vrijdag 6 maart 2009
Klassiekers deel 37: White Horse
Mooi! Eindelijk weer eens een dagje vrij zonder gehinderd te worden door activiteiten die op het programma staan. Dat biedt me de gelegenheid om weer eens op het gemak door Netvibes te scharrelen, mails te beantwoorden... en om muziekjes te luisteren.
Met de stemming kan het twee kanten op vandaag. Daarom heb ik besloten te beginnen met het nogmaals lachen om een verhaal dat een makker gisteren vertelde. Hij is nogal van de practical jokes, zeker op de werkvloer.
Gisteren luisde hij de Benjamin van kantoor erin door de directiesecretaresse hem te laten vragen een bepaald nummer terug te bellen. Ene Tommie zou namelijk voor hem gebeld hebben. Het hele kantoor was van de grap op de hoogte en keek in spanning toe hoe de collega in kwestie even later zijn mail opende en meteen ging bellen. Om boven de herrie aan de andere kant van de lijn uit te komen schreeuwde hij wel drie keer: "Nee, ik ben op zoek naar Tommie! Tommie moet ik hebben!"
Hij ontdekte pas na een kwartier met wie hij eigenlijk zat te bellen. Dat verklaarde meteen het gegil van de kinderen op de achtergrond. De collega heeft nu een nieuwe bijnaam. Tommie inderdaad. Met zulke ongein kom je de dag wel door.
Om het Laidbackgevoel vast te houden gooi ik er maar eens een klassieker tegenaan van de Deense groep Laid Back: White Horse. Een plaatje uit 1983. Ik weet niet waarom, maar de geluidjes in dat plaatje heb ik altijd lekker gevonden.
Ride the White Pony Baby!
@
7 reacties:
In de bouw schijnen beginners altijd wel een keer naar de praxis te worden gestuurd voor luchthaken. Succes verzekerd ;-)
Fijne dag nog!
Zelf ben ik in een vakantiebaantje wel 's naar het archief gestuurd voor de map met de zoekgeraakte stukken. (Zou ik nu niet meer intrappen natuurlijk...) In de haven fungeerde de variant met de gezonken schepen. Maar deze vind ik wél leuk: in Blijdorp huisde vroeger een beer die Jolanda heette. De grap laat zich raden: Er heeft ene Jolanda de Beer voor je gebeld, dit is het nummer.
Ja, vroeger kon je lachen...
Wie volgt!
@ Astrid: die haken zijn ook bekend inderdaad. Of een zakje bougievonkjes. Altijd leuk voor nieuwe medewerkers
@ Schrijver: die van Jolanda vind ik ijzersterk. Hihi.
Oh ja, en er schijnen ook nog ergens plintladders te liggen ;-)
:-)
Voor mij persoonlijk opende Laid Back pas de ogen met het tekstueel imponerende vervolg op het paardenliedje: "Baker man...is baking bread".
Het universum vastgelegd in 1 simpele zin..xx
Lol, dat nummer kende ik helemaal niet.
Chill sound ^^
Een reactie plaatsen