Himmelhoch jauchzend, zu Tode betrübt. Soms lijkt het wel of ik een Borderliner ben, godbetert. De ene dag kan het me allemaal geen reet schelen wat er in mijn nabije omgeving of in de wijde wereld gebeurt, een dag later vervloek ik de ontkenning, apathie en machteloosheid die ik al veel te lang waarneem.
Als je je hardop afvraagt waarom uitgaansgelegenheden al maandenlang niet meer gezellig zijn krijg je van alles te horen, behalve dat het klopt wat je constateert. Als je bij een bezoek aan een bloedend, lokaal muziekpodium het wegblijven van andere bezoekers wijt aan aan de klinische opzet en het ontbreken van gezelligheid wordt je niet serieus genomen. Als je op prime time zaterdagavond een rondje café's doet en je wijst op het feit dat overal slechts een handjevol mensen aanwezig is, krijg je als antwoord dat het zulk slecht weer is. Als je stelt dat het een hele slechte zaak is dat er wordt gemorreld aan het gedoogbeleid wordt je meewarig aangekeken.
Regeltjes en afspraken, overleg en concessies. Soms krijg je het gevoel dat de samenleving simpelweg overgeorganiseerd is en dat mensen daarom alles alleen voor kennisgeving aannemen, zonder zich te verzetten. Natuurlijk is niet alles grijpbaar. De financiële crisis is te omvangrijk en complex om goed begrepen te worden. Daar hebben we het dan maar helemaal niet over.
Maar waarom moet het nu zo zijn dat, als je op op microniveau vraagtekens zet bij het investeren van geld en energie in zaken die niet langer relevant zijn, je verweten wordt dat je op de man speelt? Waarom steken zoveel mensen hun kop in het zand? Waarom schrikt niemand?
Mensen hebben gewoon geen zin meer om te vechten. Ik misschien ook wel niet.
@

16 reacties:
zoals ik je laatst al zei, ga uit mijn hoofd... heb het niet met stappen want door studie komt daar nix van. Wel met de manier hoe mensen met elkaar omgaan.
Respect en tijd voor elkaar nemen ..
Het lijkt wel of we bij elk dingetje dat niet loopt om regels vragen, terwijl dezelfde regels het onmogelijk maken om nog normaal met elkaar om te gaan.
Daar lijkt het inderdaad op Nomo. Tijd om de ketens te breken :-)
Hee Edwin,
Gelukkig zit er nog een wereld aan mogelijkheden tussen vechten en vluchten :-)
Misschien begint die wereld wel met je te realiseren dat je niet persé gelijk hoeft te kríjgen om het te hebben?
Want Edwin, je hébt allang gelijk!
Maar het is voor veel mensen niet makkelijk om in jouw "gelijk" te horen dat zij "ongelijk" hebben; dat zij "het" niet goed genoeg doen. En daar blijven we dan steken in welles-nietes in plaats van te kijken naar hetgeen we eigenlijk - met elkaar - willen bereiken.
Dinsdag wil ik je graag het boekje "Alice in Organisatieland" geven.
Onder het systeem dat wij logisch vinden, zit nog een ander logisch systeem. En daar zou wel eens de sleutel kunnen liggen tot onze cirkel van invloed!
Tussen Vechten en Vluchten zit ... Verwonderen. En dat, mijn beste meneer Mijnsbergen, kunt u als de beste.
Hallo daar! Als je dat stuk over borderline nu eens even helemaal leest weet je dat je het niet bent (of hebt)!
Wie nooit somber of teleurgesteld is leeft met oogkleppen.
Doorvechten a.u.b., maar af en toe uitrusten.
Afz.: 'een oudere bewonderaar'
Verwonderen, bewonderen: ik schiet meteen weer in de jauchmodus :-)
Dank!
@ Marien: naar dat boekje ben ik heel benieuwd. Klinkt spannend!
@ Ano: Borderline als diagnose is inderdaad wel heel extreem gesteld maar sommige elementen zijn best herkenbaar. Ik houd er wel van om een beetje dik aan te zetten :$
Ja, en dát is nou weer typisch borderline!
^^
Ik weet niet precies welke pijn je hier bedoelt, maar ik weet wel dat het leven soms gewoon helemaal niet leuk is. Samen met al die 'andere mensen' en die stomme regels en die vervlakking. Dus, maak het klein, leef voor jezelf, probeer niet de wereld te veranderen, maar leer anders kijken. Zoiets.
Wel een goed plan, maar dat klein maken maakt nu juist ook dat velen het klein zien en daardoor...
Ga ik weer :-)
Ik kom weer even aanzetten met "De eeuwige bron". Doorgaan met hetgeen waarin je in geloofd, trouw blijven aan jezelf, autonoom handelen.
Daar kun je niemand mee kwetsen. Iemand kan zich gekwetst voelen maar dat zegt iets over die ander. Je bent alleen jezelf verantwoording verschuldigd.
Ik denk dat Marina dat ook zo bedoeld.
Neemt niet weg dat je graag van een ander hoort dat je gelijk hebt en dat je wilt dat je die ander op zijn minst kan overtuigen maar dat heb je helaas niet in de hand.
Als ik nu erg oud klink klopt dat wel hoor. Zooo veeeel ervaring ☺
Maar waarom denk je dat je uitgenodigd wordt om de boel eens lekker op te komen zwepen in de zo ongezellige kroegen, Ed.(En je hebt gelijk - het is niet de bste tijd geweest. Aan de andere kant wordt het ook niet echt gezelliger als iedereen maar blijft mekkeren over het gebrek aan sfeer). Je moet natuurlijk niet vergeten dat ook de handen van de eventuele 'sfeermakers', zoals de kroegbazen en/of barpersoneel redelijk gebonden blijven. Als burgerlijke ongehoorzaamheid je uiteindelijk de kop kost is het toch het overwegen van het naleven van de regels waard.
Je gevecht gaat echt niet zo onopgemerkt voorbij als dat jij denkt.
Maar zelfs dat is dicht getimmerd; Burgerlijke Ongehoorzaamheid.
Maar wel lekker.
Ga je zien.
Lennert
@ Cis: en dat delen van die ervaring waardeer ik zeer. Thanks.
@ Lennert: leuk dat je reageert! Je hebt natuurlijk helemaal gelijk als je zegt dat het eigenaars en personeel er vaak ook niets aan kunnen doen en dat de sfeer ook door de bezoekers zelf moet worden gemaakt.
Van al dat gemekker, waar ik dus leuk aan meedoe nu, wordt je ook doodmoe. Better to light a candle than to complain about the darkness.
Point taken!
Het beslissende moment van Malcolm Gladwell heeft het over verbinders, kenners en verkopers.
Ik herkende er wel een aantal elementen uit.
Ik denk dat je als verbinder en kenner ook niet kan ontsnappen aan het gevoel dat de wereld om je heen niet altijd datgene ziet wat jij ziet.
@Marien: dat boek wil ik dan ook nog wel even vasthouden volgende week. -op m'n eigen lijstje schrijft ;)-
Gaan we het even samen vasthouden :-)
Persoonlijk denk ik dat er wel nog heel wat mensen zin hebben om te vechten (... voor een verbetering). Maar dat het vooropgestelde systeem die instroom van ideeën en participatie in de weg staan. Waardoor je mensen ontmoedigd, gedesinteresseerd weet te maken en naar een borderline gedrag brengt ;)
Ik denk dat ik in de herhaling ga vallen maar ... Google eh ... kijk maar naar hun mogelijkheden tot suggesties, instroom mogelijkheden, zelf aanpasbaar maken, enz.
Ik kan begrijpen dat het vereenvoudigen van zaken niet eenvoudig kan zijn, maar dat moet allemaal in een relatief korte tijd kunnen bewerkstelligd worden of je begint zelf mee te draaien in die traditionele molen die mensen afstompt en demotiveerd ... voor zowat alles.
@ Benoit: zo is het. En Google blijft mij ook inspireren, ondanks het feit dat ze zo groot zijn geworden.
De frisheid behouden. Een mooie uitdaging.
Een reactie plaatsen