
Toen ik terugkwam van vakantie lag er een brief van Imperial Tobacco op de deurmat. In een flits schoot het door mijn hoofd: "ze zullen toch niet die post over de inhoud van pakjes Drum hebben gelezen?"
Dat bleek niet het geval. IT reageerde op een ingezonden brief. Een paar weken geleden trof ik in de kroeg weer eens een stukje tabak aan in een pakje Drum, dat langer was dan mijn vloeitje. Er wordt al jaren beweerd dat je een gratis pakje shag krijgt van de fabrikant, als je dat steeltje naar de fabriek stuurt.
Een kameraad wilde nu wel eens weten of er sprake was van een 'broodje aap' en regelde ter plekke een enveloppe en stuurde een briefje naar de Joure. Onder mijn naam. Dat was ik dus helemaal vergeten. Het antwoord van Imperial Tobacco maakt echter wel duidelijk dat er sprake is van een Urban Legend. Een fragment uit de brief:
Zoals u misschien weet, is het kerven van de tabaksbladeren een belangrijk onderdeel van het fabricageproces. Door middel van een stelsel van transportbanden en strekpennen worden de schots en scheef liggende tabaksbladeren recht gelegd. Vervolgens worden ze in de kerfbank gevoerd, samengeperst en dwars op de lengterichting gekerfd.
Omdat de tabaksbladeren soms schuin onder het mes komen te liggen, kan het voorkomen dat de hoofdnerf min of meer in de lengterichting wordt doorgesneden. Het gevolg is een steeltje dat u in een pakje kunt aantreffen. Dergelijke steeltjes zijn bij het kerven van een natuurproduct als tabak helaas onvermijdelijk. Zo kunnen ze in het ene pakje vaker voorkomen dan in het andere pakje.
Helaas moeten wij u mededelen dat de door u gesuggereerde regeling - een gratis pakje voor een steeltje dat langer is dan een vloeitje - op een hardnekkig misverstand berust.
Dat weten we dan ook weer. In het vervolg kun je iedereen die met dit verhaal op de proppen komt de mond snoeren.
@


2 reacties:
Dit las ik vandaag:
"Een ander voorbeeld van op de kleintjes letten was, dat Reve een jaar lang de grote tabaksnerven uit de pakjes Ibis-shag verzamelde en ze toen opstuurde naar de fabrikant met een verontwaardigde brief dat hij dit in één pakje had aangetroffen. Hij dacht dat hij wel tien pakjes terug zou krijgen. Maar nee, het bleef tot zijn woede bij een verontschuldigende brief en een waardebon voor één pakje."
Nop Maas, Gerard Reve. Kroniek van een schuldig leven. Deel 1 - De vroege jaren (1923-1962) p.392-393
Mooie anekdote Ingmar, dank je wel!
Een reactie plaatsen