Waar bibliotheken voor dienen

Waar sta je als je houdt van het boek en de klassieke bibliotheek maar ook van nieuwe media en bibliotheken als plaats waar alle soorten mensen graag komen?
Volgens mij sta je dan ongeveer waar ik sta.

LISNews wees me vanavond de weg naar een interessante online discussie die van start ging met een artikel van de conservatieve William H. Wisner: Restore the noble purpose of libraries. Annoyed Librarian reageerde met On Noble Purposes. Kelly Nuxoll, tenslotte, schreef daarop What’s the best use of the public library?

Het is een discussie van alle tijden. Wat moet je als bibliotheek doen om het publiek goed te bedienen? Gaat het om volksverheffing? Gaat het om het boek? Gaat het om informatie? Om een ontmoetingsfunctie misschien?

Iedereen heeft er, heel begrijpelijk, zo z'n eigen ideeën over. Je komt er nooit helemaal uit.

Maar wat ik me nu afvraag is of we eigenlijk nog wel weten wat onze klanten willen. In een democratie kiezen die klanten de politici die hen mogen vertegenwoordigen. Die politici stellen vast hoe bibliotheken het belastinggeld zouden moeten besteden. Bibliotheken voeren dat zo goed als ze kunnen uit.

Dat ze dat doen wil echter nog niet zeggen dat het publiek de dienstverlening ook als optimaal ervaart, of het gevoel heeft dat er naar hen, de belastingbetalers, geluisterd wordt.

Je zou je, als bibliothecaris die de voorkeur geeft aan boeken alleen, op z'n minst af moeten vragen of de mensen in je stad of dorp wel voldoende plaatsen hebben om rustig en gratis in het openbaar te kunnen zitten. Of, zoals Nuxoll het stelt: "The privilege to sit in public at no cost is becoming at least as rare as an early Shakespeare folio."

Als je het type bibliothecaris bent dat gelooft in een multimediale bibliotheek zou je je moeten afvragen waar 'de strijd om te overleven' van bibliotheken precies eindigt. Brood en spelen tegen elke prijs?

Ik geloof oprecht in bibliotheken die het beste van vele werelden in zich verenigen. Ik geloof in informatie die entertainment bevat maar ook in entertainment dat een verhaal vertelt. Ik heb vertrouwen in die verhalen...en in menselijk contact.

Daar komt bij dat ik droevig kan worden van wegblijvend publiek. Dat weten we nu wel.

Maar hoe komt het dan dat ik een licht onbehaaglijk gevoel krijg van de woorden van the Annoyed Librarian?

A better strategy is to know what libraries should be for and persuading the public of their value, especially their educational and political value. In tough times libraries need a more effective justification than being entertainment centers. Instead of the numerous ALA-inspired articles about how libraries have all sorts of crazy things like videogames these days you'd never expect and you should check them out (!), the national voices of librarianship need to show the necessity of libraries for a thriving, educated, liberal democracy. That probably won't happen, though, because for too many librarians the library has no higher purpose than to entertain the masses and survive.

Entertainment centers serve no worthwhile purpose in a liberal democracy. Instead, they provide the bread and circuses that distract us from the serious problems we face. Librarians were once concerned with improving the public, but now their spineless relativism disdains such goals as elitist. If the public would prefer to be entertained than educated - and this has almost always been the case - then let us entertain them! It's just easier that way.

Despite Wisner's apparent change of heart, the pessimism might still be justified, because discussion of noble purposes is very rarely part of librarian discourse. Unless increasing access to videogames andYoutube videos is a noble purpose.

Ik doe er goed aan de vraag nog maar even te laten bezinken.

@

Foto