vrijdag 27 februari 2009

Strijdlust in de bibliotheekwereld



De scheidslijn tussen strijdlust en wanhoop is flinterdun, in de bibliotheekbranche. Ik reken mezelf tot de optimisten, maar dan wel tot de optimisten die altijd kritisch zijn, die niet snel zullen denken dat 'het zo wel goed is'.

Ik geloof in de toekomst van de bibliotheek maar ik weet ook dat er veel valkuilen zijn. Dat de sector verdeeld is, dat veel van onze systemen falen. Ik zie veel beren op Jan's 'weg naar mijneigenbibliotheek.nl'. Daar kan ik niets aan doen. Dat komt vooral omdat ik overal prachtige websites, gemeenschappen en tools tegenkom en weet dat die systemen ook binnen het handbereik van bibliotheken liggen. Als ik dan lees hoe complex alles is, en hoe lang het mogelijk zal duren voordat alles in de basis gereed is voor het vervolg, zinkt de moed me een beetje in de schoenen.

Maar daar kan geen sprake van zijn! Ben ik nu helemaal belazerd? Strijdlust hebben we nodig, niet dat gezeik over beperkingen.

De krachtige post van Jenny Levine die ik kort daarop las kwam daarom als geroepen. Jenny citeert uit de boeiende site The Participatory Librarianship Starter Kit. Uit de post We live in Shakespearian Times met name. Ik citeer even mee:
How do I stay optimistic? I realize first the issues I face are miniscule to the good I can do. How do I get inspired to face intransigence, or laziness, or ineptitude? I look right past them at the real goal, and those who really need me.

Block me, and I will go around you. Build a wall, and I will build a door. Lock the door and I will break a window. And if I don’t have have a leader to inspire me, I will lead. If I don’t have a team that will support me, I will recruit a team from beyond the organizational boundaries - every policy has a loophole, every system has a hidden reward.

Jazeker! Recht die schouders, zwaard in de hand en ten strijde! Ik leen het filmpje met '40 speeches in 2 minuten' ook meteen maar even.

Daarom moet je vechten! ...of toch niet?

Vissen zijn twijfelaars.

@

Terug naar de Kelder



Het wordt een lange vrijdag. Eind van de ochtend reis ik af naar Delft. Daar ga ik mooie herinneringen ophalen met de Eerste Klas. Vervolgens meteen door naar Oosterhout, waar we voor het zoveelste jaar op rij een weekendje los gaan op de Wii. Sommige tradities moet je vasthouden.

Mij zie je dus hooguit op Twitter de komende dagen. Of helemaal niet.

@
Reblog this post [with Zemanta]

donderdag 26 februari 2009

Nieuwe zoekopties voor Google Afbeeldingen


Een paar weken geleden verscheen in Google Afbeeldingen , in de blauwe balk boven de zoekresultaten, opeens een dropdownmenu 'zoekopties' op de plaats van 'afbeeldingen weergeven'.

Toen ik die opties een uurtje later wilde bekijken waren ze alweer verdwenen, om voorlopig niet meer terug te keren ook. Zojuist zag ik dat de opties weer terug zijn maar ook nu lijkt het erop dat het nog geen definitieve wijziging is. Met Internet Explorer krijg ik de wijziging eigenaardig genoeg niet in beeld namelijk.

Voor de zekerheid heb ik maar even een screendump gemaakt. Als je het dropdownmenu opent verschijnen de volgende mogelijkheden:
  • zoeken op vijf verschillende formaten van afbeeldingen
  • kleur: ieder kleurformaat, zwart-wit, grijswaarden of vierkleurenformaat
  • inhoud: elke inhoud, nieuwsbericht, gezichten, foto-inhoud, clipart, pentekeningen,
Ik vind het een geweldige verbetering. Een paar korte testjes leerden me dat de filters behoorlijk goed werken bovendien.

Inhoudelijk kan Google Afbeeldingen niet tippen aan Flickr maar als het gaat om navigatie en overzichtelijkheid zoek ik toch liever met de grote G.

@

Gewelddadige games goed voor kinderen?



Het is algemeen bekend dat je met behulp van het web bij iedere willekeurige stelling wel een theorie kunt vinden die die stelling onderschrijft.

Nu heb ik het altijd onzin gevonden dat gewelddadig gedrag wordt toegeschreven aan muziek, videogames of andere media, maar van de stelling dat gewelddadige games goed zouden zijn voor kinderen kijk ik zelfs op. Peg Tyre schreef een boek dat deze stelling onderschrijft: The Trouble with Boys.

Dat boek wil ik wel eens lezen! Ik vrees dat ik het dan wel zal moeten kopen want volgens Worldcat en Picarta is het boek nog niet te vinden in Nederlandse bibliotheken.

Right now, in the dirt
What's the matter? You afraid you're gonna get hurt?
I'm with my homeboys, my camaradas
Kicking back millaje, y pa mi no vale nada
Yo soy chingon ese, like Al Capone ese
Controlo a todos solo never try to swept me
Some of you don't know what's happening que pasa
It's not for you anyway, cuz this is for the Raza

-Kid Frost-

@

woensdag 25 februari 2009

Klassiekers deel 36: Captain Beefheart



Meestal kies ik voor nummers, als ik kies voor klassiekers, maar in het geval van Captain Beefheart kies ik voor de mens achter de muziek. Don van Vliet is er compleet genoeg voor.

Ik begrijp niet alles wat hij heeft gemaakt. Zijn bejubelde album Trout Mask Replica heeft mij nooit kunnen bekoren. Ik ga meer voor songs zoals die staan op de verzamelaar A Carrot Is as Close as a Rabbit Gets to a Diamond, zoals het lieve 'Harry Irene': zo'n heerlijke tekst!

Harry Irene were a couple that lived in the green
Harry Irene were a couple that ran a canteen

Het zal de echte liefhebbers ongetwijfeld een gruwel zijn.

Desondanks kies ik voor een nummer dat ik vandaag voor het eerst hoorde: Mirror Man. Vooral vanwege de mooie beelden van de band rondom Pinkpop 1974.

Als het je bevalt moet je ook zeker eens een kijkje nemen op de website van de goede man. Of ga er eens echt goed voor zitten en kijk eens een documentaire over de kunstenaar. Of twee.

@

Effectief intern communiceren met Yammer


Ik begin mijn draai behoorlijk te vinden, in de combinatie Twitter-Twhirl. En juist nu ik dat mag constateren verrast collega Enno mij met een uitnodiging voor Yammer. Op de homepage ziet die toepassing er een beetje suf uit maar ik kan je verzekeren dat dit meer dan goedgemaakt wordt door hetgeen je aantreft onder de motorkap.

We zijn aan het kijken hoe we snel en effectief kunnen communiceren -en kennis kunnen delen- binnen een kleine werkgroep. Ook Ning kwam weer in beeld, omdat de ervaringen met het interne kennisplatform overwegend positief zijn. Nu ik even heb gespeeld met Yammer denk ik echter dat Enno een alternatief heeft gevonden dat de voorkeur verdient.

Yammer zou je kunnen omschrijven als een intern Twitterplatform, waarmee je ook eenvoudig bestanden kunt delen, groepen kunt aanmaken en externe feeds kunt importeren. In tegenstelling tot Twitter heeft Yammer ook een ingebouwde desktopclient, die veel wegheeft van Twhirl. Omdat het juist Twhirl was dat mijn gebruik van Twitter een nieuwe impuls gaf, spreekt het bijna voor zich dat ik daar gecharmeerd van ben.

De verkenning was te kort om een definitief oordeel te kunnen vellen maar ik denk dat Yammer met stip in mijn top tien van toepassingen zal komen.

Voor meer informatie verwijs ik graag naar de mooie case-study 'Yammer bij Rhinofly', van Frank Meeuwsen.

@

Onweer in de Googlewolk: geen reden tot paniek



Ik zei het gisteren al op Twitter: het is onweer in de Googlewolk. Het dondert al de hele week.

Gisteren was er vooral veel commotie vanwege het feit dat Gmail plat lag. Op Twitter had iedereen het gekscherend over Gfail, Stan Schroeder van Mashable ging in de paniekmodus.

Het Gmailprobleem was echter maar van korte duur. Dat kun je van de problemen rondom Blogger niet beweren:
  • Op een groot aantal blogs werkt de woordverificatie niet goed. Daar hebben we last van bij de begeleiding van 23 Dingen-cursisten.
  • Als je een eigen domeinnaam hebt werkt de 'redirect' niet altijd goed. Ik kreeg vorige week al mails dat het oude adres zbdigitaal.blogspot.com ook problemen gaf.
  • Het plaatsen van nieuwe posts resulteert sinds een week, sporadisch, in blanco pagina's. Een keer opnieuw posten verhelpt dit euvel meestal.
  • Op veel blogs en op profielpagina's worden de volgers niet meer correct weergegeven.
  • De zoekresultaten van de Navigatiebar (verwijderd op dit blog) zijn niet altijd betrouwbaar. Met de 'custom zoekmachine' in de sidebar aan de rechterzijde lijkt niets mis te zijn.
En dan merkte ik gisteren ook nog dat ik een groot aantal foto's niet kon bekijken, in Google Afbeeldingen, vooral die van LIFE in Google niet.

Het is allemaal maar tijdelijk en er is geen reden tot paniek. Google is over het algemeen erg stabiel, zeker als je bedenkt hoeveel diensten en informatie zij dagelijks wereldwijd afleveren. Toch rechtvaardigen de gebeurtenissen het om iedereen nogmaals te wijzen op de mogelijkheden die er zijn om je gegevens bij Google veilig te stellen. En op het feit dat het niet verkeerd is om ook diensten te gebruiken van andere bedrijven. Je wilt tenslotte niet afhankelijk worden.

Misschien geven de gebeurtenissen je een onbehaaglijk gevoel. Dat kun je misschien een beetje compenseren met de mooie verwijzingen die je vindt in The Future of Touch. De nieuwe generatie e-readers komt eraan!

Of heb je het even helemaal gehad met technologie? Check dan die vis. Daar verwees ik gisteren ook naar. Ik krijg maar geen genoeg van dat wonderlijke beest. En nee: het is geen geintje van Pixar.

Al had dat zomaar gekund.

@

dinsdag 24 februari 2009

De verloren generatie



Ik ben altijd een beetje trots op mensen die indruk op je maken met video's die nog geen anderhalve minuut duren.

Ik ben ook trots op de student MetroAMV.

@

Via

Wikipedia, deel 414: we komen als geroepen


Ik heb het stokpaard al te vaak bereden maar ik kan het simpelweg niet laten om naar een interessante posting op Read Write Web te verwijzen.

Marshall Kirkpatrick schrijft dat het aantal mensen dat informatie toevoegt aan Wikipedia aan het dalen is. En het waren er al niet zo gek veel. Ik weet niet precies op welke statistieken Kirkpatrick zich baseert maar als ik er even vanuit mag gaan dat hij gelijk heeft zit ik meteen met de vraag wat daar de oorzaak van is.
In de blogosphere wordt veel geklaagd over het feit dat de moderators van Wikipedia veel te streng zijn. En inconsequent. Over dat laatste schreef RWW onlangs ook, toen bleek dat links naar deze veelgelezen website keer op keer verwijderd worden. Misschien is dat de oorzaak.

Maar is het nu inderdaad zo dat de online encyclopedie bij een nieuwe levensfase is aanbeland en dat Jimmy Wales daarom overweegt bijdragen vooraf te gaan toetsen? Dat zou het aantal bijdragen waarschijnlijk ook geen goed doen. Het maakt Wales' oproep aan bibliothecarissen, van een jaar geleden, wel weer interessanter:
  • Wij willen onze collecties etaleren
  • Wales ontvangt bibliothecarissen met open armen

  • Wij (sommigen onder ons) zijn dol op het controleren en structureren van informatie
  • Wales zoekt goede controleurs
Je zou toch denken dat met deze man wel een goede, wereldwijde deal valt te sluiten.

Als je de bijdrage van Kirkpatrick dan nog eens leest zie je opeens ook meer mogelijkheden voor het benutten van al die gestructureerde informatie in Wikipedia. Dan duiken wij straks op in de hitlijsten van Wikidashboard en WikiRage.

Maar goed, ik ben nooit een held geweest in optelsommen. 1+1 zal wel geen 2 zijn in dit geval.

@

Prachtprojecten: Visuele Bibliotheken


Wat is er nu mooier dan creatieve projecten die bijna geen middelen vergen?

Neem nu het project Visual Libraries. In een paar Amerikaanse bibliotheken worden zogenaamde 'visuele bibliotheekboeken' uitgeleend waarin de lener iets mag tekenen, schrijven of plakken.

Alles is toegestaan, zolang de bijdrage maar aansluit op een bepaald thema. Op Flickr vind je een video en foto's over het project.

Verhalen vertellen. Verhalen laten vertellen. Daar heb je soms helemaal geen technologie voor nodig.

@

Attendering: LISNews

Kermiswoorden samengevat in beelden



Astrid heeft de moeite genomen om de input van de kermisklanten zowel samen te vatten op haar blog als op SlideShare.

Het illustreert mooi (en letterlijk) hoe je woorden kunt verrijken met beelden.

@

Volgers in Blogger tijdelijk van slag



Ik heb van diverse mensen vernomen dat ze problemen ondervinden met hun 'volgers' in Blogger. Daar blijkt een verklaring voor te zijn: Google is bezig dit volgsysteem over te zetten naar Friend Connect.

Niets aan de hand dus. Volg die taxi!

@

Omfietswijnen


Er schijnt niets te gaan boven het echte genieten van een mooi glas wijn. Nu drink ik ook regelmatig een wijntje, en kan daar ook echt van genieten, maar ik mis iets essentieels: kennis van zaken. Ik weet vrijwel niets van wijn en kom bij het bestellen van een glas vaak niet verder dan het verzoek "doe mij de zachtste die je hebt maar." Die voorkeur voor zacht is ook de reden waarom ik zo vaak roep dat ik Argentijnse wijn zo lekker vind. Op de een of andere manier lijkt die wijn altijd zacht te zijn. Dat zal ongetwijfeld onzin zijn, maar toch: ik heb tot op heden nog geen smerige aan de lippen gezet.

Toch heb ik ook mogen ervaren hoe goede wijn echt smaakt en hoezeer het van invloed kan zijn op je smaakbeleving, zoals vorig jaar, in Wolphaartsdijk. Ik heb me ook wel eens verdiept in de geschiedenis van de Beaujolais Primeur. Daarmee heb ik mijn kennis dan ook meteen samengevat. Noem me gerust een onwetende druif.

In december kreeg ik bij een vriend Fitou-Les Douze te drinken. Een heerlijke wijn van de HEMA. Ik vroeg hem hoe hij die ontdekt had. Zijn antwoord ben ik vergeten (dat krijg je ervan) maar ik weet nog wel dat een andere gast 'de supermarktwijngids', van Nicolaas Klei tipte.

Vorige week dacht ik er eindelijk aan om een paar flessen Fitou in te slaan. Tot mijn verrassing zag ik het boek van Klei ook liggen. De titel bleek inmiddels veranderd in 'Superwijngids'. Het boek wordt op de cover aangeprezen met de kreet 'Met 518 omfietswijnen'. Van dat begrip had ik nog nooit gehoord maar een vriend vertrouwde me toe dat het woord inmiddels is ingeburgerd bij wijnliefhebbers.

Ik besloot het boekje aan te schaffen. Nu kies ik vaak willekeurige wijn of rosé, als ik door de Appie raas, voortaan kan ik dat hopelijk met iets meer beleid doen.

In het boek trof ik ook een verwijzing aan naar de bijbehorende website: www.omfietswijn.nl. Die site voegt niet veel toe. hij is gedateerd en weinig persoonlijk bovendien. Wat je noemt een gemiste kans. Je kunt je dan beter abonneren op het Drinkblog, van het Meisje van de Slijterij. Haar motto is 'omdat het leven te kort is om troep te drinken'.

Laat dat ook meteen een pleidooi zijn voor de betere slijterij. Supermarkten mogen dan soms hele aardige wijnen in huis hebben, een goede adviseur zul je er niet snel vinden. Dat is in Breskens wel anders.

Maar ondanks de zucht naar zachtheid en de toenemende rust in flessenkeuze denk ik toch nog regelmatig terug aan die verregende zomer in Annecy, waar de campingwinkel ons op dag 1 niets anders te verkopen had dan een jerrycan met 5 liter Lou Grilladou. De eerste slokken konden we nauwelijks binnenhouden maar uiteindelijk hebben we de rest van de vakantie niets anders meer gedronken. Die rommel kostte een euro of 2,3 per vijf liter, gaf geen vlekken of hoofdpijn en werd lekkerder naarmate je er meer van dronk.
In de euforie zongen we iedere avond ons loflied 'Lou Grilladou, you know I love you'.

Kom daar maar eens om, in de betere wijnhandel ^^

@

maandag 23 februari 2009

Een Vandaag over ontvrienden



Een Vandaag over 'ontvrienden'.

Ik denk dat het grote saneren spoedig gaat beginnen, maar Everts heeft wel gelijk, als hij zegt dat er voorlopig nog steeds sprake is van uitbreiding.

@

Attendering: Jeroen Mirck

zondag 22 februari 2009

De spraakwatervalrecencies van Zero Punctuation



Voor mensen met een lange adem: de gamerecensies van Zero Punctuation. Hierboven wordt het spel Skate 2 besproken. Het doet mij een beetje denken aan Dennis Leary, zoals hij vroeger op MTV presenteerde.

Maar dan sneller.

@

Een nieuw lief (in de zin van magie)


De liefde is meedogenloos. Had ik juist Anita uit mijn hart verbannen, nu wordt mijn verlangen weer op de proef gesteld door een femme fatale met de naam Oksana:
Hoi. Misschien wordt u verrast op mijn brief? En waar kan ik uw e-mail? Onlangs was ik op dating site. Vandaag, online dating heeft me je e-mail, samen met een korte samenvatting. Zij werden op de hoogte gebracht dat we met u een harmonieuze combinatie. En besloot om te schrijven naar je. Wie weet, misschien ben je en ik echt een harmonieuze paar? Ik weet het niet, heb je antwoord op mijn brief ...

Ik zal proberen te vertellen iets over jezelf, als je nog steeds geinteresseerd. Mijn naam Oksana. Ik woon in Rusland. Ik ben nooit getrouwd en heb geen kinderen. Ik denk vaak over het creeren van hun eigen familie. Ik ben een grote meid en op zoek naar een serieuze relatie. Als u wilt zoeken de liefde in het leven, dan denk ik dat het
noodzakelijk is om te beginnen onze kennismaking? Ja, we wonen heel ver uit elkaar, maar ik hoop van harte dat het zal geen belemmering vormen voor onze blootstelling. Afstand is niet bang je? In ieder geval kunnen we vrienden zijn per brief. Misschien zullen we vrienden zijn met je, maar misschien onze contacten zal blijven groeien in de zin van magie!

Cupid, draw back your bow...

@

Niks te maren


Meer Noise to Signal Cartoons vind je hier.

@

Attendering: RWW

Etherpad: documentbewerking zonder registratie


Mashable besteedt aandacht aan vijf websites waarmee je documenten gezamenlijk kunt bewerken. Vier van die sites zijn ook al eens aan bod gekomen op ZB Digitaal, maar de bovenste, EtherPad, kende ik nog niet.

Je zou denken dat de meeste mensen wel genoegen nemen met tools als Google Docs of Zoho, maar dat is niet het geval. Als ik luister naar collega's hoor ik dat er steeds vaker de behoefte is om online samen te kunnen werken aan documenten. Ik hoor echter ook dat die samenwerking vaak spaak loopt op het feit dat de uitgenodigde partij geen account heeft bij Google. In dat geval kan het gedeelde document alleen gelezen worden, niet bewerkt.

'Even registreren' dan toch? Toch niet. Het blijkt dat veel mensen dat niet willen. Of kunnen. Dat laat ik maar even in het midden. Feit is dat de verplichte registratie veel te vaak roet in het eten gooit. 'Stuur het document toch maar even over de mail' is een veelgehoorde reactie.

Over naar EtherPad. Registreren is niet nodig. Je plakt de te bewerken tekst erin, je nodigt een paar mensen uit, en je kunt aan de slag. Niks trucare, niks foefelare.

Zoals Mashable ook al zegt heeft EtherPad ook een paar nadelen. Je kunt documenten niet permanent opslaan. Er is ook geen exportfunctie voor Officetoepassingen.

Wat zou het? De tekst kan achteraf immers gewoon gemaild worden. En mailen kunnen de meeste mensen inmiddels wel, zo blijkt.

Dat neemt niet weg dat Zoho en Google er goed aan zouden doen hun gebruikers de vrijheid te geven samen te werken met mensen zonder account. Als die mensen de voordelen van deze manier van werken eenmaal doorhebben maken ze vanzelf wel een account aan.

Zie ook het weblog van Henk-Jan van der Klis

@

zaterdag 21 februari 2009

Exit Facebook


Met de vermeende trend Defriending heeft het niets van doen. Met de privacy-aspecten van het netwerk evenmin. Ook niet met het claimerige gedrag.

Ik ben gewoon klaar met Facebook en heb daarom zojuist mijn account gedeactiveerd. Ik vond het netwerk vooral interessant omdat er zoveel mogelijk is met toepassingen van derden. Het feit dat Facebook internationaal bekend is, is ook een voordeel.

Maar een mens verzuipt in al die toepassingen en voor mij gold dat ik eigenlijk nooit actief gebruik maakte van mijn account.

Snoeien dus. Ik gooi MySpace er ook meteen maar uit, dat is ook zo'n netwerk waar ik nooit iets mee doe.

Kudos voor Facebook trouwens omdat je gewoon kunt deleten binnen je instellingen. Op menig website wordt het vertrekken je een stuk lastiger gemaakt.

@

Foto

Een wrede moord in Middelburg


Van rondneuzen in de schatkamers van Het Geheugen van Nederland en The European Library komt het niet zo vaak. Vanochtend kwam het er wel van en ik genoot ervan. Ik vind het schitterend, al die oude kaarten, liederen en boeken.

Toch heb ik ook weer iets te mekkeren. De complexheid van het zoeksysteem doet me afvragen hoe vaak de gedigitaliseerde werken worden geraadpleegd door het grote publiek, hoe lang de mensen op zo'n pagina blijven, in hoeverre een document hun informatiebehoefte bevredigde en vooral: hoe dit alles zich verhoudt tot de enorme kosten van de digitalisering van al die werken.

Begrijp me niet verkeerd: ik vind het erg belangrijk dat cultureel erfgoed geconserveerd en gedigitaliseerd wordt, opdat de generaties na ons er ook nog van kunnen genieten, of er onderzoek naar kunnen doen. Maar zou het niet zo zijn dat confrontaties met bepaalde documenten allerlei vragen oproepen bij de gebruikers van nu? Als ik iets mooi vind wil ik er meestal meer van weten in ieder geval.

Neem nu de prachtige Rijmbijbel die ik aantrof na het klikken op een link binnen het Geheugen. Het is geweldig dat je daar virtueel in kunt bladeren. Maar wat staat er nu eigenlijk? Waar gaat die Rijmbijbel over? Als je teruggaat naar de homepage van het Geheugen en je zoekt op 'Rijmbijbel' krijg je welgeteld nul zoekresultaten. Dat is toch wel opmerkelijk.

Als je het vervolgens probeert in Google zie je dat het tweede zoekresultaat een kort lemma in Wikipedia is. Dat lemma bevat een link naar een prachtig document (PDF) van Meermanno, met een toelichting en vertaling.

Met een paar extra zoekacties vind je dus wel degelijk wat je zoekt maar de vraag is hoeveel mensen die moeite zullen nemen. Echte liefhebbers doen dat misschien, of onderzoekers, maar de gemiddelde internetgebruiker? Het zou beter zijn als alle relevante informatie in het Geheugen te vinden zou zijn, denk ik. Of moeten we hier gewoon constateren dat Wikipedia eigenlijk de beste ingang is, omdat die verwijzigen bevat naar de meest relevante bronnen?

Als dat zo is kom ik toch weer even terug op een oud stokpaardje: waarom doen bibliothecarissen nog steeds zo weinig met Wikipedia?

Een ander mooi voorbeeld:

In de Europese Bibliotheek zocht ik op 'Middelburg' binnen de deelcollecties 'kaarten' en 'audio en gedrukte muziek'. Die zoekactie leverde me onder meer een interessant lied op, over een "Wreede Moord in Middelburg" in 1838. Als je direct zoekt binnen het Geheugen van Nederland kom je terecht op een andere pagina van dat document.

Maar hoe zit dit nu? Heeft de moordenares Sara Geldhof echt bestaan? Pleegde zij inderdaad een moord op een 13-jarig meisje? Ik lees dat het gebeurde in de Winterstraat. Daar woonde "die tijgerin" althans. Maar ik ken helemaal geen Winterstraat in Middelburg!

Op naar de website van het Zeeuws Archief dus. Na enig zoeken ontdek ik hoe ik daar kan zoeken. Ik vind echter niets van mijn gading.
Dan zoeken binnen de website van Geschiedenis Zeeland. In Google of Google Maps vond ik immers ook geen Winterstraat in Middelburg.

Raak! De Aquabrowser leidt me naar een record uit de Beeldbank Zeeland. De Winterstraat bleek gelegen in een deel van Middelburg dat eind jaren '60 moest wijken voor de tweede brug over het Kanaal door Walcheren.

Ik ben weer eens stap verder. De bezongen straat heeft wel degelijk bestaan. Maar om te achterhalen hoe het nu zit met die moordlustige Sara zal ik vermoedelijk zelf naar het Zeeuws Archief moeten gaan. Op die vraag geeft Geschiedenis Zeeland me namelijk geen antwoord.

Nu vind ik het leuk, om dingen op deze manier uit te pluizen. Mensen die 'in deze materie zitten' vinden het ongetwijfeld nog veel leuker. Maar hoeveel zouden dat er zijn?

Een ding moge duidelijk zijn: onze digitale informatievoorziening is schitterend, maar nog verre van compleet. Onze schatten roepen soms meer vragen op dan wenselijk is.

Dat schreeuwt dan weer om nieuwsgierige en geduldige klanten. Zouden er daar nog veel van zijn?

@

Klassiekers deel 35: Black Soul Choir



Een klassieker? Voor mij wel in ieder geval. 16 Horsepower is niet meer, maar Black Soul Choir, van het donkere album Sackcloth 'n' Ashes, klinkt nog even krachtig als in 1996.

Aint none ever seen the face of his foe no
He aint made of flesh & bone
Hes the one who sits up close beside you
An when hes there you are alone

Every man is evil yes an every man is a liar
An unashamed with the wicked tongues sing
In the black soul choir

@

vrijdag 20 februari 2009

Niet alle informatie wil vrij zijn


Ik juich het adagium 'informatie wil vrij zijn' toe. Ik geloof in Open Access.

Maar ik geloof ook dat mensen best bereid zijn te betalen voor informatie en entertainment, zolang de prijs maar billijk is, en de meerwaarde van het gebodene aantoonbaar.

Jack Shafer gelooft dat ook. In Not all information wants to be free geeft hij een paar goede voorbeelden van websites die veel betalende klanten hebben, zoals Consumer Reports, de iTunes Store en Nexis.

Als je er voor kiest om tol aan de poort te vragen moet je ervoor zorgen dat er iets moois of iets beters achter die poort is te vinden. Als dat niet het geval is kun je de poorten net zo goed open zetten.

Of je product heel slim marketen natuurlijk, zoals de ex-drummer van NiN.

Wie biedt?

@

Afbeelding

Reblog this post [with Zemanta]

Radio Rusland, 1925


Er zijn duizenden plaatsen die ik best eens zou willen bezoeken maar de plaatsen die ik dolgraag wil zien voordat ik sterf zijn op de vingers van een hand te tellen. Ik weet niet waarom het zo is maar Canada staat met stip op een. Op twee staat Zuid-Amerika in het algemeen, Chili en Peru in het bijzonder. Tierra del Fuego neemt een aparte positie in. Die plek wees ik als kind altijd aan op mijn globe, als ik luidruchtig liet weten waar ik heen wilde 'als ik groot was'.

Er zijn ook gebieden die onderaan mijn verlanglijst bungelen. Azië bijvoorbeeld. Ik weet dat de natuur er prachtig is. Dat cultuur en geschiedenis er een verpletterende indruk op je maken. Dat het volk er vriendelijk is. Toch hoef ik er niet zo nodig heen. Om Henk maar te citeren: "Wil niet naar China, dat is me te druk"

En over Henk gesproken: er zijn ook landen waar ik over heb getwijfeld. Rusland bijvoorbeeld. Een machtig en groot land. Een en al historie. Uitgestrekt. Dat land moet je toch gewoon een keer gezien hebben?

Maar altijd als ik mijmer over het land van de toendra's en tsaren raakt het beeld vertroebeld en zie ik armoede en desolate steden voor me. Deprimerende speeltuinen soms. Rusland schrikt ook af.

De beelden die opdoemen bereiken je via bronnen als het onvolprezen English Russia. Van die beelden waar je altijd net even een minuutje langer naar kijkt.

Neem nu bovenstaande foto, genomen in Rusland, in 1925. In wat voor ruimte bevonden die mensen zich? Wat zijn het voor mensen? Is het familie? Wat horen ze op de radio? Staatspropaganda? Verhalen over de strijd van Stalin tegen Trotski?

85 jaar na dato doet het er helemaal niet meer toe. Rusland is nu vast minder vervreemdend.

Of dat ook geldt voor het desolate durf ik niet te zeggen. Ik neem, om bij Henk te blijven, geen enkel risico.

Als ik het desolate zoek, zoek ik het wel in Vuurland.

@

donderdag 19 februari 2009

De digitale Trends van 2009 volgens Edelman


Ah! Steven Rubel laat weer eens van zich horen. Deze keer publiceert hij, in de naam van zijn bedrijf Edelman, zijn Five Digital Trends to watch for 2009. (PDF)
Als je ze op een rij ziet staan ogen ze niet al te verrassend:
  • Zorg voor klanten en PR versmelten omdat klanten sociale media gebruiken om diensten af te nemen
  • De media bevinden zich in een permanente staat van 'het zichzelf opnieuw uitvinden' in de overgang van atomen naar bits
  • Overvloed eist z'n tol. Jezelf volproppen met media (informatie) is uit. Selectieve onwetendheid en vrienden als filters zijn in
  • Werknemers komen samen in en rondom sociale media om hun eigen merk op te bouwen maar bieden hun werkgevers daarmee wel effectieve en geloofwaardige marketingmogelijkheden
  • Waar je ooit kon volstaan met 'informatiepush', moet je nu ook informatie bieden die mensen kunnen ontdekken als ze aan het zoeken zijn
Het lijkt allemaal voor de hand te liggen, maar als je het rapport leest merk je dat de genoemde trends op interessante wijze worden toegelicht. Een citaat uit de toelichting bij trend nummer vier:
Give All-Stars Independence, Yet Ensure they Stay Focused

To be successful, employees with personal brands need to carefully balance their role as semi-independent thought leaders while maintaining a clear connection to their employer. It’s far too easy for employees to become known online in a niche. If you create quality content on a regular basis, it will get noticed. However, if personal brands are not guided strategically, they won’t affiliated with their organization and its goals. Therefore, the ideal situation is when the individual and company’s goals are aligned, the subject matter overlaps and transparency reigns.

This is reflected in the gradient in the Edelman Trust Barometer between trust
in employees (39%) and a person like me (58%). Aim to unleash corporate all-stars so they are viewed as both. The middle is where the magic happens. Have a clear strategy and ensure there’s an open dialogue between employees and management.

Equip and Support Personal Brands in Becoming Active Listeners

The advantages of having authentic, online all-stars goes beyond relationships, branding and overall visibility. They also can become active listeners. It’s highly likely, given their predisposition to social networks, that a company’s personal brands will be the first to hear about potential crises and issues. Most likely, they will hear about them hours and days before the media does.
At the same time, corporate all-stars’ connection to online communities will enable them to uncover new ideas and unmet needs. Organizations need to set up the infrastructure so this intel is not only shared, but appropriately acted on in a timely manner. Technologies such as wikis as well as policies and procedures can help.

Je niche vinden. Draagvlak krijgen om die nichekennis in de digitale schijnwerpers te kunnen zetten. Daar de vruchten van plukken. Die vruchten delen met de organisatie waarvoor je werkzaam bent.

Appeltje-eitje toch?

@

Laagdrempelig bloggen met Posterous


Erwin Blom attendeert ons vandaag op Posterous, een website die mailtjes verwerkt tot blogposts.
Lees op Checklist wat er zoals mogelijk is.

Het is, zoals Erwin het stelt: een aanrader voor mensen die niet van moeilijk houden.

@

Filesharers treden uit anonimiteit


Chillen is de balsem voor een drukbezet hoofd. Het is belangrijk om je zo nu en dan even over te geven aan dingen waar je eigenlijk helemaal niets aan hebt. Voor de een bestaat dat chillen uit het netjes seizoensklaar maken van de tuin, voor de ander is het sport of een avondje Dansen met sterren kijken.

Ik heb deze week al menig avonduur weggechilled met het kijken naar het eerste seizoen van Prison Break. Televisie kijken doe ik maar zelden maar ik vind het wel aardig om af en toe zo'n Amerikaanse serie te kijken. Die series blinken niet uit door overtuigend acteerwerk of geloofwaardige plots, maar zijn wel lekker spannend. Steeds als je een DVD met vier afleveringen hebt gekeken ben je geneigd de volgende ook meteen in de speler te schuiven.

Ik had de serie al eens gedownload maar besloot 'm desondanks te kopen, voor 40 euro. Dat is best veel geld voor zes dvd's die je waarschijnlijk maar een keer kijkt, maar ik had er gewoon zin in. Een groot voordeel is dat alle reclames uit de serie zijn weggeknipt. Een nadeel is echter dat je 24 keer de aftiteling en een korte trailer in beeld krijgt. Ronduit irritant is dat je ook nog eens 24 keer zo'n filmpje krijgt te zien dat je vermanend toespreekt. "Downloaden is diefstal", iets van die strekking.

Ben je eindelijk eens zo vriendelijk om te betalen voor multimedia, krijg je zoiets. Op die manier verdwijnen je klanten wel naar de achterbuurten van het web ja.

Maar de achterbuurten zijn ook niet meer wat ze geweest zijn en laten een opmerkelijke ontwikkeling zien: filesharers treden uit de anonimiteit. Op Filesharer.org zijn inmiddels meer dan 900 vrijwillig geplaatste 'mugshots' te vinden van downloaders. Daar zitten ongetwijfeld ook veel nepfoto's tussen, maar toch: het is voor het eerst dat ik zoiets zie gebeuren. Tot voor kort zat de angst voor hoge boetes van organisaties als de RIAA er nog flink in. Het proces tegen de Pirate Bay roept kennelijk emoties op die die angst doen vergeten.
'You've got the wrong guys" is het motto. De mensen achter filesharer.org stellen dat als The Pirate Bay vervolgd wordt, wij allemaal criminelen zijn. Of de Zweedse piraten ook daadwerkelijk vervolgd zullen worden is nog maar de vraag. Een officier van justitie snapt de technologie achter het netwerk niet eens. Die onwetendheid heeft grote gevolgen.

Er zijn overigens ook filesharers die echt beroemd zijn. aXXo is zo'n filesharer. Op Idealize lees ik dat er zelfs een film over deze persoon gemaakt gaat worden. AXXo wordt een ster.

Je voelt het aan alles. Copyright is ten dode opgeschreven. De ketens worden verbroken. Downloaders voelen zich Geuzen, piraten wanen zich Robin Hood.

De ontwikkelingen raken in een stroomversnelling. Het centrum gaat het niet houden.

@

woensdag 18 februari 2009

ZBD Mobiel


Het was al meer dan een jaar geleden dat ik de statistieken van de mobiele versie van ZB Digitaal bekeek. Vandaag vroeg ik me af of het de moeite zou zijn de statistieken ook op te nemen in de maandrapportages van mijn afdeling en constateerde dat http://zbdigitaal.mofuse.mobi/ in de afgelopen dertig dagen door 388 mensen werd bezocht, via mobiele apparaten. Zij bekeken 1628 pagina's.

Dat is maar een beperkte groei, in vergelijking met november 2007, maar voor mij toch voldoende rechtvaardiging voor opname in de overzichten.

Opmerkelijk: de url wordt het meest opgeroepen met de Samsung Omnia.

@

Poor misguided fools



Convenanten tekenen over producten die we niet meer uit mogen lenen.

Het gaat niet meer goedkomen, vandaag.

@

Golfbewegingen


De jaren dertig zijn terug! Driewerf hoera! Angstaanjagende voorspellingen! Verlammende prognoses!

Laat je niet gek maken. Als het goed golft is het fijn deinen.

"Er was eens een tijd waarin werkloos-zijn nog geen catastrophe beteekende..."

@

Afbeelding/Tekst: Krantenbank Zeeland, 10 maart 1933

Scheer je weg


Je bent om op te vreten.

@

dinsdag 17 februari 2009

Voortschrijdende inzichten: nog eens over Twitter


Nog geen twee maanden geleden had ik het hier over 'De ondraaglijke lichtheid van Twitter'. Als ik die post nu weer zou schrijven zou ik 'm misschien wel 'De onwaarschijnlijk lage drempels van Twitter' noemen.

Sinds vorige week bekijk ik piepjes en antwoorden (zoiets, Erno?) in Twhirl, een klein programma dat je gewoon open kunt houden naast je browser. Zonder je echt te storen attendeert deze client je continu op bijdragen, antwoorden en wat dies meer zij. Dat geeft meteen een andere dimensie aan je twitterervaring.

Twhirl leidt er onder meer toe dat ik sneller de dialoog zoek op Twitter. Als ik naar de laatste pagina kijk, met antwoorden van gisteren, besef ik opeens hoe laagdrempelig Twitter is: ik krijg een betatip van Davied(ambtenaar 2.0) en praat met Middelburger Wilfred over de contributie van de Zeeuwse Bibliotheek. Met Ferdinand klets ik wat over het vaak gestolen boek The Catcher in the Rye. MJK is journaliste. Zij laat me nog even fijntjes weten dat Wordpress beter is dan Blogger. Gerard laat desgevraagd weten hoe het met 'm gaat. Annet en Laurent reageren op mijn vraag over Twe2. En tenslotte de mooiste van de dag: Maxime Verhagen reageert op een vraag die ik 's ochtends stelde.

Ik vind het heel bijzonder dat je op Twitter een minister kunt aanspreken en dan ook nog snel antwoord krijgt. Als ik me niet vergis wordt hier communicatiegeschiedenis geschreven. Of laat ik me nu verblinden door het medium en waren er voorheen ook van die laagdrempelige ingangen?

Hoe dan ook: mooi!

@

Ugame Ulearn 2009



Op 5 maart 2008 bezocht ik het symposium Ugame Ulearn in Delft. Dat beviel me prima. Ik schreef een verslag voor InformatieProfessional. (het vierde artikel in deze widget) In dat verslag constateerde ik dat "juist de voorstanders (van gaming, @) door de managers op pad waren gestuurd" en dat het alleen daarom al goed zou zijn het evenement nog eens te organiseren. Dan "niet voor een publiek dat voor een belangrijk deel bestaat uit voorstanders, maar juist uit tegenstanders en leden van managementteams."

Welnu: donderdag 23 april is er inderdaad een nieuwe editie van Ugame Ulearn. Dit keer wordt het programma veel breder getrokken dan gaming en bibliotheken. Er zijn keynotes van Helene Blowers (van 23 things) en Father Roderick (priester 2.0) en prachtige parallelsessies met veel interessante sprekers. Ik citeer van de site:
Kom ook naar het symposium Marketing, Nieuwe Media & Mediawijsheid op 23 april in de Aula van de TU Delft. Luister naar en ontmoet onder andere Helene Blowers (bedenkster 23 dingen), Kathy Dempsey (marketing consulent/auteur), Father Roderick, Christian ten Hoope, Margit Tamas, Willem Jan Renger, Cathy Spierenburg, Remco Pijpers, Norma Verheijen, Frank Lekanne Deprez, Frank Huysmans, Francien van Bohemen en Pierre Gorissen. De rol van dagvoorzitter is in handen van Annemarie van Gaal.

Doelgoep
Het symposium is een must voor iedereen die nieuwe media en toepassingen daarvan in het onderwijs en bibliotheken wil leren kennen en/of wil inzetten.

Praktische informatie
De kosten voor het symposium op 23 april vol lezingen en workshops bedragen 98 euro. Voor studenten geldt een korting op de toegangsprijs, zij betalen 15 euro (let op! beperkt aantal plaatsen beschikbaar). De deelnemers van de Stichting Gebruikers van de TU Delft Library ontvangen een speciale inlogcode die zij kunnen gebruiken bij de inschrijving en die hen recht geef op korting op de toegangsprijs.

Ik kan het symposium iedereen aanbevelen, het is echt de moeite waard.

Of ik er zelf ook weer heen ga weet ik nog niet. Ik heb een verzoek ingediend bij de chef maar ik wil tegelijkertijd niet voorbij gaan aan mijn constatering van vorig jaar: ik vind eigenlijk dat hier vooral collega's naartoe moeten die nog niet zo bekend zijn met de bibliokansen van nu. De mensen die het wel geloven allemaal. Of juist niet. Bussen vol. Of dat ook gaat gebeuren weet ik niet, maar ik sta er mijn plekje wel voor af als het moet.

@

Filmpje via eKudos

maandag 16 februari 2009

Feestje: Harper's Index online


RWW meldt dat Harper's Magazine het 25-jarig jubileum van hun befaamde Index viert door 'm volledig online te zetten. Het aardige is dat je per zoekresultaat ook de bron krijgt, alsmede de mogelijkheid een permanente link aan te brengen of de regel ter plekke om te zetten in een tweet.

Je krijgt merkwaardige feiten te zien soms. Hieronder een greep uit de resultaten van zoeken op 'Netherlands'. De tekst wordt voorafgegaan door maand en jaar van publicatie. De bron staat eronder.

12/86 Estimated number of people in the Netherlands who die at their own request every day: 20
Financial Times (London)

7/98 Membership of Holland ‘s Society Against Swearing: 22,400
Bond tegen het vloeken (Veenendaal, Holland)

Number of Dutch authors to whom the Society has mailed ballpoints inscribed “watch your pen”: 2,000
Bond tegen het vloeken (Veenendaal, Holland)

8/99 Number of live contraband Chinese chipmunks that the Dutch government ordered KLM to shred last April: 440
KLM Airlines (Amsterdam, The Netherlands)

10/05 Number of different stories offered for sale at any one time on a Dutch dial-a-fairytale service: 4
SprookieBel (Gorinchem, Netherlands)

Price to listen to a seven-minute story: $1.70
SprookieBel (Gorinchem, Netherlands)

2/06 Number of dominoes that a wayward sparrow toppled just before a Dutch world-record attempt in November: 23,000
Endemol NV (Aalsmeer, The Netherlands)

Hours later that the sparrow was executed: 1.5
Endemol NV (Aalsmeer, The Netherlands)

9/06 Age at which consensual sex should be legal, according to the platform of a new political party of Dutch pedophiles: 12
Naastenliefde, Vrijheid & Diversiteit (Leiden, The Netherlands)

@

WoW! Over complexe interfaces gesproken...


World of Warcraft heeft sinds 28 oktober 2008 wereldwijd ongeveer 11 miljoen spelers en het is de populairste betaalde MMORPG van de gehele wereld. In januari 2007 waren er nog 8 miljoen spelers en van dit aantal waren er 3,5 miljoen Chinese abonnementen en 1,5 miljoen Europese. Bij deze getallen worden de volgende abonnementen niet meegerekend: geannuleerde abonnementen en verlopen prepaidkaarten. Volgens Blizzard zijn er steeds minstens 500.000 gebruikers online het spel aan het spelen.

Bron: Wikipedia

Moqub verwees vanochtend naar een WoW-project van the Central Arkansas Library System. Interessant! Een bibliotheek die een van de meest gespeelde games ter wereld wél oppikt!

In een interview meldde ik laatst dat ik WoW altijd bewust heb vermeden. Het onbegrensde van dat spel zou mijn mateloosheid geen goed doen, waarschijnlijk. Toch fascineert het spel me. Gisteravond keek ik een kwartiertje mee over de schouder van een speler en ik verbaasde me over de complexe userinterface. Die is krankzinnig!

Bovenstaande afbeelding is afkomstig van de website van Wired. Ik denk dat die voor zich spreekt. Wired geeft ook een korte toelichting op de verschillende onderdelen. Zo'n korte impressie zet me aan het denken: wat doet zo'n spel nu precies met de denk- en reactiesnelheid van de spelers? Wat is de maximale complexiteit die een gemiddelde gamer aankan?

En dan te bedenken dat de speler tijdens het spelen ook MSN open had staan en tegelijkertijd een werkstuk voor school aan het maken was. (zo knippen en plakken dat controlesoftware er geen kopie in ontdekt)

Veel mensen leggen de nadruk op de gevaren van WoW. Bestudeer de andere aspecten ook eens, zou ik willen zeggen. De interface van WoW wordt ook besproken op YouTube.

@

Twitterconnecties gevisualiseerd


Via een tweet van Trendmatcher kwam ik terecht op Mailana's Top Twitter Friends. Als je op die website een gebruikersnaam van Twitter invoert krijg je een interactieve visualisatie van de bijbehorende Twitterconnecties en -conversaties in beeld.
Een demo van de software vind je hier.

Alleraardigst.

@

zondag 15 februari 2009

Het proces tegen the Pirate Bay live volgen via Spectrial


Over The Pirate Bay kun je genoeg vinden, in de archieven van dit blog.

Morgen begint in Stockholm een belangrijk proces tegen deze organisatie. Dat proces gaat niet alleen over het auteursrecht: het vrije internet is ook in het geding. En de stabiliteit van P2P-netwerken.

Via Spectrial, van TPB zelf, kan het proces op de voet worden gevolgd. Ook via Twitter.

Het wordt een heet weekje.

@

Collega Jeanine trouwt op vrijdag de dertiende



Ha, die is goed zeg! Kom ik op de site van de PZC spontaan een filmpje tegen van een stel dat durft te trouwen op vrijdag de dertiende. Blijkt het mijn collega Jeanine te zijn, met vriend (inmiddels man) Harm.
Helemaal mooi is het dat Danny Vera daar gewoon Johnny Cash staat te spelen. Dat doet me dan weer denken aan het langste concert ooit. Juist: Danny Vera die Cash speelde in Seventy-Seven. Een sessie van bijna vijf uur.

Het kan geen toeval zijn dat Harm en Jeanine daar ook bij waren :-)

Van harte gefeliciteerd stelletje. Lucky number 13!

@


Reblog this post [with Zemanta]
2

Over Ronald Plasterk


Belangrijke brieven van belangrijke mensen leiden niet altijd tot veel reacties, zelfs niet als ze goed te behappen zijn. Acties in de media van belangrijke mensen leiden doorgaans wél tot veel reacties. Zo werkt dat nu eenmaal.

Minister Plasterk weet daar waarschijnlijk alles van. Hij haalt de media namelijk nogal eens.

Zo ook deze week. Plasterk was samen met onze kroonprins en diens eega op de Zuidpool. Beelden waar een programma als Blauw Bloed wel raad mee weet, maar waar sommige journalisten over vallen. Ik zag gisteren beelden van een journaliste van de Volkskrant, die stelde dat Plasterk het verkeerde voorbeeld geeft door de Zuidpool te bezoeken en zojuist lees ik op De Nieuwe Reporter dat de minister zichzelf overschat.

Ik ben het daar niet mee eens. Gisteren las ik in de kroeg het coverartikel over Plasterk van HP/De Tijd. Ik genoot ervan. In dat artikel wordt Plasterk weliswaar neergezet als iemand die op bijna alle partijtjes en bijeenkomsten is te vinden (de minister van feest) maar ook als een zelfverzekerd en toegewijd mens die met evenveel plezier als inzet doet wat hij doet. Mijn bewondering voor deze man nam alleen maar toe en ik kan je verzekeren: dat heb ik niet vaak met politici.

Het blijft jammer dat de HP niets van de inhoud van het artikel op de site zet. Ik zou er graag naar verwijzen en horen wat andere mensen ervan vinden.

Mijn mening is in ieder geval dat Plasterk een verademing is, als minister, en dat we er een goede aan hebben, als burgers.

Ik moet daarbij natuurlijk wel aantekenen dat ik me nauwelijks in de politiek verdiep en dat mijn mening ietwat gekleurd is door dat artikel. Maar hee: niet zo lang geleden werd Freek de Jonge in een vergelijkbaar artikel helemaal afgemaakt. Daar was ik het dan weer niet mee eens. Dat gegeven bewijst dan misschien weer wel dat er echt niet zoveel valt aan te merken op de minister. De journalisten van HP zouden dat echt wel doen, als ze dat zouden kunnen.

Het citaat van de week is ook van Plasterk: "het leven is te kort om boeken van Joost Zwagerman te lezen."

Daar kon ik hartelijk om lachen.

@

Google op bezoek


De wegen van Google zijn ondoorgrondelijk. Er zijn maar weinig mensen die weten hoe het algoritme van de zoekmachine precies werkt.

Neem de afgelopen maand. Ik kreeg opeens 3000 bezoekers extra die zochten op de woorden "Google Ocean" en "Google Oceaan". Ik weet niet waarom, maar Google had een post daarover, van 1 mei 2008, op de tweede plek van de zoekresultaten gezet. Toen Google Ocean twee weken geleden werd vrijgegeven in Google Earth besteedden de media er veel aandacht aan, wat leidde tot veel queries in de zoekmachine.
Het gekke was echter dat de post niet eens een actieve link naar Google Earth 5 bevatte. Dat maakt de post minder relevant dan de mensen zouden willen. Dat zie je ook goed terug in tijd die al die nieuwe bezoekers doorbrengen op de bewuste pagina: gemiddeld een halve minuut. Later heb ik de link alsnog gelegd, maar ik denk niet dat de post daardoor beter gewaardeerd werd.

De laatste weken krijg ik vaak bezoek van Google, op verschillende manieren. Vandaag zag ik de Google Bot bijvoorbeeld een keer of 15 voorbij komen. Die crawler volgt dan links naar oude posts, als je het mij vraagt. Wat ik ook regelmatig zie gebeuren is dat er door Google, binnen het domein van ZB Digitaal, zoekacties worden losgelaten als "link: http://www.zbdigitaal.nl/2008/05/google-ocean.html". Wat dat betekent durf ik niet met zekerheid te zeggen, maar ik vermoed dat daarmee interne links worden gecontroleerd.

Ook gezien: zoekacties door Google, via Feedproxy van Google. Die zijn te verklaren door de recente veranderingen binnen feedburner, maar vreemd zijn ze wel. Het lijkt wel alsof er een groot schaduwbestand is van rss-content. Je vraagt je af of dat in de categorie 'duplicate content' valt, niet bepaald een fenomeen waar Google dol op is.

Het blijft gissen. Ik vind al die onbegrijpelijke algoritmes echter reuze interessant als ik ze in de praktijk toegepast zie worden. Mensen belanden op je blog op basis van de meest uiteenlopende trefwoorden.

Hierboven zie je de 20 zoekwoorden die een uur geleden gebruikt werden en die leidden tot een doorklik. Van "kenteken waarde" tot "wie komt er wel eens in de bieb?", van "waarom zoenen mensen?" tot "gameverslaving".

Je kunt er over discussiëren of je er nu iets aan hebt, dat mensen een biblioblog kort bezoeken op basis van zulke zoekacties. Ze worden daar echt geen bibliotheeklid door, en slechts weinigen zullen later nog eens terugkeren naar ZB Digitaal. Maar je komt wél regelmatig in beeld. Als blog, als persoon, als Zeeuwse Bibliotheek. Welke associaties dat zoal oproept kun je nooit met zekerheid zeggen maar hoe je het ook wendt of keert: je bent in ieder geval zichtbaar en bereikbaar.

Toch?

@
Reblog this post [with Zemanta]

zaterdag 14 februari 2009

Klassiekers deel 34: Once I Cry



Welke muziek kies je als je gaat douchen en zin hebt om keihard mee te gillen? Tuurlijk! Uniform Choice! Straight Edge baby!

Veel interessant materiaal is er niet te vinden op videosites, maar wie maalt daar om, tijdens het douchen?


Once I Cry

The rain begins
And yet the sky is clear
My eyes are shut tight
No one gets in here
My mind's in a room
With no windows or doors
Away from the hands
That wrap tight around my neck

My neck, my neck, my neck around my neck
These hands that wrap tight around my neck

Where is the sun
I've heard so much about
Whose glance is all warming
Erasing doubt
I feel a chill
Run down my spine
So many contradictions
Which road leads home

Once I cry
The rain begins
Once my heart hurts
No one gets in

The sweat pours down
And it stings my eyes
Just as your promises
Turned into lies
I trusted you
What a fool was i
Now I just sit in a room
With no view

No view, no view, no view
With my eyes shut tight I've got no view

I heard a sound
Now I'm all alone
A heart beat pounding
It's my own
Seeking an answer
Question unknown
I'm slowly drowning
I'm my sea of remorse

@

Op 21 in de BlogBeat top 100


Altijd leuk, die lijstjes. De BlogBeat Top 100 is gebaseerd op 62.682 geïndexeerde Nederlandse weblogs. ZB Digitaal staat op een mooie 21e plaats. Hier kun je lezen waar de ranking op gebaseerd wordt.

Vlijmscherp ^^

@

Attendering: About:Blank

Je kinderen de ruimte geven


Vorige zomer bleek uit een Engels onderzoek dat veel ouders overbezorgd zijn over hun kinderen. Ze verbieden hun kroost daarom boompjeklimmen en tikkertje. De grote vraag is natuurlijk wat voor soort volwassenen dat later oplevert. Hoe weerbaar is een mens die beschermd is opgegroeid?

Ik waag me niet aan uitspraken hierover maar Tim Gill doet dat wel. Hij schreef er in 2007 een boek over: No Fear: growing up in a risk averse society.

BB meldt dat dit boek sinds kort gratis gedownload kan worden. Die tip wil ik geen ouder onthouden.

Of zoals Tommy Cooper het zei: "Ik hou van kinderen. Ik heb er samen mee op school gezeten."

@

Over de Amish en de mythe van de concentratie-oase


Het boek Distracted: The Erosion of Attention and the Coming Dark Age, van Maggie Jackson kwam hier van de week ongenoemd voorbij. Inmiddels ben ik er al zoveel verschillende meningen over tegengekomen dat ik het zelf ook wil lezen.

Jackson stelt kort gezegd dat de enorme stroom digitale informatie en communicatie slecht is voor onze concentratie en creativiteit. Dat klinkt best aannemelijk vind ik, hoewel ik ook veel voorbeelden kan bedenken van digitale input die concentratie en creativiteit juist versterken.

Op Mind Hacks las ik zojuist een interessant weerwoord: in The Myth of the concentration oasis stelt Vaughan dat het onzin is, wat Jackson beweert. Hij verwijst daarbij naar het concentratieprobleem van mensen die leven in gemeenschappen met weinig technologie. Een citaat:
The past, and for most people on the planet, the present, have never been an oasis of mental calm and creativity. And anyone who thinks they have it hard because people keep emailing them should trying bringing up a room of kids with nothing but two pairs of hands and a cooking pot.

Vaughan heeft daar een goed punt, denk ik, maar dat wil nog niet zeggen dat Jackson helemaal geen gelijk heeft. De 'waarheid' ligt mogelijk ergens in het midden. Hopelijk helpt het boek me bij het vormen van een standpunt over dit onderwerp.

Ik moet ook denken aan de fascinerende post die Kelly gisteren schreef, Amish Hackers. In die post vertelt Kelly uitgebreid over het 'technische leven' van de Amish, een protestantse geloofsgemeenschap in Noord-Amerika. De Amish wijzen technologie niet af maar benaderen het anders dan gewone stervelingen. Als je het verhaal leest krijg je niet de indruk dat de Amish meer rust hebben dan 'wij'. Creatief zijn ze echter wel. Maar komt dat nu omdat ze zoveel bezig zijn met 'hun eigen technologie' of omdat ze geen last hebben van 'de onze?

Ik ga er eens rustig over nadenken, zodra ik weer geconcentreerd genoeg ben :-)

@

Foto

vrijdag 13 februari 2009

BBC's h2g2


Vanmiddag las ik een posting op Hitwise, over de explosieve groei van Twitter. Dat kun je nauwelijks nog nieuws noemen maar het onderstreept nog wel eens hoe hard het gaat met het bedenksel van Biz en Evan.

Twitter is heter dan ooit tevoren. Vanavond zag ik in de kort daarvoor geïnstalleerde desktopclient Twhirl veel verontwaardige tweets voorbij komen over de Twitterberisping die JPB gaf aan Maxime Verhagen. Die verontwaardiging is m.i. terecht. Op het bewuste fotootje was niets te zien dat het kabinet kan beschadigen en het is zoals Slijterijmeisje het zei: Verhagen weet zelf best wat wel en niet wenselijk is, op dit vlak.

Wat ik echter nog veel interessanter vond in de posting op Hitwise was die top tien van sociale netwerken in het Verenigd Koninkrijk. Het verbaasde me nogal daar een Poolse site in tegen te komen. De populariteit van Nasza Klasa zal wel iets te maken hebben met Poolse gastarbeiders daar. Ik kan echt geen andere oorzaak bedenken. Ronduit verrassend vond ik het netwerk dat op de negende plaats staat: h2g2 van de BBC.

Daar had ik nog nooit van gehoord. Op de site lees ik:
h2g2 stands for 'The Hitchhiker's Guide to the Galaxy' - an unconventional guide to Life, The Universe and Everything. This site - the Earth Edition of the Guide - is an encyclopaedic project contributed to by people from all over the world. h2g2.com was launched in April 1999, and the BBC took over the running of the site in February 2001 as part of a drive to develop new and innovative online services.

Een gids voor het Leven, het Universum en Alles? Dat is nogal een statement!

Tijd voor een steekproef. Zou al deze informatie misschien gekopiëerd zijn uit Wikipedia? Dat lijkt niet het geval te zijn. Het lemma over de Pleiaden verschilt behoorlijk van dat van Wikipedia in ieder geval.

Als je zoekt naar informatie over Nederland wordt het verschil al iets duidelijker. Een korte beschrijving van alweer een dag in Rotterdam of een handleiding voor het ontsnappen uit een gemiddelde kleine stad in het Noorden van Nederland. Het zijn, voorzichtig uitgedrukt, merkwaardige bijdragen.

Een online encyclopedie kun je h2g2 eigenlijk niet noemen. Het is ook niet meteen wat je verwacht bij een sociaal netwerk. Toch heeft de site wel wat. De vraag is alleen wat precies...

@