereld van pedofielen. Dat de software ook wordt gebruikt door mensen die lokale of nationale misstanden onder de aandacht willen brengen is helder. In veel landen is anonimiteit voor critici van levensbelang. Bedenk echter wel dat Freenet ook het platform is waar ‘het schuim’ communiceert en bestanden uitwisselt. Soms zijn de tools die onze privacy kunnen beschermen tegelijkertijd de grootste bedreiging voor onze veiligheid.
Het is onmogelijk om alle websites en tools die een gevaar vormen te kennen. Maar weet dat ze bestaan. Neem er eens een kijkje als daar aanleiding voor is. De wereld is groter dan Hyves en Facebook.
@
Klassiekers deel 44: Exit Music (for a film)
Swingend op het juist ontdekte remixproject Jaydiohead besloot ik dat Radiohead de volgende klassieker zou worden. Nummer 44 alweer.
Radiohead is een interessante band. Ik vind eigenlijk alleen hun eerste drie platen mooi maar moet daar wel bij zeggen dat ik hun latere werk nooit een echte kans heb gegeven. De ontwikkelingen rondom die recentere albums vind ik echter schitterend. De band geeft z'n muziek weg, biedt video's aan onder Creative Commons en is zelfs bereid te getuigen tegen de RIAA.
Maar goed, die eerste drie platen dus, met adembenemende nummers als Creep, Street Spirit en Karma Police. Ze gaan bij mij door merg en been, wat voor een groot deel te danken is aan de intrigerende stem van Thom Yorke.
Als oude romantische snoeperd denk ik dat Exit Music (for a film) mijn favoriete nummer is. Verdriet. Moed. Haat.
Wake.. from your sleep
The drying of your tears
Today we escape, we escape
Pack.. and get dressed
Before your father hears us
Before all hell breaks loose
Breathe, keep breathing
Don't lose your nerve
Breathe, keep breathing
I can't do this alone
Sing.. us a song
A song to keep us warm
There's such a chill, such a chill
You can laugh
A spineless laugh
We hope your rules and wisdom choke you
Now we are one in everlasting peace
We hope that you choke, that you choke
We hope that you choke, that you choke
We hope that you choke, that you choke
The drying of your tears
Today we escape, we escape
Pack.. and get dressed
Before your father hears us
Before all hell breaks loose
Breathe, keep breathing
Don't lose your nerve
Breathe, keep breathing
I can't do this alone
Sing.. us a song
A song to keep us warm
There's such a chill, such a chill
You can laugh
A spineless laugh
We hope your rules and wisdom choke you
Now we are one in everlasting peace
We hope that you choke, that you choke
We hope that you choke, that you choke
We hope that you choke, that you choke
@
Labels:
Creep,
Exit Music,
Jaydiohead,
Karma Police,
klassiekers,
muziek,
Radiohead,
Thom Yorke
dinsdag 21 april 2009
Gelukkig is elk rondje anders
Iedere werknemer moet het gevoel kennen, het gevoel dat je soms in rondjes loopt.
Kop op! Pil in je mik en doorgaan!
Uiteindelijk is elk rondje toch weer anders :-)
Verbaast je dat?
@
Attendering: Jorn
Labels:
Rondjes lopen,
vicieuze cirkels
Hoe Goldstein sociale media verbeeldt
Social Media Stories
View more presentations from Seth Goldstein.
Ik ben het helemaal eens met Olaf Molenaar: deze presentatie van Seth Goldstein, over sociale media, is prachtig gemaakt.
Kudos.
@
World Digital Library gelanceerd

En hop, alweer een bron voor gedigitaliseerd cultureel erfgoed. Vandaag is de World Digital Library online gegaan, een samenwerkingsverband van bibliotheken en archieven uit 32 verschillende landen. Op de site van de NOS lees ik:
Behalve de ruime verspreiding van cultureel erfgoed beoogt de World Digital Library een wederzijds begrip tussen volkeren. Daarbij ligt het accent op de cultuur uit het Nabije Oosten, met name Irak, Saudi-Arabië, Qatar en Egypte.
Ik heb deze nieuwe bibliotheek kort verkend en concludeer voor nu dat de site er goed uitziet, prettig navigeert en veel interessante items bevat. In de Egyptische collectie kwam ik bovenstaande mummiehoofden tegen. Ik werd verrast door de inzoommogelijkheden van dat document.
Maar hoewel ik de wereldbibliotheek mooi vind weet ik nu al dat ik de bron slechts incidenteel zal gebruiken. In Europeana heb ik ook niet meer gezocht sinds december, in het Geheugen van Nederland niet meer sinds februari. Over mijn waardering voor die databanken zegt dat niets, over de tijd die ik kan of wil vrijmaken om zulke bronnen rustig te bekijken des te meer.
En dan gingen we de zon op zien komen aan de Zuiderzee, behalve Kees, die naar huis ging. Hoyer klaagde over de kou, maar Bavink en Bekker wisten nergens van. Die zaten op de steenen onder aan den zeedijk met de oogen half dicht en keken tussen hun oogharen door naar de dansende gouden pijltjes die de zon in 't water maakte. Stapelmal werd Bavink er van. Naar de zon loopen wilde-i over de lange, lange schitterende streep.
Uit:Titaantjes, van Nescio.
@
Google Labs: de nieuwstijdlijn en vergelijkbare afbeeldingen
Terwijl de Google Laboratoria voor Gmail toepassing na toepassing uitbraakten bleef het rondom Google Labs al geruime tijd stil. Tot gisteren, de dag waarop Google Labs weer eens een persbijeenkomst organiseerde en voor de dag kwam met twee nieuwe diensten: de Google Nieuws Tijdlijn en 'Similar Images'.
Zoals meestal het geval is beperken deze twee diensten zich momenteel tot de Amerikaanse indexen van Google (bekijk het verschil tussen de Amerikaanse en Nederlandse Google Labs maar eens) en leiden Nederlandstalige zoekacties vooral tot teleurstellende resultaten. Als je echter gaat zoeken met Engelse termen zie je al snel wat de potentie van deze diensten is.
Vooral van de tijdlijn voor nieuws ben ik gecharmeerd. Die tool kan je veel onnodig zoekwerk besparen als je wilt weten hoe de publieke opinie zich over een gegeven periode ontwikkelde, of welke gebeurtenissen en wendingen een bepaald thema karakteriseerden.
Ondertussen werkt Google ook aan de doorontwikkeling van bestaande diensten. Vooral YouTube komt nogal eens in het nieuws de laatste tijd, door experimenten met:
- de kanalen
- betaalde content
- legale muzieksites
- mobiele toepassingen
- beelden van hogere kwaliteit
- directe downloads
Terwijl velen zich zorgen maken over het dreigende monopolie van de grote G. gaat het bedrijf gewoon door met het verbeteren van z'n diensten. Dat is volgens mij het beste antwoord dat je als onderneming kunt geven.
@
zondag 19 april 2009
Gearresteerd, gefotografeerd en op Twitter

Hoewel ik een groot voorstander ben van openheid en transparantie op internet kan ik maar niet wennen aan de manier waarop aangehouden en veroordeelde mensen in de VS online worden gezet. Nu vond ik in 2007 al dat men te ver ging, maar wat ik zojuist lees op CNET slaat alles: wie in Denton, Texas wordt gearresteerd wordt niet alleen gefotografeerd; (een zogeheten mugshot) de foto wordt ook meteen getwitterd.
Ik dacht even dat het hier om grap ging, maar dat blijkt niet zo te zijn. De tweets zijn gebaseerd op openbare gegevens en worden bijgehouden door een student.
Laat ik dit de duistere kant van het nieuwe web noemen. Jammer dat ik dat juist moet doen op de dag dat ik op Twitter kwetterde dat dat platform me steeds meer interessante en concrete dingen oplevert.
@
Waar je maar wilt...
En zo zei David Weinberger het in het eerste hoofdstuk van Everything is Miscellaneous:
We have entire industries and institutions built on the fact that the paper order severely limits how things can be organized. Museums, educational curricula, newspapers, the travel industry, and television schedules are all based on the assumption that in the second-order world, we need experts to go through information, ideas, and knowledge and put them neatly away.
But now we—the customers, the employees, anyone—can route around the second order. We can confront the miscellaneous directly in all its unfulfilled glory. We can do it ourselves and, more significantly, we can do it together, figuring out the arrangements that make sense for us now and the new arrangements that make sense a minute later. Not only can we find what we need faster, but traditional authorities cannot maintain themselves by insisting that we have to go to them. The miscellaneous order is not transforming only business. It is changing how we think the world itself is organized and—perhaps more important—who we think has the authority to tell us so.
@
![Reblog this post [with Zemanta]](http://img.zemanta.com/reblog_e.png?x-id=1ea4fb0a-c442-4249-93a1-0e9c895fcda6)


